Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

발행: 1700년

분량: 834페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

441쪽

se mal esca Syno f. simessico sit quaedam imperfectio.

Ad testimonia Scripturarum, quae divinam salutis & convcmisionis humanae voluntatem significant; vel ad ea, quibus Deus mortem impii se nolle testatur, respondet haec omnia de Deo meraphorice dici, non proprie. Ad xoxxium denique argume tum de Christo, qui voluntate antecedenti omnes salvos voluiL

proprie voluisse ut hominem ,

non ut Deum.

Variis deinde subjectis inte pretationibus sententiae Apostolicae: septima, inquit, explicatios elegantio a , ct valde liter alis.

Scilicet Deus muli omnes homines

salvos eri. Id est, Deus vult se facit, ut justi velint se desiderent omnes homines salvos feri. Verbi gratia paulus desederabat salutem omnium hominum , se hoc ipsum postulat a Melibus ut velint. Immo maximὸ irae Chri ui Dominus ,

442쪽

oo Defensio Arnaldina, in quantum homo, habuit illam meia Ditatem se desiderium, quod quidem mciebatur a Spiritu Sanciro. Haec explicatio est D. Aug. L. aa. δε Ciυitate cap. a. Ad quam confirmandam plurimas subjicit Scrip-.turarum sententias, quae aliam interpretationem non patiantur.

E xivi vir celeberrimus de

doctissimus, cujus magna est apud TheoloFos omnes auctoritas, superiori saeculo floruit in Academia Lovaniensi primum, deinde in Duacensi, cujus pra2 cipuum Deus & ornamentum fuit. Duaci mortuus est an. I6Ι3. aetatis septuagesimo. Tanta erat ejus fama , dum viveret, ut in Congregatione de Auxiliis cognitores Romani eum non modo de quaestione Moliniana com uiuerint pet literas, Verum etiam.

443쪽

sie Analytica Syno s. 4or ejusdem scripta Romam deferri

Curaverint, ut auctor historiae de Auxiliis l. 3. cap. q. testatur. In primum sententiarum dist. Q. g. 8. Voluntatem antecede tem & consequentem explicat, ut S. Thomas. Distinctione 46. g. I. Volumtatem beneplaciti semper imple- ri pluribus scripturarum testimoniis probat & concludit; non voluntatem signi, quae saepe vi

latur & contemnitur e Volunt : tem antecedentem, si cum voluntate beneplaciti conveniat ἰimpleri, sin minime conveniat, non impleri, v. g. inquit, vult

Deus voluntate antecedente omnes

homines salviri, sed ea voluntas in Egis selis impletur, quos salvari

vult voluntate beneplaciti. g. 2b negat Deum absolute seu voluntate beneplaciti velle; vel instar hominum conari, Optare , niti, & quantum in se est agere, ut omnes ad gloriam pem

444쪽

Defensio Arsiarina,

veniant: Dei vero consiliuiti grvoluntatem pravis hominum Voluntatibus impediri. Quae opinio ut affirmat Estius , summae Dei potentiae detrahit & beatitudini Neque enim potentissimus est,

qui quod vult, exequi non possiqneque beatissimus , qui quod optat non assequatur.

g, 3. quaerit utrum in Deo pro prie sit voluntas antecedens, ut haest consequens : id est, utrum abus his merbis segni catus: vellem smnes homine aisos seri it in DraF prse, ac sine metaphora, secutust hic actas, volo Petrum salvum esset quomodo Merc4tor in periculo masris proprie habet utrumque hunc aistum; vellem servare merces meas , o Colo eas projicere: an vero vo tantus ejusmodi tantum improprie se eminenter in Deo st. Ῥενοι idem quaeri potest de voluntate anutecedente re peιtu aliorum bonorum, quae est non absolute Deus velit, Iraecipiuntur tamen se consuluntur

445쪽

a Deo. ... aeritur ergo num se horum voluntas antecedens μ' oprie

sis in Deo. Respondct ita nonnullis videri e tum quia Scriptura sum mari, Dei in universos homines

bonitatem commemorans, m

gis erit, nisi id admittitur, ludificatio quaedam, quam amoris divini declaratio; tum quia, V re & proprie Christus habuit voluntatem aliquam in salutem omnium ac singulorum hominum: si enim aliquam habuit Christus bomo, cui non haberet Deus vlum denique quod auctore S. Thoma omnes Deus salvos V lit, ut Iudex vult omnes vivere evera & propria est voluntas R. dicis ; vera ergo & propria Dei. Caeterum, inquit, longe probabilius sentiunt, qui negant in Deo formaliter se proprie esse volunt

tem antecedentem , cui voluntas

beneplaciti non respondeat a id es, voluntatem euestatis nominesignia

446쪽

- ο nefensio Amaldina,

scatam : atque sufficere dicunt hujusenodi voluntatem eminenter, ve per tropum in Deo constitui ;quomodo sunt in Deo ira, poenia lentia, or misericordia, o quaecumque bonae assectiones , quae ita in hominibus junt, ut imperfectionem aliquam includant velut mutati nem ,passionem, deferium; propter quas imperfectiones necesse es vel per eminentiam causalitati vel mcumque alio tropo sermonis Deo tribuantur. Consat aute Deum inpi xum coiasibus operari hunc assectum, ut omnes velint salvos. Es igitur hu-Μ odi asseritus in Deo eminenter. Contrariam sententiam se tibus argumentis resellit. 1' quia mellistas, quo nomine Voluntatem antecedentem appellavit S. Thmmas , impersecta quaedam est &suspensa voluntas. χ' quia desiderium quoddam est minime efficax. 3' Quia otiosa est, &sterilis, nec ullum proprium ef-' sectum habet. 4' Si Deus omnes

447쪽

sie Analytica Synobis. 4Ps& singulos homines proprie vult salvos esse: vult similiter Angelos

omnes esse salvos, quod tamen Scriptura nuspiam asseruit. C jus rei non alia videtur ratio squam quod ista locutione significetur, non quid Deus proprio velit, sed quid homines velle debeant; quidve pii Deo efficiem

te velint. Angelorum Vero omnium ac singulorum salutem pius nec optat, nec optare debet. 1' Propter eamdem rationem damnatos Deus salvos velle

non dicitur, qui ut hoc pii v lint, non facit. 6' Voluntas generalis , si qua proprie est in

Deo, perpetua certe est & immutabilis r pertinet igitur ad damnatos, ut ad nos qui vivimus. Quod tamen videtur a surdum ; cum ne hoc quidem pii velint, multo minus Sancti qui gloria perfruuntur, nec jam propter status perfectionem omnes salvos esse volunt. nec Orant

448쪽

pro reprobis, nec ulla in damnatos misericordia commΟVentur.

Haec ille. Respondet deinde ad singula quae objiciuntur. Ad primum ,

Scripturam figuratis locutionibus plenam eue, ut cum poenia tentia, ira, & alii motus,vel etiam membra humana Deo tribuum tur et nec propterea ludificari: Cum praesertim loca objecta Mamorem Dei in homines testificantia nihil exigant aliud, quam ut voluntas salutis humanae generalis in Deo ominenter inesse dicatur. Ad Ση quod aliquando extiterit ejusmodi voluntas in Christo, qui & naturam nostram,& nostras affectiones suscepit, non idcirco consequens esse, ut

tribuenda sit Deo. Ad e denique,

comparationem in generali qua' dam voluntatis antecedentiS r,tione versari, non in modis omnibus : neque ex judicis exemplo,

quo S. Thomas usus est, magis

449쪽

sie Analytica Ρηe s. 4oreoncludi posse; ergo ut in judice,

sic proprie inest in Deo volumias antecedens : quam illud; ergo ut Voluntas antecedens in judice cum aliquo motu animi,

mutatione vel assessii conjuncta est, ita quoque in. Deo conjungitur. g. 4. Varias sententiae Apostolicae profert interpretationes 3 tertiamque Augustini, qua Deus omnes propterea salvos velle di Catur , quoniam essicit, ut hoc pii velint, maxime probat, & caeteris anteponit. Epautem, inquit, hic senses textui Apostolico con sem is . Exhortans enim Apostolus deles ad orandum pro omnium s

lute se ungit ; quia hoc bonum

est, & acceptum Deo, qui vult omnes salvos fieri, id es, vult ut omnium salutem desideremus,

o hoc ipsum desiderium in nobis

operatur. Unde recti lime sequitur hoc pio desiderio impellente pro omnibus orandum esse. Confirmat otiam

450쪽

os Defensio Amaldina , hunc sensum, quod non dicat Apos

tolus, Deum velle omnes salvare, o ad agnitionem veritatis perducere , sed omnes salvos fiexi, de ad agnitionem veritatis pervenire. 2 sermo magis pertinet ad declarandam voluntatem nostram, quam ex Deo habemus pro salute omnium, quam moluntatem quae proprie sis i us Dei. Nam Deus respectu electorum qui salvantur, non Iam habet voluntatem , qua velit eos salvos ieri, o menire ad notitiam veritatis, quam qua velit eos salvare o notitiam veritatis eis tribuere. Voluntas enim Dei qui

quid proprie vult, i a per se ope

ratur.

Sin objiciatur pium hominem nihil aliud velle oportere, quam quod Deum velle novit: omnes autem ac singulos Deum salvos nolle; idque a pio quoque non ignorari: eum ergo omnes ac si gulos salvos velle non debere: Respondet pios neque velle, neque

SEARCH

MENU NAVIGATION