장음표시 사용
601쪽
sue Analytica Ρη sis. JJ9 cludit manifessam esse Antilogiam,
A dicas aliquod auxilium esse sus
ciens ad conversionem, o tamen in eo coni eri auxilium praedelem minans , necessarium ad conversionem. Sic nominat gratiam per se efficacem, ut a Thomistis ad mittitur. Quae sufficientis auxilii notio Communis est Lessio cum caeteris scientiae mediae defens ribus, δί ex corum principiis ne- .cessario consequens. Cum enim absoluta, sive antecedentia Dei .de actionibus hominum liberis
liam gratiae sufficientis efficacis distinctione agnoscant, quam
tis nutu & arbitrio pendet; necesse est ut gratia sufficiens, pe inde ac efficax, omnia ad agendum necessaria complectatur. Hinc Lessius δ fatetur quidem inesse in gratia vim quamdam effectricem ; quae negari certe
non potest , nisi ad agendum di- Bb iu
602쪽
Catur prorsus inutilis r effectum vero, sive efficientiam sic aliqua in re pendere ex Deo, qui gratiam sine qua non ageremuS', dedit , ut ad voluntatem humanam maxime referenda esse videatur.
Herum quia haec scientia non ita pendet a gratia se a Deo , quin e nam penseat a libero arbitrio tanquam a causa sine qua non potes habere in fluxum in opus bonum sideo interdum se recte dicit Moliva , quod gratia fit e fax vesine fax in actu secundo, pendere η libero arbitrio; adeo ut in potes rate liberi arbitrii si gratiam, qμAE secundum se est sussciens, redisreemacem vel in cacem in actu
cundo. uod non video qua ratione ne ripossit. Si voluntas gramtiam pro nutu Sρ arbitrio vel a tuosam facit, vel sterilem, ergo otiosa & sterilis, quae dicitur ma re sussciens, perinde ac actuosa, quae dicitur efficax, omnia quae
603쪽
sse Analytica Suno s. s6Icludit. Hinc illa propositio Molinae , quae est vicesima prima imter caeteras quas Censores Romani notaverant: ex sola arbita a In
trii libertate provenit, quod ex hq
cuobus aequati auxilio Interius a p. a36. Deo vocatis unus convertatur alte
ro in peccato permanente. Et vicesima septima : h Deus sua gra- b Ibid. p. tia praeveniente, quantumvis est i δ curi non sic interius vocat, ut proprie ociat hominem consentire sed ab ipso expectat consensum. Denique in concordia q. 2 . .a. I3. disput. 4o. 'us fit ut dis
fio socientis auxilii in V ax sine cax, nostra sententia, ab efectu qui ut ab arbitrii libertate pendet, sumatur ; illudque auxilium suis
ciens , e majus , e minus insesit, e cax dicatur, cum quo arbitrium cum sua tibertate convertituri cum tamen nihil eo auxilio impediente potuerit non convertit illud. vero ineffax dicatur, cum quo ambitrium pro eadem sua libertate non
604쪽
convertitur , cum tamen potuerit conveni. Et haec ipsa est opinio , quam Bellarminus L. I'. de gratia & libero arbitrio Cap. Ι2. alienam omnino a sententia Scripturarum diminarum pronunciavit. Suares, quem Citare, caeteros citasse est, cum Lessio & Molina' plane consentit, Ut cum isto cae
teri ejusdem generis qui postea
scripserunt. In brevi resolutione controversae de auxilio emcaci:
RP. a S. a cum certumst, inquit , vocationem hanc non in omnibus qui vo- . cantur habere essectum. . nihilomianus vocationem illorum, qui non
veniunt, ita censimus esse taenum , ut vere se proprie in eorum potesate ac arbitrio stpositum veniares melint. Iaque te pluribus confirmasse ait , dum sententiam Thomisticam refelleret: nec argumenta , quae tum ab eo prolata sunt, quidpiam concludere, nisi vocatio quae in re non halet Ufectum, ex se Aurae dicto modo VERE ET IN
605쪽
RE SUFFICIENS ; hic lector obser-Vare potest, quo ex fonte manaverint voces illae, VERE ET IN RE SUFFICIENS, quas Anonymus adversus Amaldum, & ut noS comtissimis argumentis confecimus, adversus Thomistas omnes disputanS tam crebro Usurpavit ;quam ille Theologiam sequatur)ηec sufficientem appellari posse, nec ratione illius posse homini imputari,
quod vocatus non veniat. Atque
hinc i, vocationem hanc Amplicia ter seu scientem, tam ex parte auxiani excitantis , quam ex parte adj vantis , debere aliquo modo includere seu conferre, vel astem offerre homini vocato, in potesate ejus constituere quicquidadvolendum sconsentiendum necessarium est. Rem uberius statim explicat. Ex parae gratiae excitantis non susscissola vocatio exterior, sed aliqua etiam imterior illuminatio es in piratio necessaria est Atque hoc modo diacimus vocatione u scientem innu-
606쪽
interiorem, fimpliciter necessariam ad volendum. Rursus ex parte V riae adjuvantis . . . ut vocatiosit - ciens, necesse est ut includat omnem adjuvantem gratiam, quae per
modum principii necessaria es ad
illum actum, ad quem homo vocatur. Addit mox. Ut reipSa volu tas assentiat, agatve, nihil requitari aliud praeterea, Miam actualem gratiae concursum, qui ab eo nomia natur proportionatus 3 quia ejusdeest ordinis ac actio. χuoniam v ro non ponitur in homiηe, nisi quando jam uvis, nonpotesthoc modo includi inmocatione se friente,
quam habet is fui non operatur :necessarium vero est ut hic concumsus cum ipsa vocatione susticiente ita osseratur ex parte Dei, ut sit in hominis potest ite illum habere sv luerit ; si de fide agitur V. g. Ut si in ejus potestate ac voluntate habere illum , ipsum velit ad credendum applicare. Quamobrem
607쪽
Iste concursus primam voluntatis inclinationem sequitur, non praecedit. Eadem est doctrina Lessii : ex qua consequens est, ut postea subiicit Suares , auxialium scax ut actu operetur conse sum tiberum in homine, ultra su*ciens, excitans se adjuvans, ct a
tualem ejus cooperationem cum voluntate , nihil necessari, requirere quoad rem ipsam, seu nihil aliud addere ex parte Dei praeter auxiasium gratiae , quod in actuali concursu proportionato consi t. Sic in I hesibus Claromontanis Pari
tecedenter adpraescientiam nihil habet gratia emax neque intrinsece, neque absolute neque relative , quod dicatsupra gratiam maerisu ,scientem. Eadem fere leguntur in aliis Cadomensibus an . I 699iI3. Maij ;& in aliis ς Is. Junij. In prioribus extat & illud : d auxilium sussciens , quale praedeterminantes Thomistae admittunt, mere se
608쪽
ciens non est. Videtur enim ex temminis illud non suoscere ad actionem ponendam, ultra quod necessario requiritur aliquid aliud. Nihil frequentius occurrit apud sententiae mediae defensores, sive congruistas , quam gratiam non dici efficacem ab eventu, si1Ve a voluntatis actione & consensu. Idipsum tamen sic explicant, ut in istam opinionem , quam Bela larmidus L. I. de gratia & libero
arbitrio cap. I2. uti Scripturae Contrariam notavit, penitus incidere videantur. Lessius in loco quem ante indicavi, gratiam efficacem dici ait, quia vim quamdam intimam habeatitametsi efficientiam ipsam a voluntate humana potissimum repeti oportercicontendit : quod est gratiam idcirco efficacem appellare, quod ei voluntas assentiatur. Accedit praedestinationem gratuitam ab eo penitus rejici. Qua semel rejecta ut voluntas Dei in univer-
609쪽
sse Analytica S nobis. sos homines par statuitur, iA quoque tollitur discrimen gratiae
nec alia in electis admittuntur auxilia, quam in reprobis. Ca teri vero, a quibus praedestinatio gratuita non omnino respuitur, gratiam essicacem dici aiunt,
quae voluntati congruit & accommodatur ; matre suffcientem, quae minime congruit: tum V ro congruere , cum Opportunus
est circumstantiarum ordo , ut loci de temporis; cum ingenium, affectus , mores , motus animi, propensiones & caetera, qUae in actionibus humanis valent plurimum , gratiae Vel nihil, vel parum
re , cum alia est circumstanti rum seri S. Sed qui eorum sententiam penitius inspecturus est, is facile imtelliget de gratia sic eos statuere, ut ab eventu nihilominus , sive ab actione voluntatis dicatur essi Cm. Neque enim essicacem pro
610쪽
168 Defensio Arnaldina, pterea dici volunt, quod actionem voluntatis semper conjunctam habeant gratiae motio & ci cumstantiam opportunitas quod non minus pugnat cum libertat e, uti definiunt , quam decretum absolutum & antecedens) sed quod voluntas in certis circumstantiis gratiae consensura esse praevideatur. Idcirco in responsione ad tres Cardinalis Madru-α is Ay- tii quaestiones tria distingunt ρμή- - ' in cratia efficace. Primum es
p. 96. is mono 1ntrinseca ct reriis aa m s7 vendum voluntatem : secundum est congruitas, qua ea motio congruito contemperatu rvoluntati: tertium
sin fustibilitas, qua converso con-yequitur aliam contruam. In duobus ultimis gratiam efficacem a sufficienti differre concedentes negant differre in primo. Ad hane autem infallibilitatem ex S.
Augustini sententia non satis si a
entitas motionis, cum non praedeterminet plastice voluntatem: immo