장음표시 사용
421쪽
quamdiu vivimus. Homo veli per seipse, vel per ministrum non alios solet invitare, quam notos, amicosque : Deus hominum opera semper utitur ad invitandum ; qui, quoniam aeterna Dei voluntas de singulis omnino latet, nominatim electos sive ad
gloriam, sive ad justitiam invitare non possimi. Dei ergo nomine invitant Sc hortantur omnes : quamquam eos solos Deo vocanti obtemperaturos esse non
ignorant, quos Deus ad justitiam designavit , 8c singulari miseria cordia excitaturus Ost : eos denique solos in justitia accepta
perseveraturos esse, quos Deus.' ab aeterno salvos esse voluitia Quamobrem homo invitans alia quem, quem excludere constituisset, ludificari videretur. Nec . homines, dum Dei nomine si gulos invitant, nec Deus ipse lu-. dificatur qui voluit generatim invitati omnes, ne praedestinau
422쪽
discemerentur. Hos discerni a reprobis, quamdiu viVimuS, noluit ; ne vel superbia extollere tur , Vel torperent desidia. Sextum est, salutem omnium& singulorum per se bonam esse: placere igitur Deo , cui placet quicquid bonum est. Vult vero Deus quicquid sibi placet: vult ergo omnes ac singulos salvos esse. Id Apostoli quoque verba Confirmant: hoc enim beneplacitum est, inquit, coram Deo , qui vult homines salvos feri. Respondeo salutem omnium ac singulorum hominum, cum in Adamo innocente spectantur, dc nulla habita ratione peccati, simpliciter bonam esse, propter quam ergo singulos homines creare constituit : salutem hominis lapsi & impii simpliciter
bonam non esse , cum ad Dei justitiam refertur. Ideoque si Deus plurimos servare constituit, lid singularis est misericordiae,
423쪽
quam nemini debet ; si caeteros punire,id aequitatis est & justitiae.
Consentaneum quidem erat, ut Deus optimus indulgentia erga homines lapsos uteretur &misericordia: consentaneum justitiae, ut aliquos puniret : ergo Deus volens aliquos ex universo genere hominum, ex omni comditione , aetate, M sexu pervenire ad gloriam, caeteros ob peccatum excludi, misericordiae simul justitiae plenissime satisfecit. Verba Apostoli: hoc beneplacitum
es coram Deo . referuntur ad ora tionem faciendam pro universis . ac singulis hominibus, non ad voluntatem Dei de salute homunis, ut manifestum est. Atque ut referrentur ad voluntatem Dei de salute humana , non idcirco adversariorum causa j Varetur. Cum enim voluntas ista non pertineat ad omnes & si
gulos homines, similiter quoque ad singulos minime pertineret
424쪽
beneplacitum, cujus in sentemtia objecta fit mentio. Septimum denique est, Deum non facere, ut singuli salutem
appetant: tertiam ergo interpre- Ut de naturali beatitudinis appetitione taceam, quam natura omnibus inseruit : respondeo eos
qui ista objiciunt Augustini memtem non intelligere Neque enim ille locum Apostoli sic interpretatur, quasi Deus faciat, ut omnes salutem appetant; sed tantummodo docet Deum efficere ,
ut pii singulos homines salvos fieri velint. Unde Sylvius q. I'. a. 6. quaeritur , . patet, inquit, vanum esse, quodHa ques hunc Augustini expositionem impugnet ex eo quod Deus non faciat, ut singuli melinis vari: satis enim est, quo
velit, o faciat, ut pii ac Sancti
tat1onem Augustimanam non magis cum Apostoli sententia generali congruere, quam superiores duas.
425쪽
'elint omnium salutem. Ut Alvares, ita de reliqui Tho- mistie Augustinianas interpret tiones semper vindicarunt: quOniam S. Thomas totus ex Am
Augustinianas interpret tiones semper probavit, simulque voluntatem antecedentem
conjunxit; quid ipse de volum tale antecedenti senserit, inquirendum est : tum eos ex Tho- mistis. subjiciam, qui volunt tem antecedentem sic explicant, ut deDeo metaphorice, non prOprie dicatur. S. Thomas de loco Apostoli disputans responsiones Augusti nianas profert L ex Damalceno mox subjicit usitatam voluntatis antecedentis & consequentis diu
426쪽
luntati divinae subjectis , non volunta e ipsa, in qua nihil est prius aut posterius, repetendam esse ait: rem enim quamque prohonitatis ratione dc modo Deum velle ι quicquid vero bonum, malumve est, id ita videri, vel quatenus simi liciter δί absolute ;quae est antecedens : vel ut ex . adjunctis spectatur εἶ quae est comsequens rei consideratio. Sic hominem , vim simpliciter spectatur ut homo, bonum est vivere, malum occidi. Sin addatur ci cumstantia furis vel homicidae, honum c5tra est eum occidi, m Ium vivere. Exemplum adhibet justi judicis, qui voluntate quadam antecedenti vult hominem vivere; consequenti furem vel li
micidam suspendi jubet.Similiter
Deus, inquit, antecedenter vult H
hominemue ari, sed consequenter viat quosdam damnari secundum exigenti m justitia sua. Neque
427쪽
tamen id quod antecedenter vota mns, plicuer volumus,se ecum dum quid. 'uia voluntas compar
tur ad res siecundum quo inse ipsissent. In se ipsis autem sunt in pamriculari. Unde s liciter volumus aliquid, scundum quod volumuia i ad con erutis omnibus circum antiisparticularibus: quod es com sequenter velle. Unde potest dici
ρ ρ judex justus simpliciter vult homicidam suspendi is secundum
quid vellet eum vivere, scilicet inquantum est homo. Unde magis potes dici vesicitas, quam absol ira voluntas. Etsi aut quod qui quid Deus simpliciter viat, i s licet illud quod antecedenter vult, non at.
Ita voluntatem antecedentem' explicat S. Thomas, ut nihil aliud sit, quam quaedam velleitas rem generatim & absolute bonam amans , quam particulatim&ex adjunctis spectatam simpliuciter odit.
428쪽
386 Defensio Arnaldina, An ista voluntas seu velleitas sit proprie in Deo, nec ne, dis.
putant interpreteS S. Thomae, aliis eam Deo inesse contendem. bus, negantibus aliis. Qui negans , iidem Augustini tertiam potissimum interpretationem sequuntur, ut Deus omnes prop-.terea salvos esse velle dicatur,
quia efficit ipse, ut hoc Sancti,
piique velint. Idcirco volunta-aem Dei de salute omnium ac singulorum vocant metaphoricam, camque Deo inesse aiunt tamquam in causa, non per se &-proprie, sive, Ut loquuntur, eminenter, non formesiter. Sed antequam istorum testimonia profero , placet in propriam S. I ho-maae sententiam inquirere. Ac primum quidem cum voluntas generalis S conditionata ,
quam invehere conantur adVersarii, nihil aliud sit quam mediorum omnium ad salutem n cessariorum praeparatio, quae vel
429쪽
exhibeantur, praebeanturque omnibus, vel quae ab omnibus , cum lubet, pro solo voluntatis nutu comparari possint: quaeque demum ejusinoai sint, ut ad salutem obtinendam per se sola plenissime sufficiant: constat nullum hujus voluntatis generalis vestigium extare apud S. Th mam , novo potius hosternoque commento omnia sanctissimi Doctoris principia penitus advers ri. Praedestinationem a gratuitam R fine constituit, hoc est, talem ut 'i cjus alia nulla possit assignari r tio,quam divina voluntas. b-b Ibid. aἀre hos elegit in gloriam, inquit, ' o Hos reprobavit, non habet rationem, nisi divinam voluntatem. Causam gratiae ad gloriam provehentis non aliam assignat , quam praedestinationem; uti nec gratiae reprobis negandae aliam, quam reprobationem , quae & ipsa, ut ex superiori testimonio constat, tota ex Dei voluntate
430쪽
a Ibid. am arbitrio pendet. R Sicut enim ς - 4 praedestinatio includit voluntatem conferendi gratiam se gloriam : ita reprobatio includit voluntatem permittendi aliquem cadere in culpam, se inferendi damnationis poenam pro culpa. Et mox ad secundum argumentum respondens :praedestinatio est causa se ejus quod e pectatur in futura vita a praedest natis , scilicet gloriae: o ejus quod percipitur in prasenti, sciliceto
nae. Reprobatio vero non est causa
νυ μod est in praesenti, sicilicet culpa, sed est causa derelistionis a
Deo. Ex quibus consequens est conditionem ad salutem neceς sariam, nempe gratiam illam sine qua nemo ad gloriam prevehitur, solis praedestinatis conferri deesse reprobatis omnibus. Voluntas ergo de istorum salute , si qua in Deo ponitur, conditio-b Ibid. aj- nata esse nullomodo potest. b NGric. s. μή que tamen propter hoc est iniquitas rarΠμ Deum , A inaequalia προ is