Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

391쪽

rem assirmantem audivimus; qui justitiam habent temporalCm tantummodo , ut Iudas, dum jus tus fuit. Addi denique & illud

potest,quod reprobationem, qu tenus est aeterna gratiae non conferendae voluntas , Vel gratiae privatio , pendere ait ex bene placito Dei, non ex praevisis operibus. Quae omnia Voluntatem generalem excludunt apertissime, nec aliam Deo tribui patiuntur, quam quae ad solos praedestinatos pertineat.

De Majore o Cayetano. MAj0x percelebris saeculo

xv. in Academia Parisiensii Doctor, nihil a BonaVentura, Alcnssi & Scoto dissentit. D. 4s. q. Unica, semper fieri ait qui quid Deus vult voluntate beneplaciti : quod vero non vult, id nunquam fieri, ut Augustinus

392쪽

in Enchiridio docet. Voluntata signi Deum aliquando prohibere , quod vult ipse voluntate bo neplaciti , hoc est ea, quae semper impletur. Ad locum Apostoli: Deus vult omnes lalvos seri e multiplex est responsio. Igno modo, inquit ,μcui Augustinus respondet in Enchiaridio yσ. ct soa. o Magi er in litera, quod illa auctoritas est intelligenda secundum distributionem accommodam ; ac si diceret, nullus salvatur, his quem Deus vulis

vum feri ; non quod nullus si h minum , nisi quem fisam facere velit. Alio modo, ut sit distributio pro generibus gulorum, sec. T Nno modo exponit Ioannes Damasscenus Deus vult omnes homines

esse salmos assecedenter, se non consequenter. uod communiter sc exponitur. Deus dat omni homini naturalia k quibus consequi potes saturem s paratus cogere , salias velit. Nec illi contrarium

393쪽

maris ut perpneceptum, vel con situma Augustinianas interpretatio. nes probat Major: ultimam, quae est Damasceni confundit cum

voluntate signi externa, Camque serine explicat, ut BOnaVentura, aliique complures, suorum tes timonia representaVI.

Cajetanus e familia Domini cana Cardinalis floruit sub initia superioris saeculi, mortuuiaque est an. IsI4. aetatis σε. ut Belia laminus in libro de Scriptoribus Ecclesiasticis testatur. In caput secundum Epistolae prioris aci Timotheum recitatis Apostoli verbis : Deus vult omnes

homines salvos meri, re ad agnitionem veritatis venire: mox subjicit. Non est his, speculative

Theologe ,sermo de voluntate ben placiti , de quasriptum est: omnia quaecumque voluit, Dominus recit in Coelo & in Terra : se , quia voluntati ejus nemo po st

394쪽

resistere; ut clare patet ex eo quod idemus non omnes homines ad agnitionem veritatis venire .sede ermo de voluntate signi , quia Deus proponit omnibus hominibus praecepta salutis, doctrinamque vangelicam ; ct illis imputatur qui

nolunt venire ad veritatis cogntationem , se nolunt salvi fieri. Ecce paucis verbis totam quaesti'nem absolvit. Negat Apostolum do

voluntate beneplaciti agere, Madisemper est efficax, nunquam ir-rrita de inanis: de sola voluntate signi, quae externa est, & in praeceptis, quae omnibus promiscue, tanquam regula generalis , proponuntur ; agere contendit.

SI Theologos omnes , qui

Augustinianas interpretationes ut Paulinae sententiae consentaneas probaverint, tametsi

395쪽

sse Analytica Synopsis. addunt aliquando aliam de voluntate antecedente uti non imis,probabilem , recensere velim, in infinitum crescet oratio e Cum e probatis interpretibus, Theologisve nullus ferme sit, qui singulas non proferat, non probet. Nec SThomae discipulos,nec cae teros interpretes testes citabo , quorum notae si int sententiae,cum Cos tantummodo citare statuerim qui vel non alias probaVerunt, vel qui reprehensas vindicarunt ab adversariorum calumniis. Solis recentioribus nonnul

lis ut Augustinianuiti dogma displicuit, ita & Augustiniana

sententiae Apostolicae interpretatio. Tres quatuorve interpretandi modi, , inquit Petauius, ex Augustino commemoratisunt, qui mihi quidem ad eludendum magis excogitati, quam certi ac solidi Udi solent. Tanta est hominis in eum reverentia b cujus de gratia sententiam 1aotquot deinde cons-

n. I.

396쪽

cuti sunt Patres ac Doctores, tum vero Ecclesiae Roma pris es ,pra sulumque conventus aliorum ratam

ct Catholicam esse judicarunt , ire hoc satis magnum putarent' veritatis argumentum quod ab Audistimo positum ac decretum esse con Hret. Quae duo Petavit loca si Conjungantur , consequens et ritilliad . . I. Molinae: α Patres antiquos, antia n. ra. disp. quaque Concilia legetti perspicuum ψIx erit panum admodum lucis fui circa ea quae ad gratiam spe tant: cum ad rejiciendam volui, iatem generalem , & tuendam Augustini sententiam Patros, Theologique conspiraverint; nec

quidquam fere sit, in quo major

appareat veterum consensio.

Interpretationes Augustini nae, quae erant olim a Semipei gianis impugnatae, ut Hilarium silpra cap. 4. testantem audiviamus ; LOVanii an. I186. palam impugnari coeperunt a Lessio &Hamelio, quorum ista propositio

397쪽

e Analytica Suno s. I

ci inter caeteras ferebatur : a hunc locum; Deus vult omnes salvos

fieri ; id est vult omnes alvosfieri, qui silvi unt: non videtur expcnere Au sinussecundum intentionem Apostoli. Sed Episcopis Belgii auctoribus utraque Acade mia Lovaniensis & Duacensis cum in caeteris, tum in hoc capito Augustini doctrinam acerrime vindicavit. Mirum, b inquiunt Lovanienses, cur dissimulatis aliis pluribus loci hujus apud Augustinum interpretationibus, una haec potis um a ceptast, quae tam opcrose oppugnaretur, nis quia forte ad expugnan- . dum visa opportunior est, qua ever

sa , alteri quae Massiliens ut poris

simum placuit, certior aditus m niretur 3 eaque deinde periculoso dogmati fundamentum semerstur: cum tamen illa ipse Augustini interpretatio nec a Scripturarum sit fietudine aliena, nec sensu Apostolico male congruat. Cum enim

a censura

Parisiens

398쪽

b L. a. de

Vocatione. Gent. cap. as

Defensio Arnaldina, pro omnium alute fundiuoratione B. Paulus voluisset: quid inconveniens , s hoc ideo faciendum subjunxit, quia Dei donum si homianum conversio , ct neniis salvos fat, nisi quem ille salvum gratiae sua praesto feri voluerit ' P Le-

rea enim pro infidelibus, ut convertantur , orat Ecclesia , quia fdem se paenitentiam a Dei dono se gratia pendere non dubitat. Sedn que hanc expositionem, utScholium

adjectam Agni cat , vel D. ipse

Augustinus, vel Prosper tanquam minus consentaneam inquam comrigit 3 tamets T. AVUinus , ut paulo ante indicabamus, alias plures proponat : ' se Pro per sic alicubi locum tractet, h ut ad omnes per nere possit 3sed quoad g neralem Deu beni nitatem quae in solis naturalibus donis posita est, ut probavi ) non autem specialem ut loquitur, Dei misi iarordiam. Superiorem assertionem quin-

399쪽

. . . sve Analytica Suno s. am : φjubentur omnes baptizari reuo Deus, quantum in ipso es, vult omnibus dare gratiam baptismi sic refellunt: b cut non vult dare omnibus gratiam siuam voluntate beneplaciti : ita non vult omnes nec baptizari. De sita enim scriptum svoluntate: omnia quae cumque voluit, fecit. Non ergo i. aut baptisena, aut gratiam deesse

quam passi fuisset, s ea bona

. sic omnibus motu set. Septizari autem vult omnes voluntate Agni qua in praecepto est , quodpo romulgationem non obligat nise adultos. I uod autem hujuspraedicationis mini erium non omnibus populis ne novi quidem te memi' tempore semper adhiberi voluerit, patet ex Aritis; ubi Paulus es S las metaniar a Spiritu Sancti et embum Dei in Asa loqui, se cum tentarent ire in Bithiniam , non permisit eos Spiritus I E S IA uomorio baptizari ergo tunc eos voluit, quibus ne pri icari quia

a P. b Ibiatim

400쪽

3ues defensu Arnaldina, dem permist 8Si quicquid Deuς Vult voluntate beneplaciti, id semper fieri necesse est : si sola

voluntate sioni vult omnes bapti Zari quonIam non omneS bapi zantur, consequens ergo est in

luntate quidem signi eum omnes salvos esse velle, non Voluntate beneplaciti. Ini justificatione censurae suae a Cap.aera ' Augustinianas interpretationes 'δiq-O iterum probant, & posterioribus Ecclesiae Doctoribus Prospero, Fulgentio, Thomae, & alii semper probatas fuisse affirmant. Addunt nihilominus voluntatem antecedentem, ut a S.Ihoma explicata est, a se non improbari. Qua ratione vero Docto res Lovanienses , ut inius, Sylvius , Hesselius voluntatem antecedentem intelligant, & o

Thomistis plurimi , dicam postea

pluribus. Duacenses in censura sua ad 5 P. ρε. assertionem septimam b bonam