장음표시 사용
561쪽
e Analytica Ρ oss. 1I' sardius. Non dubito, quin noLter Antijansentanus ista legens, si ejusmodi homines possunt Cmbescere commoveri, erubescat
Secundus siensis poterit procedere non ex actu positivo, sed ex illa non resistentia explicata is ita ut sensui si, quod bene utenti auxilios cienti, id es, illi non re enti, ita tamen quod detur, quod ille homo ex seipso non re at , sprq-terea illi Deus conferat auxilium efficax, qui sensus in idem redit
cum priore, ut nempe illi non re tentiae habitae ex sis homine Deus det axilium micax pro merito via delicet bonae hominis voluntatis. In hac & in superiori propositione damnatur palam-aperte Ano-nimi de motione Thomistica opinio.
Tertius sensus est videlicet, si homo bene utatur auxilio sussicien- ei, dabitur es Pax: id es, ideo effax non datur , quia i non bc-
562쪽
sio Defensio Amaldina, ne utitur susscienti. Sed quia nemo , ut docet Lemos, auxillo sufficienti solo bene utitur, aut Cinon resistit : idcirco numquatri fit id quod in propositione exprimitur: neque etiam sensus illo proprius est. Fateor suod illa propositio non ita proprie hunc se um
quartus sensus magis proprius in illa propositione importat, ut sit maere conditionalis, ita ut nihil ponat in esse circa pos bilitatem, vel imposeilitatem antecedentis , sed solbm dicit bonam esse illationem
inter antecedens Gr consiquens s t
liter quod licet eri non possit, ut bene utatur homo ex se auxilio scienti, tamen hoc incompost bili admisso bene sequatur, quod bo'mo bene utatur auxilio s.cienti, ei detur efficax ; or forsan in hoc sensi illam admittunt S. Thomae discipuli. Sed tum dicendum ess ad omnem fustatem se aequivocatio- . nem tollendam, se homo bene utu-
563쪽
sie Analytica Ρno s. 62Itur sufficienti auxilio , dabitur ei auxilio efficax ; consequens es impossibile, ergo es antecedens. Impsi bile est enim quod ei detur a Nilium efficax, quia jam illud effet debitum illi, se per consequens gratia non esset; quod est imp Fbile. IUnde etiam antecedens s --
possibile , quod nempe homo bene utaturse Iolo auxilio sus icienti. Denique sic concludit : igitur illa praedictu propo sitis it si homonne utatur auxilio susticienti , ei dabitur efficax ; in duplici priori
s v est falsa, in alio duplici pos
teriori ut vera potes admitti modo explicato ; sed absolute concedenda
non es, quia potest perniciosum
fumum nerare. Ex his cognoscitur Antijansentani fides. Lemosius docet I'. auxilii sufficientis bono usu numquam obtineri per se efficax , quia hoc jam esset debitum, non gratuitum: Σ'. nisi accedat per se efficax , sufficienti bono uti
564쪽
1M. Defensis Arnaldina, neminem: 3'. cum qui efficaci caret, sufficienti semper resistere: 4' cx quo fit ut per pium sufficientis usum numquam obtineatur officax : 1' hujus propositionis; squis sisticienti bene ut retur , is acciperet sicax s antecedens S consequens esse imp - ilia. Quae omnia Anti jansentanum nostrum confodiunt. Et hinc discat Lector quale sit An-rijansentanorum istorum ingenium , hoc est, fraudulentum &
Venio jam ad Alverum qui disput. So. n. 6. nam locus iste solus. ab Anonymo designatur )nihil docet aliud , quam aUXi- , lium sufficiens cum actionibus quibusdam imperfectis semper conjungi, suo modo sufficere ad persectiorem aliquam ad quam per se refertur : in culpa nos esse qui Deo moventi resistimus, resistendo que officimus
565쪽
- se Analytica Syno s. Styprogrediatur. Qua in re nulla Arnaldo est cum Alvare S cael ris Thomistis contentio. Sed videamus an is qui auxiliis sufficientibus instructus est is pers uiri voluntatis arbitrium efficacia jam consequi possit, cum lubet. Quaerit Alvares,' anpol thomo per bonum us2m auxilii μficientis consequi propria industria auxilium scax, bene utendo ex sua innata libertate eodem auxiliosus cienti, ac pie cum illo operum do. Anonymus in hac quaestione nihil pendens ita sentire Tho-mistas omnes gravissime & doctissime ' pronunciabit , ideoque Chatholicos csse & haberi ; Ar-naldqm vero, 61od aliter sentiar, Jansentanum esse haereticum. Non ita Alvares, ut ex ejuS responsione patebit. b Haecisententia, inquit, non videtur dictis S. Augusini o S. Thomae conformis, nec consonat cum his quae de scacia
566쪽
num usum auxilii suffientis esea sis auxilio suffcienti,seu a libero arbitrio solo auxiliosus cienti elevato . Et postea: nulla lex es a inotata , dandi infallibiter posteriora
auxilia gratiae facientibus totum quod in se est cum prioribus auxialiis , o bene illis utentibus exsua innata libertate. Aliter nonnullos sentire ait, in eoque pUgnare cum S. Thomae doctrina; quos duobus potissimum argumentis refellit. h 1' Qvqniam causa accipiendae gratiae efficacis esset ex natura & libero arbitrio , non ex gratuita voluntate Dei . Σ' Quia auxilium efficax , si sufficienti bene utentibus certa & pe petua lege datur, sub meritum proprio cadit. Multa sibi objicit Alvares quae cum ad ejus doctrinam illustr ndam valent plurimum , tum maxime ad patefaciendam
567쪽
rintljansentani temeritatem dc. ignorantiam: 1' a Deo non deseri, nisi qui prior Deum deseruit. χ' Ex S. Thoma eos solos gratia pxivari qui gratiae ponunt obicem ; nullum obicem ponere,
qui gratia sufficienti excitatus quicquid in se est facit. V Auxilium male dici sufficiens , si
quantum in nobis est eo bene utimur , nec tamen gratiam efficacem accipimus. Quin & necessario peribit, qui cum auxilio sufficienti faciens quod in se
est, nihilominus perit. 4' Gratiae excitanti prius nos libere assentiri,quam tribuatur efficax ; ut gratia efficax ex libero voluntatis cosens si tanqua ex conditio ne necessaria pendere Videatur. Rcspondet ad 1Vm a iustum prius natura peccare , quam amittat
gratiam, ita prius deserere quam deseratur: i gratiam vero justifi- Cantem intelligit, ut ex disput. 17 . n. 12 liquet) impium sive ob
568쪽
116 Defensio Ambinina , culpam originis sive ob propriam Deum prius deseruisse , quain gratia essicaci negata desertus est. Praeterea substractionem gratiae essicacis spectari posse vel ut negationem. beneficii minime debiti; vel ut privationem, siVCUt paenam: si spectatur ut simplex negatio, prius gratiam essicacem negari, quam homo peccare i telligatur: contra si ut pama peccati , & ut privatio, priuS conci pi peccasse hominem , quam gratia essicaci propter peccatum privatus intelligatur: nec quidquam esse incommodi, ut res Cadem varie comparata cum autera pro comparatione multiplici prior dicatur simules posterior. a Ad Eum , novum quidem gratiae obicem ab eo non objicii , qui facit quod in se est; at Objectum este antea cum peccaVit.
Ad 3- , ad conversionem sus ficere id per quod converti possumus ; tametsi numquam con-
569쪽
sie Analytica S no s. sa. vertimur, nisi accedat auxilium per se efficax : nihil autem esse incommodi, ut is qui peccavit necessario perire dicatur , qui quidsciat ex viribus naturae , vel cum seu arexilio sus cienti. Quod confirmatHieronimi sententia ex il. 3 contra Pelagi anos. Ergo mcundum Meronimum , inquit , frustra nititar homo sua innata lia . bertate, etiam si conetur cum solourexiliosus cienti, ad Chrstum venire , nsauxilio 1 cacit operantis gratiae trahatur a patre. , Ad re ρονῶ μr pN F c. ain genere causa effientis 3 quod u.'9 Deus conferat homini auxilium e fficax , se eum determinet ad comsentiendum gratiae excitanti, quam quod homo se determinet per liberum arbitrium , se velit eidem gratiae consentire. Nec admittendum est gratiam 1 cacem pendere etiam tanquam a conditioηe fine
qua non ex libera cooperatione am
570쪽
118 Def. o Arnaldina, ei. Mox subjicit illam causalem esse falsam: quia homo excitams aDιo vult consentire, es cooperari. Deo voca re, ideo adju tatura Deo: hanc autem causalem esse veram :' suta homo excitatus gratia si nte adjuvatur a Deo Paellio ef
Aaci , ideo cooperatur. Qua de relatissime disputat disp. 99 a Disput. Alio in loco : a nulla di possis
remota ad gratiam haberi potcs, inquit, ex sia facultate nature ,
sive sit petere, sue desiderare i sam gratiam, sue quodlibet aliud
sed a illam necessario requiritur speciale auxilium praemoventis gratiae. Quid sit auxilium specialepra moventis gratiae apud Tho-mistas notum est, & Alvares ipso indicat postea, ut n. 13. Respondetur praeter vocationem suffcie tem, quae tribuis voluntati'sse con- se, re, requiri etiam, ut actualiter consentiat, vocationem c Vcacem, 'qua flat coocntiens. Nam ut mox docet: non conse iure , Ad resi re Vocationi
