Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

231쪽

nem esse omnium. Ubi sententia Apoitolica, b Salvator omnium ho

troversiam dirimi affrmans mox subjicit: dicendo enim, quiest sativatorum omnium hominum: con- . rmavit bonitatemDei super unive

si homines essegeneralem , adjiciem do autem , maxime fidelium , endit esse partem generis humani, quae meritos dei Divinitus inspirata a summam atque aeterna alutem specialisus bene cris provehatur. Vuod inique musia iniquitate agi

tur justissimio Miserim issmi Dei, cujus judicium in his dispensario

nibus cum tremore laudandum est

bis di Nςς g tia illa interior iis om omni nibus datur, qui Christianis per-qGR: misti sipe Evangelium audi audimi. runt. σε σπι- , inquit cap. 3. incognoscibiles ita natio m HI me , inter quas utique multi in in desitate deficiunt, non sese in popiari rejotiorisau impiorum ,sed

232쪽

e Analytica Ρno s. I9r plurimas domos ac familias novimus fieri ; dum christianae dei etiam qui Christiani futurisium, adversantur. Interea cognosci non posse ait, cur corrigendi tam diu sinanturerra

re; se quod senibus in ne praestan

dum esper tam longum non tribuatur aetatem,cu disjam in Christum dentibus , necdum credan arent sct rursum a religiosisparentibus sebo-osprava disiordet: cum tamen Deo, qui initiorum Mei, incrementique largiωr es, sicundum i us p ce' tum quotidie pra vimuibus supplicetur ut exaudiat , nota μgraria miserationi non examdit , intelligatur judicium veri ris, L. L cap. 13. cur isiorum non m sertus o horum si misertus Deus , quaesiientia comprehendere, quα pomis inmein resupientia Z Quamin brem cum specialis gratia ianua a universi aciu communis ; ita citur, quod jam propria non sit unius propuli, ut olim Iudaicat . b Nam ex omni gerurstea emo

233쪽

Uα Defensio Amalaena, ni conditione adoptantur quotidie misita senum, misita Juvenum, mi 'lia parvulorum ; or ametiribus gratiae Christuna etiam ipsa , quibus mumdus atteritur, ama famulantur. Ex his omnibus apertissime comficitur gratiam , quam & perpetuam & communem omnium aD seruit auctor, externam esse, non interiorem, ideoque solam per sese non sufficere : quod postr mum nemo affirmaturus est, nisi

qui Pelagiane sentit. Dinees Unum ferme est quod objieita, sola, possit, illud nempe capitis 11. ubim rationem reddens, cur nationes, quibus data tantummodo est gratia communis, excusationem nullam habere possint, adhibita enim semperes, inquit, universis hominibus quaedam supernae mensura doctrina: Da se si parcioris , occultior issae gratia fuit, sussicit tamen, scutDeus judicavit, quibusllam ad remedium, omnibus adtestimonium: ut non uatiest evi emerariareat, quod

234쪽

sse AMA tica 3 no M. I93 quod nisi μ ubi abundavit pecca- a Rom. s. tum , superabundaret & gratia, μ' nunc quoque universum genus humanum similis obcaecaret impietas. Loquitur de gratia coma mimi & extema, quam pluribus ante explicuit: atqui hanc sussi cere ait pluribus ad remedium, omnibus ad testimonium. Sed quisquis auctoris doctrinam diligentius consideraverit, is loci obscuritate nihil movebitur. Fuit ille ab haeresi& Pelagi ana &: Semipelagiana remotissimus qui dona naturalia gratiam appellans tametsi aliter loquituri ac plerique defensores gratiae , re ni illomunus idem sentit: & gratiam communem , emernamque negat ad bene agendum porse ipsam susi

cere.Cum multa ad id confirman- . .

dum proferre possem; pauca tamen 1ed apertissima proferam. Primum sit illud exl. I. cap. 8. Si non operatur in nobis , nullius . Fumui participes esse virtutis. SA

235쪽

is Defensio amaldina, ne hoc quippe bono nihil bonum, sine hac luce nihil est lucidum,

homo quippe mortalis damnata in Adam origine carnaliter natus ad

spirituum novi generis dignitatemnis Spiritu sancto regente non pem venit. Sed nec ullo hanc desiderio appetit, qui calorem ipsius desideria non accepit a Deo, de quo dicit D minus e R ignem veni mittere in terram & quid volo nisi ut a deat Ignis autem se dilectio est

Dei; quam amarar mundi corde captivo non potes concipere : plenus est enim amore vanitatum;quas etiamsi potuerit aliqua ex parie vitare, ortranscensis temporalibus ad externas inmisibilia intelligendo profecerissso colendis quoque simulacris necesserit, se venerari carium ac temram, omniaque mundi hujus et

menta desiterit it fidem tamen, dialectionemque Christi conturbatus de ejus iis humilitate non capiet ; Oscandalum Dominicae nativitatis ac mortis pretrio Iudicio non evincet.

236쪽

sse Analytica ΡΠ sis. I9s Nec mirum s Evangelio Crucis Chrisi Philosophia obnititur: cui, etiam Iudaica eruditio reluctatur. Nec docti igitur , nec indocti, α-ΜWibet sirpis aut ordinis , humana ratione ad Dominum ducuntur; sed omnis homo qui ad Deum comvertitur , Dei primum gratia com- . movctur : non enim ipse bi tamens, nec corsum radio propriae lucis accedit. Rationem subjicit plane necessariam. ciuis ille erit qui tot opinionum colluctationes , tot vim cula consuetudinis, tot preiudicia vetustatis seo tantum iudicio abrumpat, ses ola voce extrinsecus sonante

beat , quod audivit; se totum de voluntate quod credidit i diuo itu esset, nihil inter gratiam , t gemque distaret , nec indulgentiae quemquam spiritus vivificaret, si

occidens titera permaneret. Lex

enim quod feri aut non fieri jubet

Non prastat ut aut i, aut nonflat,&c. Cum igitur verbum Dei per

237쪽

minissertum p dicantium auribus carnis infertur, miscetur operatio potentiae Divinae cum sono vocis humanae pii - -- nantis incium, audie ni qμo'esi aυit affectum . Atque hic locus mea lentemtia sussicit ad repellendam omnem calumniam. Qui enim non

ieralem i

aliam gratiam generalem conce- cedens , quam quae Inhaeret in ipsa natura , in es memtis , in Coelo, in speine corporea, δί admirabili rerum omnium consensu gratiam interiorem Gmul contendit esse necessariam, viratiam generalem,legem quoque, vel praedicationem Evange

lii negat sufficere, is nihil

tiae communis fautoribus Iustr garur, vel Pelagio: auctor noster non aliam gratiam generalem agnoscit, quam quae inhaeret in natura ipsa, in elementis, In C lo, in specie corporea, sive m admirabili rerum omnium concen-

238쪽

sse Analytica Syno s. I97m: gratiam interiorem necessariam esse docet; externam naturae & legis negat sussicere: nihil ergo vel Pelagio, vel gratiae

Communi, quae tota est interior suffragatur. Prima propositio m nifesta est, & evidens. Assiimpiationis primam partem apertissimis auctoris testimoniis ante confirmavi. Secundam partem multa superioris sententiae loca probant. Si non operatur in nobis , nullius possumus participes esse

virtutis, S Homo mortalis damnata in Adam origine carnaliter

natus ad spiritalem novi on ris dignitatem nis Spiritu Sancto regente pervenit ; sed nec usio hanc de orio appetit, qui calorem --

res desiderii Mon accepit a Deo. Omnis homo qui ad Deum convertitur, Dei primum gratia commovetur, &c. Miscetur operatio potentiae divinae cum seno vocis humanae, &C. Tertiam denique partem, de qua maxime hoc loco

239쪽

19s Defensio Arnaldina, agitur , probat illud ejusdem capitis. Ignis se dilectio es Dei,

generali minime caret 'de captivo non potess concipere, &c. n e docti , indocti cujustlibet

irpis, aut ordinis , human a r rione ad Dominum ducuntur, &c. Lex quod aut meri, aut non meri jubet, nonpraesul, ut aut i, aut non fiat. His omnibus duo tammmmdo loca subjiciam, primum CXLibro a. cap. II I Ubus tamen

id est gentibus Barbaris, quibus gratia Christi nondum illuxit ) ilia mensura nerulis auxilii, quae desupeη omnibus semper hominibus es praebita , non ne tur equamvis tambacerbo natura tam na vulnere sauciata sit, ut ad c initionem Dei neminem contemplotio spontanea plane valeat erudire, nis obumbrationem cordis vera lux

disusserit, quam inscrutabili judiacio Deus justus, O bonus non ita

240쪽

sse Anahtica Ρno s. I99 praeteritis seculis, quemadmodum in nomissonis diebus emussit. Alterum ex Epistola ad Demetriadem , quae ejusdem auctoris esse creaimr propter maximam styli , sententiarumque convenientiam. a Inpulcritudine caeli ii jσ Terra quaedam sent pagina ad omnium oculos semperpatentes, o Auctorem sum nunquam tacentes: Darum protestatio doctrinam imiatatur Magistrorum,or eloquia Scrip

quo corporeorum sensuum encriora pulsantur, is agro cordis cui impenditur tua culmra, nec radicem pριest Aere , nec germen emist

re , msisie mus cir verus agria cola potentiam sui operis adhibus Arit, o ad mitalem profectum ea quae sunt plantata perduxerit. Sive

enim contemplatio Creaturarum ,

e sacrurum series voluminum , e Mentia disserentium cera o

assiduo resimorio praedicet verit tem: p neque qui plantat Cit ali- st '