장음표시 사용
351쪽
I. Dudemnymorum Archontum series hactenus a nemine com X texta fuit; quamvis Archontes aliquos non Eponmos esse Palmerius, ac Dodvellus optime exinimaverint . II. Haec Pseudemvmorum Archontum ferier , illorumque aeta rite con-
nituita uerri redis Epon norum Fassis , Atticae e timoriae illustrandae maxime inessaria. III. Id argumentis, er exemplir etiam ostenditur. IU. Quo senses Araehomter ilii mei non m omi, oestu ponymi censeo aebent . Ipsiorum serie ', ac numerus unu prompitur, μη ue rempur in icatur , 'Mo ipsorum quilibet i e verit. Vi Procles omnium primus ex Emvmorum simulque Atheniensium Archontem FQui expungitur . Ipsus imperium, atque aetas ex Pausaaia demonstratur. Insignit Clementis Alexandrini locus contra Meur m , alioseque Scriptores exponitur , ac iuustratur . UI. Epaenetus etiam ex Archontum Atheniensium numero coniectura eximitur . Antigoni Caonii lo- cur tentatur . VII. Pisistratus quoque ex Emvmorum Fassis excluditur ; ac Thuodidis locul contra Meursum , ac Do eLlum explicatur. VIII. Cebris . Eiar aetas hactenus incompedita demonstratur ; Lucianique loeur exponitur . IX. Themist Cles . Orienditur annus , quo non Epondimus Archon hic esse a Mit . Dodvelli inconsantia notatur ; ac Diodorus a Meursi mendatione vindicatur . X. Aristides . Annus ipse, quo imperaverit , demon Iratur . Plutarchi eum Demetrio P lereo insfidium componitur. XI. Μyronides . Hunc non Eponmis , sed Strategis accensendum esse orienditur , ipsusque aetas ex Arianophane , aliisque Scriptoribus definitur. XII. Agyrrhius . PM-rra Assisii fortasse diningui debent. Agnctius ab Andocide
352쪽
tivit. Ipsitur Populus. atque aetas indicatur. Sebbliasu Arin Manici textur tentatur , ct coniectum eramutire. Mia.. Ct scies. Strategum hunc potis quam ex NovemM-r -m fuisse coniicitur; certe nis Epomum fuisse denἡοεῖν fur XIV. Nucias . mc etiam Strategis potius , quam Novemviris P accensem 3 omia ins at ex Epo morum Famae expungitur. XV. I mio. Anchontis huius aetat definitur; eiasque Aesebinis. 9M Hem . ooniectura restituitur . . XUII Deirionicus . Pseudeponymum hunc esse oportere eonina inusum seni ν; aeipsius aetar ex Demosthene demonstratur. XVII. Mnesiphilus. Pseudemvmi Archontis huius aetas accurate. restituto Demo- Rhenis loco, definitur. XVIII Polycles. Messi, ac D MLis error Orienditur; simulque Pobelem Pseudem mum esse demon-nratur; atque ipsus aetat exploratur. XIX. & XX. Neocles,& Nicocles. Utrumque Pseudemvmum fuisse probatur , ac uir usque aetas exponitur . Unum tamen ab altero minime distinguendum e se coniicitur. XXI. Nicias. Pseudemomum hunc esse , minimeque cum Elpinice Emvmo confundi posse contra Meursium,ac. Dodvellum ostenditur. Eius annus inquiritur. XXII. Μnesithides: σὐignis. Meussi error indicatur. Mnesthidis huius annus ex Aeschine eontra Dem. ibesemdemonstratur. XIII. Cham rondas Murima. μ' Arebintis Chaerondae non mis, atque anno perplexitas omina r. a quin d/rimitur. Chaeronaam semel, iterumque duobus a iis ipsetidem um fuisse probatur antequam Fasis selut Epondimus inscriberetur. Plutarchi locus contra Meis usum defenditur , ac illustratur. Dionasii locus accuratius exst nitur , ac emendatur. Alter Plutarchi locus restituitur . XXIV. Eutycles. Hunc etiam Pseude nymum fui sse orienditur , eiusque annus definitur. XXV. & XXVI. Heropythes, &Nausicles. Utrumque ex Epumis eximendum esse probatur, atque annus, qm uterque imperavit , ex Demonhene indicatur. XXVII. Xenias. Maligeri, Meursi, ac Dodvelli error notatur. Xeniam Pseud vmum fuisse ostenditur, eiusque aetas exploratur . XXVIII. Phocion . Strategis hic potius, mn Novemviris accensendus deismon Lyratur . Plutarchi locus exponitur, ac illustratur; fimulquePReion ex Fariis eximitur. XXIX. Epicrates. Hic neque mmvmis , neque Novemviris , neque Archontibus aliis inferemdur Uenditur ; ac Ciceronis locus contra Morsum explicatur.
353쪽
XXX & XXXI. Aurelius Ancharemis, &.Bentidius Mea
utrumque ex, E A mram .Fanis expungendum esse probatur ac ipsorum: unas de itur ἁ :XXXII. Phaedrias etiam in onmorum FaBD immerito recenseri innuitur; iis seue aetas
.rui se de Urati'. 'sus uetas exponitur. ac oetus Dostia then, sublatos esse prolatur. Meursi error, aut inrinnantia n, saturo Sur e locus exponitur. Eumolosi erro ex Cragis demoῆ. ne T verumque E mologi ipsius nomen hactenus ignoratum Giniectura definitur . i
354쪽
Rchontum illorum plurimos qm, eum a Demosthene.' tum a variis etiam Sisi proribus aliis memorantur, Pseudem mos esse o-rtere, idemque ex Eponymorum Archontum Fastis ex- .pungendos esse superiori Dissertatione iam diximus ; quamvis Μeursius Archontes illos Eponymos fuisse putaverit, ipsorumque singulos Archontum Fastis inscripserit. optandum vero maxime fuerat ut Palmerius ipse, qui hune Μeursit errorem omnium primus ostendit; & Archontes aliquot a Demosthene memoratos non Emvmos esse coniecit; simulque Dodvellus, qui nitidam, atque accuratam illam Archontum seriem post Lydiat tum contexuit, quae ceteris omnibus longe clarior, ac uberior haberi merito poterit, Pseude-ponymos Archontes omnes ab Eponymis ita seiunxisset, ut eum iis temere confundi non possent; cum praesertim D vellus ipse discrimen illud se deprehendisse glorietur, quo Pseu- deponymi faeiIe ab Eponymis distinguerentur. Tantum tamen abest ut eximius Auctor ille Pseude nymorum Archontum seriem contexendam susceperit, ut paucos solum ex ipsis memoraverit ; aliosque plures velut Eponymos in Fastis reliquo rit, quos tamen vere pseudeponymos habendos esse inserius ostendetur. Discrimen etiam illud inter Eponymos, ac Pseu- deponymos Dodvellus ipse constituit, quod ambiguum certe, vel potius manifeste falsum haberi facile debeat; nulliis denique ex Pseudeponymis Archontibus illis aetatem demonstravit ; ideoque plurima hac in parte Dod vellus omisit , .eX quubus maxima tum iIlustrandae, tum corrigendae quoque Ep nymorum historiae praesidia deduei possent. Itaque e re futurum putaverim si Pseudeponymos Archontes omnes non a
Demosthene salum, sed a ceteris etiam Scriptoribus omnibus
355쪽
ora Fas T. ATTI C. PA .s I. memoratos recenseam: ut quemadmodum doctissimi Viri Sea.
liger , Sigonius , Μ eursius , Lydiat tus , Dod vellus Eponym rum AJchontum Fastos adornarunt sic ipse i qumue est id muranorum seriem ita donet xxm, ut ipseMam horiana , quae temere plerumque Eastis adscripta fuerant, simulque tempus ostendam , quo illorum quilibeti dignitatem illam Athenis
II. Atque eiusmodi quidem Psevdsponymorum Archo tum series a me disposita plurimam certe lucem , nisi mea me fa lili Oinnio, non illustrandis solum, sed corrigentis etiam Eponymorum Fastis conserre poterit . Etenim ubi Meudep nymi Archontes omnes, qui vel ob nominis affinitatem , vel Scriptorum incuriam in Eponymorum Fastos irrepserant, ex Fastis ipsis expuncti fuerint, accuratior certe, longeque purior Eponymorum series supererit: atque hi storia, quoque, uveres. ges , quae Pseudeponymi Archontis nomine consignaxa , sterit, ad .aonum alium , aut tempora mirifice pistrumque dissita trans ,rri non reterit: quod a Μeursio tamen subinde
factum conspicimus . oic, ut exemplo. rea clarior fiat, Cumis.
a Demosthene memoratur Mnesthide Archonte Conventum illum ab Amphis hyonibus celebratum esse, quo Philippus Μa-.cedonum rex Amphictyonum Imperator, e4 electus, sit. Mn ficti et iste cum altero cognomine eonfindatur, qui olyn pade LXXX. in Fastis. occurrit, ut a Meursio secium ridiemus, Conventus ille, ac Philippi regnum ad Olympiademi LXXX. transferetur; cum tamen ad Olympiadem CX. Con ventus ille, ac Philippi regnum spectare debeat. Ita , si Pol eur Archon ille , qui in Oratione De Corona a Demostherio nominatur, unus idemque dicaxur esse cuintillo qui ympi de
CXVIII. in Fastis conspicitur , ut inuinus texistim inis , . et cessarium plane sorex, ut celet is illa, Oratin post olympi ridem CXIV. adeoque post Demosthenis mortem habita cuc
retur. Denique , ne exempli aliis hic immorer, historiae siti gulae , quae Archontum illorum nominibus insignit e fuerinti, quos vi Eponaemos incertae aetatiν inet: putavit Μςursius incertae qum M. D uiqeque aetatis qsse de igni; undora sane sex xitas, tςa pseumque perturbatior jn. Attica hinstoria oriretur. Haec . aliaque id penus plurima, quae possint inerri. , sumust. oppuxtuoim in locis m0x subiicienturi,
356쪽
Diss Est tarto VIII. 3 2r perspicue satis ostendunt quantum splendoris, atque praesidii tum corrigendis , tum illustrandis etiam Em ny morum Fastis ex nitida, & accuratZ Pseudeponymorum serie manare possit. III. Quantum vero splendoris, atque F aesidii ex hac ipsa Pseudeway morum serie tum corrigendae tum illustrandae Graecarum Urbium historiae haberi subinde possit ubi illo
rum omnium aetas, aut annus, quo Archontis munere petfilia
cti illi fuerint, rite constitutus iam fuerit, ex variis arxemplis iIlia apparet in quibus rerum aliquot gestarum ann , mensis' etiam , ac dies a me nitide, certoque ide finitus esset conspicitur eum tamen illa in Scriptoribus aliis obscura, vel niaximo opinionum dissidio mirifice perturbata videantur. Quis enim aut eK veteribus, aut ex recentioribus etiam Historicis aperte noverat quo mense, vel mensis etiam die Phocensi, vel Sacro Bel. Io Phocensium clade finis impositus fuerit, cum veteres , ac recentiore. etiam Historici in definiendo qlioque Phocensis excidii anno dissideant λ Hanc tamen ego omnium primus eK
decretis illis ostendi , quae mesphilo Archonte facta fuisse
coaevus, & accuratus Autior Demosthenes memoravit. Quis definire unquam poterat quo. anni tempore Elatea. capta , Chaeronaea expugnata fuerit, atque Isocrates, ator e vivi excesserit λ quae tamen omnia nitide ex Decretis aliis ostendi , quae Nausicis , & Heropithe Archonte, utroque Pse in deponymo, facta Demosthenes ipse nobis exhibuit. Μitto quod Ampsietyonici Concilii tempus, Asclepiorum, atque Heraestorum Festorum dies, aliaque id genus plura ex Decretis
aliis accuratius exploratis, atque invicem collatis eruuntur, obiterque plura Scriptorum loca aut emendata, aut illustrata
conspiciuntur, Itaque, licet ex eiusmodi Pseudeponymorum Archontum serie Attici Fasti suppleri, uberioresque fieri non possint, sed rariores potius, minusque pleni sim *turi; pl rimum tamen subinde corrigi, vel illustrari potet unt, atque in reliquis Atticae Historiae partibus plurimum splendoris accedet, si series illa accurate contexta fuerit, atque Arctor eum illorum quilibet adi propria tempora reseratur, ut hic a me factum putaverim. Quandoquidem exm. Archontum Dolabum aetas, si paucos solum exceperis, mihi perspicue deprehensa fuit, in digerenda illorum serie solum rationem habenis
357쪽
FAs T. ATTI c. PARs I. dam esse putavi; ut illo nimirum hic ordine recenserentur, quo illorum quilibet imperavit. IV. Id unum hic obiter, supremoque loco monendum duxeri in quod ubi Archontum aliquem a me memoratum Pseu-demvinum fuisse dixerim, non alio plerumque sensu intelligi id velim quam qui superiori Dissertatione fusius expositus fuit; ut ille nimirum aut ex Novem viris unus, aut Eponymo suffectus videatur; aut si fortasse etiam libeat, Prytaniae Epistata cum Dodvello censeatur; dummodo tamen ad Archontes Eponymos, illorumque Fastos minime referatur. Aliquando tamen Archontes aliqui in hac Pseudeponymorum serie subinde oe current, qui neque Prytaniarum Epistatae, neque Eponymis suffecti, neque Novemviri, neque Athenienses censeri possint, ut de Procle , Epaeneto aliisque pluribus ostendetur. ItaquOhoc uno sensu Archontes istos Pseudepavms appellari , quod temere prorsus in Eponymorum seriem irrepserint , adeoque
ex Meursii , Lydiatri , Dodvellique Fastis expungi debeant.
Quod si fortasse Arehon aliquis hic inter Pseudeponymos a me recensitus ad Eponymos ipsos aliqua ratione referri posse videatur, ut de Cebride suspicari quis poterit , id nihil moror : satius tamen duxi illum quoque Pseudeponymis accensere, ut accuratius deinde ab aliis inquiri , ac definiri fortasse possit an Archon ille inter Eponymos , aut Pseudeponymos potius haberi debeat. Itaque Archontum illorum singulos , quos non Emvmox, sive , ut appello, Pseudemvmos esse putavi, ipsorumque nomina modo subiiciam; simulque tempus, aut olympicum annum exponam, quo Archon ille imperavit. Deinde vero servato temporum ordine de ipsorum singulis ita disseram ut initio quidem argumenta proseram, quibus illo
ex Eponymorum serie expungendus videatur; mox argumenta cetera, vel indicia complectar, quibus apsius aetas aut coniici, aut definiri fortasse possit: ac varia subinde Script rum loca, Atticaeque Historiae sapita accuratius exponam. Archontes autem illos , quos Dodvellus ipse non 'Onymos esse putavidi, asterisco notavi; cum ceteros ille Eponymos quidem, sed incertae ignotaeque aetatis ect crediderit.
358쪽
DissERTATIO VIII. 3χ3 Ante init. Olymp. Procles. Olymp. 36. Vel. 6. Epaenetus. ante olymp.
67 Pisistratus . anno 3. Ol. 7sa Cebris. . Ol. 7s. Themistocles. 2. Ol. 78.
Phocion. 3. ol. 183. Epicrates. circa an Ch.
Aurelius Ancharenus eodem anno Bentidius Sota. Phaedrias. post an. Ch.
Prulades. in sorte circa an. Ch.
Procles Clemens Alexandrinus. in Pratre leo de veteri Iunonis
Samiae simulacro disserens ait :-το τῆς Σαμιας ως φησὶ, Α'. λιος , προτερον μἐν ην σανίς . υιπρον δἐ , .ari Προκλέους in χοντος , ἀνδριαντωθες ἔγένετο etiam Samiae Iunonis simulacrum,
359쪽
324 FAsτ. ATTI c. PARs I. Archon Procles, e ta eri in formam natuae . Itaque Proclem, laudato Clementis testimonio, doctissimus Μ eursius Dponymorum Eastis inseruit Libro IV. c. ao. Meursiique vestigiis insistens Dodvellus inter Eponymos Proclem enumeravit : quemadmodum Gentianus Her resus Clementis interpres hunc Eponymum , atque Atheniensem Archontem esse putaverat . Sed obscurior ille , ac ambiguus Clementis locus doctissimis certe Uiris imposuit; cum Procles iste neque Eponymorum Fastis inscribi, neque ceteris Atheniensium Archom
tibus. accenseri possit; quippe qui non Athenis ipsis, sed i
Samo imperaverit; iisque temporibus floruerit, quibus vel pe petuorum Archontum dignitas nuper Athenis instituta fuerat; vel Atticae regionis incolae Regibus adhuc utebantur; ut perspicuis sane, certisque charaeteribus mox ostendetur Ac mirari certe quis poterit cur in superiori Clementis lo- eo Meursius non de Samio, sed de Atheniensi potius Archonte repente cogitaverit; cum tamen ibi de Samiae Iunonis simul, cro disseratur; ac Aethlius ille, qui Proclis Archontis nomen, veluti certam temporis notam expressit , , non Atheniensis, sed Samius Scriptor fuerit, pluribusque Libris Samiorum fines, vel ornamenta descripserit , ut ex Vossio , Fabricioque erindimur . Optime quidem novi, ingenueque fateor Samiorurris Insulam aliquando Atheniensium imperio paruisse , eoque Cintoniam ab Atheniensibiis deductam esse ut Samius proinde Scriptor temporum characteres Atheniensis etiam Archontis nomine designare tuerit. At nitide prius ostendendum fuerat, Samiae Iunonis statuam iis temporibus emctam esse, quibus Atheniensium imperio Samus obnoxia fuerat: cum praesertim Polycrates, aliique tyranni in Samo imperaverint, ut in Historia conspicitur adeoque semper ambiguum, incertumque esse debeat , an Procles ille Atheniensibus , vel S miis solum Principibus sit accensendus Sed quid coniecturis istis hic immoror eum verum Proclis huius imperium, simulque aetatem ex Pausania, & Callimacho perspicias , ut opinor , indiciis deprehenderim 3 Accuratissimus Auctor ille ubi Samum a Ionibus , qui illuc habitatum concesserant, occupatam dixisset ait: ἡγεμων-ην τοῖσ
360쪽
απο 1 -ος του Ξουθου . Erat ranum Dux Procles Pi rei filius iEpidaurius . . senur hic Procles ducebat ab Ione Xuthi filio. Tum repente subdit Pausanias Leogorum Proclis filium βασιλευοντα μετα τω πατέρα patris in regno successorem ab Ephesiis expulsum esse, Samioque regno spoliatum Duce Androclo, quem Codri Atheniensium Regis filium fuisse, simulque eum Atheniensibus Ephesum migrasse iam dixerat Itaque iam vehemens , nec iniqua fortasse suspicio mihi suboritur, quod Procles ille a Clemente , 5 ve ab Aethlio memoratus ab illo minime distingui debeat , quem Ionum Ducem, Samiorumque regem, aut principem appellat Pausanias: quo plane fieret Proclis aetatem ad Codri tempora referendam esse, qui iuxta Petavit calculum anno ante Christum ro9 I. Atheniensum Regum postremus imperium obtinuit; adeoque Proclem . neque Eponymorum , qui tum nulli fuerant, neque Atheniet ilium Principum Fastis inscribi posse. Si Pausaniae tamen, simulque Callimacho fides habenda sit, Samiae Iunonis statua longe antiquior censeri debet, quam ut ad Codri , vel Proclis huius aetatem referri illa possit ;adeoque, si Proclis aetate sormata illa fuit, ut testatur Aethlius, Procles alius antiquior admittendus erit, qui Thesei temporibus imperaverit. Certe Pausanias asserit xst Iunonis αγαλμα fimulacrum, quod in Samo visebatur a Smilide forma, tum esse , smilidemque istum Daedali aetate floruisse: quem Theseo Athenis regnante hoc est 123 o. annis ante Christum vixisse Diodorus , alii qui plurimi prodidere; ergo tunc Procles etiam ille imperaverit, quo Archonte simulacrum ei fictum esse testatur Aethlius. Callimachus vero apud Eusebium de veteri, rudiorique Samiae Iunonis simulacro disserens, ac Iunonem ipsam alloquens ait:
Insignis autem iste Callimachi locus, quem certe miror do
elissimae Daceriae diligentiam effugisse, adeoque in nitidissima Calli