Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

701쪽

ρ e Analytica Synobis. rito appellare postumus. Ad Abbatem redeo.

Gratiam sufficientem ille ex Augustini sententia non modo

concludit, verum etiam certo &cvidenter concludi contendit: ut qui non concludunt , Jansentani & haeretici jure habeantur. Cum duo sint gratiae sessicientis genera, quae toto Coelo distant, Molinianum, ut Vulgo appellatur , & Thomisticum: ant quam ultra progrediar, ex Abbate primum quaero, qualem nos gratiam sufficientem ex Augustini sententia concludere jubeat, ut nec haeretici, nec Jansentani habeamur: Molinianamne , an

Thomisticam Molinianam ego concludi posse nego. Neqpe enim gratia sufficiens ad perseverandum Moliniana ex loco objecto concludi potest, quam Augustinus in eodem libro palam & aperte rejecit. Molinianam vero in libro de

702쪽

66o Defensi o Arnaldina, Correptione & gratia palam Maperte rejici & jam ante cons ci , & iterum duobus praesertim argumentis conficio. Primum depromitur ex Augus ini verbis, quae jam antea a L-cor' citavi. Nunc autem quibus dees a h. tale adjutorium sine quo, jampa sa. na peccati es : quibus autem δε-tur , secundum gratiam datur, non secundum debitumi se tanto amplius datur perIesum Christum Dominum no um, quibus id dare Deo placuit, ut non stam ad sine quo non possumus, verum etiam ranium ac tale sit, ut velimus. Fit quippe in nobis per hanc Deio num in bono recipiendo, or perseveranter tenendo non flum posse quod volumus, verum etiam mesie quod possumus quod non fuit in primo homine. Unum enim horum in illo fuit, alterum non fuit.

Auxilium Ane quo esst MoliniLtice sufficiens, potestatem volendi & agendi plenistimam lam

703쪽

giens, non voluntatem actio nem, ut nos ante pluribus Augustini testimoniis confecimus: atqui ex Augustino, cujus sententiam hic repraesentavi, quibus jam datur plenissima illa perseverandi potestas, iisdem datur simul M actio: ergo nudum a xilium , sine quo , solam agendi.

potestatem tribuens, eamdemque plenam & integram qualis Adamo fuit, & a Lessio, omniabusque Molinae Discipulis admittitur, nullum jam locum ii

Alterum sumitur ex alia Augustini sententia. - Namsi in tanta insimitate vitae hujus sin qua tamen infirmitate propter elationem reprimendam perfici virtutem vomtebat ipsis relinqueretur voluntas sua, ut in adjutorio Dei sine quo perseverare non possent, manerents vellent, nec Deus in eis operaretur ut vellent; inter tot st tantas tentationes infirmitate sua --

704쪽

661 Defensio Amaldina, limias ipse succumberet; se ideo perseverare non possent, quia des

cientes in firmitate nec vellent, aut non ita vellent insemitate voluntatis ut possent. Subventum est j tur in frmitati voluntatis humanae, ut divina gratia indeclinabiliter est insuperabiliter ageretur. Auxilium Molinistice sufficiens dat potestatem agendi plenissidiam, uno verbo, quicquid necessarium est ad agendum complectitur. Auxilium ne quo, quale primo Homini concessiunest, non daret jam potestatem hanc agendi plenissimam, nec quicquid necessarium est ad agendum complecteretur. Nam

ut Augustinus bis repetit, illi quibus solum daretur; & in quia

bus Deus non operaretur ut vellent,

quemadmodum nec in primo Homine, nec in Angelis operatus est. Uerseverare non possentpotestate utique plena & perfecta: non esset igitur sufficiens Moli-

705쪽

sive Analytica Syno s. 663

nistice. Ergo ex Augustino auxiliumMolinistice semciens nunc justis minime perseveratibus non datur. Nam auxiliorum ad pe severandum duo tantummodo admittit, primum sine quo in Adamo quondam & m Angelis plenissime sussiciens εἶ jam Veropropter infirmitatem hominis tale , ut nisi Deus operetur Velle, cum eo solo perseverari non pos sit : alterum μ quo perseverandi posibilitas ct voluntas divi gratiae largitate donatur. Hoc solis datur perseveraturis. Tale enim ut per hoc donum nonnisipem severantes sint, qui accipiunt. Ergo justis minime perseverantibus ad summum restat auxilium,

e quo, quod quale fuerit & quale jam esset, ex AugustinoctescripsimuS. Hinc nutat illa historiae , seu verius dixerim, fabulae Germanicae pars, in qua Abbas Augustinum pronunciasse ait, persev

706쪽

664. Defensio Arnaldina,

ruress velles, ut motus homunum sedarentur. Nam vel Augustinus erat angusti & mediocris ingenii, si tam levi sententia,eademque intellecta, ut CX ejUS , quae proxime sequuntur , principiis intelligi debet : tam parum denique ad rem difficillimam idonea motus hominum compriami posse existimavit: vel hominum illius aetatis multo major erat facilitas, quam nostrorum, quam Lesul, quam Molinae,quam utriusque discipulorum omnium, quibus auxilium sufficiens Tho- misticum neque enim ab Augus. tino majus admissum est in nocuo statu ut certis argumentis effeci ) nedum satisfacit , ut etiam plus, vel certe non minus incommodi videatur habere , quam auxilii cujuscumque priva

tio.

Reliqua fabulae pars non est sincerior. Nam superiora Augus, lini scripta, dc maxime ejus ad

707쪽

Sixtum literae paucos Monachos commoverant: liber vero de com rept. & gratia, in quo extat salutare Augustiniani dogmatis amtidotum, perseverares si velles , Massilienses & Semipelagianos

omneS commoVit, ut remedium

malo ipso pejus fuisse videatur. Triumphum Abbatis plusquam ex parte dimidia profligatum exis timo. Gratiam plenissime suffiiacientem ex Augustini sententia concludi non posse jam probavi, nisi Augustinus in eodem libro secum ipse pugnare dicatur. Videamus ullane gratia sussiciens concludi necessario possit. Gratiam sufficientem hoc loco intelligo , non habitualem quae inest in justis omnibus ; sed a tualem quae est inspiratio bonae

voluntatis, sive caritatis inchoatae, nec satis adhuc validae, quam ut per eam vincatur resistens cupiditas :quaeque jam trito-co

muni nomine a Thomistis appetu

708쪽

666 Defensio Amalina, latur si1fficiens. Quando autem quaeritur an ex objecta Augustini sententia necessario concludi possit , tota est facti quaestio. Jus enim ipsum non attingimUS, an gratia illa nonnullis cadentiubus justis aliquando desit, cum nimia de propriis viribus securitate, & arrogantia objecerunt' gratiae obicem, ut de Petro No risius docet, atque inprimiS auca Iansent, tor Apologiae Norisianae. am e Voxis Ex Augustini sententia , persc- sublata P. verares velles, gratiam 1umclen- H Rfri tem; qualem paulo ante eXplicui, hoc est Thomisticam concludi necessario non posse facile conficio. Atque inprimis statuo senten

tias Augustinianas, in quibus se volumus, s velint, se velles, &si quae sunt alia id generis repe-

Iiuntur, conditionem voluntatis a Domino praeparatae tacitam

includere ; ut sensus sit ; s Dc- mino voluntatem praeparante es V -

709쪽

rante volumus, velint, vetus. Res exemplis confirmanda est ril,s li certum est, inquit , nos manda- ω lib. arta servare si volumus , sed quia bitr. c. δύ pmparatur voluntas a Domino , ab illo petendum es, ut tantum velimus , quantum susscit ut volendo faciamus. Certum es nos velle cum molamus : sed ille facit , ut velimus bonum , de quo ,

dictum est quod paulo ante posuisb praeparatur Voluntas a Domino: de qtio dictum es it φ a Domino dum I xx.

gressus hominis dirigentur , & e Ps. 36. viam ejus volet: de quo dictum ess as. - Deus est qui operatur in nobis d Philip. Velle. Certum es nos facere cum φ' ii facimus, sed ille facit ut faciamus, praebendo vires efficacissimas volunatati. Sic in primo retractationum: ς quod mero dixi: illud autem pas-

cit pura corda eorum qui Deo es. x. Credunt, &ab amore vissibilium vi ν& temporalium se ad ejus prae- cepta implenda convertunt,quod omnes homines possunt si velint: μ

710쪽

tis Defensio Amaldina, . Non exsiment novi haeretiri Pslagiani secundum eos esse dictum.

Verum es enim omnino omnes h

mines hoc posse s vellat: sed prae

paratur voluntas a Domino , ,

tantum augetur munere caritatis ut

po sint. 'uod hἰc ideo dictum non es quoniam praesenti non erat necusarium quaestioni. Et in Epis- tola ad Anastasium : a orate pro nobis ut justi simus i quod quidem homo non potest nisi norit σ velit, ct erit continuo qui plene voluerit: sed hoc ipsum in eo non erit, nisi gratia Spiritu anetur, se adjuvetur, ut possit. Mitto alia id generis plurima, in quibus conditio voluntatis a Domino praeparatae exprimitur suppressa in aliis.Cum autem in L. I: Retract. palam aperte significet supplendam esse, si quando non expressit: sit' plenda igitur est in sententia ob jecta, ut sensus sit: perseverares sDomino voluntatem praepara te & operante velles. Nam duo-