Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

721쪽

lus potest esse voluntatis motus in alterutram partem : ut in e

emplo proposito, qui nulla sua culpa de Evangelio nihil audiit, is nullomodo potest Evangelio

incognito vel credere velle, vel credere proprie nolle. Ridicule igitur diceretur, crederessi velles, aut credendi voluntatem haberes. Contra cum quis Evangelium audiit . sciensque ac volens Contempsit; non absurde dicimus, crederes si velles. Nec propterea necesse est, nihil ut ei defuisse Credamus, quo fidem amplecteretur. Satis est eum propria culpa auxiliis ad credendum neceLsariis carere. Quae caUsa non accipiendae gratiae sic occurrit inlapsis omnibus, ut si peccata sim gulorum, eademque liberrime admissa spectantur, magis mirandum sit cur gratiae divinae beneficia pluribus nihilominus con

ferantur, quam cur negontUr a

liis. Similiter justo propria culpa

722쪽

cto Defensio Arnaldina, . deficienti recte dicitur, perseve

roses s moisisses : vel ut se ipse

Augustinus capite octavo interpretatur , s in eadem voluntate

permansisses. Quia sive gratiam Thomistice si issicientem habuisse, sive eadem caruisse ponitur: certum semper est eum, antequam penitus deficeret, ac priumam omnino voluntatem abjiceret, admisisse aliquid libelruyae, quo factum deinde sit, ut vel gratia privaretur propter VO-luntarium obicem, 'elut accepta, propter cupiditatem negligentia,culpisque voluntariis auctam , fieret inutilis. Sic patet corum qui de Evangelio nihil audierunt justiorem excusationem videri, quam justorum minime perseverantium s cum istis propria voluntate & culpa cadem

tibus dici possit perseverassetiss

in eadem voluntate permansissetis, quam propria culpa o libere abe- csis e non item infidelibus qui

723쪽

sυe Analytica Synopsis. 681

de Evangelio nihil audierunt. Perspicuum denique est, quam infirma sint duo argumenta, quae ab Abbate proferuntur. Ex his omnibus quae hactenus disputata sunt, verissimum esse intelligitur id quod Arnaldus docet : Augustinum ad solvendam quaestionem sibi propositam, gratiae sufficientis subsidium non adhibuisse. Unica enim est in toto libro sententia, perseveraressivelles , in qua Augustinus, ut Abbati visum est, gratiam sufficientem insinuasse videatur. Nullam vero gratiam sufficientem , ne Thomisticam quidem , hinc qxtundi posse confeci. Auguβinus ergo. adi solvendam quaestio-Hem,gratia: sussicientis subsidium non ad bibait. Quod ut apertius, manifestusque sit, & quaestionis & responsionis Augustiniari totam rationem subjicio. i Argumestum , sive quaestio, quam Augustinus sibi solvendam

724쪽

Defensio Amaldina, proponit, sic cogi potest : corripiendus minime est is qui non. accepta gratia per quam praecep ta impleantur, non implevit: qui praeceptum non implet , gratiam

qua impleatur, non accepit : C go minime corripiendus est. Ita Cap. 4'. & 6'. Augustinus asi amplionem cona Liae codi cedit: a quia ipsa obedientia mu-ἷ' nus 9us es, quae necesse es ut sit in eo cui caritas ines, quae fine d bio ex Deo Vt, or dat eam Pater bis suis. Negat primam propo

sitionem : ideoque eos omnes corripiendos esse docet, qui Deo praecipienti non obediunt. Vel enim nondum regenerati sunt, vel contra regenerati. Nondum regeneratos recte eorripi ait: quia Deus fecit hos ibi ςm minem rectum, ipse autem h ex reectitudine , in qua eum Deus priamitus ferit, siua mula moluntate δε- ridens pravus effectus est. An ideo Iravitas sa corripienda non est iu

725쪽

sse Analytica Suno s. 683 homine, quia non ejus propria qui corripitur, sed communis es omnibus ' immo vero corripiatur in Amgulis quod est omnium corripiatur ergo origo damnabilis ut ex dolore correptionis voluntas rege nerationis oriatur: stamen qui corripitur lius spromisi onis I usr pitu correptionis forinsecus in senax-

te ac flagellante , Deus in illo intrinsecas occulta inspiratione operetur 9 υHle. Ecce Augustiniana de non regeneratis responsio, in qua nullum extat gratiae sufficientis vestigium. Quod ad regeneratum attinet: ' se non potest dicere , non acce- Ibidem. pi; quia acceptam gratiam Dei suo in malum libero amisit arbitrio. Qui si correptus resipiscit bene est ;quamquam ut co reptio prosit, non

nisi per Deum sit. Sin ipse corripi

non vult'an potes dicere , quid b Ibidem. ego feci qui non a vi , quem confia ' δ' 'tat accepisse , sed sua culpa quod acceperat ami se '

726쪽

684 Defensio Manliana, Objecti*- a At possum dicere adhuc, quid R i sim si non accepi r Accepi , ehim fidem, quae per dilectionem operatur: sed in illa usique in nempe rsiverantiam non accepi. An quisquam dicere audebit istum perseveranIiam non esse donum Dei 'Responsio. Augustinus concedit magnum est e Dei munus perseverantiam;

ideoque postulari a Deo quam. Christus pro Petro postulavit: negligendam nihilominus non esse, I.i correptionem , b ne forte det illi Deus paenitentiam ct resipiscat de Diaboli laqueis. Neque enim nihil

mali facit , qui bonum deserit, ct

a quo declinare debet, inclinatur in malum non perseverans in bono. Hactenus ad solvendam quae .

tionem, gratiae suffcientis subiadium non adhibuit. In reliqua parte capitis sexti probat perseverantiam esse singulare beneficium Dei. Et cap. 7. statim como Ib cludit: e quae cum ita sint corripi'mus tamen eos qui cum bene viveis

727쪽

sse Analytica Synopsis.

rent non in eo per everarunt. An quia gratiam sufficientem acceperant λ Hac responsione ; quae nostris Aniijansentanis numquam deest, quaeque prima omnium semper occurrit, minime utitur,

sed alia. a Ex bono quippe, inquit, Rin malam vitam sua voluntate mutati sunt: se ideo correptiones orsi nihil eis correptio profuerit, sed

in vita perdita usique ad mortem perseverarint, etiam divina in aetemnum damnatione sunt digni. Ecce responsio Augustini, in qua nulla quoque extat gratiae sufficientis mentio. Quis nisi in rebus apertis & manifestis nihil videre velit, sibi persuadeat gratiam illam sufficientem, qualis in Ad mo fuit & in Angelis, eum agno visse εἶ aut si agnovit, hic praete misisse, quae tanta facilitate quaestionem difficillimam solvit Sequitur : h nec se excusabunt dicentes, sicut modo dicunt, quare corripimur' Ita tunc quare dam-

728쪽

amur, quando quidem ne ex bono reverteremur ad malum , persu rantiam non accepimus, qua permaneremus in bono Nullo modo

hac excusatione a jui a Gmnationes liberabunt. Nam si1 qui de Eva gelio nihil audierunt, a damn tione quae facta est per Adam non liberabuntur, quanto minus qui

perseverantiam non acceperunt Zjustior enim videtur excusatio dicentium, non accepimus audientiam, quam dicentium, non accepimuspem

fuerantiam. diuoniam potes dici: homo, in eo quod audieras se te η eras , in eo perseveraressivelles: nullo modo autem dici potes, id quod non audieras crederes si Velles. Hoc solum tanquam semissimum Causae suae praesidium urget Abbas , quamquam si singula dili gentius inspiciantur, nihil ei locus objectus favet. Nam 1'. Augustinus ad solvςndam quaestionis propositae primam partem de non regeneratis,

729쪽

gratiae sufficientis opera minime usus est, at probant cum superiora quae produximus, tum haec

ipse justi cadentis , & infidelis qui de Evangelio nihil audivit,

comparatio. Tolerabiliorem hujus videri ait excusationem, quam

illius cui dici possit, per craressivelles : non item alteri, credi res metus. Si enim gratiam se Cientem habet is cui dicitur :perseverares s velles ; necesse est ut careat is cui dici non potest, crederes s velles.

Σ'. Gratiam sufficientem Molinisticam, quae ab cfficaci non per sese o sive ex natura, aut decreto Dei, sed solo eventu, vel voluntatis humanae arbitrio le- Cernitur; in altera Augustini se tentia, persieverares s velles, minime contineri, ex certissimis ejusdem principiis confeci. Idem iterum ex tota serie facile con

ficio. .

Statim apparet sententIam od-

730쪽

688. Defensito Amaldina, jectam magis ab Augustino injici , quam ad quaestionem Gl-Vendam proponi. Justum enim cadentem recte corripi affirmans, quoniam propria Voluntate cadit ; quaestionem solverat. A que haec perpetua est directa Augustini responsio. Quod vero, i nfidelem Evangeligni fundi tus ignorantem cum justo cadente comparans subjicit, id velut in directe & obiter, non ad quaestionem solvendam proponit.QVa obrem hoc non urget pollea, neque in eo insistit, ut facere debuerat , sit ad quaestiqnem capitalem referebatur. Coym confugit ad mγstoria praedestin ticinis

alternae. Omnes, in Adamo pe casse ait: a massa damnata propriis meritis discerni nem idem: cos omnes qui discernunturi gratia sola discorni, Evangelium aliquand' audirς & c ederα, & in fide ac in justitia divinitus accepta perseve re in finem , aut si