장음표시 사용
521쪽
sve in stirpes ut varietas speciei exegerit habita praerogativae fiIii primogeniti atque familiae erciscundae ratione, de qua statim. Nam
iabι quis ipse est insuccessione bared staria praferendin, etiam universa proles, qua es more ejin egreditur, est praeferenda. Discimus hae eex Milba, t t. Raba Bathra, cap. Vn, ubi ad hunc modum. de Liberorum successionibus, leg turi a mo
Oνδε seu series Bareditariasuccessionis hujusmodi es. Si quis moria atur Abo nons erstite, ιmn1feretu hared artem e M ad filiam ejus. Filiis in anteponendin filia. uηiversa proles ὸ femore ejus egressa, A a etyanteponenda. Filia est anceponenda fratribus, ο universa proles λ femore ejus egressa πννιώαι est antestonenda, oec. Ea regula es universalia subi quis insevccessione est praeferenduu Vse, etiam universa proles Uemorauis egressa nam hoc locutionis genere, pro posteris hujusmodi, tituntur in es itidem praeferenda. Et receptum est apud Ebraeos illud α' I VI Filiorum Fim vetat ipsi habentur sibi. Lex s.cra, qua subnituntur receptae Magistrorum hae sententiae desueees sone inscendentium, habetur Numerorum XXVI I., Si qris mortauae fuerit σ filium non habuerit, transferetis Hareae tem ad Aliam eseae. Neque a Liberorum ratione diversam heic habent eam, quae est Nepotum Neptumve, qui Liberorum defunctorum sive parentum tu rum locos occupant, adeoque jure successionis vicariae, seu quod voiscamus Repraesentationis, succedunt. Quod vero filios filiabus sem. per praeferunt Magistri, atque has, sive illis ipsis five posteris eorum superstitibus, plane excludunt; evenit id ex interpretatione ver inrum, quae iam ei lavimus. Ac si dictum fuisset, filias ad succesimis Rem nunquam evocandas, ubi filius superstes esset. Cum interim etiam autument ipsi ex dissimili eorundem verborum interpretatione, quae placuit aliarum gentium iurisprudentibus , Liberos utrius-quc Maus haereditates pariter cepisse, nequc filios filiabus anteposi-Diuitiaco by Corale
522쪽
tos. Gemara Hiero lymitana ad iit. Raba Ratis, fol. IL col. D
aeneficium c diam inparisarae nugni . Euod inde ortum s. gnia interpregantur verba ista & filium non habuerit, ac si aristiceretur , at si habuerit, utrique paressint. Simil ter intelligunt Hud , quod Friptum est, de si filia ei non fuerit i mod si fuerit, utrique μι Ρ rex. Certe de Iobi filiabus legitur, deae t eis pate aus haressitarem in rer fratres earum, quod interpretatur Beda, moriens fecit coharedes fratrumsuorum. Locus est Iobi XLII. is. Ubi Levi Gersemides hoc factum ait Ivντη Tm propter dignitatem re pulchritudinem ea um, perinde ac si jure communi cohaeredes neutiquam fuissent. At vero apud veteres Romanos sui haeredes utriusque sexus pariter, ex ipse XII. Tabularum jure succedebant; uti liquet ex l. C. tit. de legitimis haeredibus. Caji Institui. tit. XVI. Institi de Haere. dit. ab In testato gi. D. titui. si Tabulae Testamenti nullae extabunt, alibi passim. Quo factum est, ut ad Romanorum Leges quibus liberi
utriusque sexus naturales, modo legitimi etiam essent, cum adoptivivis aequiparabantur; non ad Ebraeorum, quibus etsi Adoptionis gemntis quoddam in usu, ut infra monemus, sexus tamen sequior posthabitus in successionibus erat, nec, filiis eorumve posteris exstantibus, ad haereditatem omnino admissus adposite disputans D. Paulus ad Romanos ea p. vi II, II. tam de Adoptivis quam Naturalibus locu tus ει δε, inquit, τηκ in λω κληρονόμοι si liberi, etiam .aredes. Quod tamen vertitur etiam,siautemfilii, σ haredes, ut in vulgata. Sed feminae argummio non satis comprehendi videntur, quas ibi ex elusas nemo sanus dixerit. Atque ut ' Ebraeis tam filios o quam utriusque sexus prolem denotat, ita & Graecis τέκνα atque etiam Hellenistis iiοἰ, pro ν Um substitutum. tam liberos, quam filios, non raro significat. Quemadmodum item Filii appellatio, Iure Caesareo, filias saepius continet; ut videre est ll. 84, Iio, & I2asD. tit. de verborum Significatione. Vide sis etiam D Paul. ad Galatas cap. IV, 7. atque inferius cap. XIV. Neque vero ex Romana Ju- Λ a risis
523쪽
risprudentia tantum, sed etiam ex Mahumedana quae ita in oriisente & Austro latissime a muliis seculis obtinuit, ut Romana olimi in Oriente tum in Occidente liberi utriusque sexus simul sucis cedunt Nam hac item, partes in successione filia unita simul cum filio aeqi ales, piure, cum filio inaeqhales tactu ni; uti videre est in Alcorano, Suratha seu capve iv cui titulus Elnas basive de Mu ieribus.
ri 1Na riam INJ Tn Deus ita pracepit vobis de Liberia υsru. Mascuo pars sit quan informinarum binarum. Euod si filiariam numeνω bιnas excesserit, etiam π eis singulis sit Terra a ; quicquid νeliquerit de fune M. Austo unicafuerit, aemicum ipsa sorti rur. Sei licet filiabus, ubi cum prole mascula plures essent, ita tribuisenda est ex hoe jure haereditas, .ut filiis singulis inter filias sors duplexcederet. Adeo ut cujuslibet filiae tors vocitaretur pars tertia,& sors cujuslibet silii Tertiae duae. Denominato numero non ex assis divi sone ut palam est, sed ex ea ratione, quam invicem habent filii filiaeque in hujusmodi distributione singulae. Ubi autem filius & filia etiasti unica, tam huic quam illi assis dimidium hinc debetur. Ita intelligendus est locus ille Alcoram, qui, ut non pauci alii, non tam secundum verborum significationem, quam sensum legitur in versione latina, quae saepius etiam est depravatissima. Deo labente sie ibi Λ-aoara VIII. quae simul cum IX, X. & XI, quartae, in codie e Arabi. co respondent) quantum duasi νη- habeat filiin. Et si plures quam dua fuerim, ide duas tertias; si unasola, meriam. Nempe idem innuit heic, filium habere duas tertias, ae filiam quamlibet tertiam unicam, modo quo dictum est. Unde Mahumedes Ben Λchmed, in exegesi perpetua ad Akoranum, rem totam sic explicat: m4
re vero Dem/neo tribuitur, tibi unita fueris cum masculo filia ; D. MAEpara tertiamsibo tertia dua, si ab isqualitate in harediosis distribu tione recedatur, Consonum .iiam hisce est, quod de Succession o a Ialere
524쪽
rma N N IIII cessi erant scum fratre aemortui Brores bina, bisce singulis) tertia debetur. Si demum reliquerit quis tres simul σsorores Masubparssit quan faminarum duarum. In Italica atem prioris loci versione legitur,c e rapta che diae habH-mo due teret . Quasi duae tantum tertiae ad filias binis plures ex lege attinerent. Sed proculdubio in eo quod est stares quam duafuerint, isse duas tertias; in versione latina, aut perperam legebat Italus, aut substituendum temere putabat, ista duas tertias; quod non solum ipsi rei adversatur, sed etiam fidei tum eodicum impressorum , tum exemplaris, quod habeo, Manuscripti, neque ipsa versione recentioris ubi etiam ille plane legitur. Et mirum est,ab Andrea Arrivabenio obtendi,versionem Italam ex Arabico esse desum tam eum manifestissima occurrant in ea passim argumenta, non modo Roberti Retinensis Angli, Latinam impostorem fuisse secutum,verum etiam & ipsos sive librariorum sive Typogra phi in Latina errores, utpote ex Arabici eodicis ope minime deprehensos,retinuisse. De Latina, & Italica vide etiam, si placet Iosephum Scaligerum Epistola CCCLXI & CCCLXII. Sed hoc obiter. Non solum autem apud Ebraeos, verum etiam apud alios secu lorum vetustiorum populos,Mares in suecessionibus potiores sunt habiti, quod & animadvertit Ioannes Corasius in senatusconsultorum Curiae Tolosanae cap.LIX. De recentioribus seculis, res est passim obvia.
De Liberorum in Bona Materna secessione σ Iure Dotali. MAtri nuptiis solutae simili modo suecedunt etiam Liberi, sed
Nuptae, non sine Temperamentis aliquot; maxime Tribus, e quibus pendent cetera. Ea sunt, aut Successio Maritalis de qua infra suo loco, aut ubi Mater filio sine prole mortuo superstes est; aut de liberorum sexu Extra hare , ut Patri, ita Matri post mortem patris, filii, nepotes, filiae, neptes linea recta succedunt.
525쪽
ubi autem filio sine prole defuncto seperstes erat mater, non ita eἱ mortuae sine liberis successit filius rapI , aut instepulchro, uti alunt,
ut transferretur per demortuum ejusce nomen, ceu jure aliquo suciscessionis vicariae aut repraesentationis, haereditas materna ad adgnatos ejus leu paterno sanguine conjunctos, veluti fratres, sorores, patruos seu amitas. Sed ad matris adgnatos seu paterno ei conjun- istos sanguine revertebatur. Nam adgnati seu paterno languine coniuncti solummodo a latere succedunt. Nemo omnin4 cognationis maternae nomine; quae nec pro cognatione civili habebatur, ut
πι ita transfemtur barerisas ad patruos ejus. Unde Moles Maimonides, Halach Nechaoth, seu de Haereditatibus, eap. I. naz MI
QN Semenstuposteri ii υ- Matris sum es haredes, si modo'steros habuerit; sin vero, redit hereditas ejus ad cognatos familia VM paterna. At ver), siprimo mortuafuerit Mater, repostmodumsibin; tametsi fuerit minor, quantulocunque tempore superstes, aut minime in utero compleverit mens s suos,quandoquιdem momento aliquo matri superstes fuerit, eisuccedit, Nimnsfert hareiamtem ejus ad eos, qui eageognasione paterna er hared Uunt. Quod ad Liberorum sexum attinet; duntaxat malculi sed post maritum, qui in successione hae semper praeferendus, ut infra, cap. XVII. Oiunditur succedebant. Ceterum & de Bonis heie distinguendum est. Alia in hae successione erat Dotis quae Virgini CC. auiorum, seu siclorum L. praestitui solebat, viduae aut vitiatae Eurorum C. seu siclorum XXV. alia reliquorum bonorum uxoris seu Matris, quae omnia nomine NYuro veniebant. Etenim haec ad Liberos quoscunque uxoris masculos post mariti mortem transmittebantur, illa ad Masculos duntaxat ex Marito, qni
Maabat susceptos, modo mox indic to. Ita Gemara Babylonia ad tit
526쪽
wh. Cetbuboth, seu de pactis dotalibus, fol. uer. de Moses Maimonideshatach. Ishoth seu de re uxoria cap. XIX. Quin Moses, quem diximus , Halacha eadem cap. XII, sex esse res ait , quae, praeter p v
DP dotem principalem, marito incumbunt, ae Nan id est, conditiones aut appendices Dotis appellantur seu jura dotalia,
in rim tu in medicorum cum uxori a mamo praestetur, si
agro verti ; ut ab eo redimatur, si captiva fuerit; ut sepeliatur ab eo, si fuerit mortua; ut alatur ex ilBussubstantia, re in assibus εμι degas post mortem Vin quam diis vidua fuerit ι ut filia ab eo suscepta ex ilB- substantia ost mortem ejus alantur, quamdiufuerint innupta; ut de reum liberi ejus masculi ex eo suscepti , succedant in Dotem prater partes, quas cum fratribus insuper capiunt in haredi repa/erna.Ηino distinctio satis obvia , de suecessions haereditaria. Aliam ess rrim , seu haredirariam ex Lege Successionem, aliam 'a n,n ' Nam seu ex eonditione dotali,quam,ctam ceteris Ar In sive E Sancitis Serib νum laetae Legi superinductis, i. e. illustriorum Iurisprudentum seu Consessus Magni Decretis volunt manasse.Expresse Dotate hoe Consessui illi tribuitur a Maim nide,dicto tit. cap. XVI. Atque ad Decreta eorum attinet illud Servatoris apud D. Matthaeum XXIII, 2. Supre cathedram Mosisseis runt Scriba σ Pharisai; omnia ergo quacunque dixerint sobis τηρῶστηρωτι νω ποιῆτε κιρνναίου, stemate, arfacite. De ea re videsis,an te alios, Abulensem ad D. Matth. eap. XV. quaest. Ir. & ad XXIIl. quaest.27. Sed de eorum autoritate in hujusmodi aliisve decretissan ciendis amplissima, nos, accuratione non exigua, in libris de Consessu illo inlcriptis. Etiam in Materna Bona, ubi binae uxores essenti successionis exemplum affert idem Maimonidei dictae Halachae cap. XIX. Habet in bonis uxor M. Siclas. Patit filium Atmori tui. Ducitura viro superstite alia, eujus Aona ducetiti sunt. Ea item motrira, mori
t ritus, cujus bona bis millo sivi. Ea prima sakep tua filiin -
527쪽
pit mille, ex seeunda ducentos, pro ratione bonorum maternorum;
r- tra vvN petra a re in id, quod reliquum est, aqualiter succedunt, adeo ut filio primae cedant MCCCC. Si est, secundae DC,
praetermissa in exemplo primogeniturae in bonis paternis ratione,quae si admittatur, alia ejusce, quod reliquum erat, distributio facienda; uti mox ostenditur. Atque hoc in luccessionibus obtinuit, ubi N ' unicus denarit eu gursu minimum unicus prater boona materna superem. At vero si supererat omnino nihiI, tunc in partes aequales uterque filius, seu quemadmodum exigebat Lex sacra succedebat,ut idem eodem capite. Ubi etiam momentum mortis, patris spectandum tantummodo esse docetur. Adeo ut, quae postmodum accreverint patrimonio Bona alia, pro nihilo in hac specie haberentur.Quin s aes alienum aequale esset Bonis praeter bona materna reliquis, nihilo minus in distributione haereditatis ratio ejus neutiquam habita. Cet rum,ubi mortua uxore altera,e qua filii suscepti alia ducta fuerit, quae, cum perperat etiam filios, marito superstes, sacramento viduae praestito
dotem se nondum remisisse, vendidisse, nec sibi ante cepisse s sine quo dos viduae minime exigenda erat; de qua re idem Moses, citata Halacha, cap. XVI. moreretur, hujus, utpote viduae juratae ac dotem Iam si ve possidentis sive vendicantis, filii ex Lege succedebam,illius, cui maritus superstes fuerat, filii ex ea quam diximus Conditione Dotali. Unde fiebat, ut primae filii maternam hanc haereditatem seu dotem primo ea perent, & dein filii secundae etiam tuae matris dotem; idque tametsi nihil omnino reliquum esset praeter ipsas dotes. Quoniam scilicet utriusque successio ex Conditione Dotali non erat. At si quid reliquum esset, aequalis ejus fiebat distributio. Si quis uxores binas, quarum utrique filii, reliquerit, &iplae viduae, sacramento vidua rum praestito, mortuae fuerint, utriusque filii in dotes maternas seorsim succedebant. Sed neuter ex Conditione Dotali, sed ex Lege. Et primae filii secundae filiis antepositi. Nam bona mariti, hypothecae jure, ad praestandam uxoris superstitis dotem oblisabantur. Sin vero neutra viduarum secrainentum illud praestitisset, successerant fi- Iii utriusque in Bona Dotalia, qua paternorum bonorum ita pars fa-- cta fuissent. Si praestiterat altera ,altera minime, hujus dos patrimo innii pars fuisset facta, illius, dotis nomine ad filios suos venisset, bo-
528쪽
- i immis a paternis quae ad utriusque filios pariter attinebant. Sum mn est, in matris, quae, patre stiperstite, demortua est, dotem filios Imorsim perpetuo succestiues inviduae ita demum successisse, si ea juram mentum, quod diximus , praestitisset. Atque similis ratio obtinebat. sive plures, sive unicam quis haberet uxorem. Dos autem in tantum denotat, quod expressis dotis nomine pactis & instrumentis dotalibus marito, ut Donatio propter Nuptias, inserebatur, ut excludantur alia quaecunque sive profectitia sive adventitia uxoti bona; de quorum natura ac nominibus consisar Maimonidem Halach. Isboth, seu de re uxoria, cap. XVI.
D. Liberis Naturalibus e Concubina, Ancilla, Extranea, genitis. De Mam teribus ac liberis ex Incestu se eptis. Et de Iephtho ὸ patrimonio Umtribus uecto.
Cum autem Libiti sint alii Legitimi, Naturales alii i tam hi
quam illi in haereditatem veniebant, sed non sine distinctione, Nam Naturalium, seu eorum, qui ex legitimis nuptiis nati non sunt, alii fuere ex Concubinis,quae nec Ancillae nec Extra. neae seu Gentiles, sed in uxores rite duci potuissent; alii ex Incestu seu damnata, seu Turpitudinis nomine, coitu geniti; alii ex Ancillis seu Extraneis sive Gentilibus. Primi & secundi generis liberi haereditates adibant, non item tertii. Concubinae primi generis non aliae habebantur a justis uxoribus, excepto quod sine nuptiarum ritu pactisque dotalibus justa uxor non fiebat, quae in Concubinatu praetermissa, Unde, ad illud ii. Samuelis V. II. Dupidetiam duxis uxores N Concubinas Hieroselymis, Gemara Babylonia tit. Sanhedri seu de Tribunalibus & judieiorum formulis, sol. II. a. N
uxores; a id Concubina y Au Rab Iehuda ι Ait Rab, uxorσι feri actis dotalibus ain ritibus nuptiarum; Concubinis nes bos ne j ita a Bibitis. Adde Gemaram Hierosolymitanam .i. Cethuboth. cap.
529쪽
.DE SUCC. IN BON. DEF. CAP. III.
V, fol. 29. hal.7, eol. 4. & Commentarium adjectium primo capiti molachae Dhoth, seu de re uxoria, Mosis Maimonidis. Si tamen eam, γuaeum legitimum haberi conjugium non poterat ob natalium de ectum, veluti servam quis dotalibus eum pactis in Concubinatum .cceperat. ea & uxor improprie dicebatur & Concubina. Sie Magistri in exemplo Ceturae quam eandem cum Hagare fuisse plerunque volunt) ab Abrahamo ductae, Gen. XXV, r. ibi R. Bechai fol. 3r.eol. . ad illud, c bis Concubinaνum deit,dona. f c. Ceturae filios
inprimis a Magistris ait intelligi, 'A, Ua,n rumpa
Vocatur inquit Concubina, quoniam erat ex familia servilia caturaviem uxor, quoniam non sine instrumento dotali conjuncta est. Atque Ae Magistri nostri, pia memoria; uxores cum instrumento seu pacto δε- ais, Concubinassine hocAri. Quin vetustissimus autor libri Zobar, ad Berasith, fol. 9 col. 3i6, in illud de Abrahae donatione. mun
Fihι Concubinarum sunt hie si Cetura, qua concubina π antea re nunc erat. Atque ita sane expressim nuncupatur I. Paralip. 32. Videm
fis D. Augustinum super Genes. ad literam quaest. 9o. & de Civitate Dei lib. XV l. cap. XXXIV. Liberis autem Concubinarum, cum quibus Iegitimum contrahi potuit matrimonium, successionis ius agnoscit. David Κimchius ad II, Samuelis lX, . ubi Saulis, ex Rirpa Concubina, filios eum Mephiboshetho ejusce ex Ionathane F. Nepote in paterna bona succedere debuisse vult, si perduellionis erimen non intervenis
fuerintsim concubina. Vide II. Samuelis lII, 7.&XX l. 8. de Riχ-pa. Et fuisse etiam, in ingenuis in concubinatum accipiendis, pactorum dotalium quorundam usum, agnoscunt, sed non ejusmodi, ut conditiones illae dotales. quae ad uxores spectabant, in eis loeum haberent, unde iv successio in Dotem, quae uxorum proles erat cui capite ostenditur superiori ad Concubinarum Liberos non attinebat. De qua re consulas D. Κimchium ad Il. Samuel. V. is. Ceteram autem haereditatem proli Concubinarum hujusmodi negatam a Rabbinis, qui Jurisperitos agunt, non compurio, utcunque a doctissimill
530쪽
atque ratearem literarum eallentissimis, dum de Concubinis distinguunt, earum, qualescunque fuerint, liberos temere ex in aeredatos video. Videsis Joannem Drusum ad loea dissiciliora Ge- gustos cap. LXIV; & Davidem de Pomis in Lexi eo, verbo uia,s,fol. IAI Ioannem Pinedam de Rebus Salomonis lib. II. cap. III. Sed, ut id quod res est dicam, Concubinae hujusmodi ingenuae atque Israeliticae, tantum non justae uxores erant, & sane uxorum nomine interdum ei. iam in sacris literis eas designari volunt Magistri. Inde ad illud de Davidis Regis uxoribus& Concubinis supra citatum,Gemara Babylo nia fol. o. a, ad tit. Sanhedrin, NMI U ci, ut imis pleretur numerus octodenariuι. SciIicet mandatum Deuteron.XVII, 37. de uxoribus Regi non multiplicandis, de pluribus quam octodecim intelligunt, ut videre est in Milna tit. eod. cap. II. Quin apud Hel lanistas, Estheris ii, 8,-γu satira sive uxorum custos tam id quod eis Uzn u sive e os concubinarum quam metun u seu Custos uxoσum interpretatur. De I beris ex incestu genitis quod de de Concubinis & de uxoribus inis genuis & Israeliticis, sed quibuscum sive ob assinitatem, consanguinitatem matrimonium contrahi non poterat, inteIligo ita Moses Maimonides, ex veterum scitis, Halach Nechaloth, cap. i.
n,na, pnN Omnis qui proximior est, tames transgressione, successit, aesti plane legitimus fuisset. tauomodo p si cuisu filiin Mam-
Σουν aut frater Mamare, hi m hareditatemsuccedunt non aliter, ac alii fisi, Mifratres. Vide nunc Gratianum Caus 33. q. 7. & Hieronymum in Quaestionibus Ebraicis ad ii. Paralip. cap. I. qui ad illud Salomonis, ibi Hesi cum ρa re meo misericordiam magnam cae constituisti me Regem pro eo, causam velut e Rabbinis petitam adjicit, quia δε- eundum Lerem prohibilum erat, qui de alterius uxore generat sum de Bethseba Uriae: introire Ecelesiam; quasi natales ejusmodi iure communi Sueeessionem praepedi vissent. Mameter in Deuteronomio ἐκ πόν. rae seu de scorto natum interpretatur tum vulgata, tum Hellenistica versio. In Arabiea R.Saadiae Urilegitime genitin, in Erpentana maNa',4ρu ι meretricis,ae in Ms. versione quam Bibliothecae Riunis delianae debemus vir fir meretricio proles vertitur.Et tralati Graeco.