Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

발행: 1700년

분량: 834페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

291쪽

et 8 Defensio Arnaldina, pliciter intelligitur Deum omnes h mines Dos feri bonitate scilicet creatoris , ita, ut putamus, s desito potest recipi, hanc voluntatem bo- nitatis suae erga salutem hominum non credatur humana ob ente v Iuntate implere non posse , sed ob- ente humana iniquitate implere nolo. omia cum tam obseura ηι , ct tam profunda, atque per plexa , nollemus inter fratres O c rismos nostros aliquid de his coniantiose vientilari, vel temere de

ηiri , sed potius quod in eis certum sine dubitatione defendi. Iuod

autem. etiam inter magnos diverso

. modo, sed non divena pietate sentientes ambiguum atque incerta remansit, etiam apud nos reverenter honorari, quia neutrum eorum

videtur esse falsum , vel ei comtrarium : se magis in talibus imquietos se contentiosos ad tranquillitatis osobrietatis modestiam pω- vocari, quam pro inusitatis o minus elucentibus rebus aliquem immode-

292쪽

sse Analytica Ρno s. 249 ruta austeritate es severbate danari. Post vulgata capitula, in libro de tenenda veritate scripturae suban. 8s . edito scribit quaestionem de voluntate Dei unam esse ex illis profundioribus , quarum fit mentio in Coelestini literis : de ea

varias esse doctorum sententiaS, liis voluntatem generalem CXCludentibus, desse etibus aliis; omnibus tamen pacifice in proprio sensu abudantibus. 'uamRpIGatis moderationesietia si boni viri, Di hanc nomam definitionem su- tuerunt, servare votassent, melius hanc rem silentio , praeterissent, suntquique de ea sicundum Idem suam es auctoritatem , cui magis .cquiescendum putaret , sentiendum permitterent f nitoque inter eos tam longae se perniciose contentionisjurgio pax es unitas Chrisi . E

cissae reformaretur. Ecce enim

aliquissentiat o dicat, scut etiam antiquitus essensum es o dicium: non dixit Apostolus universaliter M v

293쪽

x o Defensio Amaldina, generaliteis, ut si addiderunt,

sine exceptione : qui vult omnes

homines salvos fieri : sed specialiter ad eos retulit, de quibus J-pra dixerat, pro omnibus Regi bus,&his qui in sublimitate sent, ut quod dixit, omnes, omnia . nera hominum intelligi voluerit, omnium scilicet gentium ,sAuum, conditionum , oratinum , dignita 1um. quid habet haec intelligentia

inconsequens, aut contrarium ver

tuti ' Item alius dicat, sentiat , tui etiam a quibus da majoribus di tum se sensum reperatur. Apostolus cum superius orar us et pro omnibus hominibus, pro Regibus Mhis qui in sublimitate sent uepos itala omnia generaliter de universo genere humano subjunxit: qui vult omnes homines salvos fieri: quid habet mali, aut periculi etiam so intelligentia ' neque enim qui ita sentis , putat voluntati Dei, qua vult omnes homines salvos fieri aliqstem res ere se contraire , ut

294쪽

sse Analytiua Syno s. 2IIηon possit implere quod velit.Et ambo

i , se se videlicet, ct ille d

me a seritientes deliter atque unanimiter concordant.O dignam tam to Episcopo sententiam, quae Vel sola, si ab omnibus admittere. tur, diuturnas dirimeret 8c gra- S controversias i Adversarii, quoniam ita volunt, locum Apostoli generatim intelligant, ut non abstude intelligi hoste Remigius Concedit : non aegre patiar. Ut opinionem suam tamquam Ecclesiae Catholicae dogma tueantur'; ut haereticorum

loco habeant dissentientes a se Theologos; ut Patrum , a quibus Remigio teste exclusa est Voluntas generalis, auctoritatem vel derideant, vel insigni temeritate ad stultos dc ridiculos se sus detorqueant, quis aequo pa

295쪽

isi Defensio Amaldina,

cat modo non est haereticum , nisi tontentione fit ut haereticum. Exponant pacifice quid sentiant, lido si possint , tueantur, nec insultent

dissentientibus. Nam qui non tran-

stille se pacifice moderatur quod sentit,sed tim paratus est ad cote tiones, dissensiones o sandala , Griamsi non habeat hiereticum sensium,

certissime habet haereticum animum. Caeterum haec qualiscumque voluntas generalis, quam uti non improbabilem Remigius admitti posse existimavit, nihil favet Petavio, vel caeteris qui pro volu tate generali non 'secus ac pro Religionis summa decerta'. Nam voluntas generalis, quam in Ecclessiam, Patribus, ac TeΟ-logis plerisque resistentibuS, . -- VChere conantur, est certa dc efficax mediorum omnium quae ad salutem necessaria sint praeparatio. Eaque media vel omnibus praeberi sentiunt, vel certe aliqua , quibus si utuntur & quo-

296쪽

sime Analytica S no s.

minus utantur, nihil eis necessarium deest) caetera omnia prO- mereantur. Ita voluntas Dei de salute hominum conditionata

est, qualem fere de Adami &Angelorum salute Augustinus extitisse docet.Cui opinioni nihil

commune est cum Remigiana. Nam Remigius etsi affirmat omnes Deum salvos esse velle bonitate Creatoris, maximam nihilominus partem hominum iis quς necessaria sunt ad salutem carere& semper caruisse simul contem dit. Ita in libro de tenenda Ve- ...

ritate scripturae. a Certe illud in di, hac quasione manifestum est, quod etiamsi neraliter, se indisserenter

omnes homines Deus vult salvos fieri; in aliorum tamen cordibus benignitate misericordia sua ver

rur eamdem bonam voluntatem

suam , ut o i salvari melint, a que salventur. Quia operatur in nobis velle & perficere. In aliorum autem cordibui . non operatur

297쪽

214 Defensio Amaldina, ne salutarem voluntatem , sed

dimittit eos suo arbitrio , ut quia noluerunt crederequi altione δε--nentur. Et hoc de illis quidem dici potest, qui verbum Evangelii audiemus , sed durisia incredulitatis sua recipere noluer t. De Cael ris autem impiis qui ante Christum extiterum, & de illis qui postea vixere & vivunt, qui cum non audierint, Credere non potuerint, nec possimi: numquid propterea damnabuntur ct ta gmnino aeum bαatur pro asiis pena

m suis , se principaliter pro illo primo o originali ρ caelo,' in quo

omnes peccaverunt : quia non

frustrabcriptum est: h effunde iram

tuam in genora, quae te non noverunt a & in regna quae nomen tuum non invocaverunt: Si quis

de talibus interroget, quid in eis erit vadunsas Dei , qui omnes homines must salvos ieri , se ad agnitionem veritaris venire, urespondes ri Norae homo matus

298쪽

o pius magis eliget tacere , aut certe cum Propheta se Apsolo emclamare t judicia tua abyssus a Pso. multa ' Ita teste Remigio de maxima hominum multitudine,hoc est de iis omnibus qui a natione Iudaica alieni ante Christum vixerunt , & de caeteris omnibus qui Evangelium deinde non a

dierunt , dici nullo modo potest, quid voluntas illa generalis egerit. Remigio longe instructior est petavius, qui gratiam omnibus dari ait , talem ut vel ipsa per sese ad salutem consequendam plenissime sufficiat , vel certe ad ea promerenda quae sufficiant. Sin in eadem sententia fuit Remigius & scriptores ejusdem te culi, consequens est ut ejusmodi gratiam a Christo profluere non

crediderint, qui Christum pro solis fidelibus, sive ante, sive postea vixere, passum esse testantur.

Quod Petavius ipse non obscure indicavit L. 13. de Incamati

299쪽

ne cap. Iq. n. 8. Atque hoc Lugdunenses illos, inquit, os qui extiterunt alii, qui mediatoris pretium in salutem omnium impensum fuisse negarent Gelse videtur: quod nullum omnino fructa in deles aliquos ex illius cepisse anguine putaren eo quod carisissent interiore illa permctione gratiae , quae a de incipit. Caeterum Remigius, ut Florus Augustini sententiam secutus est; praedestinationem gratuitam pluribus in locis constituit, nec perseverantiam singulare Dei do num esse, idemque ad consequedam salutem omnino necessaria inficiatus est: quod ab eo negari non potest, qui praedestinationem Vere & proprie gratuitam concedit. Hoc autem semel posito , constitutoque, ut etiam ab omni bus qui Augustini doctrinam sequuntur, poni, c5stituique necense est; voluntas conditionata desidelium omni usalute configitur; quae ut sincera sit, conditio tota

300쪽

sse Analytica Ρη sis. 217 . ex solo voluntatis nutu pendere debet. Verum quidem est justos omnes qui peccando a justitia deficiunt, potuisse non peccare, cum peccatum liberum sit; & eos idcirco in culpa esse, quod minime perseveraverint: sed constat quoque apud Augustinum& sinceros praedestinationis gratuitae defensores; justos qui per--severant, a justitia similitet defecturos esse , nisi singulari pum

severantiae dono protegerentur. a Nam si in tanta infirmitate vitae qui ipsis relinqueretur voluntas rept. O

sua ; nec Deus in eis operaretur, ut gro in i-.

vellent; inter tot se tantas tent riones voluntas ipsasuccumberet, o ideo perseverare non possent, quia de cientes infirmitute nec vellent saut non ita vellent infirmitate voluntatis , ut possent. Subventum es igitur infirmituti voluntatis humanae ut divina iratia indeclinabiliter se insuperabiliter ageretur ideo quavis infirma , non tamen deficere . .

SEARCH

MENU NAVIGATION