장음표시 사용
501쪽
an num limpidas, sive ultro rejicere, sive in Quaestionibus disceptansis,aebi commode fieri potest. non adhibere aut Agyrtae est, ait Fanatici, aut Lucumonis ignavi. Cum igitur non modo Theologi Christiani Ied etiam Iuristonsulti ila Politici,ex pristi Κbraeorummo ibus, singularibus sancitis, quae ab ipso Numine eis praescripta sunt, subnixi . Normas non Taro atque Argumenta dijudicandis controversiis aliquot, sumant etiam& hisee id, quod praestitimus, & gratum fore &Dsui quod maxime cupimus esse posse vix ambigimus. Idque tum qua Successiones explicδr,tum qua Sperimen est Graici Dru rite dignoscendi. Nam dum succersiones eo explicantur, seu dominii a defunctis transmissos quae omnium apud
homines rerum Civilium maxime communis est, coque etiam nomine
heic magis advertenda) ita peculiaris Ebr. rum mos &a multiplicibus Christianorum, tam vetusti quam praesentis aevi, formulis discrepans cernitur, ita subtilia Magistrorum interpretamenta atque recepti apod Gentem de hae juris apices panduntur; ut Sacras de Haereditatibus LV ab eis, quibus praescriptae sunt, explicatas praesto habeant Theologi s ut cSubtilitates forentes, pro Gentis indole repertas, nee minoris forsan ae si mandas quam eomplures quae Roma, Spira, Neapoli, Parisiis, Floren tia, Genua, Tarracone, ae a Tribunalibus aliis Iurisconsultoriamque Collegiis in Europa celebrioribus, in numerosis Deeisionum, Responsio rum, opinionum , Consiliorum voluminibus, afferri solent, agnoicam Iuriscon IlI ; ut aut Normam a Judiciali Ebraeorum jure aliis Rebus pu Nicis non necessuio petendam, aut totum Christianum orbem, in bonysab intestato deferendis ac Iure Haereditario, libenter hactenus erras. , concedat id politicorum genus, quod sive mutua Civium ossicia sive Re-vio Dominia ad Ebraeorum mores exigi velit , ni demum omnes, inter variantia gentium sancita ac Mores,etiam & haec, jucunde cum judicio, nec sine utilitate, contemplentur. Quinde judaeis itas, quorum in Gemmania, Italia, Polonia, Belgia, Familia: non sunt infrequentes, Leges de Successionibus Sacrae, eum interpretamentis Talmudicis ae Rabbinicis, hodieque in usu sunt, ubi aut expresse Principum Christianorum sanctiones contrarium de eis non statuerint, aut mores adversi, sane ionum vim metiti, neutiquam inoleverint. id quod de aliis Legis Mosaicae non vaticis capitibus dicendum: De qua re consulere icet e. tit. de Iudaeis l. 3. I idaei, & OD. ibidem, c. Theodos. lib. xvi, tit .viti,t.M, Calderi n. Const. i .
502쪽
c.ε. Francise ZOannet tum Rerum quotidianarum c. 6o.Tiraque Is de Iure Primigenitorum qu . 66. n. 22, Cir jerum in Trach. ejusdem rei lib. t. qu. 16. existentium lib. 2, cap. it.& l . &seqq. Marquarii. de Susannis part a. de
Iudaeis, cap.I, s. l. cd p. 2. I. 6 dc .f. l.& seqq. praeter Felinum ad tit. de
Iudaeis,cap. s. Iudaei sive Saraceni, tibi quando Lex Mo ea, inquit Felia' nus,non estgeneraliter reprobam,quoad imos Iudaeos praeν.rlet Legi Cirili. Et Marqiiardus te Susannis, Regula. ait per quam concluditur, fiadeos 1
v gam MN inmuni,cae causis eorum secvudum tam Communia in finien Acin .. ominatur,non habere locum in ea vitan quibus Lex Mosaica spec/aliter aliis quid dissonit, quae non sit expresse reprobam per seu canonicum, ovile, μα- tuta, aut fler Consuetudinem. Et signantius de Successibnibus & Lege, qua apud Ebratos hodiernos sunt decidendae, idem lucisconsultus dicta - yarte cap.& Antonius Ricciuiliis Tractatas jam memorati libro Z. cap. II. 6 II. De Succestione antem & legitima liberorum, qui Iudaismo renuntiarunt, sanetio est peculiaris Pauli III. Pontificis Romani. quam, anno salutis MoxLII latam, habes in Lacrtii Cherubini Bultari. Tom. i. pag. 666. Constit. Ir,&in 7. Decreta l. ita de Iudaeis cap. I. De
qua vide sis Nava tr. lib. Consili. 2. Et de Samaritarum squi item E aeli
Successionibus, vide Novellam ex xix dc cxta v. Adde e. Theodoc lib. xvi,tit.vm,1.18. Et de Iure, cui suberant Iudaei, Romano in Imperio, consulas e. tit. de Iudaeis l. 8,&c. Theosos. lib. li, tit. 1 L Io, Sc lib. xvi, litavit r. Utroque in loco observandum est, Iudae 3s quidem otii es Romano Communi more viventer sic lege ex M s. meo codice it non jure, ut in editis )rescripto Areadii & Honorii Augustorum ita teneri, ut de causis, quae non ad superstitionem eorum pertinerent, Romanis legibus i ferrent &exciperent actiones; sic interim, ut si qui ρer comprom/ sum ad similitudinem arbitra um apud Iudeos vel Patνiarcha, Codice Theodosianu n leg s ex consensis artium in civili duam xat negotiosum verint litigandum sertiri eorum iudicium jure publico uon Mia entiar: Eorum et ar ' sententias P eo dilaciara fulces exequerentur, tanquam Cogni=oris arbitrio fuerint attributae. Ita leguntur postrema Rescripti verba in Codice meo Theociosiano M s. sed acephalo, quem ante annos cccc abbreviationin suae de gestis Imneratorum, qui Iustinianum seu Iordanis histariam in- sequuntur, subjunxit Guillelmus Malm sburiensis monachus. Editus Theodosianus habet tanquam ex sensen/ia Cognisoris arbitri fuerine
attributi. Justinianus idem; nisi quod pro attribuet sit substituatur. 4 At vero civili in negotio permissum esse Iudaeis tuum ipsissimum liti-ΟOO 1 gandi
503쪽
gandi, judicandit ad . oque suecessiones decidendi morem, si utraque pars tonsentiret, hine mani filium est; tametsi alias, alio ae Romano jure, experiri eis non liceret. Compromissi seu arbitrorum illorum vim aepotestatem forensem expressissimam, idq; civili tantum in negotio, habemus in eorum Pandectis tit. Sanhedrin, cap. t. de m. vis Iudicium Triumvirale describitur. Constituebatur Triumvirorum forum exeom promisso, quod ibi docetur, &- I seu negotia era ilia dunt Ita f. ex jure, admittebat. Verba tituli jam dicti sunt, munum et a Civilia negotia a Triumνινὰ deerduntur. Et dein i, via r I
fitiganιium pars altera judicem sibi unum eligebat, unam etiam altera; is hi duo tertium sibi soriabant. Atque penes hos Iurisdictio erat. Forum iIlud Iudaicum planissimὸ ipsi sunt, qui memorantur apud Jirdaeos, in
hoc rescripto,arbitri. Verum Codex meus Ms. pro eo, quod eis apud Jurios vel atriarchas,habet apud Iudices vespatriarchas. Contra receptis fimam utriusque codicis editi lectionem. Et Iustinianus habet tantum ud Judeos. Scimus etiam praeeuntis compromissi, in judiciis, usum fuisse ex jure singulari legitimum apud Episcopos, ubi litigarentur sive elerici sive laici, ut liquet in Novellis Valentiniani Augusti tit. xii, &I. 7. c. de Episcopali Audientia. Sed nova compromissum hoc Sanctione an tum , non more aliunde deducto seu ad tempora pristina relatos quemadmodum illud de Iudaeis subnitebatur. Extra autem Sancti nes ejnsmodi aut Mores locorum adversos, iIlud de Ebratis Romae detentibus a Iuvenale Satyr. xiv.die rem sere etiamnum obtinet.
Romanas autem soliri contemnere Leger Iudaicum edisunt reserpant ae metuunt 'u MMD areano quodcumque volamine Mo es.
Et ad tenacissimam illam Patria tum ibi Traditionum observationem MIiarumque contemptum, attinet illud Martialis lib. lx, Epig. xcv, ad Verpum Poetam Atad me cruciat Solymis quod natus in i s
Ecce που s jurarique mihi per Templa tonantis; Non credo ; iuna reve per Anchialum. Q nod de Anebrasi sive urbe siue puero habent ad Epigramma Viri sine . ctissimi plana nihili esti momparabili V. Iosepho Maligero primum
504쪽
i' suboluit,ex Ebraeorum sontibus,interpretationem hete petendam. Idest hM m Chialis, id est, rivu Dein, juramenti formulam Ebraeis ustatam, ita Martialem decepisse autumat, ut per Anchialum eos jurasse senis tiret, ae a paedicone heie tantundem postularet. Sie ille in ProIegomenis ad Emendationem Temporum, & in literis ad V. Cl. p. Scriverium, uti in hujus ad Martialem notis habetur. Atque hoe sibi placere satetur er ditissimus I.Gerardus vinius in Historiae Pelagianae lib. v. pari.it. Anti- v thesi.Vir autem doctissimo Thomas Farnabius noster, ex MAmehiala, id est, sivivit Deru, aut ignoratum Martiali aut male intelistidium, Anchialum factum autumat. Samuel petitus, egregium Musa.
rum severiorum ornamentum , fieri vult ex IN seu Tl l NM cha alion, id est, Non: visit Excelsu, seu Detu. Adi eum in Variarum sed lanum l. l, e. xv . Tantorum Virorum conjecturas sine invidia suspicio. Sed ampIechi libenter nequeo. Malim sane, ipsum poetam rei, quam ex pbraeorum in urbe consuetudine scire facile potuit, satis helcstientem fuisse, defendere, atque ipsissimum Ebraeorum juramentum exacte satis expressi. e. Scimus quidem Jurandi formulas quae frequentius in confabulationibus adhibitae apud Veteres,contracta pro more pronuntiatione, ante alias,in vocabula, ab analogia, si cetera spectemus. grammatica, nimis aliena degenerasse . Veluti quae in Pol, Perpol, . Ede pol, Mecastor, Meherese, Mediusfidius, apud Plautum & Terentiniri
contrahuntur. Tertullianus de Idololatria c. XX. Consuetudinis stirium est, mehercule Hrere επ mediusfidius, accedente ignorantia quorundam, quι gnorant μιjunundum esse ster Herculem. Nam Herculem inraque
4 formula innui volunt, qui Iovisseu Δια. filium in Medi dio teperiunt; ut Festus, qui ceteras fere contractas explicat. Etiam hodieque simile fieri in obviis Christianorum juramentis, videmus. Atqui apud Marotialem integra videtur mihi fuisse haec formula: l iperauehi olam, id est, ulciscatur aut pindictam sumat is, qui vitae Maternum, si pejeraverim. Adeo ut ita potius scripserit Martialis, . Non eredo οῦ junu verpe, iperan chi olam. Quod quam facile a librariis, qui ignota sibi vocabula in ea, quae cognati soni notiora sunt vertere solant, in per Anchialum mutari posset nemo, non videt. Ei,' Chi olam seu qui visit in aternum, sivem υνας αἰω at quod idem sonat ex celeberrimis DEI Optimi Maximi qui salus ab Ebraeis exulantibus pleturique collus cognominibus
505쪽
esse saeris, tum ex ipsa re liquet, tum ex Daniele XII, 7, 3c ex IV, 3t, ubi Chaldaice vocatur Nanum Chi alma, quod idem est, & ex Apocal. IV.
o.&io,&XV, 7. Etiam 3c Sanctissimi Numinis nomine legitur in Cas.
x ritu, ' 2M n Ego enisis leniba maπum meam in Carium cs vicam. Vivo ego in asernumseu,Ego Chi olam ubi manifestum est Dei ipsius tu ramcntum, ut exstquentibus liquet. ipsam aurem verbis illis m,N Vr ipeum chi ο&-ὶ formulam iuramenti conceptam. nondum , fateor,compertam habeo. Sed primo, quem citavimus Danielis loco.
tam, id est per eum,qui τιυit in aeternum; unde e gnomen illud juramentis adhiberi solitum esse satis sit manifestum. Nam tametsi de Visione illud dictum est, atta. en ad Humanos & receptos dictitin est mores, ut alia tum ibidem tum in Visioniblis alibi. Postquam ita nos in Martialem conjeceramus,substituere potius voluit Ioannes Croius, in specimiisne Conjecturarum. 'ri Hre Albialam , quod sonat Dein vinis
in aeternum. Nostram nempς s. rmulam minime tritam apud Judaeos fuisse asserens. Certe nec sis , quae poetae scriptioni nimis adversatur. exemplum affert unicum, quod sol te nec afferri potest. Certes a scriptione recepta ita recedere licerct ἔ etiam & per z, V m 'ut APHhi. alam,id est per Testem qui zipit in aeternum,seueer Deum Tesem, substituere non ita sciret sol tam absonum,cum & istiusmodι sormulam etiam in usu fuisse satis evinci possit ex Apostoli Pauli qui & ipla Ebraeus juramentisi tum ad Roma Mos eum ad Cori ut litos conceptis. Ad hos, Te minuoco Detim ; ad illos, rasis es miis Deus, ab eo usurpatur. Vide sis pistol. ad Romanos i 9,&H. ad Corinthios r,2δ. Ita pollulant haee, ut sieti amat,dum sonis ludimus. Etiam, sine Nominis Dei adjeetione, tanta, utcognomen Deum in M., idque in Iuramentis, fatis denotas ie,exillo in Daniele liquet exemplo. Ncque in Ebraeorum de Iuranii n-toComment artis obvium quid habetur magis quam distinctio Juramenia eorum in ea,quae per ipsum Dei Nomen & quae P r ejus cognomina. qu. e
2 vocant, conciperentur. Misnari . ShebuΘth cap. vi, urata
506쪽
timum, super astud quodcun ymminis cognomen,obstringuntur. Uni Iuramentum in fidem optimam solenniter praestitum squale hoc voluit esse poeta ineredulusssociam & comitem apudRomanos habuit plerunq; expressum,urici passim alibi,exsecrationem in perjuru . Uti si tens fasso,
rum me Iupiter bonis ejiciat, ut ego hunc lapidem; me perdat; mihi inutus μ'etim ictet me ut esto hunc agnum id genus alias impretationes. Et sine talibus,veri satis est simile nee solenne satis habitum esse Asinae illo in aevo Iudaeorum juramentum,quod fidem firmaret. Unde & illud M peranseu ulciscatur, leta anam retribuat, e sonum raeic nobis visum est. Ex Syriaco autem seu Chaldaeo in Magi strorum, id est, Rabbini cum ac Tal- Iai eum, sermonem, significatio ista verbi V A. quod alia notione in sacrarum literarum Ebraeo passim usurpatur ut alia innumera, manavit. Et de Numinis ultione frequentius ductum Comperitur, adeoque Jura mento adpri me idoneum ἡ cum etiam re N Dein nitionum seu τῆς ἐκδικη-ut B Dein vindicta, velut compellatione solenni, advocetur is Nomen a Davide psal. xci II, comm. t. Unde&illud in Camico, Deuteri
pa reddam ultionem bosi ου meis. Ejusmodi sunt non pauca. Unde Rabbi Ios: Bar Chilpei , in Tanude Hierosolymitano, tit. Sanὴe n f r8, col. I. cum duo litigantes eum libi iudicem ita tantiun ex pro . fisso agnoscebant, si sententiam ferret juxta infecti, in μαλ-cium Legu, nt. inquit, VIPri man mui 'am UM
, ΠΥ -ώavdscio qui fuerit ιμ-ιum Legis. Sed M, νι Cogizationes vos a scit ὀ καρδιογν-- ,vinvictarium e de vobis quι Dira ejusmodi estis ur,quod dex vobis pronuntiare debet, id praeiudicare audeatis. Inito ite Ontractu, ut constituto Nummorum pretio res aliqua emeretur,tan etsi numeraretur pretium, nihilominus ante traditionem se ii corpora m Tei venditae possesIionem, ex Iure eorum in soro receptissimo m nr ra ram, intomum eris tam venditori quam emptori contractum res ridere, atque huic redhibitoria nummos repetere. Quod tamen adi alteruter faceret, solennes, ante sententiam latam , praeibant hujus o si Dirae atque Numinis vj ndictae imprecatio in eos in u i veris suis pactuve non stere κλMi hac formula . qua iteratos
507쪽
hominibus epi Diωνώ, arfex homini ι avi Divisionis Oνbis Terrarum σνκ hominιbus Sodoma, π Gomorνha, re ex .Erastiis in mari Ase in UΤe eindictam sumat ex eo,qui pactu Dis nosseterit.Quo pronunciatosntentia secundum eum, qui contractum voluit restindi, ferebatur. Ita di alit. Baba Metata cap. 4, 6c Gemara Babylonia ibidem fol. 8, a.& Obadias Barte norius ad dictum Misnae caput I. 2. Et solennis erat phrasis 1 2 u 'ram, tradere quempiam ei, qui ν 2 sta pinrictam sumere solet, ex imprecationis, quam memoravimus, formula nata; ut videre est in Gemara Hierosolymitana ad dictam Misnam fol. 9, ha-uch. 2. col. q. Inde etiam paena Impiis a Numine praestituta dicitur PWPn Gnricta, qua sumitur de impiis, ut legitur apud Maiis monidem natach. I beiuba cap. vi Ir,alibique saepius. Concors est τοῦ DB usus in Targum Hierosolymitano Genesiv, ubi memoratur, Catonum Abelum fratrem, post disparem illum in sacrificiis eorum eventum, velut opprobrio huiusmodi provocasse, ID, m a Pn b
Non est Iudicium, nec ludex, nec seculum anu . quo aut mercei reianenda
sis Justis,aut vindicta de Imptissumenda; Abelem autem eadem ipsa, eisdemq; vocabulis, responsa contra asserentem a fratre paulo post occisuesse. Quin & formula ita ex lingua barbara D nam & formulas juramentorum hodieq; sciunt etiam ii,qui alias linguae, in qua usurpantur,ignari sunt sumta allusionem insuper habebat, eamq; iis, qui tinniente,invicem
syllabarum sono capiuntur, lepidam, ad formulam Romanam, qua praepositioper adhibita. Nam Penta meter,synaloephae ratione,ita Iabitur,ac si plane legeres Perpe steram histam , quod τω per Templa Tonansis ita respondere videatur. Nec quem moveat, quod τη v elementum toto gutturis nixu pronuntiandum in Ims per an, in E IV vero, sequente Vau, per O exprimator. Variam esse ejus clementi pronuntiatione apud v teres, pueri sciunt, &utranque admissam.Sed inprimis hic congruum est, ut m v, litera alia gutturali sequente in primo loco, etiam ejusdem orationis, anchi, in secundo, pro vocalis adjectar vi, oum faciat, quod Doctos fassuros non dubito. Alibi notavimus item, Graecos veteres eteo ad dietionum fines non aliter ac in compositionibus in γ linterdum, interdum in v pro primi sequentis vocabuli elementi natura,& pronuntiatione & scriptione vertisse. Quin II perGamma pronuntiari intxrdum veteribus scimus, ut in Ragau, Gomorra, Raguel, allis. Si igitur dicebant peret rei olam, expressius antruolam nullibi est. Nam & Graeco
508쪽
more,cγχίαλ scribitur Anchialus. Et res heic satis palam est. Neq;
eonjecturae obest, quod Syriaca, non Ebraica, erat verparum eo aevo lingua vulgatis, ut sciunt docti. Nam ex lectione sacrarum literarum,& frequenti dialecti Rabbinicae usu, etiam Ebraea non paucis eorum inistellecta & saepe usurpata est; maxime in solennibus formulis, eisque., ut fieri solet, breviusculis. Et tam Rabbinica quam Ebraica, quae pura est. dialecto, Verba illa ita, ut expressimus, sonant. Syriaca autem haud parum in alium sonum flectuntur. Jam vero Martialis non magis quam iuvenalis instius moris Ebraeoru .n, quo leges & religionem Romanam plane contemnebant, ritibus & praeceptis Mosaicis in aperta addustissi mi, etiam tantundem exprobrat veri' O, dum ad patriam. juramenti foris mulam, qua fallere non ausurum existimabat, eum adigere voluit. hasane Principum Christianorum leges exigunt a Judaeis, ut in eorum juramentis forensibus Deus cognomine aliquo ipss signantius agnito designetur, veluti unico, visente, omnNotente, Creatore μί-Terra,&e.
Ut habetur in Speculatore, tit. de Juramento Calumniae, g. restat, sub finem, Marquardo de Susannis, de Iudaeis & aliis Infidelibus pari. r, cap. s. f. Io, Repertorio inquisitorum, s. Iuramentum, pag. Oli in Ordinatione super Iudicio Camerae imperialis, tit. Lxxxv I, Burchardo de Manis tesselae in IureMunicipali Magdeburg. tit. ex xxix, Leunclavio in Iure Graeco Romano Tom. I, p. I9, ad calcem item statulorum Patavinorum, alibi. Q*n forte Martialis, ex verparum in urbe moria Observatione, perjurii eisum poena, id est, loris caedi dignu, si ita juraret, tacite innuit. Nam tametsi pejerantibo per Deos Romanos iupplicis nu' lum, praeter exitium a Nuis mine expectatum ierat tunc in usu, attamen ex Ebraeorum Legibus f quibus, inter Judaeos ipsos, principum gratia lacus grat at quis , etiam in urbe; de qua re vide sis C. tit. de Iudaeis, lib. 8, & Dionem, ubi de Iudaeis, lib.xxxvri, & Xiphilinum in Pompejo Phonte pejerans sive per nomen,
sue per cognomen Dei Ο.M. intercoi fabulandum nam perjur. i foren- sis alia erat ratio) loris caedendus erat. Idque eX interpretatione Legis Deuteron. xxv. 2, latae. Quod scimus ex Misna. tit. nebvoth, seu de lu-
Hoc es unumentum strapitum, cum qui scienter reMesi, plagia caeditur. Cui adstipulatur, quod de plagis perjuro debitis legitur apud Philo. nem libro de tertio, quarto & quinto Decalogi praecepto Et sibi vetita, sine expressa poenae adjectione, loris punienda, sed min qua pluribus qui xxx lx plagis plerun qui statuebant. Ad quod attinci illud D. Pauli Ita ad
509쪽
Corinth. xl. 24. d a cis quinquies quadnugenas, una minin, plagis aec pi. At paulus civis erat natalibus Romanus, unde, Lege portia a verberi but immunis. Vide Actorum Apostolinorum capitis xxi I. versum 23. de se quentes. Sed qua Iudaeus erat, & Iudaeorum legibus de plagis squae nec legi Portiat, in foro Iudaico, cesserant) obnoxius, ab eis catlas est. Λtque hodie huiusmodi, in festo Reconciliationis, poena peccantibus verbis, ex more suo in Germania, alibi que degentibus, infligi solet, ut vi dere est in Synagoga Iudaica V.CI. Ioannis Buxtortii cap. LX. pag. M9. Quin nee ita exploratum mihi videtur, το Templa Tonantis qua sa Item iuranti, mentem oecupabat in apud Martialem, pro Iovis delubris sumi Provocat verum ad patriam lurandi formulam, eamque qua major - nulla. Gentis religione ac poenae timore ductus is abstinuerat. At periniurium Ebraeis non magis vetitum quam alienorum Deorum nominibus uti, adiere saltem qualicunque, ut in Juramento, etiamsi iacto, cultus
umbra. Exodi xxiii. Is. Non memorabιtu nomen Deorum alienorum, nou
audientur ex ore tuo.Neq; hoe, qua illud minus ex lege pinitum. Maim nides, Halach Sanhedrin cxix. ex Talmude. enumerat T 'I ,
pectabatur) nes eapitalis ρδει io ex forensi praescripio punitis plagae debe hantur. Numerus eorum est CLUDI Octavus ibi est, de eo euius ex ore I seu nomen Dei aheni auditum, quod & fusius docetur apud eum in Halach. Aboda Zara cap. v.&in Gemara Babylonia adiit. Sanhedrinta p. vir. DI.6s. a. Ex est igitur ut credamus, verpo, 'ui er Joνis Templa, in patriam religionem gravissime committens, jurasterν idq; palam at aperte snam ex aliis flagitiis, qaibus inquinariis est, oper tis seeretioribusque, dijudicandum non est religioni adeo fuisse eandem ob caulam, Deum itidem Viventem periurio, quod aeque tutum fuisse laeessere. Per Templum Dei, aut Dei Tonantis jurasse mihi videtur, id est, et in I M INII; quod ut de Templo Hierosolymitano, sub Epigrammatis ae vo, excissi, intelligebant Ebraei, ita etiam j tumentum illud plam inane s ullia nee jurantis conscientiam obligalle . sententia impia Magistrorum diu antea inoleverat. De sententia hujosmodi constat apud D. Matthaeum XXIV ies et obu Duces caeci, qui dicitis, si qris per Templum juraverit. mhili est. Neque sa ne per Iovis Templa, sed per ipse n. aut Iovem Lapidem, ex inore Romano jurabant. Et Tonantis
nomet, quod Iovi tam frequenter ost tributum, sacria literis pravio Digiti sed by Cooste
510쪽
satis erat Iudaeo de Num Ine vero loquenti; ut scire licet ex I. Sam. v IO. Psalm. xxix, l. locisque ex alii . Quemadmodum etiam Claudianus;
eane grandia carpta in carmine contra poetas vanos: Et Prudentius in Avaritiae & Largitatis pugna, Agmina casta simul vultumθα- fere Tonantis. Aut igitur fefellit Martialem verpa, dum de Iovis Templo iuramentum per Hierosolymitanum praestitum capi volebat, aut quod non ita vero est dissimillimum ipse Martialis receptam de hujusmodi,qua' fallere Iudaei solebant, juramento lenientiam, Romae itidem edoctus, tum insignis ex perjurio impietatis eum accusat, tum ad id genus juramentum invitat, quod & Numinis & imminentis a foro Ebraico Peleranti poenae respectu fatis esset hortendum. Magis firmat quae diximus, libertas vitae ludaicae sub Domitiano, sive Martialis tempore, quae aliis quoties'ab aliis Imperatoribus urbi interdieti. Nam soluto pretio ad silcum, qui etiam huic rei singularis erat, adeoque Iudaicus dictus est,c unde & de frequentia gentis ibi habita, e qua mores eorum facilius civibus in notascerent, judicandum libere ac liuo more vivebant. Suetonius in Domitiano eapit. x H. Praeter ceteros, Iudaicus Uctu acerbissimo actita 1st, ad quem deferebantur, qui velutiprofessi Iudaicam intra arbem viverent viram, vel dissimulam origine impos genti tyibuta non pependissent. Quin de numerosa Romae, sub id aevum, multitudine Judaeoriunat que -τονομία eis ibi indulta, consulas quae animadvertis ad Hortatii Tricesima Sabbata AEgidius Bucherius Tractatu de Paschali Iudaeorum cyclo cap. VI. pag. l8s. Et de luarum legum Romae usu, te culis illis vetustioribus observandus est locus apud Dionem, libro jam ante citato, Vixit quidem ille sub Alixandri Mammaeae F. tempora. Sedest, inquiti emia hominum i Iudaeos innuit & proselytos) apud Romanos etiam. atas tamet apiin 3mminusum fuerit, ira tamen auctum es κω et DρησIου της νομίσεως ἐκνικησ*, ut etiam palam praestituendi i , seu condendi seges aut suas rεtinendi) licentiam pindicaris; quemadmodum &testituit & vertit doctissimus Lennelavius. Etenim tam Xylander in Dio
σεως ἔκνικησα legerant. Et citra rationem alter ut letum quos potesatem viserat, alter, ut lego eonfidentiasueriin esset, reddit. - Nam ut hoc
plane nihili est, ita illud sane inauditum; nec credendum, inquillinos aliquos Romae legum postestatem vi eis e. Viderint autem doctiores, utrum illud Senecae respexerit Dio,eu haec scribebat. De Iudaeis, ait ille, Cum in