Petri Danielis Huetii ... Opuscula duo quorum unum est De optimo genere interpretandi et de claris interpretibus; alterum De origine fabularum Romanensium

발행: 1758년

분량: 371페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

imposui me, quod ad saltationis ustim commpositae fuissent, quasi quis hodie Tripudiorum narrationes dicat. Quid si forsan Salti-

earum nomen depravatum est , & Psalticae vocandae sint, quasi ad cantandum accom-imodatae' Qtialia sunt quae nostrates opera vocitant. De his nihil ausim affirmare , nec . sine temeritate quemquam tam infirmo ni-vum fundamento hoc facere posse reor. Apule- Appuleiana Metamorphosis, sub Asini jano aurei nomine adeo prouulgata, Antoninis Met ' imperantibus edita est. Eandem ac Luciani, nacta est originem, quum ex duo b

' . . bus primis Lucii Patrensis Metamorpho-. z. c., seos libris ducta sit: hoc tamen discrimine .iιὰ, 7Auod hos libros contraxerit Lucianus, Ap pulejus amplificarit. opus hujus Philolo phi ad artis regulas elaboratum est. Quanquam enim id a pueritia sua videtur exordiri; quicquid tamen de sua hac aetate disserit id Praefationis speciem habet, quo sui styli barbariem excuset . . Verum i plius historiae initium est iter Thest alicum . Nobis Mile si arum exemplar dedit hoc opere , quod hiprjus generis esse declarat. Epis odiis pulcherrimis , & inter caetera Psycbes epis dio

omnibus cognito illud ornavit, nec, quas habebant exemplaria quae secutus est, seret des & obscoenitates resecuit. Stilus Sophi- AG - stam sapit, asse status, immoderatis & unus D .dacibus figuris turgidus, durus, barbarux homine Λfricano perdignus - Mile- - , ' Clodius Albinus Imperator,Severi aemu D Vm Ius & competitor id labolis non aspernatu Seli. In ejus vita refert Iulius .Capitolinus

312쪽

fabulas quasdam Milesias ejus nomine editas, satis quidem probatas, quam Vis non: satis laudabiliter scriptas, Severumque ejuS

di victorem di interfectorem id Senatui exprobrasse, quod eum ut doctum virum lau- . daverit, licet fabulas tantum Appuleji Μilesias legeret, &in fabellis anilibus, nu- .gisque similibus ; quas negotiis seriis praeserebat, . omne studium , Omnesque vigilias' ....collocaret .

- Ut Petronius, sic ic Martianus Capella Satirae nomine opus suum inscripsit,quod i , tianilius instar hoc opus-versibus & prosa scri- Capeia erit ,&utile dulci miscuerit. Quum apud ἐν se fatuisset de iis omnibus artibus, quas Liberales vocant , agere, id ut faceret, arte quadam adhibita personas iis imposuit, finxitque Μercurium, cujus eae sunt perpe tuae comites , Philologiam uxorem duxisse, hoc est artium ingenuarum amorem , & innuptiale munus , quicquid his pulelirius

inest , quicquid pretiosius , ipsi donasse . ,

Adeo ut ea sit allegoria perpetua, quae non . tam Romanensis, quam mere fabula dicen-:da est: nam, ut jam annotavi exhibet fa-hula, quae nec fuerunt, nec esse potueriint Romanensis vero, quae potuerunt esse, sed

quae nunquam fuerunt . Nec subtilius est hujus aIlegoriae artificium. Sty Ius barbaries ipsa est: tanta audacia tanta figurarum insolentia, ut vel in meta omnium eonfidentissimo non ferendae sint: Stylus etiam

tam spissis caligine invoIutus est, vix us explicari postit; doctus alioqui & non vulgari erudatione resertus. Λfricanus missio 1 3 cre

313쪽

72 DE ORI G I N Ecreditun, si non erat, esse debuit;usque adeo horrido & coacto scribendi genere utitur . Incertnm est, quo tempore vixerit, certum tamen est eum Iustiniano fuisse anti quiorem, de ad Proconssilis evectum esse, dignitatem . ι Hactenus doctrina Romanensis aliquidano=B- splendoris retinuerat , sed una deinde cumi iam litteris & Imperii fulgore obscurata est quum ferocissimae septentrionis Nationes rie Fa. suam ignorantiam & barbariem late circum-- tulerunt. Antea Fabulae Romanenses ad vo-

ρ ρ luptatem compositae fuerant: tum Vero con dἱtae sunt historiae fabulosae, quia quum. e ratas Ignoraretur, verae scribi non poterant

Thelesinus inter Bardos, ob prophetiaS ver sibus editas , a nonnullis repositus , quem circa medium seculi sexti tempus regnante Rege Arturo Fabulis Romanensibus cele fibrato vixisse ferunt, dc Μethinus paulo junior , Britanniae patriae suae, Regis Arturi,& Mensae rotundar historiam conscripserunt eamque infinitis fabulis foedarunt; ut in eo Catalogo, in quo eos annumerat, fatetur ipse Balaeus. Idem dicendum est de Huni baldo Franco; qui, ut credidere quidam, Clodovaeo sequaevus fuit, . quique si veritas propius spectetur, multo fuit recentior, &cujus historia nihil aliud est, quam mendaciorum inepte confictorum congeries. De-

venimus tandem ad illustrem hunc de Caro.

.. li Μagni factis librum, qui Λrchiepiscopo.

., is Turpin quanquam hoc ipso posterior est originis annis plusquam ducentis in imperite tribui-λυωa- tur. Pigna ct alii quidam autores stulte sibi

314쪽

sABULARUM. 73 persuaserunt, ab Urbe Rhemensi , cujus ille erat Λrchiepiscopus , Fabularum Ro

manensium nomen esse deductum : quod Celtar, praeclaris gentis siue lacinoribus ca

nendis ultro indulgerent; & Belgae, in quo

rum agro Durocottorum Rhemoriim situm est, utpote Celtarum omnrum fortissimi. plura haberent canendi argumenta, ideoque

quum plures Bardi , hoe est plures cantores apud illos essent , hinc Fabulas Romanem ses nuncupatas esse, librumque Turpini suo , Judieto sontem fuissis , unde Galloligurum .

fabulatores plus hauserunt, hujusque auto Turps rem Fabulatorum omnium RomanensiumnurAν-

principem extitistis .i Quicquid sit, supposi-e bis stitiae aliae historiae eomplures ex Caroli Μa- scopus gni vita prodierunt, fabulis ineptissimis &mendacissimis resertae, & earum similes, quae Turrini nomen praeserunt;supposititiis hisce foetibus favente crassa seculorum illo- 'rum ignorantia. Τales erant historiae butae Hanconi & Salconi Fortimano, Sivar L. οὐ Θdo sapienti, Ioanni cujusdam Frisorum Regis filio, & Λdelo Adelingo ejusdem nationis Regum stirpe prognato:qui omnes erant PIον. Frisii, quique etiam Caroli Μagni tempo' Ηιforibus vixisse traduntur. Talis erat & histoe lis stip.ria Gildae Μonachi Vuallensis nomine vul-pstae. gata, qui tot de Rege Λrturo, de Perce- vallo, & Lanceloto resert miracula: talis erat ea, quae Oc ni adscribitur ,qui ex opinione communi Othoni Μagno Imperatori sequaevus, & Solconis hujus a me modo lau

315쪽

4 D E o R I G P N EMerlini gesta descripta sunt, ex memori Isveteribus fabulosis Autori subministratis , ct nimia credulitate exceptis. Historiae illae ad arbitrium conficts simpliciorum detinu

re lectorum animos, qui earum indoctis Λωtoribus longe adhuc erant indoctiores. Nubla igitur fuit amplius cura conquirendorum fidelium ad veritatem indagandam histo- Αρ riamque conscribendam instrumentorum

ex Ingenio tuo 1uaque inveniendi Ia-

ton 8a cultate historiae scribendae materiam singuli. eruerent. Ita Historici in Fabulatores Romanenses degeneravere. Latina lingua bar haris hisce temporibus, uti &ipsa veritas despicatui fuit. Galloligurum Trobadores, Comici, Narratores a quibus opera com-

ponebamur', Cantatores , Ioculatores , H

Iardi , ct Musardi , a quibus cantabantur;& demum regionis hujus homines a quibus ars illa exercebatur,quq in quibusdam Franciae Australis locis hodieque appellatur is, id est scientia festiva, cujus prima elementa sub Ludovico Pio prodire coeperunt , Doctrinam Romanensem Hugonis, 'Capeti temporibus serio aggressi sunt, & to-

. . tam Franciam percurrentes,suas Romanen

ses ac fabellas exposuere, suas Tragoedias, . . Comoedias, S Pastoralia carmina, Cantus, Cantilenas , & quos patrio sermone nuncu rant Sonos , Sonettos , Lessus , . Vircisos, Mota , ΜGeta, cum glossis , Sσ-i Iaria, Sextias, Sarvente , Deportationes , - Moralia , Tensiones, Balaadas, Albadas , c Martegalias , ct multa alia Romano sermo.

ne composita. Tum enim Galloligures lite-

316쪽

FABULARUMι 7s las & Poeticam magis , quam Franci caeteri excolebant . . Romanum illum sermonem Romani in Gallias a se subactas introduxe rant ; qui sermo temporis deinde lapsu depravatus admixto sei mone Gallico,qui prae-eesserat, & sermone Francico, sive Teutor nico, qui successerat, neque Romanus erat, neque Gallicus, neque Francicus , sed miκ tum quid, in quo Romana tamen loquela praevalebat . Hic ideo semper appellatus est Romanus, quo a privata & naturali uniuscujusque nationis lingua distingueretur,sive ea Franca esset, Gallica, quae eadem dc Cel- Cuκtica, sive Aquitanica, sive Belgica: enim tres linguas inter se fuisse diversias Romscribit Caesar ; id quod Strabo pertinere vult'

ad differentiam quandam, quae inter diversas tantum ejusdem linguae Dialectos inter- cedebat. Romanense vocabulum Hispani

eadem ac nos significatione usurpant, Pa , triumque sermonem Romaneaeum vocant.

Quum itaque Romanus ille sermo caeteris politior esset , doctior, & vulgo notior; Narratores Galloligures qui prosae autores erant, & ejusdem nationiS poetae, quos Tre Histis vereas vulgo appellabant squod vocabulum Itali ab iis desumpsere, ab ii S enim POe , quanto

vocantur Trouatori, ut a Graecis ποιη-ι. hoc in nu-

est, factores: & lingua Galloligurum Tro- mero vare versificare est , narrare & componere est pom prosa scribere & Romanisare utrumqtie li- 'gnificat . Narratores, inquam , & Troverrae Galloligures Romano hoc sermone usi sunt, ut prosam & poemata scriberent, quae

. inde fabulae dictae sunt Romanenses:Ut con-

317쪽

DE ORIGINE

tra hic sermo Romanensis Galloligurum ve Provincialium proprius dictus est, non solum quod in hac Provincia minus , quam

in aliis Franciae regionibus corruptus fulseser, sed etiam quod Provinciales eodem hoc sermone in componendis operibus inpius uterentur: aut etiam . quod quum haec Pr vincia semper censeretur Romanorum Pro vincia , Provincialis, Romanusve esset ille sermo, nullo discrimine haberetur. Τνobatores suis auloedis & fidicinibus, & nonnunquam su is conjugibus eandem artem exer centibus comitati, sic orbem peragrabant, . magna laborum suorum ferentes praemia, &a Proceribus, quos invisebant, laute exce pti, quorum nonnulli tantam iis audiendis percipiebant voluptatem , ut suas non raro exuerent vestes, quibus eos induerent. Ne que vero soli Provinciales hac jucunda exer- eitatione delectati sunt, omnes fere Fra corum Provinciae suos habuere Fabulatores Romanenses. Ne Dicardiae quidem sua defuere, ces Drmentesia , ut vocabant, Poe

mata Satyrica , & nonnunquam amatoria, i, sngularem in modiim placuere. In honor Trobatorum observandum est Homrarum ante illos Trobatorem fuisse, eumque τμobis. per urtas discurrentem versus suos recitaseio, , te . Alii Gmiae Poetae illustres eum in hoc , . ut in caeteris omnibus, secuti sunt; fastus. & ostentationis causa factitantes idem,quod ille paupertate adactus fecerat: in quo sor stan etiam quosdam seipso antiquiores fue rat aemulatus. Pulcherrimi illi Versus,quos - Phemio & Demodoco in Penelopes dc Alei' not

318쪽

noi Palatiis; iique etiam, quos Virgilius Iopae tribuit in Aula Didonis, satis indicant scientiaesesidae antiquitatem. Simonides Homero posterior Troverram dc Canter--Sι- ram , hoc est Poetam & Cantorem agebat moni- apud Scopam unum ex Thessaliae Proceribus, quum Castor & Pollux, eum ab i m- pendente periculo liberaturi illuc vene 'runt. Eandem quoque personam egit Arion ef A-

apud Italiae principes, &inde sibi magnas opes comparavit'. Quod ipsi accidit ex Gradi cia redeunti, ejus consimile est, quod commemorat Ioannes Nostradamus in Petri Castronouant vita , viri Nobilis apud Galloii-gures, & Fabulatoris. Ne nostris quidem veteribus Gallis sui defuernni Tνουerrae ,- quos oppi pare tractabant: & eκ Posidonio quem citat Athenaeus , Luernum scimus dAvernorum Principem , qui Bititii bello iam Romanis gesto celebris pater fuit, quum patente Λula &instructa mensa universos undecunque venientes magnifice ac ciperet, saccum auro onustum alienigenarct externo Poetae dedissse, quod ad se veni set suam cohonestaturus festivitatem atque convivium exhilaraturus. Ex hac ingenti Fabulatorum Romanensium multitudine, laesmquae in Francia viguit circa initia tertiς Re- vmagum nostrorum stirpis, tanta nata est vel re ne iuruna fabularum seges, quarum pars in lucem. venit, alia in Bibliothecis situ consumitur, i orum alia annorum vetustate consepulta periit. Et quidem Italia atque Hispania Fabulis Ro- inanensibus alioqui tam foecunda earum Iu-cabrandarum artem a nobis acceperunt.'

319쪽

8- DE ORIG. IN EMihi videtur diei posse hoc genus Poeseos, Ver ba sunt Gilaldi de Fabul:s Romanensibus disserentis, primam originem , prima ini- tia, ac ipsum etiam fortasse nomen a Francis .

habuisse. Ab his tran is ad Elisanos haec scri . bendi ratio, Θ ab Italis demum accepta est . En Italus contra gentem suam testimonium ferens, quod quidem suspeetum esse nequit quodque iis . qui in Italiae aut Hispaniae gra- . tiam , hujus inventi gloriam Francias praeripere vellent, silentium imponit. Cavalcantius, Bembus, AEquicola, Speronius , Dolceus, Et alii Itali prope infiniti, quum in genere agitur de suae Poeseos primordiis , non minus synce ri sunt, quam ipse est Gi-raldus in agnoscenda Poeseos Romanensis

origine: eam nempe Provincialium Gali ligurum poetica multo recentiorem, & ejus quasi spoliis locupletatum esse confitentur. Partem etiam linguae suae ornamentorum ex provincia se accepisse negant. Et haec ita eorum animis tam altis radicibus inhaesi copinio, ut etiam Galloliguribus multa ex , suis vocabulis , ex Lingua Latina proximae, desumptis, se debere putent, alio errores, quo sibi plaudunt, se solantes , quasi nimi . rum Provinciales acceperint vocabula eX Τhulais, cum ea utrique ex communi son

τύ te hauserint.

sisImis. Salmasus , cujus defuncti nomen &o,

H E. eximiam ejus eruditionem, dc ob mutuarta Fabu-Inter nos amicitiam , singulari veneratione Iae Ito-prosequor, in ea versatus est sententia , manν-Hispaniam ab Λrabibus Fabularum Roma-

' ρ nensium lucubrata rvinartificium edom

320쪽

R A A U L Α R U M 70 id suo exemplo Europaeos caeteros edocuisse. Haec ut defendatur opinio, dicendum est Thelesinum & Μethinum, Britannum v trumque, & Hunibaldum Francum qui tres anno circiter quingentesimo quinquage simo suas Historias Romanenses composui sese traduntur in esse ducentis saltem annis rem centiores, quam vulgo credatur . Quippo

Comitis Iuliani rebellio, & Arabum in Hispaniam irruptio , anno tantum Hegirae nonagesimo primo, hoc est anno Domini septingentesimo dΗodecimo contigit, nec nisi per aliquod temporis intervallum Arabum Fabulae Romanenses per Hispaniam ; Hi se panorum vero ejusdem generis opera, quae ad Arabum exemplum fecisse viilgo creduntur, pcr obliquam Europam spargi ac disse. minari potuere. Nolim equidem pro horum Autorum antiquitate pugnare, etiamsi opinione communi & ab omnibus recepta fretus id merito facere me posse confiderem . V

rum quidem est Arabes, ut tibi probavi , scientiae hilari, hoc est poeticae, fabulis &figmentis fuisse deditissimos . Quum autem

haec doctrina apud eos rudis & imperfecta remansisset, nec cultura Graecorum fuisset per Polita , eam cum armis victricibus in Λ fricam a se subactam intulere. Quae tamen jam in Africa vigebat. Aristoteles enim, & post ef A- illum Cornutus, dc Priscianus, fabularum frica Libycarum mentionem fecere, & Fabulae Romanenses Appuleji, ac Μartiani Capellae Afrorum , de quibus disserui, satis osten- :dunt quale foret hujus nationis ingenium . Qito est, ut in victorum Arabum

SEARCH

MENU NAVIGATION