Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

발행: 1700년

분량: 834페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

571쪽

morationi est ara libertatis. Co sentire vero es quidem ab innata tibertate voluntatis elevate tameno motae per auxilium effax pnc- venientis gratiae.

Si qua esset lex certa, tit qui bene utitur gratia suificiente per solum liberum arbitrium, essicacem propterea acciperet : Rjam initium gratiae 1Racis esset ex n. thra es innata hominis libertate volentis bene uti auxilio siui cienti. Quod qui concedit, is non minus errat Alvaris judicio, b quam qui volunt certa dc perpetua lege dari prima auxilia praevenientis gratiae facientibus totum quod inses ex sola facultate naturae. Mitto alia id generis plurima, quae paLsm occurrunt.

De Alvaressit & Lemossit sententia paulo latius disserui, quod utriusque auctoritas maximi sit apud Thomistas omnes ponderis. Quantum vero Alvares ab Anonrmi sensu dissentiat, quam Aa

IS. n.

572쪽

no Defensis Arnaldina,

in omnibus conveniat cum Ar-naldo de notione sussicientis auxilii Thomistica , nihil necesse est pluribus ostendere. Resper-

scipsa jam patet. Ne ille quidem

concedit, quod videtur conces.sse Cunaci, gratiam essicacem

ci semper dari qui sola sussiciente adjutus quicquid in se est facit. Quamquam si proprie loquimur,

nulla vel levis est inter utrumque dissensio. Nam Cumel de auxilio sussicienti loquitur ut modum pratiae peculiarem habet de cum decreto de recto usu, dandisque auxiliis ossicacibus con junctum est. De eodem agit Alvares nude δί separatim spectato. Quod maxime ad quaestionem nostram attinet , negat Alvares gratiae suffcienti quemquam, ut par est , assentiri, nisi accedat per se essicax. Negat eum quiessicacem accipit propterea acCipere, quod sussicienti per solas arbitrii vires assenserit, cum ideo

573쪽

sse Analytica Syno s. 3 3Ipotius assentiat sufficienti, quia jam per se efficacem accepit. Negat ei semper efficacem dari, qui per liberum arbitrium quicquid in se est, cum auxilio sufficienti facit; quod initium gratiae ess- Cacis esset a natura : idque qui

affirmant non minus Crrare Vi

deri ait, quam qui facientibus quod in se est, ex solis natura: viribus, gratiam semper dari pronunciant. Uno Verbo quae Velut totidem Scholae Thomisticae placita ab Anonymo proferuntur, Cadem omnia , velut falsa , &principiis Thomisticis contraria Thomistarum recentiorum dux dc princeps Alvares explodit. Sylvius Thomista percelebris hoc ipsum docet apestissime. a si saeres Σ', inquit, quomodo in- telligi debeat, quod homo dicitur posse bene uti gratia si ciente, seu s. conpl. a.

ejus actibus es essectibas si melit; ex qώo sequitur, quod ρ noa bene

illa utatur, sit ejus culpa. Haec est

574쪽

quaestio nostra, ad quam respondet Anonymus cum suis, conditionem , si velit, totam CX VO-luntatis arbitrio pendςre , cum

gratia sessiciens animum semel cxcitavit; ideoque Arnaldum Jansentanum esse 5 haereticum, quod sine gratia per se essicaci dicat sussicientibus auxiliis vel bene uti, vel bene uti velle neminem. Sed novam illam haeresim profitetur S3lvius cum Tho- mistis, Theologisque omnibus

quos noVarum opinionum aura

non corrupit. Resondeo, inquit, ita esse intelligendum , ut illud velle nequesit expectindum , neque habendum ex solo libero arbitrio , nequis inseglorietur, sed in Dominor neque ex sola gratia sufficiente si enim iam est inciens ad vel

le , non est resseritu illius e fax, ac per consequens non es cit illud , cum es cere seu operari velle ad gratiam es cacem pertineat) sed ex gratia es caci, quem odum videri

575쪽

sse Analytica Ρηyss. J33 potest supra g. ros. a. . ad a. a. Ist. quaei to a. se quaesitos. Differre ab Amaldina gratiam Sylvii sufficientem; & re istam sufficere, illam solo nomine , vel ostendat Antijansentanus noster, vel in notioribus quibusque suam ignorantiam confiteatur. Gonetus tractatu A. de voluntate Dei, disp. s. n. 133. qui locus duntaxat ab Anonymo citatur in culpa eum esse docet , qui gratia per se efficaci carens nec agit, nec praeceptis satisfacit ir quoniam culpa antecedente

aliqua, sive gravi, sive levi objecit gratiae voluntarium obicem. At si scriptor negligens ea legisset

quae proxime sequuntur, Gone- tum profecto tacitum praeterire maluisset, quam novum adversarium, immo & plures simul sibi

accersere. Quod ut clarius pateat, Anonymi & Goneti placita inter se comparare placet. Ex Monymo ratio sola juxta

Aa iij

576쪽

134 Defensio Amalina,

Thomistas omnes, Cur homo sufficientibus auxiliis instructus non accipiat per se efficax, tota est in homine , non in Deo. Contra Go-netus & plures S.Thomae discipuli negationem gratiae efficacis necessariae ad primum peccatum

mortale vitandum ex nulla hominis culpa, sed ex sola Dei voluntate repetendam esse arbitra . tUr. Nam Gonetus adversus id quod concesserat n. I 33. M ab Α-nonymo objectum est, multa s1bimOX Opponit, e quibus primum est, locum id habere non posse in primo peccato Angeli & hominis, quod ex communi Tho-mistarum doctrina non potuit esso nisi letiferum. Respondet Veron. 138. inprimis dico , quod sicut in

sententia Suaris se aliorum recentiorum denegatio primae gratiae congruae nullam habet causam in homine , sed reducitur insimplicem Dei voluntatem, o in judicia ejus inscrutabilia : ita plures ex discipulis

577쪽

sse Analytica Syno s. J3s D. Thomae permissonem primi peccati e negationem gratiae GHacis, ηecessariae ad primum peccatu mortale vitandum , ex nulla hominis culpa, sed ex sola Dei voluntate repetunt: cui sententiae adhaeret ius in I.snt. d. I. g. ri'. quod Deus, inquit, permittat hominem, Vel Angelum cadere in peccatum, quo Deum deserit, videlicet non 'praebendo auxilium efficax ne cadat, hoc non habet causam in

ipsis. Idem docet ex Patribus socie- '. tatis Claudius T phanius in libro, de ordine cap. 3δ. Aliam postea ' responsionem a Ibid.

subjicit Alvaressit Joannis a S. δφ' Thoma , qui docent, quod licet

denegatio, gratiae, ut es pura negatio se primus Ufectas reprobationis, nullam habeat causam ex parte hominis , sed reduci debeat in plicem Dei voluntatem , quae, ut dicit Apostolus, cujus Vult miseretur,& quem vult indurat . . . illa tamen ut habet rationem privationis

578쪽

136 Defense Amal ins , or prout se tenet exparte homisu ν

numquam e H. e ob aculo expartens; a , licet illud non sii semper

peccatum fracedens, etiam originale . . sed ipsa culpa concomitans.

Sed ex his duabus solutionibus prima, inquit, videtur magis soda, o magis conformis SS. Patribus supra relatis, qui primam gratiae efflcacis rine lutionem reducunt in simplicem Dei voluntatem se in judicia ejus i crutabilia. Secunda

magis subtilis, desempta ex principiis Philosophorum. Si posterior

opinio, ut ab Alvare explicatur, Anonymo nihil favet : prior, quam Gonetus sequitur, eum p nitus configit. Ex Anti jansentano nostro , causa juxta Thomistas omnes cur justi gratia per se essicaci de necessaria ad vitandum peccatum mortale careant, non alia est , quam quod sussicienti male uta tur. Alioqui nec libere peccarent, nec juste punirentur. At ex Go-

579쪽

e Analytica Ρnopsis. J37neto ut justiis gratia essicaci jure privetuc, sussicit vel peccatum

quodvis leve, vel etiam culpa originis. Ex dicitis, inquit, col- liges a' quamlibet culpam Me mor y ' i talem, Ave venialem, immo se or

ginalem, se in sententia quam ipse sequitur eorum qui causi

reprobationis negativae ad peccatum originale referunt, si cere ut Deus gratiam suam e cacem ad vitardum peccatum etiam mortale j oiὰ ter cum pro judiciorum Joram inscrti ubili profunditate Laeget. Lare cum nemo quantumvis)0αs es sanctus sit immunis a pcccato originali, immo nec actuali starem veniali, ut de nit Trid. Sess. G. can. 22. nemo es qai non humi iarer agnosere deleat pro merito se calorum sidorum 1epius a Deo j sed derelinqui.

Sed quid opus cst pluribus Z

Arnaldum Gonetus ipse ab AnO-i mi calumnia vindicat tu absolvit. Nam in eodem tractatu, disp. Aa V

580쪽

138 Defensis Arnaldina,q. a. 3. n. I 2. argumenta aliqua CX Innocentianae constitutionis δε-

se xe Arnaldina proferens adversus gratiae sufficientis nomen haec de Arnaldo habet: quamvis in aliis vinculis postea ab ipse ediatis auxilium sos ciens, quale a nostris docetur, admittere non recuset et

ut videri potest in Libro cui titulus es, vindiciae . S. Thomae par δδ. or in alio opusiculo δε vera S. Thomae de gratia sufficiente & cfficaci doctrina art. 17. Quis aequo jam serat animo mendacia SI calumnias Anonymi , aliorum que id generis hominum , qui cum adversariis sic pugnant, ut aequitatis naturalis legibus bellum indixis. se; sic ad decipiendos rudes octentant Anti jansentanum nomen, ut omnem simul pudorem abjecisse videantur Z Gonetus Tho- mista, &recentiorum Thom istarum , ut ab historiae de auxiliis

auctore Dominicano nominarur,

facile princeps gratiam sussicien-

SEARCH

MENU NAVIGATION