Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

651쪽

sve Anal tica Synopsis. ω9 tenendo, non sotium posse quod volumus , verum etiam velle quod

possumus. 'uod non fisit in homine primo. Unum enim horum in illo fuit, . alterum non fuit. Na que ut reciperet bonum gratia non Nebat, quia nondum perdiderat quam acceperat in ipse creationis exordio. Ut autem in eo temmaneret , egebat adjutorio granae ,

sine quo id omnino non pol et : se acceperat posse si vellet, sed non habuit velle quod posset. I Nam flhabuisset, perseverasset. Posset rim perseverare se vellet: quod ut

nollet, de lib/ro dessendii arbitrio ;quod tunc ita liberum erat, ut, bene vetae posset o male. Ex his constat auxilium quo apud Augustinum semper esse conjunctum cum effectu ipso ad quem datur. Σ'. In eo differre ab auxilio sne suo. quod potes tatem simul & voluntatem rei esciendae; auxilium sine goo s lam potestatem per te largiatur.

652쪽

61o Defensito Mnaldina,' Ex quo consequens est, ut Omnia loca, in quibus Augustinuς . bonam voluntatem a Deo esse docet, ad idque confirmandum verbis vel Propheticis :.voluntas praeparatur a Domino; vel Apostolicis utitur: veratur in nobis velle operficere; auxilium quo Cons- tituant. 3'. Auxilium sene quo , quae est, ut certis argumentis .

conseci, plenissima, Thomistica potestas, locum jam non habere. '. Denique auxilium quo non modo ad persevcrandum in justi, itia accepta, verum etiam ad justitiam recipiendam valere & dari: . s

atque ut uno Verbo omnia com i

esudam, ad singulas actioneSbo- . linas, ut in suis omnibus adVersus

Pel ianos libris Augustinus do- j

homines, inquit, per tarreptio' ' lin miam juintia seu veniunt, fles irevertuntur ; quis operatur in tam j

ibus eorum salutem . nis iste Pi

653쪽

quolibet plantante atque rigante , se quolibet in agris, vel arbustuliso rante dat incrementum Deus, cui volenti salvum facere nustum hominum re it arbitrium ' Sic enim velle stu noste in volentis seu nolentis est potesate, ut divinam potesatem non impediat, nec up ret potesatem quando quidem etiam de ipsis hominum voluntatibus quod vult, cum vult fa

cit. . - . . Habens humanorum com

dium quo placuerit inclinandorum omnipotentissimam potesatem. Legendus est liber de gratia Christi n. 11. Quo in loco Pelagium , ut Christianus habeatur, eam gratiam confiteri debere ait, qua futurae gloriae magnitudo non

solumpromittitur, verum etiam creditur se peratur : nec solum revelatur sapientia, verum s amatur:non solum suadetur omne quod bonum es, verum se persuadetur. Et n. Is. Frigando Deus docet non per isos literum, sed per Spiritus gra-

654쪽

in Defensio Arnaldina, tiam 3 ita docet, ut quod qui sique

didicerit non tantum cognscendo Cideat, sied etiam volendo appeis, agesidoque perficiat. . . . Venire posse in natura ponit Pelagius; vel etiam ut modo dicere coepit, in gratia , qualemlibet eamsentiat, qua iis, ut dicit, pos bilitas adjuvatur; v nire autem Iam in voluntate es v re est. Non es autem consequens , ut qui potes venire etiam veniat,nis id voluerit atque fecerit Sed omnis qui didicis a Patre non δε- ι ἡά, - pq s v 'ire, sed venit. a NGna sanct. que enim ullus audisti se didicit,rs. o non venit, sed omnis, ut ait veritas , qui audivit a Patre sdidicit, venit. . . . Valde remota es

a sensibus carnis haec Schola, in qua

Deus auditur se docet. . . . Nimium gratia i a secreta est... Hac it que gratia , quae occulte humanis coradibus diυina largitate tribuitur , a nullo duro corde respuitur, ideo quippe tribuitur, ut cordis duritia primitus au seratur.

655쪽

sυe Anal tica Syno s. cis Ac ne per singula excurram, Augustinus conversionem, sive primam justitiam, omnia bona, metitaque omnia semper adscribit gratiae per se efficaci a xilio quo, quod ejusmodi est, ut non modo poste, Verum etiam det M velle & operari, eamque Christi gratiam esse ait, g quam Pelagius confiteri debet. Hinc in Epistola ad Vitalem, quae est 217. inter caeteras, generatim scribit: b υera Dei gratia dat merita ipsa cum datur, quia praevenit hominis voluntatem bonam , nec eam cujusquam invenit in corde, sed facit. Et postea. R Utin Meum credamus se pie vivamus, non volentis , neque currentis, sed misi rentis est Dei : non quia melle non

debemus se currere , sed quia ipse

in nobis se melle operatur se eum rere. Sic alibi. 4 Certum est nos velle cum volumus, sed ille facit

ut velimus bonum. . . . Certum est

Mos facere cum facimus sed ille fa-

Ad singulas actiones pietatis

e Ibidem.

n. a.

656쪽

ci Dufensio Amaldina, cit ut faciamus , praebendo vires

EF FICA C ISSIMAS voluntati. a Ibid. n. Quamobrem illo ves ope- ei. rame ut velimus 3 vel cooperante

cum volumus , ad bona pietatis vera nihil valemus . vi. Orationem ipsam non minus . ,' acceptam refert gratiae essicaci, quam caetera. Spiritum Sanctum nos interpellantes se clamantesb L. de ρ' furere , b falli qui putant non obr. n.6 . viri nobis ut petamus, quaeramus, fusemus. Nec volunt intelligere etiam hoc disini muneris esse ut e Ibid n. oremus. c Hoc ipsum ut faciamus

ay . n.3o. ter Mationis affectum es effectam.

Ex his paucis, quae nos inter plura & prope infinita ejusdem generis delibavimus, facile imtelligitur gratiam illam quam adversus Pelagianos disputans ad

singulas pietatis actiones neces.sariam este docet, pertinere ad auxilium quo. Nam auxilii quo proprius caracter & nota est, ut

657쪽

non modo potestatem , Verum etiam dc voluntatem & actionem largiatur ε, cum auxilium , sine quo, solam potestatem conferret, plenissimam tamen , non moereThomisticam. Gratia, quam in suis adversus Pelagianos libris omnibus tuetur, Voluntatem CC

sicit & actionem 1 non est nuda sterilis potestas. Pertinet igitur ad Uxilium quo. Ita sequi- tur auxilium quo necessarium esse ad singulas pietatis actioneS.

Aliqua ad auxilium quo pertianentia explicantur. .

A Uxilium quo sive ad pri- I.

mana conversionem refer- quo n5 est

tur , sive ad perseverantiam & s inperin- ad singulas actiones bonas, noque individuum semper est, aut simplex, neque in unico gradu consistit.

Impium quidem gratia Christi

658쪽

Exemplu

repentinae conversionis.

III.

Exemplu

616 Defensio Amalina, uno velut impetu nonnunquam Convertit; vel justo 5c converso largitur & voluntatem dc acti nem boni operis. Sed hoc rarissime. Naturam enim, quae a parvis initiis ad perfectiora sei sim progreditur, ut plurimum imitans variis motibus animum incitat , diuque Cum Voluntate pravis cupiditatis affectibus implicata confligit, antequam ori tur vel firma illa & plena voluntas, quae conjuncta semper est

cum bono opere. Exemplum repentinae conVe

sionis praeclarum habemuς in Apostolo, quem Christianae Religioni inimicissimum, Christiariosque vario suppliciorumigenere persequentem gratia statim

prostravit ac vicitu tSed pauci admodum sunt, qui audita voce Domini statim respondeant τμ Domine quid me mis facere ' Multo plares pugnan

659쪽

e Analytica Synepsis.

ti penitus obsequantur. Horum exemplum habemus in Augustino, cujus scripta si varios auxilii qast gradus, partesque non expria

merent, vita testaretur. Mani Charorum erroribus, connubiis illicitis, & insano rerum corpΟ- Iearum amore constrictus tenebatur. Anno aetatis vicesimo nono coepit sectae insanae primum dissidere i a Fide Catholica ta men alienus mansit. Anno trucesimo cum Ambrosium saepius audisset, haesit inter utramque dubiug. Ab haeressi postea liberatus in Religionem Catholicam inclinavit. Anno demum 32. cum ex Simplicano cognovisset st pendam Victorini conversionem' exarsi, inquit, ad imitandum. cl. 8. Co-Sed quantis pugnis, ac dilatio- ν δρεnibus 3 Cui ego rei suspirabam si, gatus non ferro alieno , sed mea

ferrea voluntate. Velle meum tenebat inimicus, O inde mihi cat

660쪽

nam fecerat, se constrinxerat me. voluntas autem nova, quie mihi esse coeperat, ut te gratis costrem , fruique te vellem, Deus sola certa jocunditas , nondum erat idonea

ad siverandam priorem vetustate

roboratam. Ita duae voluntates meae , una vetus alia novas illa carnalis,

a spiritalis, consistebant interse, atque cordando di sipabant ania

a Ibidem. mam meam. R In sarcina saeculi,' -- melut somno asolet, dulciter pre mebar : se cogitationes quibus meditabar in te, similes erant conatibus expergisci volentium, qui tamen superati soporis altitudine re- merguntur. Mox subjicit se Chris. to vocanti quid responderet non habuisse, nisi tantum verba lenta se somnolenta : modo; ecce modo: ne paululum. Sed modo se modo non habebant modum: se sine pii Liam, in longum ibat. Pugnae rationem idoneam ἰῆMim, deinde reddit. b Imperat animus corpori se paretur flatim : imperat