장음표시 사용
591쪽
motione primae cause sec. quae his sepe ingeminatur. His enim rationibus passim utuntur Thomistae. Si vero non possum ea uti, ni r
eteniat me nova motio, quae ad hunc usum me praedeterminet ,jam nullomodo ostenditur illud auxilium esse sui ciens, ex eo quod se illo bene utar, dabitur auxilium determianans s cum ipsum non sis Frieηi
ut eo bene utar ab que novo auxilio determinante. orsum ergo dicitur: s bene utaris auxiliosius ienti, dabitur 1 ax, cum sne alio 1 caci , quod in potestate mea non est, illo bene uti non possim rEx quo Thomistarum principio
concludit converti non posse , nisi qui convertitur. Auxilium e nim praedeterminans , sine quo. nemo conVertitur, non est inpo- testate nostra ; sive proxime, quia est quiddam praeveniens usum nostrae libertatis: sive mediate 3 1' quia hoc auxilium non est par tum hominibus ex praevsone v
592쪽
rum ,sed ex maero, Dei beneplacito, idque certis hominibus , pro certis temporibus o momentis. Unde meis operibus non possum facere ut mihi detur. Non enim dari potes nisi ex aeterno decreto ante omnem praeviassonem causarumsecundarumsanciato. a' quia non possum quidquam facere, quo Deum alliciam ad istud mihi dandum, nis etiam ad hoc tale auxilium detur. Sed dices : ora ut tibi haec motio Uscax ad bonum usum detur. At nec orare possum nise per motionem effacem Deus me ad ora dum moveat. auid ergo mihi restat faciendum ut impetrem auxilium adorandum ' Si nihil resat, ergo si tur in maero beneplacito divini d creti sec. Dices e Deus homini daret au
cando : itaque cum homo pos t non peccare se cavere illud, per quod Deus impeditur ab illo auxilio conferendo , in potestate hominis est illud habere.
593쪽
Sed ista rosponsio non magis Lessio satisfacit, quam reliquae: quia sententiam Thomisticam non ignorabat. Sed contra primo,
inquit , s Deus flatuit illud dare
omnibus qui non ponunt impediamentum per peccatum; ergo non prae definivit illud in particulari ante pr visionem operum, ex maero suo beneplacito, UT ISTIUS SENTENTIAE AUCTOREs DOCENT : sed prius considerat an homo si possurus impedimentum , an non, sequinam sat illud fotari, qui minime. Σ' Si possit homo gratiae nullum peccando obicem objicere : vel id potest per solas naturae Vires, quae est Semipelagianorum opinio; vel per gratiam. Sin postremum hoc admittitur; velpotest gratia ista uti sine moti ne praedeterminante , se ita contra sectae principia poterit aliquid boni sine gratia Christi, sine motione primae causae. Vel ad usum istiusgr tiae requiritur motiopraedeterminam;
594쪽
M. Defenso Arnaldina, O ita frustra dicitur, quod Deus paratus est dare homini hanc motionem , s ipse impedimentum nonsc-suerit : cum sne ista motione facere non posit, quin impedimentum non ponat. Ex quibus perspicuum
evadit, quod secundo loco tanquam incommodum inferebamus, nemianem habere in potes ite ut auxiliam obtineat emax conversionis , nisi eum qui rei a convertitur , vel convertetur: se omnem hanc auxilii emacis distributionem pendere
ex nudo Dei beneplacito ante omnem p visionem causarum secundarum. Eadem quoque apud Su rem in brevi resolutione contri de auxit. c. reperiaS.
Ita Antijansentani nostri solent disputare adversus Thomistas ,
quorum nec locutionibus falluntur , nec veros sensus dissimulant: pugna vero conversa in novos hostes, quos a Thomistis dissentire permagni interest , opinionem Thomisticam longe aliter
595쪽
Analytica Sunopsss.let exhibent, ne agnosci possit ;scenicis perssimiles histrionibus, qui mutata scena, personisque
novum subito theatrum proferunt, ΠOVaS res, novas imagines..primisque dissimillimas. An tamen Monymus sola ignorantia peccaverit, an mala fiae, conLtituere vix possum. Plura apud eum utriusque exempla passim reperio . Sed in re tam nota, manifestaque plures fore arbitror, qui sinceritatem hominis de derent, quam scientiam. Thomistae suam gratiae sufficientis notionem accommodant habituali, quae, R ut ait Conten- α L. 8.so, vero sensus ciens dici potest: gratio dis sep r eam enim es υirtutes infusas et Iser --- δη annexas homo redditur potens sup ematur uliter operari: actuali potissimum , h qua Deus se intellec- b Ibides. tum illustrat, se voluntatem ciet ad
infert, nsad gratia secax. Hanc Asotimi gratiam parvam apreta
596쪽
Π nes io Arnatilina , .iat, quia parva se imperfecta δε
Aderia, oc imbecillem τoluntatem parit. Et quamvis respecta hujusmodi imperfnrorum semivolentis hominis desderiorum ocax mer to dici possit, tamen respectu pri ripalis effectus , conversionis nimiarum perfectae, sussciens solummodo est, quia etsi ad conversionem eliciendam mires det , subindeque per illam se convertere homo pollit, non tamen conversionem inam e f est i unde se homo convertere potens se convertere non vult. Alvares gratiam exteriorem
negat simpliciter sufficere: si1fλcientem nihilominus dici conc dit in suo genere videlicet in ratione praedicationis externae, cum ex parte illius nihil amplius requiratur ad credendum, vel pie operandum,
ac vitam aeternam consiquendam.
Idem statuit de gratia interiori mentem divinitus illustrantequam, si sola sit, simpliciter sufficientem nominari non patieur s
597쪽
sse Analytica Ρnopsis quod voluntas alia motione divina indigeat, ut recte agere possit & posse dicatur. Quamobrem illustrationes animi & pias voluntatis motiones simul conjungit. Ex cujus , uti & reliquorum Thomistarum doctrina, consequens plane est gratiam sufficientem semper aliquid ag re , α bonum demonstrando,, ω boni cogniti voluntatem imperfectam essiciendo. Sic illecisp. 8o. Dicendum es, inquit, omne auxilium sussciens comparatione unius actus, semper esse es Lcax respectu alterius, ad quem effciendum decreto ab luto diminae voluntatis destinatur. Ita & Sylvius. revera omnis gratia est efficax alicujus , ejus nimirum ad quem proxime ordinatur , o quem Deus ab luta voluntate intendit. . . dZZamvis non sit Ocax alterius d quem v
te Dei antecedente ordinatur.Quid
598쪽
sit voluntas antecedens apud Syuvium, Bannem, Estium, Cum lem Sc alios Thomistas quampi rimos, in prima defensionis nos. trae parte fusius exposui. Eadem doctrina exprimitur in P ex discipulorum Augustini qui que articulis , quos Gonetus de Contenso velut Thomisticos , summus pontifex velut sanos Catholicos probavit, eosque a quibus tanquam fallaces damnabantur, damnavit in decreto I9. Martii 169Σ. M in duobus aliis.
Eademque est doctrina caeterorum ε, quos ut in re notissima non citabo.
Sic adia iis cientis Vocem e plicant, ut ad potestatem solam, quam gratia sufficiens tribuit , non ad actionem ipsam respice re videantur. Ita Sylvius, cuj ante memini: a obsermatu dignum
est magnam in illo vocabulo, DI
sciens, committi aequivocationem.
599쪽
sse Analytica Syno s. . tem, eam intelligunt praeter quam nihst aliud es exparte Dei necessarium ad hoc ut homo credat &C.
Alii eam, quae res se sola non suf
ficiat ad actualiter credendum, dia ligendum es c, si ficit tamen ut per eum homo re datur potens credere, indigere o operari. Postea a cum a Ibidem. quaesisset, cur gratia sufficiens di catur, Cum alia ad agendum necessaria plane sit, nempe efficax ; nec sufficiens dicit soleat , nisi
id praeter quod nihil aliud sit
necessarium respondet: ita recie appellari: quia in genere principiissim dantis posse operari, non re- quiritur praeter eam ullum aliud principium , quod tribuat posse operari. Ex quibus consequens videtur sufficientem proprie non dici, cum ad actionem ipsam re fertur ad agendum enim requiritur aliud praeterea auxilium , nempe efficax. Sed de notione gratiae sessicientis Thomistica hine S.
600쪽
fensores ut gratia sit, diu caturque lassiciens, omnia quae ad agendum necessaria simi complecti debet. Lessiana est & H . meliana notio , cujus memin runt Lovanientis in Censura ad assertionem 1.inuta , ut se ipsi
fatentur Lessius &Hamelius, id flum si cis praeter quod aliud. necessariam non es: & quam LeLsus totis viribus tuetur in dispu-ῖρ'. tatione Apologetica cap. a Sus c., ' ἡ ciens dicitur quod continet omnia 36asi. necessiria ad opus, ita ut per illud
in potestate hominis sitsine alio a xilio opus facere Nihil enim potes dici sussciens ad aliquam operationem or nem, nisi cui nihil des quodsit necessarium ad illam,