Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

41쪽

s1 Defensio Arnal aἰ quinque insensu obvio damnatas esse declarans , ac gravissimo a In Dὸ- prohibens a Ne in alios sensus to

creto ψε- quantur ,praeter eum, quem verba

Visti se impcrsese exhibentmeve temere Dia ad E- admittatur Jans enismi vaga & in-t υτ .. Vidio' criminatio, nec quisquam, Feb. 16s . Iansentanus appelletur, nisi quem legitime constiterit atiquam ex quinque propo sitionibus docuisse , litibus infinitis finem imposuit Nam ut intelligamus quid inJan- senio damnaverit siunmus Pontia sex, nihil necesse est Jansenium operosius excutercuquq inquisitio quam implicata sit&dissicilis post

diuturnas gravesque controVersias jam omnibus notum esse debet.Id unum intuendum est quid propositiones damnatae per se se dignificent: nec dilatandu, quod Pontifex restrinxit, nec restri gendum, quod generatim enunciavit: nec verba loco moVenda, ut alieni sensus eliciantur, uno

verbo spectanda est sola verbo-

42쪽

rum proprietas& connexio:quod nullam vel perexiguam dissicultatem habet. . Cum ipsa experien- htia docuerit quod non parum dis mihin iis clusit quinque propositionum sese bravii paguem a Iansenio intentum ex lectura Φi libri Iani eniani reperire: ct econtra facile sit nosse quisnam quinque propositionum sit sensus obvius ,

quem ipsame ropositionum verba

prae se feruntiratio didrat uisi nosse velim quisnam sit illesensus in quoqMinque tropositiones damnavit S. Sedes, o consequenter nosse velim quisnam sit diritus sensus obvius,c dictus sensus a Iansenio intentus ;potius considerem , quisenam sit quinque propositionum sensus obvius quem l amet propositionum verba prae se ferunt, quam exam nem quisnam sit f. propositionum sensus a Ian senio intentus. Ergo quoniam jubetS.Pontife Theo' logique praeeuntes demonstrant iter, sensum propositionis quintae

43쪽

quem pleno jure Anonymus ponit , non constituit, videamus. Senses obvius ille est, ut jam admonui, quem exigit idiomatis cujusque proprietas , & usitata verborum significatio. Situm

ordinem verborum in oratione plurimum valere notum est oinrinibus , eoque mutato sensum saepe variari. Quin unica vox,ut v rie componitur cum aliis, & ad . unam refertur, aut ad alteram,

diversos quoque ac dissimiles sensus ut plurimum gignit.Sic in quς- stione proposita si particula, duntaxat, referatur ad subsequentem Vocem, Praedemnatorum , decreti Pontificii sensus is est, quem Mnonymus representavit. Sin comtra referatur ad alteram , sialute,

quae p cedit it sensus plane est dissimilis , quem sic exprimere possumus ; Pro sela Praedesinato- sentit. Nam prior indicat Christarum salute. Quantum autem a

bo disserant, vel rudior quisque

44쪽

pro aliorum salute, quam electorum mortuum esse s non item p sterior, ex quo hoc unum conficiutur quod Amaltas saepe asseruit, nunquam negavit;Christum sanguinem pro sola praedestinatorum salute non fudiste, verum etiam

pro justitia pluribus aliis imp

tranda , pro auxiliis quoque Mbeneficiis , quae per mortem suam voluit reprobis quam plurimis obtinere, & revera obtinuit. Sensum hunc non refutavit neque indicavit Monymus, quod necessarium tamen videbatur ne infirmari posset accusatio. Nam si quem linguae latinae usum habet, non ignoravit particulam, duntaxa essὸ ejusmodi,ut in oratione Latina sequi soleat id ad quod pertinet , non praecedere. Non dicimus duntaxat Germani Ucerunt , sed , Germani duntaxat micerunt , & ita de caeteris. Quamobrem maximum est harupropositionum discrimen , Gem

45쪽

mani duntaxat vicerunt s Germ ni vicerunt duntaxat , quarum

prior significat solos Germanos vicisse ; posterior victoriam eos reportasse, nihil amplius. Quod totum discrimen ex solo particulae , duntaxat, situ pendet, quae in prima propositione refertur ad

vocem, Germani ,1 in altera ad vocem vicerent, quae proXime antecessit. Ergo juxta usum & proprietatem sermonis Latini , ut sensus Anonymi exprimatur, dicendum est: pro praedesinatorum

duntaxat salute. Tum enim particula, duntaxat, cum vocabulo praecedenti praedestinatorum copulatur. Qu9niam vero positum est in decreto, Pro salute duntaxat praedestinatorum, Videtur consequens ut, duntaxat, pertineat advocem, Salute, quae praecedit,

ideoque sensus obvius sit is quem expressi,si spectatur usus linguae latinae,&sola verboru significatio

Si Christus pro sola praedestin

46쪽

torum salute,aut, quod idem est, pro solis praedestinatis non est mortuus: sequitur eum esse mo tuum pro pluribus reprobis, uno. Verbo , pro universis omnium temporum fidelibus, quibus & fidem & justitiam & auxilium gratiae per mortem suam impetravit. Hoc vero Iansenius negasse visiuest Romanis consultoribus iis, qui ejus sensum distincte expresserunt. Extant omnium suffragia apud Nendrochium .E tredecim, nam totidem erant, quinque propositionem ab ruunt, damnant octo. Ex istis tres tantummodo Jansenti sensum aperte nominat, sicque exprimunt , ut Jansenius

Christum pro solis praedestinatis passum credidisse videatur, nullomodo pro aliis. Unde is qui sun fragia prior edidit , idemque Thomista , ut ex praefatione Mobservationibus liquet: Si quaeras inquit, que Uum Iansenio tria

ant qui ies videntur a es;

47쪽

18 Defensio Arealdina, Respondeo hunc esse, ut ex ipse prosilip destinatis Christus mortuus sit, se nullomodopro reprobis. Ex quo consequens aiunt esse, nulli ne justi qui de adesse s cientia media ad salutem. Cum ita Jansenti semsum acceperint illi, cur non da naret Pontifex Certe si in proprietate vocabulorum inhaere mus , expressit. Quo semel An nymi fundamento everso vana & futilis est criminatio , quae non magis Arnaldum , quam Petruvium petit; ut postea patebit, cum Petavianum de Augustini de aliorum Patrum doctrina judiacium repraesentabo. ,, Caeterum id magis observavi ad In quo sita patefaciendum stuporem homulis ἡ' nis qui in accusationis suae Christi. fundamento tam parum estiaelix tit si negamus quod ab eo positum, minime probatum est, ipse ultra progredi non possit ) quam

quod cauta necessarium videbatur. Neque enim cum de morte

48쪽

sse Anahticu S nobis. Is Christi agitur, in eo sita est qua stio, an nullomodo Christus pro reproborum salute passus sit, aut passus dici possit , sed an volunt

te plena, essicaci, & condition ta reprobos salvos esse voluerit,

eisque media plenὸ sussicientia

obtinuerit, hoc est, quae ejusm di sint, ut aliis praeterea ad sal tem consequendam non indiugeant. Hic verus est quaestionis status , quem Anonymus semper dissimulavit, Pontifex non attugit, tametsi verba decreti Inn

centiani, ut Monymus intelligit, intelligantur. Aliud enim est dicereChristum pro salute reproborum siquoru passum ; aliud quomodo passus sit, constituere. Primum in modo loquendi, alterum in re est,quam Pontifex integram reliquit. Modus loquendi saepe est diversus de mutabilis, cum res eadem manet. Sed de his plus. quam satis , videamus reliquos

Iapses hominis.

49쪽

Varii in

paucis verbis Anon mi lay

Σo Defensio Arnoldina,M 2'. Nemo ignorat, inquit, has' propositiones duas ; Chrsus pro' solom praedesinatorum salute mom tuus es ; M, Deussus electos vultv salvos esse, idem hic omnino si- gnificare. Si idem omnino signi

sicant apud omnes; ergo qui nam concedit, n gatve is pariter necesse est ut concedat, aut neget alteram. Atqui saeculi ix. scriptores gravissimi, quorum postea testimonia proferam, alios Deum negant salvos velle, quam electos, Christum tamen pro Om

nibus fidelibus, id est, pro fide

lium omnium salute pastum esse assirmant , neque enim ista duo distinguere videntur. Theologi vulgo Christum pro salute omniusus icienter mortuum esse confitetur,ejusdem voluntatem aliquam de omnium ac singulorum salute plerique agnoscunt:plurimi nihilominus, ut in tota hac quaestione deinceps constabit, solos electos Deum salvos velle pronunciant.

50쪽

di quo cosequens plane est superiores propositiones duas apud istos non idem significare:& idcirco Anonymum,aum ait,Nemo i norat; sitam doctis omnibus ignorantiam patefacere.

3'. tutramque propterea propositionem idem significare ait , , quod Christi voluntas numquam clissenserita Divina. Si ita est, nihil igitur Christus quoquomodbvoluit, quod non similiter voluerit Deus. Falsa igitur est propositio Christi, Veruntamen nonsicut ego volo, sed sicut tuo: quam Ecclesia adversus Monothelitas crebro usurpavit. Ex quo patet fundamentum Anonymi in ea praesertim quaestione ata qua agitur , ut ex Vasquesto mox dicam, directe pugnare cum sacris literis. Si nemo ignorat duas Monymi propositiones idem significare , multo minus ignoratur principium, ex quo id Anonymus consequens esse pronomiavit. Igno-