장음표시 사용
461쪽
sarum solemnia, procubuerunt coram Eucharissia , quam Latini consecrarant, adoraveruntque Musam Misame Ecclesiae more , Pontifice celebrante, ut testatur 2 Sancta Cruce in sua Concilii Relatione. Tertio , eo in Concilio, consentientihus omnibus, Graecos inter & Latinos unio sancita est . Quarto, Mareus , Ephesiorum Metropolita, ubi Florentia redi illet in Patriam, debacchatus quidem est in Synodum Generalem Florentinam datis Epistolis ad omnes ubique terrarum degentes Christianos . At licet hujus Synodi plures articulos Scriptis exagitaverit, Dogmata tame de praesentia reali Corporis Christi in Augustissinio Eucharistiae Sacramento, De Transubstantiatione,& de Incruento Missae sacrificio intacta omnino reliquit, illa tamen, utpote praecipua,nequaquam praetermissurus, si erronea credidisset. Postremo, omnes Populi Christiani, qui nunc orientem incolunt, quamvis moribuS , Sectis , ac variis Ritibus inter se sint diversi , & ab Ecclesia Latina diro Schisinate divulsi, nihilolacius omnes
profitentur,ut videre est in eorum Liturgiis,quas recenset doctissimus Eusebius unaudotius , Missam esse verum novae legis Sacrificium . Hoc autem
Dogma cum post Photii tempora ab Occidentali-hus . seu Latinis, haurire haud potuerint, utpote ab illis funesto Schisinate divisi , necesse est, ut illud ante Photianum Schisina a Majoribus acceperint, sibique traditum ad posteros transniserint. Huic argumento petito ex consensione omnium Ecclesiarum, quod Haereticorum jugulum petit, aliud addere non pigebit, quod ipsorum hac iure incoinautiam M malitiam apstrie
462쪽
prodit. At enim , moderni haeretici Ioannem Hussum , Haeresiarcham Saeculi XV. impense laudant, eumque , ceu Martyrem , magnis encomtis celebrant; & tamen 'oannem Hussum ad extremam usque vitae periodum Missam celebrasse,eam verum ac proprie dictum novae Legis esse Sacrimcium firmiter credidisse , di in nullo dogmate distensiile ab Ecclesia Romana, quam in articulo de Communione sub utraque specie, evidenter ostendit Illustrissimus 'acobus Bostuet, Episcopus Meldensis, in Libro XI. Historia Variationum Mincle arum Protestantium , idque etiam fatetur , ac multis argumentis probat, Larroquius, Caduini nae Sectae Minister, in Historia, quam de Eucharia
scripsit, pari. a. cap. 19. Qua fronte ergo avis dent haeretici incruentum Missae Sacrificium explodere tanquam novum Dogma ab Ecclesia Romana excogitatum, cum ipsimet yoannem Hussum, ejusdem licet Dogmatis assertorem, velut Martyrem praedicent, colant ac venerentur . Mitto alia,
quae Catholici Doctores Polemici ex Scriptura sacra ex Conciliis, & ex Sanctis Patribus depromunt argumenta, tum quia longius me abducerent, tum quia etiam solenne est Haereticis loca Scripturae Sacrae, quae ipsis adversantur, sinistris ac detortis interpretationibus eludere, Conciliorum Decreta flocci facere, atque Sanctorum Patrum testimonia, a quibus sese expedire non possunt, repudiare. D. Expone, quaeso, quo pacto incruentum Missae Sacrificium non deroget, nullanave inju-
riam inserat Sacrificio, quod Christus Dominus obtulit in Cruce, quodque omnes Catholi-
463쪽
ci supponunt ad plenam, perfectam , & integram hominum redemptionem sufficientissimum fuisse. M. Ideo incruentum Missae Sacrificium non derogat , nec ullam infert injuriam Sacrificio, quod Christus obtulit in Cruce, quia omnes ad unum Catholici profitentur, Christum uno Crucis Sacrificio redemptionem nostram promeritum esse , abundeque aeterno Patri satisfecisse, juxta illud Apostoli Pauli ad Hebraeos cap.x. una enim oblatione consummavit Christus in sempiternum sanctificatos. Sed licet unicum sit Sacrificium redemptionis in ara Crucis a Christo obi tum , cui omnia quaecumque ad salutem nostram
pertinent, accepta referre debemus, necesse tamen est,ut oblationem illam generalem a Christo in Cruce factam , seu pretiosum ex ipsius latere Sanguinem fusum, per instrumenta, & quasi ca- .nales quosdam ad nos derivemus . Ejusmodi canales sunt Sacramenta, de incruentum Missae Sacrificium, quod sacrificium non sedemptionis, sed Religionis nuncupamus, quodque Sacrificium sedemptionis in Cruce peractum non tantum iα, memoriam revocat, sed ejus efficaciam nobis applicat . Unde sicut, fatentibus etiam haereticis, juremerito derideretur ille, qui sic argumentaretur : Oravit pro nobis Christus, & ejus oratio susscientissima fuit ad obtinenda omnia ad salutem nobis necessaria, nihil igitur necesse est ut oremus: ita sese omnibus deridendos propinant haeretici, dum elumbe istud proponunt argume tum et oblatus est semel Christus in Cruce ad ex
hauriςnda peccata nostra, di fuit ejus oblatio suo siclan
464쪽
fiesens pretium redemptionis nostrae: Nulla est igitur deinceps in Ecclesia oblatio facienda. Ratio in promptu est , quia una oblatio Christi,
qua semel in Cruce oblatus est ut consummaret in sempiternum sanctificatos , non impedit quin minus eamdem hostiam, quam ille obtulit, secundum ejus mandatum aeterno Patri sistamus,orantes ut illius Contemplatione nobis placatus di propitius esse , suaeque promissioliis , ac fructus , quem illa mundo attulit universo, nos participes esse velit. Falso itaque nobis impingunt batanae Ministri, quod per incruentum Missis Sacrificium , illud in Cruce peractum obscuretur, cum illustretur magis, nihilque aliud in hoc incruento Mille Sacrificio a nobis quaeratur, quam ut quod Christus unica illa oblatione in Cruce facta nobis promeruit, in noS transerat, &eo ad salutem nostram uti valeamus. Nec huic doctrinae adversatur Λpostolus Paulus cap. 7. Epistolae ad Hebraeos,ubi in eo novum Testamentum op ponit Veteri, quod in isto essent plures Sacerdotes , in illo vero unus sit tantum, seu Christus i Et alii quidem plures facti sunt Sacerdotes . . . . . Hic autem Christus eo quod maneat in aeternum sempiternum habet Sacerdotium: undὸ-saisare in perpetuum potest. Non , inquam, huic Ecclesiae Romanae doctrinae eo loci adversatur Apostolus Paulus, quippe qui in hoc dumtaxat vetus Testamentum novo opponit, quod in veteri Testamento Sacerdotes , cum perpetuum non esset eorum Sacerdotium , sibi invicem succederent; in novo autem Testamento Sacerdotes ab Ecclesia inaugurati non succedant Christo, cum Christus maneat Sacerdosiu
465쪽
in aeternum, semperque vivat ad interpellandum pro nobis . Verum , quamvis Sacerdotes novi Teis
tamenti Christo non succedant, sunt tamen illius Ministri, ejusque vices agunt in terris , juxta iIlud Apostoli Pauli secundae ad Corinth. cap. q. Sic nos existimet homo , ut ministros Grini, O dispensatores Usteriorum Dei. Necesse quippe fuit, ut Christus haberet in terris Sacerdotes Ministros , qui in nova lege offerrent Sacrificium non in aliquo peculiari loco, sicut Samaritani in Monte Garizim, &Iudaei Ierosolymis Sacrificabant, quemadmodum ait Christus mulieri Samaritanae Joannis capite quarto, sed illud offerrent in omni loco a Solis ortu usque ad occasum , juxta istud Prophetae Malachiae oraculum Capite primo: 2Non es mihi voluntas in vobis , dicit Dominus Exercituum, munus non suscipiam de manu .estra. ortu enim Solis usque ad occasum magnum est nomen meum in Gentia
hus , O in omni loco sacrificatur oe offertur nomimmeo oblatio munda, quia magnum est nomen meum
in Gentibus, dicit Dominus Aliud autem non est in Novo testamento Sacrificium externum di visibile , quod in omni loco a Solis ortu usqui ad occasum Deo offertur, praeter incruentum Misesae Sacrificium, seu Corporis de Sanguinis Christi in Euchartilia, quod Christus , ut docent Sancti
Patres, in suprema caena obtulit, & in sui commemorationem ab Apostolis, & eorum succelloribus fieri mandavit his verbis : Hoc facite in meam com-' memorationem , ut igitur illud externum ac visibile Sacrificium a Propheta Malachia praedictum, quod juxta SS. Patrum doctrinam nihil aliud est, quam incruentum Sacrificium , posset ubique re lium
466쪽
tium offerri, necesse prorsus erat, ut Chri itus, qui est sumnius Sacerdos, haberet in nova lege Sacerdotes miniit ros , qui eous in terris vices gererent , & ubique locorum incrueiuum Eucharistiae offerrent Sacrifici uin, in quo victi inae in Cruce Oblatae, jugiter reprHentatur memoria, &per
illud Sacrificii in ara Crucis oblati fructus Fidelibus applicatur, sicut eleganter ait Sanctus Cisso-somus Homilia xvi I. in Epistolam ad Hebraeos et Pontifex noster ille es, qui illam obtulit Hostiam,quanos mundat. Illam quoque nunc serimus , quae ιunc
fuit oblata , quae non potes consumi. Hoc sit in recor- ιdationem ejus quod tunc factum est . Hoc enim facite, inquit, in mei recordationem. Non aliam hostiam,
scut Pontifex , sed eamdem siemper facimus circ. D. Fitne in Sacrificio Altaris, seu Missae, mactatio & immolatio Victimae eo pari modo quo facta est in Sacrificio Crucis ἰM. Nequaquam. In Sacrificio quippe Crucis facta est cruenta mactatio & immolatio Victimae cum Sanguinis effusione & morte Victimae,seu Christi Domini, qui in Cruce pro redemptione generis humani oblatus & occisus est , quod certe non contingit in Sacrificio Altaris,alioquin dicendum esset, Christum toties mori ex occidi, quoties in Altari offerretur Millae Sacrificium , quod est alienum a fide, quae docet, Corpus Christi post Resurrectionem elle impallibile, ἐκ ut ait Apostolus ad Rom. cap. 6. Corbius resurgens ex mortuis , jam non moritur, mors illi ultra non dominabitur
Oc. Verum, quamvis in Sacrificio Altaris non fiat cruenta mactatio seu immolatio Victimae per ejus Sanguinis effusionem,& mortem veram ac Loalem,
467쪽
sit tamen mactatio & immolatio Victinas per mortem Mysticam , quae contingit vel per specierum Sacramentalium consumptionem , quae fit a Sacerdote , vel per hoc , quod ex vi verborum , per quae oblata consecrantur , Sanguis solus sub vini specie hus, & solum Corpus sub specie panis constituatur , quamvis per concomitantiam utrumque sit ssub una tantum specie . Haec autem myilica separatio Corporis a Sanguine Christi , quae fit vi ver- horum consecrationis, hujus naturae est , ut, si Apostoli in triduo mortis Christi panem consecrassent, vi verborum consecrationis constituissent dumtaxat sub specie panis Corpus Christi sine Sanguine , & similiter si in hoc triduo mortis vinum consecrassent, vi verborum consecrationis vini posuissent sub specie vini Sanguinem Christi sine Corpore, susscit autem ad Sacrificium , ut ex vi actionis, per quam fit, hostiae, seu victimae Sanguis effundi debeat, quamvis tamen actu non effundatur , Deo nimirum effusionem impedient , i aut obsistente hostiae statu , idque probari potest exemplo Abrahami, qui, teste S. Chosostomo, Ila cum vere in Sacrificium obtulit , quamvis actu illius non effuderit Sanguinem et Abraham, inquit S.ille Doctor Hom. 32. in S. Eustathium Antioche
num, non gladium cruentavit, non altare rubefecit,
non Isaac jugulavit; sed tamen Sacrificium perfecit ἰ is uis hoc ait i ille ipse qui Sacrificium suscepit: Noma pepercisti enim, inquit, filio tuo diledio propter me .
. tqui eum Sivum recepit, σ incolumem reduxit,
quomodo igitur non pepercit ἰ quod non ex faetorun exitu , sed ex animi sententia , laquit, de ejusmodi acrimiti judicare soleam. Non maitavit manus , sed
468쪽
voluntas ma Iavit, non gladium pueri jugulo immemst , non cervicem incidit. Sed est Sacrimium etiam
sne sanguine ; sciunt illi, qui M 'steriis initiati sunt, quid dicamus . Propterea illud Isaaci Sacrificium sine sanguine perfectum est, quoniam illius figura esse debuit . Vides in reteri Testamento imaginem multo ante adumbratam, noli veritati fidem derogare. Quamvis aute in in Missae Sacrificio non fiat cruenta na
elatio Victimae per real ε eius sanguinis effusionem ct mortem , sed solum fiat mactatio Victimae periaiysticam ejus sanguinis effusionem , vi verborum conlecrationis exprellam , hoc tamen non impedit , quominus Missa sit verum, proprie dictum , sed incruentum novae legis Sacrificium . quod tantum abest , ut Crucis Sacrificium obliteret , efiiciatque , sicut allatrant haeretici, ut homines de Cruce non amplius cogitent, sed tantummo de Missa , cujus virtute sperant consecuturos remissionem peccatorum,quin potius incruentum. Mista Sacrificium, tanquam viva Sacrificii Crucis imago , ipsit in veluti ponat ob oculos, & nemini condonet peccata nisi in virtute sanguinis, quenti Christus Dominus quondam effudit in Cruce ἀD. Ritus & Caeremoniae, Velles & Instr menta, quae nunc in Misiae Sacrificio adhibentur , pertinentne ad substantiam, seu essentiam Sacrificii Mistae ἰM. Non pertinent ad essentiam Sacrificii Missae. Primo, quia Eucharistici Sacrificii essentia in eo solo posita est, quod Christi Corpus Sc Sanguis sub speciebus panis & vini conversa utriusque elementi substantia, ejusdem Servatoris vero bis reipsa sistautut di incruento modo Deo osse Tom.UL F f raa-
469쪽
rantur& immolentur , quemadmodum Christus in suprema Coena fecit, & Novi Testamenti Sacerdotibus,ut in sui commemorationem facerent, lpraecepit. Secundo , nemini dubium est , quin Christus in ultima Coena Missam instituerit ac celebraverit eo plane penitusq; siimplici ritu, quem apud tres Evangelistas Matthaeum , Marcum de Lu- jcam, necnon in prima ad Corinthios Pauli Epistola scriptum legimus , ac subindu Christum non eas omnes adhibuisse caeremonias, quae nunc a Sacerdotibus in peragendo Missae Sacrificio usurpari solent. Quod spectat Apostolos, censent plerique Scriptores, Petrum, jacobum, Matibaeum, &Mareum scripsisse Liturgias, quae illorum Apostolorum nomine inscribuntur, & extant in primo Tomo Maxima Bibliothecie Patrum Editionis Lugdunensis; inde vero inferunt, Apostolos eum omnem in celebrando incruento Misiae Sacrificio ser- lvasse ritum, qui nunc servatur apud Graecos, quia
Liturgia: SS. Basilii, & cir Uomi, quibus ninis utuntur Graeci, nihil aliud sunt, quam ipsamet sS. yacobi Apostoli Liturgia, quam illi Sancti Patres contraxerunt. Verum, certo non constat,
citatos Apostolos esse Auctores illarum Liturgiarum, quae eorum nominibus sunt inscriptae, isque viri eruditi in dubium revocant, quia in Li- turgia, quae tribuitur S. Imrobo reperiuntur ter- imini , Ἀτι ι , qui tunc in Ecclesia necdum erant in usu, sed solum post Concilia Nicaenum & Ephesinum frequentari coeperunt, legitur etiam Doxologia , seu Hymnus: Gloria Patri , Filio,in Spiritui Sancto,quem tamen ante quintum Saeculum in Ecclesia cani non consuevisse certum
470쪽
est. In eadem Liturgia S. yacobi Trisagium San- cte Deus , Sancte fortis , Sancte immortalis miserere nostri , cantandum adsignatur , quod tamen in Ecclesia ante annum ccCcxLvI. quo Proclus Urbis Constantinopolitant Patriarcha sedebat , plane incognitum fuisse constat apud omnes Historiae Ecclesiasticae peritos. Denique, in hac Liturgia S. Iacobi fit mentio Conforum,atque Monachorum. Constat autem, nomen Confessorum in Sacris, Mysteriis & in ossici. Divicio diu post S. Jacobum, in illa esse coepisse, ac Monasteria fuisse extructa . iisdem argumentis Pseudepigraphas , seu suppol sititias esse pariter Liturgia quae Petro, Matthaeo, & Marco adscribuntur, evincunt Viri eruditi.Creis, diderim ergo ipse , Apostolos, aliosque Christi Discipulos in exordio Ecclesiae,dum Tyrannorum grassabatur persecutio, Missam, ubi liceret eis per tempus , celebrasse luxta I itum , quem S. Iu-: sinus Martyr describit in altera pro Christianis H pologia , quamque Saeculo Ecclesiae secundo Ethnicis Imperatoribus obtulit; crescente autem postea, Fidelium numero., plures tum Lectiones, , tum pFeces, aliasque caeremonias, quibus illudi adorandum Sacrificium majori Christianorum Cultu ac veneratione perageretur, ab Ecclesia sive, Occid. sive Orient. additas fuisse,quae licet diversae: sint, ut videre est in utriusq; Ecclesiae Liturgiis,ast eumdem tamen collimant finem,uidelicet ad com. I ciliandam majorem huic augustissimo Sacrificioc venerationem , sive, quemadmodum loquiturr Synodus Tridentina , ut O Majestas tano Sori a eii commendetur , O mentes fidelium per hae visebis: lia religionis oe pietatis signa ad rerum altissimarum.