Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

331쪽

luntate humana optaVit, ut pro desset singulis , Se ita excepit neminem. Sive quia Evangelium& Sacramenta proposuit omnibus ; per se excipiens neminem: non quod gratia Christi deriv

tur in omnes ; ut constat ex al-a r. Tim, tera Pauli sententia, qui es . Salvator omnium hominum, maxime Fidelium : quam Hervaeus sic tinterpretatur. Speramus in Deum Ivivum, id est, in hoc insudamus pietatis ac justitiae operibus , quia

speramus vitam, quam Deus vim tuens promisit pie agentibus. aus resalvator omnium hominum, quia i

stem suum facit oriri super bonos ror malos se pluit super jussi se

sisti: atque salutem corporis in i hac vita communiter parat bonis o malis. Maxime tamen ipse est tor Fidelium, quia prater tempρ- l ralem salutem , quae illis est com-

munis cum reprobis; dat eis aetemnam salutem, quam possideant cum Angelis. Nam qui Deum non ab O modo

332쪽

modo Salvatorem omnium a

noscit, quam quia som sium facit oriri seper bonos se malos , VLtamque corpoream tribuit sin-nibus, is proculdubio ut gratiam communem ita quoque Volumtatem generalem excludit.

Nec qui Anselmum legerit , objecturus est , ut opinor , ea quae paulo ante produximus. In hoc patet quantum homines diligat, sec. Nam cum ipse locum ApoCaeli Deus υult omnes homines se vos fieri cum Ausustino dixerit non sic intelligendum esse, quasi nullus hominum esset quem alvum fieri nolui, qui virtutes miraculo-ram facere noluit apud eos, quos dicit acruros fuisse paenitentiam sfecisset: sed ut omnes homines, omne genus hominum intesilamus perqβascumque disserentias distrib tum: cum dixerit omnipotentem velle inaniter non posse quodcumq; voluerit: facile intelligitur po-iulari & usitata locutione .

333쪽

I9o Defensio Amaldina, Hervaeo nihil significari aliud,

quam causam cur omnes salutem

non consequantur, in ipsis e se, non in Deo: ut late disputat in caput 9μ Epistolae ad Romanos. Miseretur, inquit, secundum gratiam quae gratis datur, non meritis redditur. Indurat aulcm secundum judicium quod meritis redditur. ML seretur magna bonitate, indurata tem nulla iniquitate; at nec liber ius de suis meritis glorietur, nec damnatus nisi de suis meritis conqueratur. Sola enim gratia Redemptoris disicernita perditis, Potin unam perditionis concreverat Massam ab origine ducta causa communis. Cum ergo totus mundus j

istime posset damnari, Deus cui

vult miseretur es quem multis serat, id est, non miseretur ei, nec emollit cor ejus; nec tamen i es ejus voluntas molemis alii mis reri, aliique non volentis.

enim dicat aliquem potentem inquisite agere, si ex duobus reis unum

334쪽

sve Analytica S no s. 29rj sit interimere es alterum misericorditer liberare P Sic es Deus in nullo potes reprehendi sive damnet , e misereatur. Meritum enim misericordia nullum es: meritum autem indurationis es peccatum totius massae damnatae. Nec indurat Deus impartiendo duritiam,sidnon

impartiendo misericordiam , sicut nec digni sunt.

Caetera quae in toto hoc comentario leguntur omitto, in quibus

omnia Augustini principia sectatur auctor, praedestinationem gratuitam adstruit, reprobationemrejicit in peccatum originis: quo ex principio Petavius Cons quens esse fatetur, ut nulla sit

in Deo reproborum salvand rum Voluntas. In caput etsi ad

Philippenses explicans illud , Deus est qui operatur in nobis melles perficere, gratiam ad perseverandum qualis data est Adamo& qualis jam datur sanctis pro destinatis cxprimit iisdem verbi

335쪽

191 Desen se Arisiadina, ac Augustinus. Quo vel solo, urispe ostendi, voluntas conditionata funditus evertitur. Sed ista de Hervaeo sufficiant. CΑsu T XIX. De Prapositivo.

P Raepositivus sub initia sae

culi x111. floruit in Academia Parissiensi, Vir suo tempore celebris. In summae principio non aliam agnoscit Dei voluntatem, de salute omnium , quam quae vulgo signi dicitur, quaeque posita est in praeceptis & consiliis; probat quoque interpretationem Augustinianam.

si Gritur, inquit, utrum voluntas Dei maneat inexpleta aliquando. λuod numquam maneat inexpleta, probatur ex illa aucto-- Ps 3 ritate : omnia quaecumque VO-b Rom. y. luit, fecit: ct ex illa, i) voluntati ejus quis resistet. ς Et ex illa rvosies volui congregare

336쪽

sse Analytica Ρηo s. 293 tuos, quasi gallina congregans pullos inos sub alas, & noluisti si dicit Augrestinus it ita dicit ac tis voluntas hominis infirmi Vo- taluntati Dei resistere possit: quod Mnon est. Immo sic intelligendus ti In En-in: quotquot congregavi, te nota ia ς-ir iis lente, ex Voluntate mea semper λ 't U' 'essicaci congregavi. Si voluntas taeDi semper scax, ergo nunquam umanet inexpleta. Sed dicit auctoritas e Deus vult objectio.

omnes salvos eri sed hoc non irergo voluntas remanet inexpleta. Sed ad hoc respondet Augustia Respouo nus, vult omnes homines sis,

feri, id est, omnes qui salvantur

ejus voluntate salvantur. Item Deus non vult mortem Alia Olmpeccatoris, sed ut conυertatur, se ος ωψ vivat, sed dicit de merito peccatorem tuam pressivit ad mortem rdicit enim sc t Deus vult ut se convertatur se vivat; sed hoc non fit nec ei; ergo ejus voluntas remanet ineuieta.

337쪽

Responsio.

quod hoc nomen , voluntas , duobus modis accipitur, scilice robeneplacito, quod i e es Deus, O pro signo beneplaciti. Signum a tem beneplaciti est quintuplex nimirum praceptum, prohibitio, lium, operatio, permissio, erc. de duobus ultimis dicit Augustinus dinibus quod Omnipotens eri non melit mel sinendo, vel ipse facie

do. od ergo dicitur, volunsas Dei nunquam remanet inexpleta , intelligendum es de beneplacito sAgna enim sese inexpleta remanent. Unde cum dicitur, Deus vult uti convertatur, id est, consulit via pracipit: sic videtur. V el, vult,

id es in beneplacito ejus es , , Ac facit. Multa deinde de signis

disputat, quae omnia eo semper collineant, ut nunquam Volun-

tas divina inanis & irrita esse possit. Hactenus illi Theologiae Scholasticae principes de interpretatio-

338쪽

die Analytica Ρη sis. 29ynibus Augustinianis inter se com

sentiunt, easque probant: quorum omnicina una eademque est ratio, quam Augustinus potissi- . mum adhibuit: voluntatem Dei semper ossicacissimam esse. Neque enim tum nota erat illa

Dei voluntas inocax, quae ab Abbate Germanico & ab aliis hodie velut propugnaculum Fi-

, dei Catholicae praedicatur. Comtra Praepositivo nostro adeo persuasum erat, omnem Dei vo- 'untatem semper impleri, ut ipsam permissionem peccati, non aliter concedat esse signum voluntatis divinae, quam quia sitignum est poenae peccatum consequentis, vel boni cujus peccatum est occasio.

Sic adversus id quod dixerat, praeceptum & prohibitionem esse signa voluntatis divinae, sibi objicit Adamo Deum praecepisse ut lignum scientiae boni & mali

non attingeret: ex quo cons

339쪽

1 6 Defensio Arealdina, Mens Videatur , vel Deum id impleri noluisse, vel voluntatem ejus irritam & inanem fuisse. Ad hoc forte respondebitur, inquit, cui de Baptismo. Solet enim diaci , quia Baptimus qui receptus es

ab isto Idie , Ac es signum gratiae Dei, non quia potitui sit, sae qua

esset, nisi culpa ejus impediret. Ita prohibitio illa fuit Agnum divinae moluntatis, non qvia fuerit, sed quiafuisset, ni se culpa hominis impedisset. Sed ex hinc infertur, emo culpa hominis potest impedire

voluntatem divinam. Sed respondet prohibitionem se praeceptum quandoque esse signum voluntatis divinae directe , tunc scilicet cum impletur, quia Deus vult impleri squandoque non directe, ut quando non impletur, se tunc es signum boni, quod inde elicit Deus. Ita ille respondet, ne voluntatem Dei aliquam inefficacem confiteri

videatur.

Nulla quoque extat apud V

340쪽

teres illos Theologos Voluntaris antecedentis , consequentisve mentio : quam distinctionem Guillelmus Altitiodorenssis aequalis Praepositivo, nam an. I223.

obiisse dicitur ; scripsit tamen post Praepositivum, quem ab eo interdum citari video.) Primus

Latinorum omnium quem legerint, usurpavit ε, quamquam non tam ipse usurpasse, quam a Damasceno usurpatam indicasse videatur. Ita enim loquitur L. I'.

Cap. x. de Providentia divina. Dem dicit Damascenus, quod pro videntia diυina duplex es. νη-dam es secundum acceptionem , quaedam secundum concessionem. Secundum acceptionem sinit quaecumque in contradictione sunt bona , scut gratia, gloria, ct huyres

modi. Dicit Damascenus , quod Deus antecedenter vult omnes fata mari: ad hoc enim est ejus aritec

dens voluntas, o actio ex ipsa cxμηs , bona enim spiritualia ex