장음표시 사용
271쪽
placebat his i. o. a quibus ridebis iur. . . placebat antem solis Melitas qui tot Erant, ut merito dici ρ ent omnes. Reliquas deinde inlcmpretationes Augustini duas subjicit & probat. Voluntatem generalem tam aperte rejicit, ut si qua ex ejus verbis argumenta
ad id confirmadum proferrentur , loco per se clarissimo plus afferrent tenebrarum, quam luminiS.. Duo tantummodo observanda
sint ,. primum est dicendi genus,. quod Lupus userpavit, nonsic a cipiendum es, quo Voluntas generalis prorsus excluditur. Alteriun est id quod superiorem I pisententiam proximoe praecedit Cursos, non Eus salvet Deus es aut cur non potius illos , quam pos , jam hocsupra hominem est... aquis
enim cognovit sensum Dominie. Igitur ut itidem aith cujus vult miseretur & quem vult induratia Mnseretur exuberante bonitate, induras nulla latercedente iniquitate, in-
272쪽
e Analytica Syno s. 23 P durat autem non ad peccatum im, pellando. sed tar peccato deserendo , quia ipse quorum muli solum si iat rator estris utique ut est quorum-
. que voluit fecit: Sed ita voluitit misericordiam, ne in aliquo in mmuret justitiam. Quibus in verbis ἡ principium interpretationis Aui, gustinianae potissimum contine- . . tur , id est, semper & m om- nibus efficacissima Des voluntas. Nam propterea statim negat sen a tentiam Apostoli sic generatim accipiendam esse , quasi Deus omnes sine exceptione salvos esse
, Ratramnus Corbeiensis sub idem tempus unicam de geininai, praedestinatione quaestionem pem tractavit , quae velut princeps S
caput caeterarum videbatur εἶ sic tamen ut principia nostrae per totum ejus opus velut sparsa re -
273쪽
Defensio Arnaldina pus vero Ferrariensis sub an. num 8so. &in Epistola brevissima,&in libro singulari, quod totum
paene conflatum est ex veterum
sententiis, de libero arbitrio, de praedestinatione, & morte Christi disputat, nullam Apostolicae semientiae, Deus vult omnes homines
salvos seri , mentionem facit, quamquam ea ponit principia,ex quibus voluntas generalis exclusa
facile intelligatur. Christi enim mortem pluribus prodesse , &semper profuisse nihil vetat, quos
Deus nec voluerit, nec proprie velit esse salvos: eos vero Deum 1alvos esse velle proprie, pro quibus Christus mortuus negetur, nemo hactenus,quem sciam;assi mavit. Christus a patre missus esse creditur , & semper creditus est, ut quos Deus vult saIvos esse liuberaret , SI ad aeternam facticitatem perduceret. Quae cum ita sint, Lupum Ferrariensem, & Caeteros omnes , qui Christum pro
274쪽
sτe Analytica Syxo s. Uomnibus ac singulis mortuum esse negarent, testes citare possum, hoc est, saeculi Ix. scriptores doctissimos & sanctissimos, Concilia quoque Episcoporum. Non alios tamen citabo,quam eos ipsos qui quaestionem nostram attigerunt. CApuT XI. De Prudentio rarabs,o , ct Floro
Laudunensi incitantibus, Scotus Erigena scripsisset de praedestinatione adversus Gothe al- eum sub an. 811. quo in opere dum commentitiam haeresim inscctatur, incidit in Pelagianam: in profanum hominem commota est Ecclesia Gallicana. Extat ingens Prudentit Trica sint volumen, in quo singula hominis commenta solide refutantur. In libro L. cap. 2. integram Augustini sentemiam eX c. IO2. M
275쪽
234 Defensio Arnaliana, 1m Enchiridii producit, tresque
interpretationes Augustinianas approbat, quibus Voluntas ge- Moralis apertissime coiiligitur. Aliud Prudentii testimonium imsigne postea proferam. Florus quoque Diaconus Lusedunens1s Ecclesiae nomine scripsit
adversus Erigenam, nec Voluntatem generalem obscurius confiaxit cap. 2. n. 8. b Sequitur ille Eri
gena, se dicit , & quicquid de
Divina voluntate intelligitur, de praedestinatione Dei sentiri debere. Haec de nitio in eo nobis piacet, quia voluntatem Dei dictvr desinationem Dei. rauid es enim aliud praedesinatio Dei, quam aetemna es incom tabilis voluntas Dei ad opera sua' Neque enim Deus nece laresed lutate praedestinavit, quae--mque praed Mavit. E cutomnia quaecumque voluit fecit , comma quaecumque praedestinavit,
implevit; ι m. jam fecit; sicut deo Prapheudicii* qui fecit quae s
276쪽
tura sent. Consequens ergo omninos, ut o sintd quod de Deo διit A Wolus 3 qui vult omnes salvos fieri, de ad agnitionem veritatis venite: sicut es in praedestinatione Dei, id es , ut quos piadestinavit
Deus aeterna voluntate sua ex omni
genere humano electos ipsos omnes velit salvos fieri, & ad 4 agnitionem veritatis venise. Vid licet quia omnino ab Ap olo dictam es s cujus vult misereretur, & quem vult indurat: itas de praedestinatione Dei certist me teneatur scilicet quod aeterna pn de natione, cui aeterna voluntat esea e Iacob dilexit , Esau autem odio habuit. Et i ex eadem massa fecit aliud quidem vas in honorem , aliud vero in contumeliam;
sed illud bonitate sua , istu ' a
judicio sito ut essent alii S vasa irae, alii vasa misericordiae Quo in loco non modo obser vanda est sententiae Apin carinterpretatio Augusaniana, v
277쪽
136 Defensio Amasina, rum etiam principium in quo maxime nititur. Praedestinationem enim semper impleri ait , quia voluntas Dei semper impletur; & praedellinatio nihil aliud est quam voluntas Dei. Quod est voluntatem generalem prorsus CX- cludere, quae impleretur in paucissimis. Observandum quoque est voluntatem Dei, ut eX tota Flori argumentatione liquet, non ilatius patere , quam praedestin tionem , Uno verbo praedestin tionem & voluntatem in Deo reciprocari : utramque Certam esse & immutabilem, utramque
semper & in omnibus efficacis simam. Nulla igitur in Deo vo- iluntas generalis de saluter m- nium & singulorum, quae est, ut S. r omas docet, ac plerique dein- iceps Theologi , simplex quaedam vesiestas , ideoque sterilis s
rem generatim consideranS ; non iparticulatim, sise ex propriis circumstantiis: cum ptiedestinatio
278쪽
sse Analytica Syno B. 23 sit voluntas rata , perfectaque de re aliqua spectatis omnibus circumstantiis. Florus denique ex loco Apostoli praedestinationem concludit; quoa ineptissimum est, si ad omnes &singulos, hoc est, ad alios quam ad electos pertinere existimavit. CApuT XII. De eodem Prudentio es Remigio Lugdunensi UT n8s3. vulgata sunt C pitula Hincmari, Prudentius statim restitit, ut1 ex ejuSEpistola tractoria ad Sγnodum
Senonensemicognoscimus. SP nodus convenerat , ut AEneas,
qui jam designatus eratEpiscopus Parisiensis, communi Episcoporum provincialium consensu suffragio confirmatus consecraretur. Prudentius, qui propter infirmitatem adessse non potuerat, per literas significavit de es nea
279쪽
se non assentiri, nisi inter caeteraa μή a credat is confiteatur cum omniambis 'f. bus Catholicis Sangvinem Domini aro. nostri Iese Christi: pro omnibus hominibus ex toto mundo in eum cre- . dentibus fisum : non autem pro il- sis , qui nunquam in illum crediaderunt , neque hodie credunt , nunquamque credituri sunt, dicenteb Mari is V o Domino h venit enim filius ho-ἀρ -δ is minis non ministrari, sed minis is trare,dare animam sitam in reis demptionem pro multis.Nisi praea, terea credat atque con reatur Deum omnipotentem omnes quoscumor
vult, salvare , se neminem psisse salvari ullatenus , nis quem ipse
salvaverit : omnes autem salvariquscumque ipse salvare moluerit. Ac per hoc quicumque non salvantur,penitus non esse moluntatis illius ς PDi- is uisalventur,dicente Propheta; ς Om' ' '' ',, nia quaecumque voluit Dominu is fecit in coelo & in terra de in O . v nibus abyssis. Et est postremu hocis adVersus tertium capitulum C -
280쪽
risiacum cujus ante memini. Ca tera quae a Prudentio in eadem istol constituuntur , CN aduerinis pugnant cum reliquis Hinc- mari capitulis. Remigius Lugdunensis Episcopus, Vir cum pietate, tum doctrina percelebris de eadem comtroversiascripsit, & antequam capitula Carissiaca vulgarentur, in
libro de tribus Epistolis; de postea quam Vulgata sunt, in libro
de tenenda veritate Scriptura, rum. Prior editus est an. 8s3. posterior an. 8sq.
Prioris occasio fuit Epistola Hincinari ; altera Parduli ad Amolonem : tertia Rabani ad Nothingum, quam posteriorem literis suis adjunxerat Hincm xus, ut in partes Amolo facilius
Remigius, qui post scriptas Literas Amoloni successerat , libro singulari respondit; & quia quinque in Gothescalco capita