Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

521쪽

sis Malitica Ρη'sse. 473CFempla, quae & plurima sunt& nota omnibus praetermittam,

quid nostro diutius jactatum est, quid majori contentione agit tum, quam invecta a Molinistis de gratia sufficiente quaestio e

Fuit illa recentium controVemsiarum velut caput & radix, quae tamen cum tranquilliore animo

M sepositis praejudiciis spectatur, vel nullam, vel perexiguam difficultatem habet. Jamque inter doctiores convenit totam hanc quaestionem magis in vocabulo, quam in re positam videri: ac multo magis eos qui Jansentani nominabantur, cum Thomistis, quorum sine ulla controversia catholica est opinio , semper Con venisse, quam nostros Aniijans nianos. Nam isti solum vocis sonum Communem habebant &habent cum Shola Thomistica, illi rem integram tenentes de s lo nomine pugnaVerunt. Angin

tioris vero est ingenii in quaestio-

522쪽

nibus de voce multum insisteret turbulenti & insanientis , viros graves & doctos ob rejectam vo-Cem , eam praesertim quam nulla Ecclesiae constituit auctoritas ἀtanquam haereticos insectari.

Sed licet Docti & moderati longe aliter de tota illa quaestione sentiant, ac plerique olim se sere; existunt nihilominus interdum homines obscuri de inquisti, quibus inanis de sola voce quaestio ampla SI foecunda est Ealumniarum seges; qui in perpetuis velut insidiis collocati omnia adversariorum Verba CXC

riunt , uniusque vocabuli ponde-Tibus examinant : & qui si qui1

huic uni non satis quadrare de-ἰprehenderint, mox totis viribus Conclamant haereticum dc Jans nianam haeresim. Quam hoc in- ἴdignum sit, quam absurdum dc ineptum in voce praesertim & nOVa, quam Scriptores gravissimi superiore saeculo natam exto

timant,

523쪽

timant, Ecclesia nunquam usurpavit ; & ambigua, cujus notio tam diversa est ac dissimilis, ut qui utuntur , in sono duntaxati conVeniant; res perseipsa loquiutur. Quod cum mecum ipse re-Cogito , me in eam opinionemr tametssi invitum abduci sentio , F cos qui tam indigne virorum doctissimorum nomina dilace- rant, vel indoctissimos esse si nes. 7 cientes quae qualisee sit eorum: doctrina, quae Thomistarum, il- lustriorumque Theologorum, & quodnam sit utriusque discri men, turbae imperitae prae judiciis abrupiuntur': vel omni Religionisi Christianae sense carere, si sciem tes , aliorum judicium sequi ma- lunt, quam situm, Ut odio, C piditati, aliisve motibus animi satisfaciant. Tria hic potissimum attingam. Primum eritide gratiae sufficientis voce : Secundum de notione vocis: tertium de Augustiniano

524쪽

483 Defensio Arnaldina, gratiae primi hominis & nostrat

discrimine, quibus explicatis criminationes Germanicae nullo negotio dissolventur. CAPuΤ I. De Gratia susscientis vocatulo.

GR xia duplex distingui so

let, exterior & interior. Prima est extornum quiddam , neque animam per se afficiens , ut exposita omnium oculis naturae pulchritudo Creatoris potentiam praedicans, A bonitatem in universos homines: lex

sive naturalis, sive scripta, quae&quid credendum sit docet, & quid agendum praescribit. Quo

etiam nomine facultateS natur les intelliguntur, cum S bonis Operibus conducant, δί ex in . titutione primaria ad Deum cognoscendum, amandumque referantur. Altera , quae ut interior est, ita per se. animum asta

525쪽

sse Analytica Syno s. 4 3cit; vel est habitus , sive caritas fixa, permanensque & caeteris affectibus plene dominans : vel transiens quaedam Dei motio. Primum gratiae genus auctor

L. Σ. de Vocatione gentium cap.

is. Mibusdam susscere ait ad remedium, omnibus ad tesimonium ;quoniam ut docet Apomus, a invi ilia Dei a Creatura muss

di per ea quae facta sint, inteluctu

conspiciuntur, sempiterna quoque ejus vinus es divinitas. Gratia ergo illa exterior omnibus sum-cit ad testimonium, quia supremum aliquod numen quod ab hominibus colendum sit, existe re testatur : quibusdam vero ad remedium, non per se sola, nisi in certo ,' definitoque genere idost , quatenus divinitatem patefacit & exhibet. Nec aliud BonaVentura & plerique Scholasti.

Ci, quoslante CitaVimm, vide tur intelligere,cum omnes Deum salvos esse velle aiunt voluntate

526쪽

484 Defensio Arnaldina,

signi ; voluntate autem signi ia)Velle, quoniam unicuique dedit antecedentia ad salutem, ut liberum arbitrium, leges rectas , aliaque id generis plurima, quae a Scoto auxilia sufficientia ad salutem nominantur, non simpliciter se absiste, ut scribit Sylvius,

a In r. p. ' sed inseo genere. q. ι9. a. o. .Gratiam quoque habitualemq/ Π S Thomas auxilium sufficiens appellavit. Eodem modo postea locutus est Alvares , Medina, Contenso εἶ ut alios quampluria

mos omittam.

Cum de gratia interiore ac tuali S variis ejus generibus tractant veteres Theologi, sussi cientis & cfficacis nuspiam mC- minerunt ; quae saeculo superiore primum indocta est divisio. Antiquiorem ejus originem non agnoscit Cardinalis Brancatu s de Laurea Scriptor Doctus & r cens in opusculo 3'. Romae edito m. I687. Cap. 13. gratiam effi-

527쪽

sve Analutica Synobis. Cacem appellari ait, quae per sese, sive ex decreto Dei effectum: principalem semper annexum ha - bet ; sussicientem, quae non habet; tametsi, ut alio in loco mo-

nuerat, semper aliquid agit, sive animum illustrando, sive initium bonae voluntatis essiciendo. Cur vero ita appellata sit, cum sine alia non sussiciat ad opus reipsa faciendum : quam ob causam detur, & a quo primum dicta sit sussiciens contra propriam Musitatam rationis, explicari vix posse. Id nomen, inquit, a cem tum circiter annis ei inditum contra et ologiam grammaticalem ordinariam igni cationem .Idem assirmat cap. Q. Alibi' se nescire . Confitetur, cur gratia illa, quae essectum principalem non habet

appellata sit sussiciens, quia b ciens significat idem ac, satis es ad faciendum. Ideoque sepe cum

aliis υiris doctis miratus sum, cur

Cap. 3 Cap.

528쪽

a Lib. a Parte atra t. s.

vinam, qua homo vocatur , excitatur, illuminatur, inspiratur ad aebonum sciendum, es' Oιrum non biottinet, vocare hae perunt sestici ex- ill rem ad di nctionem efficacis, quae . semper habet annexum effectum , aecum satis nonsit ad eum ponendum, a scut efficax, quae in rigore dici δε- let cret siussciens. 'di Lemos Dominicanus, qui in celeberrima Congregatione de di

Auxiliis sub initia hujus saeculi q

praecipuas partes egit, iis om- α nibus, a quibus Esurpata est VOX, iCajetano & Ferrariensi antiquio- hxem citat neminem : horumque , ac subsequentium ducto itrae so- hila se ad retinendam Vocem xe-

tineri ait; quam & sibi & pluri- έhus S. Thomae discipulis clispli

cere non inficiatur. Aliqui, in- , . quit, b ex disicipulis S. Thomae in i. sa materia satis periti arbitrantur iminus congrue auxilium illud, quod dividitur contra eslicax , vocari

jusficiens; sed reppellandum vel au-

529쪽

sse Analytica Suno s. 487xilium generale in ordine gratiae ,

vel communem vocationem, vel

avxilium sine quo non potes homo recte operari salutis vera cum quo bene operari potest , s vult. Rationem hanc potissimam ex eorum sententia subjicit, quod& patres & antiqui Theologi gratiae sufficientis nomen eo sen hi nunquam usurpaverint. Alii, tamen ex S. Thom e dis ulis, i sique gravismi, putant auxilium tale absolute ac pmpliciter dicen tam esse sussciens. Cum prioris sententiae nunZoribus facio conve-ηirem , ns a Scholasticis pluribus cretradiceretur, qui celebrem illam divisionem auxilii in micax essifficios recipiunt , se venerantur. Nec facile vox illa, susscieηs, sic jam communi usu in partitione auxilii usurpata rejici potest. Si enim

non ita communiter reciperetur , missi υalde placeret vocibus illis relatis utendum esse propter rationes allatas. Mox citat Cajetanum

530쪽

88 Defensio Arnaldina,& Ferrariensem , qui superiori

saeculo vocem adhibuerunt. Inter caeteros, quibus ea vox nequaquam placuit , numerari merito possunt Lovanienses 55 Duacenses in Censuris suis, quar a H ρη- honorifice citatae simi in Con- . Atiae lii, gregationeae Amiliis , & ab v I. I. c. 7. traque Academia nostro iaculo sceptus confirmatae, an . 16Ι3.1648. I6 9. Ι679. 169o. Ut tabulae utriusque Academiae testantur :quas demum sedes Apostolica sanas & catholicas judicavit,b Ibidem. b cum ab aemulis delatae simi ad fi p . . ' ejus Tribunal. De Lovaniensi primum , de Duacensi1 censura hon. Lovanienses in censura an .' 1187. adversus Lessium S Hame lium edita, ad assertionem se undam: quamvis, inqμiunt, Io- - cutis de si icienti auxilio tolerari ii

s excusari aliquo siensi psit, quia i

. videlicet nunquam Dei bene cia mundo defuerint, quibus f a Dideinde dicam.