Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

발행: 1700년

분량: 834페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

581쪽

e Anahtica S no s. 3 39tem ab Arnaldo admitti ait, qualis a Thomistis admittitur: & Calumniator indoctissimus, qui sententiam Thomissarum funditus ignorat , ut probaVi ; quique , quantum ex ejus scriptione intelligo, nec Theologos legit, nec

aliquando Theologicis disciplinis operam dedit, Arnaldum nihilominus de tota auxilii susti- cientis notione dissentire a Tho- mistis gravissime pronuncia te a det citare Gonetum, a quo Ar-naldus absolutus est : locutiones quasdam Arnaldo cum Thomistis Communes profert, ut Arnaldus ab istis dissentire credatur ; Caeteras Thomisticas quae Arnaldinae ac Thomisticae sentenxiae conVenientiam Sc consensum aperte probant , omnino dissimulat.

Quid hoc aliud est , quam pri

dorem omnem exuisse, ut se An-lijansentanum esse probaret 'Addo Thomistam destissicientis auxilii notione ab Arnaldo vi

582쪽

14o Defensio Amaldina,

dissentire non posse, nisi certissima &constantissima ScholarTh misticae principia penitus abjiciat. Hoc est, qui gratiam sufficientem talem esse ait, ut sine ullo decreto absoluto & praemΟ-tione Physica , voluntas ei ali quando assentiat, aliquando repugnet, & assentiendo gratiam per se efficacem semper obtuneat; is Thomistarum scita funditus evertit, hec Thomista esse potest.

Primum principium , quod Schola Thomistica semper vi dicavit S asseruit, illud est ,

idemque certissimum apud Tho-mistas omnes: divinam rei cujusque futurae, ut actionum liberarum omnium scientiam in decretis antecedentibus & absolutis omnino niti, & ideo certam esse, quia singulas ab aeterno definivit , singula quoque peccata per mittere constituit & gratiam negare , sine qua non vitantur. Cum

583쪽

me Analytica Syno M. IAI enim voluntas Dei sit per se se

efficax : ergo futurum est, quicquid facere , vel permittere decrevit ; & eo modo futurum est, quo facere vel permittere consti tuit. Ergo certissima quoque est quae tota eX his decretis pendet

rerum futurarum cognitio : im certa contra Crrori obnoXia, si decreta absoluta remoVcantur.

Haec constant apud Thomistas omneS. Jam vero si gratia sufficiens ea est , quam Anonymus Thomistis attribuit ; hoc est, si pro solo arbitrii nutu , sine ullo antecedente Dei decreto & motione Physica, sterilis modo est, modo efficax: sive ut planius dicam, si gratiam per se efficacem modo obtinet, modo non obtinet; principium Thomisticum funditus ruit, nec Deus res fortuito vel libere futuras certo videt. Nullum enim extat de pio gratiae sessicientis usu decretum absolutum &praedeterminans, in

584쪽

μα Defensio Arnaldina,

quo actiones futurae videantur 'aut si quod extat, idque sentire Thomistas concedit Anonymus ;crgo ridicule declamat adversus Arnaldum ; ergo ridicule eum

a Thomistis de notione suffita cientis auxilii dissentire docet. Nam sive dicas cum Thomistis fere omnibus auxilium sufficiens nihil prodesse, nisi accedat per se efficax : sive cum Cumele , pio quidem sufficientis usu per se efficax semper obtineri , sufficiente nihilominus bene uti nemi nem, nisi Conjungatur decretum absolutum, per se efficax & prae- determinans, semper ista in idem recidunt, & allexum horum Ar-naldus distincte asseruit. Ergo inepte scribit AnonymUS argumentum firmissimum ex illa Tho-mistarum sententia concludi s Iere adversus gratiam praedeterminantem , quae tota ex decreto absoluto pendet. Ergo ineptissime comminiscitur talem iu

585쪽

sme Analytica Ρηo s. y 3 Iam esse gratiam Thomistarum,

ut modo ei assentiatur , modo resistat voluntas: cum certum sit gratiae sufficienti cum decreto absoluto conjunctae, qualis a Cu- melo admittitur, voluntatem semper assentiri, a decreto sejunctae numquam assentiri. Sed quid argumentatione OpUS est 3 Principium M Consequentiam integrum Thomistarum corpus in suis obse attonibus circa responsiones P. P. Societatis ad uiatimas quaestiones ab illusorissimo

Ma trio propostas agnoicit. pendice Non est , inquiunt , cognostibile Com: ἐς

fallibiliter eΜ tali praestentia,quod si seia auxilia gratiae sufflcientis dentur homini , in quibusiumque circumstantiis loci es temporis , influb iliter consentiet ; sed ad hujusmodi ρ sicientiam infallibilem praerequiritur , quod ad sit in Deo

decretum dandi novum auxilium reati gratia es a i , i

586쪽

3 4 Defensio Arnaldina, Σ' Illud quoque est Scholae Thomisticae scitum , idemque

usurpatum ab omnibus , Deum esse causem primam , primum liberum , primum movens se primum determinans. ει quo con 'cludunt fieri non posse , ut VO-luntas creata prius scipsa moveat, quam a Deo praemoveatur: prius se determinet, quam a Deo determinetur : prius denique velit aliquid, quam Deus id eam vel le constituerit. Si talis est gratia Thomistarum sufficiens, qualem cite noster Antijansentanus docet ; est igitur, cum ei assentimus actio aliqua in nobis,quam fecerit propria Voluntas, non decretum Dei praedeterminans,n C

divina praemotio. Nam gratiam Pendentem ut appellant, per se indifferentem, si cum d crC-το absoluto & praedeterminante non conjungitur, voluntas ipsa MPPlicat, determinat, non ab ea MPPlicaturi, determinaturque.

587쪽

se Analytica Synopsis. 34s Hoc autem schola Thomistica cum stiprema Dei potestate in

Voluntates humanas pugnare do-

3' Quid fiet de praedestinatione gratuita Thomistae eos o nes solos ad gloriam pervenire Volunt, quos Deus singulari beneficio, nulla habita ratione meritorum designavit, Sc quibus aeternam beatitudinem, me rita quoquet futura gratis praeparavit. Principium hoc penitus abjiciant necesse est , si gratia iussiciens, quae pluribus reprobis datur, talis sit ut ei aliquando

sine ulla prae determinatione Physica voluntas assentiatur , as. sentientemque lege perpetua sequatur gratia per se essicax. Tum enim necesse erit Deum , antequam homines eligat ad gloriam, vel ab ea penitus excludat nam de reprobatione negatiVa, ut appellant , idem plerique sentiunt ac de praedestinatione explo-

588쪽

a. I. s. hist Cong. da auxiliis c.

346 Defensis Arnaldina ,

rare, an gratiae sussicienti voluntas assensura sit, necne. Ita decretum praedestinans ex praesensione consensus futuri pendebit. Nulla erit ergo, qualis ab eisdem admittitur , praedestinatio gratuita. Molinistae quidem gratiam pro tempore S loco congruentem solis electis dari concede tes negant se quidquam gratuitae praedestinationi detrahere. At eL

fugium hoc Thomissis minimo patet, qui & principium , hoc

est, gratiam congruam rejiciunt, .& principio dato negant praedeclinationem gratuitam esse, quod in gratia congruente Moliniana consensus futuri praesensito conti-

tineatur. Ita Clemens Vm. &Lemosius in Congregatione 27. de auxilis, ac deincepS caeteri ratiocinant tr.

' Principium quoque est Thomistarum vindicatum in Cong. de auxiliis, acerrimeque& antea & deinceps defensum

589쪽

υe Analytica Synobis. 347 ab omnibus: fieri non posse, ut

e duobus qui aequaliter Vocantur , alter consentiat, alter dissentiat. Quod falsum omnino est , si qualis ab Anonymo statuitur, statuenda sit Thomistica sitsi

cientis auxilii notio. Nam, ut ei visitio est , cum auxilium sum- ciens par datur pluribus, sit interdum ut altero dissentiente assentiatur alter. Qui consentit, gratiam essicacem impetrat lege perpetua, &sic bene agit: alter nec obtinet , nec agit. Quos igitur gratia sussiciens aequales fecerat, sola deinde voluntas feeit dispareS. Haec pauca ex pluribus annotavi , quae ejusmodi sunt , ut necessario confitendum sit , aut Thomistas caecos esse ac stupidos qui quid ex suis principiis consequens sit non pervideant : aut quod magis crediderim, An nymum imperitum & rudem admodum esse, qui res obvias M

590쪽

notas omnibus ignoravit; simulaque negligentissimum, qui Tho-mistarum libros & principia non intelligens poterat adire Tho-mistam aliquem a quo edocer tur, nec fecit. Sin quominus Τhomistas adversarios suos adiret, Vel metu, Vel pudore, vel odio prohibe batur , cur non consuluit suos 3 Cur ne Lesium quidem, cujus, quantum ex scriptione conjicio, sequitur auctoritatem & sentemtiam 3 Namsi consuluisset aucto

rem communi suorum judicio plusquam gravem , intellexisset profecto , quam in locutionibus Thomisticis parum sit ad causam praesidii. Nam g quod de bono usu auxilii suffcitis , v. g. vocatione ad Idem dicitur, rursus vel si , vel aliud placitum perimit. Si enim bene possum uti vocatione , absque auxilio praedeterminante i jam facio bonum opus sne Christo, jam m ipsum Esemo , jam non erit opuS

SEARCH

MENU NAVIGATION