Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

211쪽

iro Defensio Amaldina,

Petaviane argumentari. Locum

illum Egregium se ad persuadendum aptissimum proponere puderet vel mediocres Theologos; insignis tamen & mea sententia Doctus Petavius commendare dc exquisitis commentariis illusti rg non dubitavit. Auctor velle credere & bonis operibus vacare, vel a Deo esse ait, vel ex voluntatis in propriis viribus confidentis superbia : si cx Deo ; Deum velle sive estacere ut bona illa Voluntas perficiatur : sin ex propria superbia, praestari fierique a nobis non posila quod volumus, quia ut ipse mox addit , non est volentis.n que currentis , sed miserentis Dei. Hic est sententiae objectae se sus ; ut locum integrum legenti

constabit. Quid hoc ad quaesi

tionem nostram attinet a quibus machinis voluntas gen ratis inde elicietur Petavius V

ro , ne cause sitae deesset, locum

212쪽

sse Analytica Syno M. III ridicule interpretatus est, quasi velle persecum eri quod donavit, idem sit, ac salutem aeternam velle ; cum hoc ad solam voluimtatis inchoatae perfectionem pem tineat , sive ad executionem pexis, quod velle incarpimus. CApuae VI. De Auctore Librorum de Vocatione gentium.

HIs succedat Auctor Libro

rum de Vocatione gemitum a Gelasio in libro contra Pelagianos laudatus, ut Ma siter Ecclesiae, quem cum Prosp .ro confundunt aliqui, malim

go cum Doctioribus distinguere propter maximam styli dissimulitudinem. L. I. cap. 9. obserVat

Scripturam, sive de bonis tantummodo , sive de malis; sive de solis electis, sive de solis reprobis agit, generatim loqui solere, tanquam de omnibus promiscue

213쪽

i71 Defensio Arnaldina,& bonis & malis & electis simul& reprobis. Ad quod confirmandum prolatisScripturarum CXCmplis compluribus, quale est illud Jeremiae 3s. Tesamentum disponam

domui Israel. . . . dabo leges meas

in sessu ipserum, es in corde ipseorum Aribam eas. . . . omne cogno fcent me a pusillo eorum usique ad magnum: vel illud Esaiae s. mihi flectitur omne genu, o con tebitur omnis lingua Deor concludit denique sergoimpossibile est a non

eri, quia nec incerta praescientia Dei est , nec mutabile consilium , nec inclicax voluntas , nec falspro Jo, omnes si de quibus haec sepra dictusent, sine cujusquam e ceptione salvantur. S ub finem quoque capitis alia plurima proferuntur , ut illud Ioelis 2. 28. Uundam de Spiritu meo super omnem carnem. Et illud Psalmi I 4. I . allevat Dominus omnes qui corruunt, se erigit omnes elisi. Tum subjicit Auctori

214쪽

sse Analytica S o s. Ira Nunquid non pronunciatum es, quas ab hoc Dei munere nemo discretussit 8 Habet ergo populus Dei plenitudinem suam : se quamvis magna para hominu ais antis p tiam aut repellat, aut negligat, in electis tamen es praesitis, atque ab omnium generalitate cretis specialis quaedam censetur univer

ras s ut de toto mundo totus mun

dus Dberatus, o de omnibus hominibus omnes homines videantur assumpti. Sicut etiam cum de im- . pilis mo es, ita locutionem suam divinus olus ordinat, ut ea qua de quadam parte dicuntur, ad omnes homines pertinere videantur. Quae auctoris verba locum Procperi finitimum, quem paene prae

terierar n memoriam reVocant.

Cum enim dicat Apostolus omnes Deum salvos velle, cavenda est inprimis durior haec locutio: Deus non vult omnes salvos use ne verbis cum Apostolo pugnare videamur. Quamobrem adjum

215쪽

genda est vox Ingulos, aut alia similis, quam non habet, neCcxigit Apostoli sententia. Vel potius dicendum est omnes h mines esse electos, in quibus impletur voluntas Dei, & qui assumuntur ex universis homini bus f ut cum Auctore lib. de V eatione gentium tradit Prosper. i. a Item qui dicit quod non omnes

velit Deus salvos eri, sed certum numerum praedesinatorum, durius loquitur, quam loquendum es de altitudine inscrutibilis gratiae Dei qui & omnes vult salvos fieri,

atque in agnitionem veritatis v

nire ; se voluntatis suae propositum m eis implet, quos praestatos pr destinavit nihil amittens Heponitudine gentium, o de omni semine Is es, cat praeparamm est

in Chriso Regnum aeternum ante consiturionem mundi. Ex toto en mundo totus mundus eligitur, orex omnibus hominibus omnes homines adoptantur. Nam ut ait m

216쪽

sse Malytica Synvs s. In tot libri primi de Vocatione gemitum, cujus verba ante descripsi. In electis specialis quaedam censetur

universitas, Idem cap. x. de electis & r

probis ejusdem populi Scripturam tanquam de iis m loqui ait: Cap. XI. similiter & de diversorum temporum hominibus ac si essem ejusdem temporis. Sed cum legerint haec, inquit cap. XII. id est exceptiones admittendas in generalibus Scripturae sentemtiis, vel audierint qui amant c cumniosa certamina, dicent nos per

ejusm/di disputationes Apostolo con tradicere de lenti , quod Deus omnes velit salvos fieri, & in

agnitione veritatis venire. suam

farticulam verborum Apostoli ita nos integre pleneque suscipimus, ut

nihil ei de praecedentibus , sue Jbjectis , quae ad ipsam pertinent, subtrahamus. Loco deinde prolato , in quo Apostolus pro omnibus orari jubet, pro Principibus Ilv

217쪽

76 Defenso Arualdina, & Regibus, id per universam

Ecclesiam fieri testatur auctor. Tum cap. I3. uodsi aliquos, inquit, Acut videmus accidere, salvantis gratia praeterierit, se pro eis oratio Ecclesia recepta non fuerit,

ad occulta divina justitia jud cia referendum , se agnoscendum est secreti hujus profunditatem in

hac vita patere non posse. Ideoque Apostolum Rom. xi. exclamasse ait, o Altitudo. Cap. I . ex Ve a b. as. bis Job μ anima ejus , quodcum J que voluerit, hoc fiet, conci dit voluntatem Dei irritum esse non Iesse. Cap. 24. Omnes quos Pater dat filio ad filium venire ait,& eorum perire neminem. Cap.

as. de gratia & electione disputans: prinunditus illius quaestionis, inquit, quam secundum admirotionem Apostoli impenetrabilem comstemur, per liberi arbitrii melis se, nolli non solvitur : quia licet insis homini bonum nolle s tamen nisi donatum non habet donum bonum

218쪽

sive Mal tisa S Mopsis. IIImeste. Tales fuisse addit qui coim versi sunt, quales qui minime conversi : virtute gratiae, qu sibi quos voluit subdidit, tam converti potuisse cos qui inconvertibiles

permanserunt, quam caeterOS.

Ex his omnibus quid essici

tur adversus voluntatem gener

lem facillimum est intelligere. Vocabulum, omnes, in Scriptura saepissime restringi docet auctor ; & quae de solis electis dia Cuntur, ea generatim dici solere de omnibus. Inter caetera Scripturarum exempla proponit celeberrimam Apostoli sentemtiam, SI a Semipelagianis, qui in utroque libro refelluntur, saepe Vexatam. Quid hoc aliud est quam locum obiectum ad solos electos trahere Quid, quod Apostoli dicthun : Deus vult omnes homines salvos eri : non separatim spectari oportere ait, sed ea simul conjunsenda esse quae antecedunt; nili ut intelligamus in-IV

219쪽

i 8 Defensio Arnatana,

terpretationem ab eo probari, quam Augustinus sale adhibuit,& verbis antecedentibus maxime confirmavit Auctoris quoque principia voluntatem generalem excludunt apertissime. Volunt

tem Dei semper ossicacissimam esse probat, nec irritam esse possincc in cacem, nam ista voce utitur: omnes de quibus gener tim Scriptura pronunciavit: omnis segua confitebitur Deo, omnes c noscent me a pusilis usique ad magnum : ne cujusquam exceptione salvari. Si voluntas Dei semper cst ossicis, si irrita esse non potest : de salute ergo sing lorum nulla est Dei voluntas ;quae si ponatur ; erit plane se imrita se inefax.

Idcirco voluntatem generalem admittunt recentes The logi,ut gratiam communem Cam-demque plenissime sussicientem constituant. Ubi enim sincera est voluntas finis is ibi quoque debet

220쪽

e An.ilytica Sin visis. I79 esse certa eorum omnium quae ad finem consequendum necessaria simi, praeparatio: atqui gratiam communem in locis, quae nos ante plurima produximus , configit auctor. Quaestionem de electione de gratia silvcre conantur per velle & nolle, quod auctor pluribus refellit. scio voluntatem quandam generalem sic Theologos complures admittore , quae dicatur an tecedens , eaque vero ac proprie sit in Deo, ut propterea tamen

nec gratiam consileantur esse Communem omnIum, nec quae

stioncm de clectione de gratia per velle & nolle solvant. Sed

de voluntate antecedente. nihil

hic dico, dicam pQitea plurib iis Tota quae nobis est cum illis , videtur levissima qua tio. Hiciminum affirmo nullam hujus voluntatis mentionem apud antiquos gratiae defensores occurrere; nul