장음표시 사용
511쪽
tereri Gevrafit,victi victoribus leges dederunt. Libri eius contra superstiistiones, qui periit, fragmentum est, quod servatur a ud D. Augustini in De Civitate Dei lib. vi, cap. xl. Similis plane est Rutilia Numatiam locus in libro r. Itinerarii sui. Atque utinam nunquam Iudaea victa fuisset Pompol bellis, imperioque Titi. Latitu ense pestis contrita serpune, Rctoresque suos natio ricta premit.
Capitur quidem a viris aliquot doctis, de Christianis, quos scriptoribus
Gentilibus, Iudaeorum etiam nomine, eo quod Christianismus ex Iudaea initium habuit, contineri interdum, dubitandi non est. Ita a Petropithaeo in Adetersariis, & n Gasparo Barthio ad dieram 'tinerarium, intelligitur hoc Rutilii, qui sub Theodosio Iuniore scripsit. Sed ego non magis hoc de Christianis, quam sive illul Dionis sive Senecae illud sumendum existimo. Maxime, cum idem ferendum ab hisce utrisque, quod a Rutilio, de δυωnui α quadam Iudaeorum seu Iuris sui libertate, quae e iam num passim obtinet, ubi sedes eis ps mittuntiar, memoretur. Atque accedat hue illud EpistolaeArtaxerxis Persarum Regis,in Estheris historia ad omnes regni sui provincias conscriptae pro universali ludat eam ipsis Iudaeis legum libertate. Iubet praesides suos omnes, παερ σέας ιἀι τους I 3 ουeas Q τοῖς εαυφν usu ος, ut palam, re verte sinant Iudaeos a bique suis uti legibue. Tantundem, edicto Claudii Caesaris,eis per orbem
Romanum conceditur apud Ioseph timi. xix, c. I v. De seculis citeriori
bus res manifestior est. Et de libertate hae vivendi Iudaeis ita indulta, tonsulas Davidem de pomis in Medico Ebraeo Sei'. xu. Nullo adeo in rivo fere non erat hoc nationi huic singulare, suis fere Iegibus alieno in Regno seu Republiea ini. Sed haec forte extra callem. Quod ad rite dignoscendam ira tamitum attinet; firmatur ex hoe θ
ethnine, nimium in eo coetntire homines, qui Iurisconsultos ejusde iri gentis minime consulunt, patrum sive veterum sive recentiorum Christian fimi, qui aut non omnino, aut rarissime, aut perfunctorie eos ipsi coninsu hiere. obiter adnotatis oscitanter contenti. Docti stimias alioquinois
rigenes ipse, in Homilia xxit. ad Numeros, tum Ebraici tum in imperio Romano alibiq; recepti juris de Successionibus imperitiam pro Ne insignem, dum de utroque ad hunc modum pronuntiat, ad legem dicti lita, bri capite xxvitilatam. Hae petundum Historiam Θ qiut, Graeca eius Homi iratum nondum pato comperta sunt quι zzoru habeant, omnibuF pa-ιam
512쪽
um est,quisitot teger istas non fiam apud hor Issuri custodiri, sed apud omnes homines, qui camen legibin υipunt;unde apparet, quomodo libertas Inliarum Salphaat Zelo, chadi non iam stin Haereiuratem contulerit, sede perpetua νιυendi Iura seculo dederit.Vides quanta sit eιiam Historia i se utilitas in Lege Dei. suis potes Leges itur aliquando disseisere, quibus uriniversus utitur mund-t 6c paulo post, Ponitur Lex Deι de Succersisne, o primo silivi lia secundo in tuo suecedat, tertio frater, quarto patris fruter, quintus veroos ae certum aBquem non designat, sed quisquis AB Aropiu-quior ex omni familia suo it,ut ipsi succedat. Neque enim modus Succes, sonis heie descriptus, is est qui, ex Lege sacra Ebraeis omnino in usti, neq; is, ex ea, in usit erat, ceteris Gentibus receptus est. Quid igitur illud,sid Sperpetua vivenae juna seculo tradidit Z Iure Romano liberi utriusque sexus, etiam Origenis aevo, pariter siacccssere. Item pater patruo praeserebatur,quod ab Origine heic negatur, ut etiam in ture Anglicano. Alienissima item ab Ebraeorum moribus dc perperam intellecta esse non pauca, quae a viris magnis, dum de re haereditaria ad L g s sacras sine Magistrorum ope disputant, traduntur, manifestum satis fit ex eis. quae fuse,ingeniose,alioquin etiam doete,de jure Fratriae; ad suscitandum d functo semen ducendae, de primogenitorum praerogativa, de liber Omma fratrum, parentum successione, tribulium nuptiis, id genus aliis tractat Abulensis ad Deuteron. xxI. quaest, . XXV, q/F, 6,&c. Num XXVI ,q. , dce. xxxv l,q. 8.&D. Mat hae ic. ATH, quaeli r O. Quin Cornelius a Lapide dc Bonfrerius ad Numeror. xxvis. unauditas fibraeis habent successionis iueorum Republica formulas; ut juris Caesareta interpretes, qui de Drim geniturae jure apud Ebraeos obiπr, ted inscienter ni a verba faciunt, praetermittam. Alia sunt,de sacra illa Republica, innumera & maximi sane btudios s ae stimanda, quorum latet plane veritas in ec aliter fieri potest dum Iuris prudentia ejusdem, Mores, Ritus, Sententiae receptae, ab
ejusdem Magi stris ad posteros transmissae, negliguntur. Consulendi igitur summa cum diligentia Magistri illi, qui quam singularem rerum Civilium Midiis afferant utilitatem , videre inprimis est in libellis aliquot pridem de rebus Civilibus inscriptis; veluti Petri Cunaei de Republica G raoru, Villielmi Schichardi de Iure Regio, Ioannis Coccelli titulo Tal mud lao Sobedrin stujus Misita, uti etiam ea, quae Tituli Renuchoth, seu
de Benedictionibus est, a Paulo Riccio, quem monuerat Maximiliarius . Caesar ut totum opuDTalmudicum in Latinum transferret sermonem,
ante tantum amplius abhinc annos, sed indiligenter nimis versa,&sub
513쪽
ii tempus typis Augustae vindelicorum primo vulgata, habetur etiam Inister editos Autores Artis Cabalisti eae ic ejusdem titulo Mareotb seu de re stipuum ibis. Hisce accedit doctissimi viri Constamini P Empereur Τώ-mudicus titulus Mi doth; ut complures praeteream,qui Ebraicis scriptorius diligenter us, obviam ex eis, ubi tes postulat, lectores docent. Immane quantum lucis rebus, quas tractam sive ex fontibus sive ex es a meis Magistris isti praebent,non solum prae Carolo Sigonio, Viro etiam doctissimo de cui literae Latinae plurimum debent, qui Rempublicam item Ebraeorum contexuit, uti de mi sielmo Zeppero Legum Mosaicarum Forensium Ex planationis autori sed etiam prae Conrado Bertramo, qui brevitate majori quam diligentia, utcunque Ebraice dc Iuriscon Bltus, Politiam seripsit Iudaicam; ut Christianu in Adrichomium in Theatro Terrae Sanctae, Fortu natum Schaccum, Sacrarii Apostolici praefectum, in Elaeo chrismatωn My. rothecio secundo,alios,mittam, qui hujusmodi res,aliud agentes, Theolo ingi, Iurisconsulti, Politici. Philologi ,e re nata levi tangunt brachio,& misere falluntur εc audacter fallunt, dum sibi ex Ebraeis primo discenda docent, Rut introeundum est igitur in Gentis Penetralia, dc Pandectis ejuste serio utendum, aut ingenue fatendum,non siquere, ubi de Politia Ebraica fuerit pronuntiandum.Nempe receptis,sive in rebus Civilibus sive in Saetis id
est, quae ex Lege sive Judiciali pendent sive Ceremoniali) eorum moribus dignoscendis, haut magis fere sufficiunt solum Veteris Faederis Scripturae
sacrae,quam novum sussiceret,unde politia Christiana seuEcclesiastica an . teriorum seculorum ejusq; mutantia per Locus 6c Tempora discrimina, in Anathematismis, verbi gratia, irregularitatibus, ordinibus ac Regulis sacris,sacri Proventus distributione, cultus Ceremoniis, id genus aliis,fatis est licerentur. Adhibendas praeterea nemo nescit Historias Ecclesiasti eas, Conciliorum Canones, Forentes Formulas ac Decisiones, Decreta Pontificia, Patrum scita,Liturgias Ritualia, Corpora non solum Ecclesiae Orientalis de oceidentalis sed oc singularum in utraque,qua fieri possit provinetarum juris Canonici,multiplices etiam traditiones Veterum,dc interpre. talion es atque usus Recentiorum, sine quibua plane mancum esset de Politia ilia judicium. Atque ita ut se res habeat, necessum est si Ebraeos spectemus 3 absque Lege quam τ' a m n Legem ore truditam appellant, ab Que forensi usu, atque absque interpretamentis, quae libri Tal-mudici dc insequentes Commentarii complectuntur. De hilae Magistra passim, dc qui res tractant Ebraicas obiter. Et ante trecentos amplitu an-no a
514쪽
flos, Nieolaus tyranus, in Quaestione de probatisve Adventia christi, tiqui illo paulo retentior est, Doctor ille Resolutns, Ioannes Baconitior pius Carmelita de Bacbone appellat Tritemius, uti & alii sere exteri,& libri ejus impressi Baconem & Eachonem, seu Bacent borpe nomen ei erat a coagnomine villae in agro Norial ciensi, unde oriundus est, ut monet Balaeus in Sententati, Dist. 23. quaest.I. arra. Praeter Scripturas Canonicas inquiunt; nam eisdem fere utitur uterque verbis sunt alia Scriptura .r Iudais ecep a mnquam auIentιca scilicet Talmud; quia secun m ipse cripsu ista non dissert άSeripturis canonicis ini cui lex data perbo a Lege data iis
scripto, quia ista fuit Mos re vetam a Deo sicut illa quae sunt Fripta inlabria
Legis. Sed camen Moyses non Ar sit ea, qua continentur in Talmud, E hoc potuit esse duplicι de causa. Utpote quia non enat nec axium, ut popu- sciret talia, sicut erat nee arium de Legis praeceptis, vel quia rusia magis omni in secreto habenda. MoMes tamen ea tradidit Iosia o aliu posteνι ori-ώ ia eodem modo de qua re vide sis inpriinis Misnam tit, pirke abo h seu de Capitulis Patrum eap. Iac Maimonidem in praefatione ad Iad CB ae, a,praeter Gemaram Babyloniam ad iit. DuAnc. v, f. s , aὶ σμ consiήstuenter,quo g. s casiunt inlia per aurores post errores, ne caderent in ob usionem. Similito die a doctorum Hebraicorum, quisl averunt vetus testamentum sunt aut hemica apud eos mulio an esuriram apud nos Dictam ronymi, Augustiam. π aEorum Iboicorum. Et rationem addunt, ex Deu teronomii xv II, II. Non declinabis a verbis eorum ad dex iam sive ad sinimum. Quod de Consistorii seu Consei Ius Magni Iudicibus eorumque pla-
eitis dictum volunt, ut in libris de eodem Consessu ostendimus. Nam rece piae Sententiae ejusce,utpote Tribunalis supremi inutoritate potissimum sub nitebantur. De Talmudicae item doctrinae in Ebraeorum Explicationibuε scriptor doctus, qui ante annos duccntos, Capistrumsudaeorum eontexui υAutor tvi, inquit, Tataudica in hujusmodi determinatronilis apud Iudaeos est iu eodem gmau,sicut autoritas universalis Ecclesia cpud nos. sie iste camilio Sed tralatitium e i . fateor, m doctrinam Talmndicam, portentosas, quarum quidem satis est i incunda, Fabulas objicere Vana etiam atque Impia effata; adeoque existima tionem ejus inde minuere ; ut Marquardus de Susannis pari.Iti. cap. r. 48.&qv. Hieronymus de Sancta si de lib. II.
Petro Abbas Cluni aceruis in Tractatu adversus Iudaeorum dui itiemyGuillelmus Tota nil in fortasti: Fidei lib. iii . seu sa' holomaeus dena, qui alias ejusdem est autor, si xtus Scinnsis in Bibliothecae unctas
515쪽
Libro secundo,Agobardus Lugdunens s Episcopus in literis ad Ludom. I. Imperatorem de ludaicis superstitionibus, ejusmodi alii, faciunt Et Inis
nocentius IV, in Bi ille', qua ejusdem exemplaria Galliis comburi. voluit, ineste ait isthemius in Deum re C sum οὐ ac Reain m Iirginem manifestiu, inextricabiles alumnυ, erroneas,ac stultitias Inaadiras, q uod veruqvidem est. Sed velo dum de Dominio ejusq; transmissione aut de tebus quibuscusiq; civilibus in judicium deduci solitis,disquirimus, non magis obstant ejusce in eis decernendis autoritati portentosae illae aut inextricabiles Fabulae sub quibus tamen uti apud Umcos veteres & AEgyptios, mysteria pro Theologorum gentis indole & persuasione latuisse dubitari nequit aut effita impia, quam ficta alta Miraculorum, Spcetrorum ac Revelationum in iustoricis ab quos a vi praeter tim medii Ecclesiasticisse. ges quae simul omnis nullibi, puto,satis fidei reperit) aut intersertae passim scelestarum haeresum fartagines obstant,' vo minus inter legendum,
plurima,quae Politiam Christianam aperiunt, bono cum fructu ac utiliter excerpantur. Nec tamen sine delectu admirendae sunt passim in re bycivilibus Magistrorum sententiae utcunq; ab eis receptae. Scimus, in Cultu divino,in iuramentis, Honore Parentibus exhibendo, aliis, humanas tra ditiones aliquot Numinis justis eos ante tulisse I de quibus monet Christus apud D. Matthaeum XV, , XxHi, Is, & D. Marcum v xl, 8, 2, &c. ἀλλά omuoia ττια s. πιλλά muis alia, inquit,s uia facitis. Sed hoc de Sancitis aut Sententiis, quae aut Div. nrs plane jussis Ad versae, aut earum observationi Impedimento essent, dictum est. Leges adulteras& contrarias legi Divinae hujusmodi sancita &sententias nuncupat irenaeus adversus haereses lib. m, cap. xxv. Aliter sane eorture , qui praeerant, Iussa etiam ac Sententae sitis habebant autoritatis , ipso humani generis Magistro ea de re monen e , dicto capite D. Matthai xxiv.3. Et certe cordatiores L hristianorum, qui Ecclisiae Romanae renuntiarunt idq; ob compluria in ca sancitas ac sententias repertas, quae si hi visa sunt divinis contraria, sine prudenti priscarum ejusceEcclesiae Historiariim Annali tim 'atruin,Conciliorum,Canonum, Sententiarum receptarum usus Forensis id genus aliorum dilectu, suam formari noluere . . Et qui moros: haec & ditiis lina hujusmodi respuunt, sui duntaxat ingenii vi sacras literas temere explicantes, ridiculis atq; impiis pacem Christiana novationi by perturbare. solare passim videmus. Cum autem Talinudis utriusq; , ac si diceres utriusq; Doctranaia binae sint partes Vosn0MMAIisia sive δεσπρωσως aut Leges repetita, in sex Ordinis dispo
516쪽
dispositae, & r rura in roth seu Geniara, quarum illae primo con scriptae, hae s Gennara Est lementum denotat postea adjectae sunt; Edi- dit quidem illas Rabbi Iehuda, quςni I. ιλιβbseu μ/ctum, seu, ut in
terpretatur David de pomis in Medico Ebraeo. p g. Io. Oivum, & Hau ara , id est, Principem, appellant. Neque enim ante eum Leges Tvad1tiones & Interpretamenta ore tradita in s. riptis otianino publicaba tuff. eeu populariter scripta, quemadmodum ait Cicero, quinto de finibus, de libris Peripateticis aevi. Ἀκῶο i sei: a Magistris ad Discipulos ore &dictatis transmissa, in scriniis cominentariisque privatis servabantur de Adversariis. Quemadmodum i si fides Themistio 3 ante Anaxima drum Praxiadis Filium. si CIementi Alexa Adxino ante Alcmaeonem Perithi F. nemo de Natura scriptum quam in publicum emisit. Λphilosbphis qui praecedetauit , ore traditam auribusqlle tanti m exceptam fuisse Naturalem Disciplinam vult ille in Oratione xv hic in Stromateon primo. Verum qitidem est, in uterosses Mosaicas, ut ipsi vocant. in quoddam ordinum lex campendium ab Hill de, ante Christi natales. eonjectas fuisse, cum antea per sexcentos distraherentur, qua de vecon siilas Sepher Iuchasin fol. ly, b, de sol. ro, b, praeter R. Gedaliam BenJe-ehaija inurisheleth, i 16, a. Unde forsan evenit, etiam ipse rumor dinem Hilleli a nonnullis perperam tribui. Sed publicavit postmodum Rabbi Iehuda inmuravitque . vide, si placet, Hieronymum ad Esaiam libri ril, in eapite 8. Mahumedani a Alcm , in suum talpistime Aἰcc ranum di burcan, id eli, Distinctιonum v Amen, seu, iit Recinensis versio non raro habet, m Boni re mati L/brum appellant, ita interdum etiam has ipsas Ebratorum a Mosis seculo repetitas sine scripto Traditiones atque in codices I almudicos simul tandem conjectas, eodem signant vocabulo. Indueitur a Mahumede pseudoprophdia, iungo ara secunda Alcorani, Sanctissimum Numen ad hunc modum Ebrae
Etiam cs tradidimus Mosecuinume rean seu volumen Dι- δε inctionum ut sane vos rectam visa rationem prehendreauis; ubi praestantissimus Alcorani interpres Malis medes Ben Achmet, 'UNI NamN ' Na
517쪽
er Falsum,lla eum atque idicitum, ut forte nos rectam vita nutionem inde edoctι prehenderetis, ab errore abstinentes. Manisellum videtur Ebraeoru Traditiones innui. Nimirum tam na hara: n m LMem Oralem seu ore antiqui in per successiones traditam quam , MI V m di Legem scriptis mandatam. In Alcorani item AZOara xxi quae Codicis
Etiam quondam dedimin Mose σ Maroni Alfurcan,ubi egregius ille para
eem verum . falso, atque licitum ab ιEieito; quod sane etiam i psum lign.-ficare jure potest Pentateuchum. Sed multoties in Auorano, Penta-seuchum per N Codicem, librum, sicripturam, adjecto plerimque Mosis nomine,utpote cui traditum est, designatur. Adeo ut AlpharcanΕbraeorum sen Mosis, Mahumedanis ipsam ii gem oralem seu doctrinam Talmudicam a Mose derivatam quandoq; denotare,habeam sane persuasum. Oralem illam legem voluere aliqui liuelligi per vi λo γας τῆ Θιῆ Eloquia Dei apud Apostolum in Epistola ad Romanos cap. m. 2, ut ex Origenis explicatione ibi, non semel colligit Ioannes Picus Mirandulae Comes in Apologia, qui D. Hilarii etiam locum in Commentariis ad psalmum secundum, illuc spectare Observat. Floruit autem ille R. Iehu da Hahadosch, Synedrii Magni princeps, sub utroq; Antonino Imperatore, & ne, palantibus tunc Iudaeis, suorum rituum morumq; utcunq; tenacissimis,majorum traditiones exciderent, aut per Scholarum seu Collegiorum promovendae disciplinae destinatorum, quae antea numerosissima fuerant, inopiam nulli bi comparerent, opus illud publicari voluit, ab ipso etiam instauratum. Nam ante excidium sub Vespasiano, habebantur in Academia Hierosolymitana Synagogae seu Collegia amplius quadringenta, quorum singulis inerant Scholae item binae. Altera, qm Lex scripta praelegebatur, seu IPP, id est,bibtiotheca, eo nomine apud Erram cap. vi, sed Chaldaice, memoratur Darii Regis Bibliotheca altera,qua Misenaseth seu Traditiones atq; exegeses veterum, sententiae receptae,decisiones forenses,id genus caetera docebantur. Haec autem naz .P IVP seu Do, Doctrina nuncupabatur. Rabbi Phineesia Gemara Hier, solymitana ad titui. Me essu seu de solenni lectione libri Esther capite iri, folior . eo l. a. a Curi P m
518쪽
harum qualibet Babebatur Bibtiotheca es Domus Doctrine, Rιbhotheca qνa Scriptura praelegerentur, Domin Doctrina,qua doceretur MOna. Hasse autem um versas sustulit Vestasianus. Eadem ipsa leguntur in Gemara Hierosolymit. ad tit. Cethuboth seu de pactis dotalibus, cap. Xm, fol. II. col. I. Excepto quod pro PQ U, id est Lxxx, legitur hetic quod Lx sonat. Vide sis item de hisce Gemaram Babyloniam ad tit. Glatio, seu debellis repudii, cap vl, l. 8. a. De Rabbi Iehu da, quem diximus. Rabbi Gedalia Ben Iechaia in libro Shabheleth M. 32, b, Un
posuit Misen oth anno MMM Dcccc x tax a Creatione π cxx ab Excidio. Ita idem fol. 69,b. Scilicet, juxta eorum in calculo rationes, sub anno Christi vulgari cxc, imperante Commodo, & pontifice Romano Eleutherio. Coaevi ita erant Tatianus, Athenagoras, Tertullianus, Clemens Alexandrinus patres. De eo, vides s R. Salomonem Iarchium ad Gemaram Babuloniam tit. Daba Melaia, fol. 33 b, dc R. Abraham Zaccuthium in Iu-cBasin pag. Q. a, bc 6o,b. Charum suille Rabbi Iehu dam Sancta in ajunt Antonio Pio. Et utcunque tem ρ ori, quod Commodo convenit, tribuatur, iit supra, scriptio illa seu publicatioΤα Misnaioth, sunt tamen, quietiam ipsi Antonino, Proselyto utpote facto nam ita etiam volunt aliqui, Ac vide sis de hae re Gemaram Hierosolymitanam ad tit, Metilia cap. Iri, fol. 7 , col. I. Halach. a &ad tit. Sanhesin cap. penult. fol. 29, col. J, Hal 6, ubi exaratur scriptionem scu compositionem eari iidem tribuunἰ, non aliter puto ac Triboniani scripta, Iulliniani a Jurisconsultis Romanis nuncupantur. Nam quid aliud denotat illud in emacb Da Did part.2. p. 27. bt D an 'ita pri
far composuit Librum Daeciorum, juxca cuius praescriptum Uyue ad alem hodiernumIudicant serinde ac si tradita fuι e Sinai Aut hoc de Misenaioth dictum, aut plane nihili est. Neque quid de .insenaioth, aut earum parte & maxima de celebriori, solennius dictum occurrit quam ipsas fa- isse mQ, n) bn trassitiones Mosse Sinai Et apud Iudaeos hodieque, Judicia, ubi illis permittuntur libera, ad normam τῶν MisnajorbGemaris explicatarum exercentur. Gemnas vero in sequentibus proxime seculis adjecere ἔ in Palaestina, Caput Synagogae Rabbi lochanan, in Babylonia Rabbi A shi, in cubus Gemara pleraeque Fabulae illae I'ortentosae. Studiorum ei consors erat Rab Ina; unde & iam illi quam Rab- bi Ashi
519쪽
bi Asbi tribuitur interdum qi:od τοῦ Rabbi Ashi soli pletunque agnosti,tur. De illis vide sis praefationem R. Mosis Maimonidis ad Migna Tom. Illic etiam de utriusque Taim udi, compostione fusius agitur, uti & in praefatione R. Moss Mikoteti ad librum magnum Praeceptorum, ut ali- eis, i ii de ea scripsere, liete mittam. Gemara autem sty Rabbi Ashi cum R. Iehudae Mi Hoth, Talmud Babylonium L quia maxime in usu est de Gemaram Rabbi Iochanan, cum eisdem, Hierosolymitanum Tu mud conficit. In ipsis Misenaioth & in Gemara Hierosolymitana, Fabia
Iae, quas diximus, vix omnino, seu rarissime, habentur. Ipse autem Ge-anaim tum solum intcrdum T. Abud nuncupatur, tum alterum etiam e notnine est, ut Misna alterum, membrum bipartitae Traditionum veterum distributionis. Bulla autem Julii II t. Pontificis Romani, anno Histi v publicata, certum ramicoγum Totamen Gemaroth Talin ud nancti a tum, nonnusta indigna re Legem Divinam orthodoxam fidem ossendentia contimnrigni damnatur. Habetur in Bullario Laertii cherubini
Tom. t. pag. Ii s. Quod de Gemaris Misnae adjuctis intelligo. Nam &sub id tempus, ait Rabbi David in Taemach pari. 1, pag. ra, citante V. Cl. V Villielmo Schichardo, in prooemio ad Tarich Reguum Persi e neqtie prior pars Tetem ac, hactenus mihi visa est a
mnes Gemara, quotquot re exta in regionibuου letaliae. Qua de re vide sis Sixtum Senensem Bibliothetae Sanctae libro secundo & quarto. De lectione autem ' posscstion o librorum Talmudicorum interdicta, plura oecurrunt in supra citata atque innocentii quarti Bulla, di isto tomo pag. es, in Clementis vI. I. 2o, tom. pag 23, in Gregorii xHI. Io , tom. 2.pag. si, in Literis Apostolicis pro ossicio inquisitionis pag. 3 sp, & ista commentariis Francisci Pegnae ad Di rectorium In qnisitorum Nic. Ei-merici pari. it, cap. ivi pag. y , Ioannis Steidani Commentar o Ir, Petro Galatino, ac in millielmi Schichardi Bechinath Huperia, him. Sed de hiice Deo volente accuratius alibi. Ideo autem Ebraica fideliter de locos unded sumpta sunt, praeterversione . adjicere visum est, ut facilius de re qualibet judicet lector eruditus , ubicunq; nobis secure credere nolit.
520쪽
Ad Leges EBRAEORUM., LIBER PRIMus
Successitanum, apud veteres Ebraos, distributis. De Liberorum, qui recta defendunt successisne in Bona paterna.
Bana, veluti fundos, utensii Ia, Supellectilem, re mina ἔ aut in Dignitates, ut in Regiam, Pontificiam. Ejus, quae in Bona erat, universa quidem materies cernitur in differentia quintuplici. In Succeiasione Liserorum, seu recta descendentium; Patris , unde omnis Successio a latere pendet; miraν, qui fratriam viduam ex. Lege duxerit; Mariti seu unde vir; ac Fisci. Neq; ulla omnino est ini Bona Successionis species, de qua, ex hisce rite cognitis, non facile est dijudieare. Liberi, ut Sui, necessarii ae domestici haeredes c quorum prima causa est in successione) aut Patri succedunt aut Matri. Succ dunt Patri Filii & Filiae atque ex hisce Nepotes posterique. Ita tamen, ut Filiabus Filii nunquam non praeponantur. Hisce nimirum nouexstantibus, neque aliter, illae Haereditatem adeunt. Nepotes vero S Neptes eorumque posteri, defunctis Liberis, induta parentum per lanaae pro eorum sexus dignitate, avo succidunt, sive in Capita