장음표시 사용
531쪽
sse Anes trica S no s. 489 bene us fuissent, pervenire ad sistem potuissent, proprie tamen se exacte loquendo, quia ut , i fiteatur) id solum susscit pn ter Eod aliud necessarium non est ;reditas , veri que dicitur non Dipse uti Adae posteritati susscie3tia ad
salutem auxilia data, immo ne fu- Dis quidem subυeteri adhuc te stu- Metato constitutis. Est enim haec popularis δί usitata notio, ut restum sufficere dicatur, cum caetera minime necessaria sunt: non dicatur vero, cum aliquid deest necessarium. Nec aliter deinde loquuntur vel incensura, vel in jussi catione censurae edita anno Is88. Sic , Ut innumera propemodum loca omittam, Cap. I3. R dicimus non esse gratiam sufficienter praeparantem voluntatem, nis qu e faciat ut' velimus es consentiamus. Idia diu enim voluntas nondum sic affenta es ut velit q sed adhuc resistito contradicit, nondum siu fluentera Iniustis
532쪽
9o Defensio Annaliana, a Domino est praeparata. Cap. I2. addimus hoc qualecumque sub dium, quod aliquando subminisru
ra dicitur, 'mi credunt, neque convertuntur ad Dominum,
conversionem. ciuippe gratia ad conversionem sus iciens ipsasonves
s eis. Similiter in censura b ad
astertionem I4. cum certumst noo praestari a Deo ejusinodi hominibus gratiam eam, qua cor lapideum se caecitatem auserat, manifestum esees non habere sufficiens auxilium ut convertantur, cum Axe jam dicta gratia nullum eis auxilium sussciat, me illa exterior D etiam cum miraculis praedicatio, sue interior per spiritum timoris concuso, aut velisitat s etiam cujusdam in piratio. Duacenses in Censura adve sus eosdem an. IJ88. edita, cujus Estius vir celeberrimus SI Academiae postea Cancellarius sutante Lovaniensis Censurae Gra-
533쪽
sse Analytica Syno s. 49Ivius; & ipse quoque maximi nominis in auctot praecipuus fuit;
non aliter loquuntur, ac LOV nienses. Nam ad assertionem se cundam, eamdem voci notionem subjiciunt. a Sussiciens aurem AE P. 33 Dei auxilium es praeter quod ex parte Dei non es aliud necessarium. Edit.Pari L. Ad decimam quartam vero: δ' b Nam neque induratus converti A Fbidrm. p es ηis per gratiam auferentem p. ἐῶ - , tribuentem cor carneum, quam utique, quandiu induratum es, non habet: neque exc.ecatus ad iacere potes tamen veritatis, nisi per
gratiam tenebras ejus fluminantem, se τelamen de corde ejus auferemtem e quam similiter quamdiu excaecatus est non habet. Neque in
delis qui siquam credire potes, nis
per gratiam, qua cor ejus ex in delitate ad idem mutetur. Muam gratiam eum non habere, dum in-s elis manet, per picuam s. Si eriis donam Dei non habet in
sis , quomodo dicendus es habere
534쪽
492 Defensio A aldina, sussciens auxilium lad salutem ex parte Dei, cum absique dono Fidei
Sic Academiae celeberrimae de gratiae sufficientis nomine sentiebant & loquebantur sub finem superioris staculi, quamquam pri dem obtinuerat in Scholis Tho- misticis, ut Lemosius supra testatus est. Scriptores quoque hujus saeculi gravissimos non pro fero , vel quibus eadem vox di .plicuit, vel qui ambiguitate nominis adversarios temere abuti quaeruntur. Hoc unum obserVabo, quod maximi apud sapientcs debet essse ponderis, Vocem in Scholis ab uno & altero ferme sieculo tritam nondum tra sisse ad usus Ecclesiasticos . Neque enim apud PatreS , aut V torcs Scholasticos occurrit , neque extat in Concilio Tridentino, neque in superioribus ullis , aut posterioribus, neque in decretis summorum Pontificum s -
535쪽
se Analytica Ρηopsis. 493lemnibus, neque in Episcopaliabus judicis , institutionibusve , ne in recentissimis quidem A chiepiscopi, sive Parisiensis, sive
Remensis ; quamquam nec proprius locus defuit, nec occasio. Sed ut erant doctissimi ambo&in Ecclesiae doctrina versatissimi, Fidem Catholicam verbis Ecclesiasticis.exprimere maluerunt , quam Scholasticis: cum praesertim gratiae sufficientis nomen non ignorarent & novum esse Mambiguum ; aliterque. a Vulgo, aliter a Theologis usurpari; istos quoque, sic jam convenire devocabulo, ut de notione Vocabuli tota re dissentiant. Ouod plico. CApuT II. De notione τocabuli Nomiinca.
A Uxilium sufficiens generatim dicitur, id quo possu
536쪽
- Defensio Amaldina, 14 oxilium ad orandum sufficiens, id
quo possumus orare : auxilium lassiciens ad fidem , ad amorem Dei, ad perseverantiam, id quo possumus credere, DCum amare , vel perseverare in bono. AGque est haec notio generalis, in qua facile conveniunt omnes e sed quam aliter Thomisi , aliter scientiae mediae defensores in
Nam quod Thomistae maeresessicicns appellant , id omniami quae ad agendum necessaria sunt minime complectitur : hoc est , non includit decretum absolutum Dei, vel praemotionem Physicam, quam omnes ad orandum, ad credendum, ad imi napietatis opera; quam uno Verbo, ut gratia sussicienti bene utamur, omnino necessariam esse existi
Diij ut. Auxilium Dei, inquit Franciscus Cumel, quod appellatur μ' tom. Istiens, non vocatursus iciens ex eo,
537쪽
me Analytica Syno s. 49 s νη si ipsum stum sit satis ad actu a, Disput.
habendam illam operationem, ad ' 'quam ultimo ordinatur s quas non e/itarid.
si aliquid aliud necessarium, nisi I. et '
quod non apponatur impedimemtum. Pro qκa re perpendendum est
nos loqai in praesenti de auxiliose ficienti Theologice, sicut Schol tici loqui sunt, o non grammaticaliter. Ita Theologice appel- lui ait, quia homo eo mediante redditur sufficienter potens. Alvares Dominicanus L. 8. de Auxiliis h scribit auxilium non- b Di puri nonullis minime videri suffciens, nisi ejusmodi sit, ut omnia quae ad agendum necesssaria sunt complectatur. diuidam exsimant, quod ut auxilium gratia dicatur vere sufficiens, quo possit credere, diligere , aut perseverare necessarium es, quod fit ita sufficiens, ut ex parte principii activi, sive ex
parte praevenientis auxilii, nullum aliud auxilium sit necessario prae- requisitum , ut acta aliter credat,
538쪽
96 Defensis Arnaldina, diligat, aut perseveret. Sed ut
postea admonet: ς contrariam sententiam docent omnes Doctores ,
qui sinitimi praeter auxilium pG venientis gratiae , quod tribuit homini posse credere, posse diligere , aut posse perseverare, necesserium esse aliud auxilium mox praeu mentis gratiae, quo Deus e icit , ut homo ac aliter credat, d fg ut, aut perseveret. Posteriorem sententiam pluribus deinde dargu gumentis concludit.Haec est stoc trina communis Thomistarum , ut plura ad id prqbandum testimonia prorsus inutilia videantur, cum res nota sit & manifesta
Sic equidem sentiebam, cum ad alia properans pauca haec in chartam conjeci, magis ut ne rem omnino. praetermisisse vide rer, quam quod in notis &.obviis diutius inhaerere necessarium CXistimarem. Sed jam sentio nihil tam apertum & manifestum esse , i
539쪽
set e Analytica Ρηρ s. 497 quod ab Antijansentanis imputa ne negari ; nihil tam falsum , quod omni pudore posito assi mari non possit. Nam Anon mUs & recens historiae Jansentanae Scriptor cujus in prima defensionis nostrae parte mentio facta est ) ignorantiane, an certo, definitoqueLectoribus imponendi consilio, definiant qui noverunt hominem Ut imperitis per suadeat Arnaldum re abjecta nudum & vacuum gratiae sussicientis admisisse nomen, notionem
sussicientis auxilii Thomistis a tribuit plane Molinisticam. Ea est Anti jansentanorum plerorumque ratio & Vere Circaea Vis, ut, Eventus humanos, opinionesque
arbitrio & convertere cum lubet.
Cum enim adversus Thomistas disputant, gratia sussiciens Th mistica manifestam antilooiam
includit, solo nomine sussicit, reipsa non sussicit, cum ea nemo
540쪽
Alphonsile Moyne Doctoris quondam Sorbonici, quem Αrnaldus in
bene utatur, nisi decretum absolutum & praedeterminans antecessit, accedatque Physica quaedam motio, ut Lessius in disputatione Apologetica passim & caeteri deinceps argumentantur. Quam opinionem plurimi cum nihil humanae libertati relinquere, tum perparum differre a Calviniana definiunt. Jam vero novus Aniijansentanus Thomistas e Calvinianis subito & inusitato miraculo Molinianos facit, eorumque opinionem cum Moy
nia confundit, sive quod idem me est cum Molinistica. Sic I homi stas facilitate incredibili
vertunt in contrarias species; eosque modo in Theatra Calvini na deportant, modo reVehunt
in Molinistica, cum id exigit ratio causae & temporis : ut Tho mistas non ob aliud, quam ut Molinistarum nutui & arbitrio serviant, factos esse diceres. Sed Anonymum mira diccn-