Joannis Seldeni Uxor Ebraica absolvens nuptias et divortia veterum Ebreorum quibus accesserunt De successionibus in bona defunctorum & in Pontificatum libri ad leges veterum elaborati

531쪽

barbara in Gratiam Judaeorum Graeciensium Constantinopoli, ante annos LXX. imprella, pro eo quod legitur in Deuteronomii XXIII, 3, non ingrediatur Mameter in caelum Domini, habet, 'E N Ua v P uarieti UdDN O PUP Nαμη kΤη-μ τη σωοω- γην τῆ Κικέου, non rntret Bastard- ι Inagogam Domini. In Paraphra si autem Onkelii, in Persica Tavvasit,& Iudaeorum Hispaniensu verissione retinetur ipsum Mamreris nomen. Talmudici velut a ' Pquod maculam extraneam tonat, deduci volunt, & Mame non raro scribunt; uti & in Pentateucho Samaritano exaratur; selliineet ''ῖ n. Λ Magistris autem strictius plerumque sumitur, & pro eo, qui ex coitu nascitur sive IV P, id est, Excisione, sive ultimo supplicio, ex sententia forensi, plectendo. unde Salomon Jarchius ad illud Deuteronom. XXIII,r. non ingrediatur Mamzer in caelum Domini quod de matrimonio cum Israelitide contrahendo, ae si dictum fuisset, N U N, non ducat in uxorem Uraelitidem ex

Mamzer, inquit, M dunraxat est, qui ex cortu Excisionepleuendo nascitur, aut, quod magis dicendum, ex eo qui, ex sententra forensi, ubimo plectendussupplicio. Nam inter coitus qui nomine 74 π ακη- μοσυνης leu turpitudinis signantius denotantur I Levitico XVIII.& XX,ὶ nullin est exsententia rens uisimoseunticio plectendini adque simul Excisionis poena non attinet. Et Misina, tit. Jab σιώ, cap. lv.

i uisnam est MamaeHOmnuquigenituu ex Consanguineis, quorum vetuα coitus;juxtasententiam Rabbi uiba At Simeon Theis ananites ait; omnis natus ex coitu qui vindicta Numinis ex lege Meiadendin. Et flententia ejus recepta est. Rabbi Drbuah autem dixit; omnis qui nascitur ex coitu, ex forensi senι entia capitali sunbeio plectendo. Ubi R. Obadias Bartenorius,coitum Cum muliere menstruis laborante

mito Mamurem esse, excepto critu cum s mi a mes rua patiente. Nero Dissiligo bu GDOlle

532쪽

v.wo e re coisu generatim dux xat vetito, Mameerem non nasci. Adda Gemaram Hierosolymitanam ad diati t. l. s. Halach 13. & Babylon. l. 46. Et vide insuper R. Beckai,ad Deuter nom. l.22y,eol.2. Sepher Sipbri fol. o.eol.rq8. Pes thaZoteriba sol. 8o, col. 2. uti etiam Davidem Mimehium ad Zachariam Ix,6, ac Muniterum ibidem, praetereundem

Mimchium de philippum Aquinum in Radice 'ra, & Pantum Riein

citam in Mandatum Negativum exul I. Excisio autem erat poena non

civilis aut a Magistratu infligenda, sed Ic caelisia seu a

P mine vindicta sumta. De ea videsis Sintinum ab Amatna in Anti- barbaro lib. m, pag. 9s , Ioannem Drusium ad difficiliora Genete loca cap. xx V, praeter Ioannem Cocceium ad Talmudicum titulum P succothicap. H. Et nos de ea fusius agimus alibi. Ex Ebrateo Mam. aEer natum est in Iure PonufieioManeterum & Manserum nomen; quod

pro scorii qualicunque prole sumitur ab ejusdem iuris Magistris, adti t. de Renuntra ione cap.Io. nisi cum; g. Persm a vero.Ubi Nothi, Man-xeres, Spurii, Naturales distinguuntur.Et rhythmis solent explicari ιManetembiu Scortum, sed Marcha Nothia dedit ortum. Ut seges a latea, se Spurius est ab Amica. Dant Naturales, quae nobis sunt Speciales. Quin Gabriel Palaeotius Cardinalis, libello de Spuriis, eap. XVI. de Manzeris vocabulo locutus, hodieque, inquit, in Rescriptis, privile. κῆέι, re Curia Romana, satis quidem est celebre. Eundem videsis ea . LIV, ubi in prolis ex legitimis nuptiis non sulceptae suecessionem, etiam ex jure lacro disputatur. Retentioribus item Graeeis hine habetur eadem notione, ut Gregentio, aliis. Unde Venantio Fortunato lib. V. Epist. 1, Judaei nuncupantur amina Manea a. &Sedulio lib. U, Manserespopali. Adi nunc si placet I. Pinedam de Rebus Salomonis lib. V, cap.U. Certe nec ambigendum est, Cognomen illud Ioanni Damasceno inditum ex hoc ipso vocabulo natumecte. Nam etiam is Ebraeus erat seu Syrus. Eum Imperator Constantinopolitanus, Mἀνrουδαῖκῶ φρονηματι inquit Ce- Menus, Manete sensa Iudaico,appellarit. In opprobrium sellicet, nee sine paronomasia, ratione cognominis pristini le fere consoni habita.

s 3 minat

Diuiti sed by Cooste

533쪽

minatur suidae. Sed interea quid apud Cedrenum hete

Ignotum ait esse vocabulum Ioannes Meursius in Glossario Graec barbaro. Nonne depravatum est ex λυ,κido GM redemptini Quod non ideo ariolari sum ausus, quia το Μανσε e redemptum sonare, aut quid illud denotet satis sciverim. Sed scriptores veteres qui Damaseenum hoc nomine meminerunt, ni fallor, id λυhi μῆον seu Redemnum significare existimabant; unde sane dissicile non est τὸ M lesseco, librariorum nasci incuria , ut cuique veteris Scripturae callentia ori manifestum est. Ita autem vocabulum eis sonasse dignoscitur ex Paulo Diacono, qui Scriptorem aliquem Graecum vertens, prs Man fur sinquit lib.XXI l.J quod ejiu avitum nomen est,quodque Redemptui interpretatur, sensu Iudaico, neyum Ecclesia Magistrum,Mansero'mao anto nomine vocitabat. Certe το 'N Mavor, quod Arabibus nomen est proprium nee in Oriente inusitatum, Ad tum, Vindiearum,Servatum, seu Sozomenum sonat, atque in Redempti significationem forte migrare potuit. Sed hoc Obiter. Liberi autem ex Concubi na conditionis servilis, aut extranea seu Gentili, a sueeessione plane apud Ebraeos exeludebantur. Id satis liquet ex Misna titi Iasimoth, cap. ir. Maimonides verbis supra de Mamrere citatis , sublieit,

um P atqui silivi ex Ancilia aut Extraneasusceptuae, dea qua dictasunt non habeturproflbo, nec smnino hareiuratem capit. Eundem Maimonidem vide Halach. bimoth, cap. r. praeter Genes. XXI, to, XXV. 6. Unde D. Paulus ad Galatas IV, 3o; flee anelaum G filiam esu. Non enim erit hares filius Ancilia cum filis libera. Et Isaaeum haeredem ex asse reliquit Abrahamus filiisConcubinarum muneribus nihilominus ditatis ix in regiones Orientis ablegatis. Sed mirum interea est, quod habet vetustus autor ἔ Mνωι, Rabba fol. 68. eol. I. apud Alexandrum Magnum rerum Asiae potitum, Ι-smaelitas sive Arabas litem adversiislsiraelitas instituisse nnandri busive de jure aut praerogativa ρηιmogeniti. Etenim Ismael Abrahae primo genitus erat, licet ancilla Filius, J atque Advocatum respondisse

ne mi Rex, nonne fas ta tuique pro libitu Locum filiis seu tiberis agere. Regi a nnuenti, at,lcriptum est, inquit Gen. xxv,1.J Et dedit Abraham

totam

534쪽

ri ια- ρ stantiam suam Uaaco. Et de distributione porro interro-gidicitius Ismaelitis, illud quod sequitur ibi subjecit. At filius Co

cubinarum, qua Abraha erant, dedit abraham dona. Inde lite abstineis

nolebam. Ita autor ille. Perinde ac si absque fibrahae donatione Gisset etiam Ismael ejusque posteri, tametsi ex ancilla in Concubimatu genitus ipse , ut haeredes succedere debuissent. De paternis Horiationibus atque exhaeredatione liberorum , infra. Historiolae se in Decisionis illius pars habetur in Gemara etiam Babylonia ad cap. xi, tit. Sanhedrin, fol. 91, a, ubi advoratus ille vocatu T--- a B R I in m Dbba Ben Pesus,de quo vide plura apud HBrahamum Zaeuthium in Sepbeν Debasim fol. Is, b, dc Isae har BenNepthali in Commentariis ad locum e Bersth Rabbi euatum. Sed is id interea est illud, quod legitur Iudicum lx, a, ut vulgata habet, rares in domostatris nostri esse non potnis, quia de altem matre natuae Id Iephthi Gileadis ex Pa I svN quod sive meretricem aut γυ- καπο e bus cum Hellenillis, sive cauponam interpretari licet filio useepto dicitura fratribus ejus, ex aliis Gileadis sive uxoribus, sive Concubinis natis. Certe in Ebraeo nihil est, quod respondeatmia non μsteris. Nam ita se verba saera habent, risu frian N N P Monsuccedes, seu nonpossimae θω, ut hares in domopatris nostri, quia Mim es ex famina a susce-pe in. Illud, nou poteris esse hares, innuit jure eum ab haereditate exclusum. Non fluee eris,seu nonpossidebis ut Gros, sive,quod idem est, ς ἀ ληρονοu mic quemadmodum Helleni me ut ex jure dictum quidem innuere potest, ita etiam ex injuria dc vi pronunciatum. Atque hane in eausa dicti illius fuisse volunt aliqui. Expulisse scilicet eum injuria a patrimonio fratres. Et ipse Iephthes veluti injuriae memor, commate T. Nonne vos es, qui odistis me re ejusis e domo patris mei, re nunc Penistis ad me necessitate compulsi. Nam reeeptissima est apud Magistros sentemia illa n pn ,2 In se 'vvs Na

n euissius est aut proles filium utique habet restectu omuleno, nisi inuicet prognatuν fureis ex Mersia aut Extranea; Id quod iam dictis ainprime convenis, de , ex Rabbinorum placitis, ad Iocum e ludicibus lam

535쪽

jam adductum , memoratur a R. Davide Κimthio. Sunt tamen quirmn N n stu 'minam aliam ibi sumunt pro alius tribus uxore, atque ita rem, ad Iegem Numerorum xxxvI, 7, adverses mutuastri um nuptias latam, quam illo aevo, seu sub terrae promisi, prima divisione, tantum vim sortitam fuisse volunt ut infra, capite xvIII, Ostenditur relegant. De qua re eonsulas jam dictuum Κim chium & ibidem R. Levi Gersomidem. Certe omina illa alia FI. Iosepho plane extranea est. Nam ita ille de Iephthe, ac fratribus ejus lib. v, cap. ix, ik γαρ inquit, ανγ ομομη τριον ἀυτιῆς ἄλλάξεν .a

ex eadem matre ηαtu,sedpergrana genere materno,quam pater amo.

re ardens eis superinduxerat,ejiciebant eum ae ob imbecilii tem despicia ebant. Saldus itemBatricidesPatriarcha Alexandrinus de Iephthe, I

rem ri tari Ofuit Alius mutieris Saracenae,ande antea eiecerant eum fratres sui σ assernabantur eum, nee in haradraetem admittebant. Qui Ismaelitae sent in Ebrato, Arabes dicuntur Onhelo & Pseudourielidi, atque in Targum Hieroselymitano Inp' Saraceni. Sic in Genesis cap. xxxvII, 27. ubi Targum hoc habet P p un mu turma Sara cenorum, seu pluraliter IM: turma, ut ditatur in Aruch; adjeci item, verba illa Genesis xxxix, 3, dirim UUl Nn e manu θωel earum: Targu mica illa lingua ibi veru 'Npn ' ΥΔ ὸ mixti Sarace uorum , quod in paraphrasi Hierosolyniliana typis edita non comperitur. Ita Baal Aruchilip d. Quin & Sa idus patriarcha, quem diximus, Matrem Jeroboami hoc nomine indigitat. Verba ejus sunt, pN U PN CN naN24 Umm n Et nomen

matris ejus enut Sistra TZeruja in l. Regum cap. xl,ao. qua fuit minlier Sameena. At vero si Extranea crat Iephthis mater, jure sane,ni fallant Ebraeorum Magistri, ejecius est. Utcunque etiam apud ipsem Iosephum eonqueratur se πρ των ἀδιλύφλων ἀλα-- οι , φαιά . iniuriam aperteperpessum esse. Nam & omnimodo Concubinatum Extranearum, seu alienarum foeminarum in eorum nempe morem non transgressarum, seu quae nondum Proselytae Iustae fierent) nedum, ex illo prolis successionem, gens etiam in libidine: projectis- lana illicitum habuit. Et Tacitus Hist. R de ludaeis, d vestis omnes alios Dissiligod by Coosl

536쪽

DE SUCC. IN BON. DEF. CAP. III.

IIal .s hostile odium. Separati epulis, discreti cubilitis, proiecti finias

ad libidinem gens alienarum eoncubitu absinent. Inserse nihilistic intim. Alienae ibi pro exteris, non pro aliis nuptis, manifesto sumendae ; ut recte etiam Curtius Pichena in notis ad dictum Taciti libium. Sed & de interdicto concubitus Extraneae seu Ethnicae, videsis Iosephum Scaligerum in Eusebianis pag. I 49. Postrema autem illa Taciti verba manarunt ex crassa gentis, morum, Iegumque ignorantia, Risae aliis itidem magnis, ut fieri amat, inter veteres scriptoribus im-Posuit. Consula , de dicto Judicum loco, Arium Montanum, Nic. Serrarium & Ioh. Drusium. De Mameteribus autem seu Manseribus, vide nunc Connanum Commentariorum Iuris Civilis lib. i, cap. N VI, ubi temeraria Canoni starum de eis effata reprehendens, Manseris, recte inquit, nomen barbarum est, nec aliis notum essepotest, quam suorum ex tingua sumptum est. Adde praeter Magistros, qui ad Decretalium titulum de Renuntiatione, scriptitant, Ludovicum Moli. nam, de Iustitia & Iure, Tract. N, Disp. Iε s. cui Man rares dicuntur Co uvarruviam in Epitome de sponsalibus, Agorium Inst. Moral.part. Ir, lib. ri. Quin hi etiam de successione prolis ex illicito concubitaci sceptae fusius disputant, ut item Fernandus Ualquius de Suecessio anibus pari. H, lib. I, 3 2, num. 62, dc seqq. Antonius a Gama in Deci LLusitan. CCCXII. DD. ad C. tit. de Nat. liberis, dc Novell. xvur. Iosephus de Sesse Deeis Aragon. XLIII, Pontus Heuterus libello de Libera Hominis Nativitate, alii ab hisce laudati, quos ideo libentiusti eic memoramus, quoniam sive Ebraeorum mores sive sacras de hac re leges interdum ipsi, sed aut oscitanter nimis aut nimis inscienter quidem tangunt

De Liberis adoptivis, aut in Liberorum nomen a statre assertu Se vo non licuit Israeliram, Abba eum vocando sibi in patrem adsci- scere. De prole, de qua ambigitur,prior ansequenti marito fuerit tribuenda.

Ditio vulgata etiam Adoptionis meminit Ester II, 7. Vocabatur Esther, μέν-s darentem amiserat; pusthra nimis G decorac facie.

537쪽

facie. Mortuisque patre esu ac matre, Mardochaeus sibi eam adispas. νiι in filiam. Ita etiam commate 13. Sed adoptare heic non alite versionis autor sum sit, ac in Exodi ii, r. Ubi Pharaonis filia dieitue Mosen adultum a prasse in locumsibi. Neque adoptionis Romanae vestigium aliquod heicinesse putandum, sed curam seu amorem, veluti sive paternum sive maternum, quo nutritus sive hie, sive illa orba, tantum innui. Quin in loco illo Estheris, Magistri non modo nullam agnoscunt Adoptionis quidem umbram, sed etiam plane negant, dum verba illa rinp, accepit eam filii in filiam ut

habet veritas Ebraica de matrimonio cum ea inito intelligunt. R.

uxor esset,, quod dilerte asserunt etiam Hellenistae, quibus pro verbis illis subst i tuitur ἐπαίωσεν αυτί εαυτῶ εἰς γ -οωκα educavit eam sibi in uxorem. Atqui Adoptionis species quaedam in usu erat. Nam in Servis familiaribus censitus, aut ex Ancilla susceptus, se vos& ancillas intellige tantum ex gentilibus sive captos sive emtos, aliterve jure posse s& nomine servitutis in Iudaismum baptiratos; id est, non servos Ebraeos) assertione patris familiae , aut servum illum non esse, sed sibi filium, aut hujus matrem manumissam fuisse saltem si servus hujusmodi inter filios ceteros rite educatus fui siet inter liberos legitimos seu haeredes locum obtinuit, n IV p se , seu in resurae nis bare aria. Adeoque libertas simul ae filiatio. inde aeq uirebatur ejusmodi, ut haeredibus ex sanguine ipse, utpote cohaeres adoptivus, non serviret; tametsi interea, ante manumissionis plenae solemnia, alia libertinitatis privilegia non assequeretur. Quod delibero ita asserto multo magis dicendum. Inde illud Misnaetit. Saba Bathra, cap. VIll, Πῖ ΠNa C Nn qui asseruerit, quem sibi fimum esse. eisides habetur. Ubi R. Obadias Barten ortus

e usmodi eιsuccedat σ uxorem ejus a leniri nuptiis Aberet. videsis Gemaram utranque , Hierosolymitan . ad eundem tit. fol. i5, Halach. 8. Babyloniam fol. ur. b. Maimonidem Halach, Nechaotb, cap. IV.& Mqιὰ Μι=a ibidem. Adoptionem item nuncupat D. Augustinus ad Deutero quaestino. a I iisque in locis, uti etiam ex illo recenti

m Theologi, jus illud, quo dcfuncto fratri supςrstitia fratriam d

538쪽

DE SUCCESS. IN BON. DEF. C. IV.

cintis filius tribuebatur. De jure illo infra, capite XIII. Libero homi

ni etiam fas erat, quempiam , sive frequenti adlocutione compelia acido, sive inter loquendum aliis appellando, patrem sibi ita adsci scere, ut adoptionem illam veluti sibi invitatam ambiendo praepararet. Quae ab adstito patre filium etiam agnoscente demum satiaici successionem firmabatur. Ceterum ne Servis nec ancillis hoe Iictait, ne patris sie adsciti familia aut conjugia fama inde maeulae servi- Iis inspergerentur. Etenim hoc est, quod legitur in Gemara Babylo-H ia ad iit. Beracoth seu de Benedictionibus, c. II. fol. ι 6. b.

Nee Servi nec Ancilia compestationis appestationuve sto genere, Pater, eia Abba N. aut Mater, seu Imma M utuntur. Id quod ad hane adoptionis sipeciem attinere vult Maimonides loco jam citato; qui Mexceptionem e dicta Gemara affert, quam eum aliis aliquot inferi-ias exhibemus. Et fallor nimium, nisi ex hoc more & locutionis

genere pendeat tum phrasis illa sacra apud D. Paulum inuoΘιλι sue Adoptione in Epistola ad Galatas IV. Ut eos qui sub Lege erant redimeret, ut adoptionem filiorum seu liberorum reciperemus.

uoniam autem fissilii seu liberi missi Dein spiritum filii sui

in corda vestra clamantem, o -τηρ seu Abba Pater. Itaque

jam non esserum Adfllis aut proles σ haeres Dei per Christim Tum illa , ad Romanos VlII. ιε. tauicunqyssiritu Dei aguntur, ii sunt fili seu liberi Dei. Non enim accepistiss=iratum servitutis in timorem, sed Meepistissuritum Adoptioηis filiorum seu liberorum) Dei, in qκs eodem vocabulo utroq; in loco utitur clamam Abba, miseer. se enim Spiritin tesimonium reddit diritui nostro quodsiumusfilia seu liberi Dei. Si autem filii seu liberi) σ haeredes. Videsis D. Ioania nemi,ir, & Isidorum Pelusiotam lib. V. epistolam CXCVII. Elegans

est, ad receptos Ebraeorum mores, allusio. Qui sub lege servi erant, in libertatem, pretio a Christo numerato, redempti sunt, adeoque in filiorum nomen asserti,ut jam, eo nomine & ratione libertatis acquisitae rite possint invocare sibi seu adsciscere patrem, quod servilis conoditionis hominibus fas non erat. Filios autem seu liberos eos agnoscit Spiritus Sanctus, seu Deus ipse, cui, ut patri prolem agnoscenti, fides omnino habenda. Atque mos ille seu Jus Singulare se 'orum e citata Gemara allatum, aut quatςnus .LbIROrum fuerat,

539쪽

Galatis natis cognitum videtur, aut etiam apud ipsos aliasque forissan A si te gentes in usu pariter fuisset. Nec Romanis incognitum. Sensus autem ejusce plenior elicitur ex eo, quod adjiciunt ibi Thimu- dici,sie ad Israelitas rem spectasse, ut nec aliquem ex duodecim patriaris chis seu eorum,in tribubus cognominibus,posteris demortuum quempiam interloquendum appellare, nec Vivum sive appellare, si ve comia pellare Patrem Matremve, liceret alterutrius sexu, servis nomine servitutis in Iudaisimum baptizatos semper intellige ) quemadmodum ferme in Orbe Christiano Nobilium imagines, Stemmata seu Scuta gentilitia plebis feci iactarc. non permittitur. Suos autem Patres Matresve non habuere civiliter servi, quippe quibus nullum cognationis jus. Atque alios citra tribuum initia, sive Israelitas, sive Proselytos justos jure Israclitico plerunque potitos tum compellare

tum appellare Parentes, eis, causa jam memorata, interdictum est. Scilicet hominibus liberis non infrequens erat, formulam appellationis compellationisque reverentiae seu honoris. ut hodieque apud nos obtinet) eausa, usurpare hujusmodi Nm Pater N. &rva' a Mater N. tametsi his proles ipsi non essent. Si e lossa ad citatam Gemaram. In scholis autem & Sermonibus publicis nomine proprio patris, quemadmodum & Magistri sempererat, tam in appellatione quam compellatione rite abstinendum, qua de te vide Gemaram Babyloniam & glossam ad tit. Misrhin cap.

, sol. II. b.&Maimonidem Halach. Talmud Tora cap. q. At vero regulariter jam e Gemara dictum de Servis, exceptionibus aliquot est temperandum. Nimirum tametsi Patriarcharum duodecim eo. rumve posterorum quempiam Parentem, vocare servis non Iicebat, nihilominus quoniam in Iudaismum seu foedus , quanquam non in libertinitatem, recepti erant, Patriarcharum majores, veluti Abraham , Isaacum & Iacobum , patres, ae Saram, Rebeccam, Rathelem & Leam Matres voeare eis licuit Verba sunt dictae Gema-

tres

540쪽

altres alios prater tres in genere Umelitico, Abraham, Isaae s Iacob, ut tribus singuia excipiantur;nec prater quaIuor Matres, Sanum, Rebeccam, Rachelems Leam. Sie alii. Excipiebantur item servi ancillaeque existimationis clarioris a Dominorum nobilitate, ut fieri amat, sumptae, vulgoque natalibus notissimis ' PM IUI

nam bis secuit appetiando compι standopem oe Matrem sive Patrem asscisare. Nam status eurum & natales passim notissimi sie adleitis damno esse nequibant. Videsis Maimonidem hal. Nechaoth. cap. q.&Shusebon Arueb. tit. choschem HamisFat, cap 27y.f. . Iam vero in eblatis supra e foedere novo, gentis suae mores respiciens Apostolus retinere voluit τε Abba quod idiomate Syriaco,tunc in usu patrem deno . tabat atque etiam interpretari. Syrus autem dicto ad Galatas loco habet , I PN vocantem Abbasupatremφatrem nostrum Arabs, Nam N 'ri,M qui inνoc ι,ό Pater no=er. Ille item ad Romanos I IN N vocamus Abba, seu patrem patrem Nostram; hic NaN N N W a quod idem sonat. Legitur etiam apud D.Marcum cap. XIV. 6. Aeta ἰ πατηρ, ubi christus Patrem alloquitur. Sytus ibi 'IN NIN Pater, Pater mi, Arabs tauium PN,N NIDN ἡ Pater. Atque advertendum est id,quod in Magistrorum lciii legitur supra deservis, En N I pnon compellationis ιsto genere, quo Patersalutatur quis, utuntur, sive

non cant seu adiscunt sibi patrem, recte per μη ,s ex primi. Nam κοίων quod clamare etiam significat, pro PM p, id est, vocare, saepissime lingua Hellenistica, qua fere Novum foedus conscriptum est, substituitur in psalmis, & aliquoties in Prophetis aliis. unde & Syrus item ipsum vocabulum suae dialecto formatum

adhibuit. Certe apuo Anglos, ante CCCC. aut ei rei ter annos obtinui me, ut nuda parentum assertio de inter liberos educatio satis in causa esset, ut quis aliunde natus veluti filius, familiae insereretur, eli cere fas est ex veteri Iurisconsulto nostrate Henrico de Bractona, lib. t. de acquirendo rerum dominio XXXII, 3.7. ubi formulae et iam quaedam forenses, quae ad eam rem spectabant, habentur. Ejusce rei ne vestigium nunc in moribus nostris, neque quod Iciam, alibi re peritur. Sed de his obiter Si vidua ante tres menses, seu diem nona- Seianum, post viri mortem secundo nupta peperit, adeo ut fuerit