Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

발행: 1700년

분량: 834페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

501쪽

Ae Analytica Synobis. 4Us, ad vicim perducere : nolo tamen quia hoc minime convenit justitiae meae.

Sed duo quaeri possunt; prLmum , an Voluntas illa antec

dens, quae, ut a S. Thoma definitur, est simplex velisitas, auti quaedam propensio in rem generatim, sive ab Iute & simplici-

cati circumstantiam sterilis & otiosa manet, quamdiu non acce- dit voluntas consequens; conV niat cum sententia Apostoli: alaterum, an ex Scriptura necessario concludi possit.. Theologi quam plurimi, quos citavimus, cum Apostoli sententia convenire negant, quorum ea potissima est ratio : Apostolum de voluntate absoluta & proprie dicta loqui ; non de conditionata , seu de velleitate. Ait enim, vult Deus omnes homines salvos Gri: non ait, Deus vellet omnessal

502쪽

quemadmodum dicere debuit;

si velleitatem voluit exprImere

Qui aliquid vult cum certa comditione , & in certis tantummo do circumstantiis, is nunquam absolute & simpliciter pronum Claturus est, volo. Si reorum oscelera capitali supplicio amcien dorum mentione tacta Rex simpliciter dicat velle se ut vIVant; nec capitali supplicio afficiantur ἔnemo, ut opinor , de velisitata accepturus est s omnes potius de voluntate absoluta dictum accμpient. Ergo Apostolus, MI ,Voluntatem Dei de salute omnium expia esiit, ut voluntates absolutas exprimere solemus, de voluntate absoluta dixisse existima dus est. Voluntas absoluta Dei semper impletur : ergo omnes ;de quibus dixit Apostolus, sal

tem consequuntur. Plerique t men homines pereunt j Umnes

igitur & sngulas homines non

503쪽

sime Analytica S no s. 46r

intellexit. Quod etiam alia ratione, qua Cardinalis de Laurata in opusculo primo, Cap. 2O. Utitur, confici potest. Nam cum Apostolus in Epistola ad Roma-Πos cap. 9. doceat apertissime Deum, qui cujus vult miseretur, o quem vult indurat: qui potes rem habet ex eadem masia facere vliudquidem vas in honorem, aliud vero in contumeliam; praeparasse in gloriam vasa misericoidiae ursenderet divitias gloriaesuae, reli tis in massa perdita, corruptaque vasis irae: quomodo, inquit doctus & pius Cardinalis, potest lo-

cus illi: Deus vult omnes homines salvos fieri; intelligi, nisi in se Aet in cilicet omnis generis homines, non omnes o singulos generum ' asio qui sibi mani sese

contradiceret Apostolus. Sic ergo necesse est, ut unam e tribus A gustini interpretationibus sequam . Primam vero & secundam, quae Potiores sunt, tertiae

504쪽

Defensis Arnaldina, Cardinalis. noster anteponit. Accedit & illud. Cum Apostiolus idcirco pro omnibus orari jubet, quod Deus omnes salvos esse velit, sic interpretari debent voluntatis antecedentis defen res, auctore Apostolo orandum esse pro omnibus ac singulis , quia Deus vellet omnes salvos fieri, nisi peccato intercedentCVetaretur. Sed quaenam est: Comnoxio Z Nonne contraria concluisso potius elici debet Deus non

aliter vult omnes salvos esse quam Voluntate antecedenti a hoc est, vellet equidem omnes

salvos esse, quia hoc simplicitex& absolute bonum est, nisi peccato prohiberetur : quod proprie est nolle, quoniam conditio, qua sublata vellet; id est, peccatum sive proprium cujusque, sive ori inis, manet in pluribus;

neque a Deo propter rationes

justissimas quidem, sed occultis. sinas tollitur ergo quoniam nou

505쪽

aliter vult, videtur consequens, ut minime orandum sit pro omnibuI ac singulis.

Quod attinet ad alterum C put : voluntatis antecedentis de salute hominum nulla sit in Scriptura mentio ; nihilque extat ex quo nexessario concludi possit. Si qua enim loca occurrerent, Ca maxime, quae voluntatem Dei generalem de salute humana significant. Sed omnia quae vulgo Proferuntur voluntatem plenam M absolutam exprimum , nonielisitatem imperfectam; ut sunt ista res nolo monem peccatoris, sed magis ut convertatur se visat. Nolens aliquos perire r. aliaque id generis. Mitto Caeteras rationes , quas dum veterum Theologo-xum sententias proferebam, non

praetermisi, & quae ejusinodi sunt,

ut si cum adversariorum rationubus Comparantur , Vel anteponendae , vel minime postponet dae esse videantur.

506쪽

Ex superiorum Patrum, Themlagorum quq consentientibus testimoniis jam apparet, quanta sit Anonymi ignorantia , qui propositionem Arnaldinam cum I nsentana quinta confundere ausus sit, quam tot gravissimorum Theologorum auctoritas semper sejunxit : quanta demum sit Abbatis & Anonymi temeritas, qui voluntatem generalem reje

xam a Patribus, Theologisquς praestantissimis velut Catholicae

Fidei dogma proponere non Ve oreantur,inversariosque suos proditerea quod rejecerint vel minimo apud Augustinum annotaVerint, tanquam haereticos, supe sue insectari. Atque ut hoc magis appareat, simulque ut tota dic. putationis nostrae ratio sub uno

velut aspectu posita subjiciatur, quicquid hactenus E nobis fuse

disputatum est, una hac argumen latione breviter concludo- IOpinio rejecta a Patribus P

507쪽

sse Analytica Θηρυ s. Assvissimis , quos Ecclesia semper

probavit, refutata a pluribus omnium aetatum Theoloris dbariuna& auctoritate praestantissi nis, quos aequalium nemo propterea ut a Fide Catholica, dissentientes reprehendit, Ecclesia nunquam improbavit , non potest sine summa temeritate a priVatis,

posterioribusque Theologis, ut Fidei Catholicae caput haberi;

nec contraria, quam tot Patrum, Theologorumque firmaverit c5- sensio, notari velut haeretica. V luntatem Dei iue salute reproborum rejecerunt Patres inprunus ii, quorum de Praedestin tione & Gratia sententiam E clesia Romana caeterarum Matervi Masi Ma sequi se de semper

professa est, & adhuc profitetur:

variis quoque argumentis refutarunt omnium aetatum Theolb-gi gravissi ni a nemine propterea notati, e quibus etiam aliqui vel ab omnibus sui temporis Theu-X U

508쪽

66 Defensio Amaldina, logis, vel a plerisque rejectam

esse similiter assirmant. Ergo V luntas Dei de salute reproborum non potest ut Fidei Catholicae ca

put spectari, neς possimi ii λ

quibus rejicitur, cne surtim a temeritate , ut ne quid gravius di-Cam, notari tanquam haeretici, vel luspecti, temerariiVe. Secundam propositionem cem, tissimis Patrum plusquam qui decim , vel ut verius dicam, 26. Theologorum plusquam 34. aut 3s. & Academiarum integrarum testimoniis confeci. Prima propositio effatum quotadam cst commune Theologorum omnium Ecclesiae quoque usu & consuetudine roboratum.Neque enim voluntas Dei de salute r proborum tanquam Fidei Catho- lict dogma defendi potest, nisi propter auctoritatem Patrum aliuquot , Theologorumque pluri- morum loca Scripturae de voluntate generali interpretantium

509쪽

atqui plurium Sanctorum auctoriistas, inquit Canus, reliquis licet paucioribus reclamantibus firma am

gumenta Theologo δεῖ licere se praes

rare non valet. Et alio in loco rh Theologorum Scholasticorum etiam multorum testimonium, se alii contra pugnant viri docti, non plus valet ad faciendam Fidem, quam vel ratio ipsorum, vel gravior etiam auctoritas comprobavit. Videlicet

in Scholastica disputatione plurium

auectoritas Theologum obruere' non

debet; sed st paucos viros,n γdo graves secum habet, poterit j ne

adversus flare. Non enim numero

hac judicantur, sed pondere. Hanc

mero conclusionem argumentis pro

bare non debeo. Nam A id es

evidens , de quo inter omnes conveniat, argumentari non oleo. Perspicuitas enim , ut ait Cicero, argumentatione clevatur. Certe ubἱ ω

ria siunt docto morum hominum idisrepantesque sententiae, Ac δε-

micorum temperamentum imitari a

a L. T. de locis cap. 3. concl. s.

b Ibidem.

510쪽

68 Defensio Arnatiana,

se a rebus incertis certam assenso nem cohibere debemusia diuid enim tam temerarium, tamque indignum sapientis gravitute, atque consta

tia, ut idem Cicero elegantissmὸ tradit, quam quod non satis explo- rate perceptumst se cognitum k id sine ulla dubitationa dofendereploco sane arguendi sunt Scholasticὰ nonnulli, qui ex opinionum, quaris Schola acceperunt , praejudiciis

miros alias Catholicos notis gravio ribus inurunt, ρdque tanta faciliatare , ut merito rideantum. Nobis autem Schola nostra magnam quidem licentiam dat.... . sed non lia set tamen eos qu, nobis sunt adve F, temere ac leviter condemnare.

Bannesius in primam partem PI. a. 8. dub. ad 3- concl. I. iisdem poene verbis utitur, Arem alioqui manifestam esse comtendit. Caeleti quoque I heia si penitus assentiuntur , ut in ille sit plures hoc loco prodis

SEARCH

MENU NAVIGATION