장음표시 사용
711쪽
DE SUCCESS. IN PONTIF. LIB. I. C. XI.
um sacrum ἱ ita ut de jure Pontificis eIigendi locus, qua posteros sal tem spectat, neutiquam i uerit capiendus. Idem habet & Zonatas. ut pleraque alia, quae de Pontificibus, Josephus. XVIII. Iosephuolivi Canei, Russino, filius Cami, successor Alionaeo ab Herode Chalcidis principe datur. Idem Flavio Iosepho etiam filius Camydi vocatur, dicio libro, cap. III, Puto 'in p seu Camit bapatris nomen fuisse. .
ΣIX. Ananiaι Nebedaei filius ab eodem Herode, qui & Iosephum ex-
X. Ismaelin Nahet F. ab Agrippa iuniore Rege imperante Nerone suffectus. Ioseph. lib. xx. cap. H. Russino, filius Siab dicitur, & Si-gonio Siae. XI. Iosephus cognomento Cabei Russino Gaddi Simonis Cantharae filius, ab Agrippa item, Ismaele Romae cum Chelcia gazophylace obsidis nomine retento, Pontificatu sub Nerone donatus. XII. nanus inani Annae item dicti filius quintus ab Agrippa Rege Iosepho Pontifice privatam vitam agere jusse, substituitur. XXIII. Psia Damnat Russino Dannaei F. Anano exautorato, ab eodem Rege in dignitatem evectus. XXIV. R mahelis F. Damnaei filio summoto, ab eodem suffectus. NXU. Matthiri Theophili F. ab eodem etiam dignitate, pullo Iesu Gamalielis F. donatus.
VL Phannias Phanaμι item dictus, Samuelis F. ii populo tumuliu-
712쪽
ium cum potestate praefuerum provinciae. Quem locum ita male accepit de suis interseruit Eusebius in octavo Demonstrmionis, ut contra Iosephi mentem, Herodem ceterosque, qui cum potestate praefuere, Pontifices eonstituerit ἁπηαους ' αο νον-Eβρο ιανο γο obscuros G ab Ebraeis tantummodo oriundos; ac si generis Sacerdotalis ratio postmodum nulla fu-'isset habita.De ea re item vide u. Caliau bonum Exercitat . in Baronium Ιω,8. Certe & Zonbras alioquin Iosephi sequacissimus, ait quidem Pontifices ex Aharonico sanguine plerunque constitutos,MI hὶαε ζι -ντωτο ιδες τουτο, esea consuetudosemper non es obseνυam. Quam tamen violatam nulli bi puto constabit. Numerus, quem assignat Josephus doco jam cita ob Pontificibus ab Herodis initiis ad Templi excidium constitutis, id est viginti octo, ex hisce viginti sex & Aristobulo atque naneso de quibus capite superiore constatur.
N cephor spatria retiae Ponti cum intervalli jam dicti is erculus in vulgatu radicibin emendatur. DePont cum nomine Annae ut TCaiphae in Evangeno trairuto, atque Chanameele gyptio is IsmaeIesen Elislia Pontificibin ,ee Iosepbo, nee Christianis scriptoribW,memoratu. De Jesu Ben Gamia ae tempore Hasmonaeorum. Alia ex Talmudicis de Templi secundi Pontificibus.
IN Nicephori patriarchae pontifieum serie. horum quos diximus aI
quot praetermittuntur; alii etiam praeter hosce interdum inseruntur; idque in codice, quem memoravimus ML Sed & in eo reperitur,undo impressus corrigatur augeaturque. Pro I, λεαξαν, Γησους, d ε,l'οὐα σάν, apud eum legendum proculdubio, 1 ησους ηος Σιλ, Ila a G2ρ, Eleazar, sis filius Sis,Dazar, uti etiam habet editio latina; adeo ut unicum constituatur nomen, iuxta ipsam veritatem, inter Eleagarum'de Joagarum. Quod vero habet Nicephorus sub Caiphae Pontificatu, cincta αυτ ον ο ενα μόνον οἱ άωερμc ps νονθ , In annum unicum duntaxat consι tuebantiar Pontifices,ex codice bis legendum est, σι τοτε
713쪽
γεον5, Pontifices qui tunc fuere constituebantur. Adjicit dein, Caipham ideo fuisse Pontificem anni illius,quo Christus passus est; τῆτον ', inquit,
μιsςαται Bmω 'λατης PωμἀIων. Hunc irero destituit m tessius dux Romanorum. Ita enim ex MILetiam corrigendus est codex impressus,
qui Maτώλ' habet,ut recte pridem conjecit itidem Isaacus Casa ubon in Annales Ecclesiasticos Exercit.xi Ii,f. 4. Atqui error est, Pontificatum tune ex more semper fuisse annuum existimare, tametsi binorum qui praecessere, Simonis scilicet & Elea rari Pontificum dignitatem annuam fulsisse ex Iosepho satis liqueat. Et male acceperunt Iosephum Nicephorus de Cedrenus, quorum alter a Caiphae, alter ab Anani seu Annae Pontificatu annuam fuisse semper dignitatem tradidit.Vide sis Ced renum pag. I33. E iam & Eusebium in Chronico num, M Dcccc Lxxxm. Compluribus autem
annis Pontificatum gessit Caiphas; idque tam ante quam post Christi pas
sonem. In sacramenim evectus est dignitatem a Valerio Grato circa quinquennium ante Christum passum. Nam sub id tempus Pontius Pilatus ei suceetar datus est. Neq; est destitutus, antequam Pilatus decennio in provincia exactoRomam accusatus proficiscebantur, & rebusIudaicis prospiciens Vitellius Syriae Praeses in Caiphae locum Ionathan. Annae fi lium suffecit.Vide sis Joseph. lib. xvii I cap. Hi,v,& vI,Eusebium m. M MILI 1,& D. Luc.m,2. De initiis autem Caiphae plura atque alia,Caesar Baronicus in Annalibus, Josephus ScaIiger in Prolegomenis ad Thesaurum,ae Dionysius Petavius in x. de Doctrina Temporum, cap. Lv. At in citato D.Lucae loco,ubi anno xv. Tiberii,quo Pilatus Iudaeae procurator biennium aut circiter dignitatem gesserat, conjunguntur pontifices simul bini Annas & Caiphas. Verba sunt, sua. tu Κασφαsub Pontificibus Anna'Caipha. Quo tamen tempore Caipham Pontificatum solum tenuisse discimus exJosepho .Et de Anna dc Caipha simul Pontificum nomine memoratis alia sunt in novo Federe obvia. Quintuplex fere haede re habetur sententia. Prima eorum qui dignitatem seu functionem Pontificiam unico, ex jure communi, tantum debitam, violatis jam sub Romanis saeris Ebraeorum legibus, sive binis simul sive alternatim etiam
eodem in anno volunt donatam fuisse. Atque haec vetusta est cujus vestigia habes manifesta apud D. Augustinum in Ioannem, tract. x Llx. Secunda, hosce uti tunc ceteros annuis muneribus fuisse functos. Vide Nice.
phorum in Caipha,Eusebium Hist.Eccleslib.i,cap.x.dc Demonstrationis
714쪽
lib.um, Dionysium Petavium libx. de Doctrina Temporum cap. Lur, de commentariorum in D. Lucam & Ioannem consarcinatores. Tertia sententia est, Annam ibi Pontificem dici aut eo, quod illo nomine etiam, qui eam dignitatem antea gesserant,exautorati uti solebant quemadmodum& lupra ubi de Alcimo agitur monuimus aut quia stationis alicujus Sacerdotalis princeps erat adeoque δεγερ Cc seu Summus Sacerdos vocitabatur. Certe & Annam antea dignitatem tenuisse, ex Josepho manifestum est. De hae sententia vide sis Carolum Sigon in m lib. v. de Repub. Hein braeorum cap. H,ejusce sequaces.Quarta sententia est, Annam fuisse Pontificem secundarium, vicarium seu Πd Caiphae,ideoque Pontifici, simul cum Pontifice primario nomine de lignatum. Certe Iosephus Etlemi filius, qui Matthiae Theophili filio συνιιωσαῆ in sacris adjutor erat & vicarius unicum in diem, id est Expiationis fellum, nuncupatur etiam so sepho αργυρίς Pontifex alter. Vide eum lib. xvia,c. v m. Et in Magistrorum commentariis,vicarius ponti ficis, etiam pontificis nomine diserte in digitatur. quod vide in iis, quae sub finem hujus capitis & capite primo libri sequentis ea de re occurrunt. De hae sententia consulas Iose phum Scaligerum in Prolegomenis Thesauro Temporum praefixis, Calaub. Exercit. Xm,3. 4,&s, & Constant. U Empereur adiit.Talmud. ML doth p. 18o. Quinta demum est Illustriis Cardinalis Baronii, qui cum posteriore sententiae tertiae parte, quae stationum Principatu nititur, aliam conjungit deSynedrii Magni Principatu velut huc attinente. Non dicimin
sic ille in Annalibus Ecclesiasticis ad annum Christi xxxi. Annam hac
xantum nrtione t quoniam nimirum erat ordinis seu stationis alicujus Sacerdotalis Princeps esse dilitare Principem Sacerdotum, sed π alia prorsuque diversa, qua Uubinferimus. Erat quidem apud Iudaeos ex Senioribus ath Magistris constatum GPgιum,quod ab iliis Syned in aliau Sane- δεμ dicebatur,eonstabat , exseptuagιnta duobus υiru. Hujus originem a Deo per Mosen instituram habes in libro Numeri. quando Deus D prac pit, ut feρtu aginm viros deligeret, quos Senes LT M istros populi esse nose set. Hoc femorum Collegis anctis duobus aliis,qui Heldad N Medadpersonas agerent i qui luet remansissent in castris, eodem tamen a at i stiritu
simul de Regibus judiearent. Deinde pauculia inret jectis, IIMA Autem podad rem profo m pertinet) fui prassiclorum semoriam prιmus h beretur,
715쪽
nόὸ DE SUCC. IN PONT. LIB. I. C. XII. l
idam P inceps Saceaotum dicebat tir; eam asioqui summuι Sacerdos priamnum omnium locu teneret,cunctospraesset'incipibm Saceriatum:Muttho um perfunctio io'.irpraefecti, Mosis es' daron, quorum quandam mili/udinem exprimebant.bies Anna,cum esset ejusmodi Collegii Princeps, merito sicut L Caiphas,PrancepsSacerdotum dicebatur dicet utrivis funis esto esseι omnino distincta. Et paulo post: Videas insuper in Epangelio D. Joannis capite x v m.) cum Christi causa ageretur,aesubinde de vero Pνρ-rbem quaestio esset, eundem primo ad Annam, rannuam ad Principem S eerdotum illius Collegii esse perductum, ac demum ad Caipham, sine cujMaonsu sententia Drenda non enut. Videas etiam apud Acta Apostolorum, cum de tete si ijudicium,nimirum deside Christi, quampraedicabant Ap soli in eo conste primo loco nominatum Annam, inde Caipham,postea ju-xm con tu ordinem Ioannem Alexandru ac reteros. Hacsunt qua is Anna scalphi 'incipatu Sacerdota interfl istincto babuimru dicenda. Quod ad harum sententiarum primam attinet,certe nullibi binorum simul pcntificum pari jure simul utentiu mentio extat.Et crebro apud Taltpudicos
constituebant binos stacit Pontifices. Tantundem non raro in Talmude iis em Babylonio.Neque aevo illo,quo venalis fuit & tam desultoria digni. eas, bini ulli bi pariter admissi simul leguntur. Et quod de Abiathare Za- co conjuncto supra habetur,aut apud Iosephum de Manasse,qui uari. τάρπερω νης Ponc catinparticeps erat cumJaddua, id de Vicatio aut Segene potius capiendum. Quod de similibus dicendum.Secunda vero , quae Pontifices vult annuos adeoque unico in anno com millos Anis nam & Caipham,tametsi Josephi Pontificum latereulo nimium adversetur, habet tamen etiam in commentarii SEbraetrum,quibus aliquantulum asieratur.Etenim de annui pontificatus ulu in posteriori Templi secundiaevo expressa est mentio in Gemara Babylonia ad tit.'omac.r,fol.8 b, ubi de Pontificatu pretio redimi sol ito agitur. Veroa sunt, , nrimi A no iv diu tam Et permutabant isium singulis annis. Unde.etiam conae clave. in quod Iubsestuin expiationis se recipere solebat Ponii sex mei,
716쪽
m succ. IN PONTI p. LII. I. C. XII.
'CU, seu p ha, id est, conelare Praefectorum Palatinorum
rum singuia annas, quemadmodum Palatina seu Regia ossiciasingulis annis permutari solim; ut verba sunt ejusdem Gemarae. Vide ad Misnam ea nisdem Obadiam Barten ortum. Atqui interm temporalis hujusmodi peris mutatio, veluti lege aut more certo subnixa sibive constans, abbi apud veteres non est satis comperta. Et iam de compluribus in ipso, de quo loquitur Gemara intervallo nam ad Hasmonaeorum tempora, dc ea qua sim eonem Justum sequuntur, specta V constat sitis eos non fuisse annuos sed perpetuos, qua tamen de re vide, quae sub finem eapitis hujus habentur. Quod ad sententiam tertiam & quartam attinet, cel tissimum quidem est, tum Pontificum vicarios, tum eos, qui si vepontificatu destituti sunt seu Expontifices sive stationibus praeerant Sacerdotalibus e nomice insigniri solitos, etiam dc eos quibus erat Pontificibus Languis conjunctior. UndoIosepho ex quo sin. ilia Zonaras, alii lib. XX. cap. vl. dicitur, ἐξαπΤετ la αρχορευσι τασις απος τους ἰερεις, &
Pontifices dusidere caeperunt id e tempore Agrippae junioris & Ismaelis Phabaei filii Pontificatu loquitur) a Sacerdotibin, &c. re singuli incede fiant stipati manu audacissimorum reseditiosorum hominum. Et Halois eos lib. u. cap. xx I. de Numidio Quadrato Syriae Praeside, ad GDν eis, inquit, misit τέσ-i Naθία ναὸ Ανα ira Pontifices Ionathanem
α Ananiam, ubi etiam Jonathan seorsim paulo ante Pontifex nomina. ur. Cum tamen is diu antea e siet exaut oratus, uti ex laterculo liquet.
Ananias autem ipsam Pontificatus dignitatem tunc gerebat, quod ex libro xx. cap. III. & v. manifestum fit. Atque ut Annas & Caiphas simul apud D. Lucam junguntur Pontificum nomine scilicet si nominis tano tum communionem spectes ita apud Iosephum Ionathas & Ananias. Neque mirum forte videatur, Annam prae ceteris ita cum Caipha apud D. Lucam conjungi, qui ipse Expontifex tanti esset apud populares honoris, ut non solum quinque haberet, ut in laterculo, filios omnes Pon tifices quod nemini antea accidissic notat Josephus atque nune Pontificem generum, sed etiam primarias in actione in humani generis Re. demptorem partes velut jurisdictionis seu potestatis civilis, quae Pontiscibus tunc nermista est, socius ageret, quemadmodum a D. Iohanne I doceo
717쪽
doeemgr. At in Actor. Apost. v.f. congregaritur annas Pontifex, de Caiphas,&Joannes, & Alexander, vi οσοι ηαν ἐκ-άνυ -κῶσ quotquot erant ex genere archien tuo seu Pontificali, ubi Annas ita voineatur, officio sacro Caipha etiam tunc fungente. Quin utrique Ponti ficum nomine nuncupantur etiam exaut orati, apud Ioannem Antioche. num Ms. lib. x. historiarum, ubi, nescio qua fide, tradit, Annam &Caiapham Pontifices eum Pilato vinctos , Neronis Augusti justu, Romam ductos esse, atque ibi de judicio atque actione in letum Christum respondisse. Locus habetur in Excerptis Antiocheni nuper ab Henrico Valesio ex Constantino Porphyrogeneto editis. Sed eodex ferme integer, librorum ejus octodecim, extat in Bibliotheea Oxoniensi publitas cujus & editionem brevi futuram spera muru Summa est, & Vicarios &exautoratos, & sanguine proxime coniunctos, stationumque Sacerdotalium Principes, Pontifices seu summos Sacerdotes nuncupari frequenter ; id quod etiam in Evangeliis passim satis liquet. M vero ex hisce fuerit rite elicienda ratio, curnam Annas ita eum Caipha nomine Pontificis conjunctus ei praeponatur, viderint eruditi. Nipro Expontifice aut Vicario sumatur, vix sane est ut ex sententiis de Pontificis nomine, notionibus jam ante, dictis communicato, allatis locum hela habere Annam quis admittat. At noutro modo ita Caiphae pratis ponendus fuisset, utcunque alias dignitatis prae ceteris egregiae, quod supra monitum est. Et Segenis dignitas ejusmodi erat, ut solenni ru' tu proxime seeundus Pontifice dextruMejus latus , quemadmodum ΣN iva UNn seu Princeps familia Sacerdotalis quae puto vice sua sacris operam daret sinistrum in functione sacra clauderet, quod doe mur in Mi a tit. Τoma cap. iii. & Iv. alibique. Nec sane temere ere dendum videtur, D. Lucam, qui Tiberii Augusti, Philati Procuratoris,ae Tetrarcharum nomine, annum, quo de loquitur,signasset, statim bi. na etiam ad tempora Ebraica denotanda, Pontificum nomina subiungere voluisse, quorum alterum aut Expontifex aut vicarius tantum; cum morem certissimum majorum fuisse sciamus, eorum qui rebus ipsi prae Tant,non Vicariorum aut Legatorum nedum exautoratorum nominibus annos & tempora signari. In re tam hactenus inaccesta atque obleuranimium haerere me fateor. Sed vero dum sententiam quintam, quae
Baronii&de Syniario Magno est, intueor; tametsi a Viris doctis fere rejectam video, hanc nihilominus penitus introspectam utcunque nota. ipsum
718쪽
DE SuCC. IN PONTIT. LIB. I. C. XII.
171 ipsum quod heie verum est, certe verisimilioris sententiae ansam praebere non illibenter existimarim. Scio quidem egregium illum virum hal lucinationem ibi habere exploratissimam de numero illius Synedrii , quod non e LXX n. viris sed LXXI. perpetuo constabat. Nec ex Ebraeorum more consessus habebatur Iuridicus, in quo numerus non semper impar. Haud minus a vero discedit, dum Synedrii illius Principem semper Sacerdotum Principem dici admittit. Nec eo modo Annam a Caipha distinctum, ut verbis citatis vult ille, concedere postum. Sed tamen utrunque ex Synedrii magni dignitatum ratione ita simul nominatum non male forsan conjecerit, quisquis rem totam cum Ebeaeorum moribus rite perdenderit. Exhibere inter tot sententias etiam mihi liiseeat conjecturam. Eam ut explicem firmemque, praemittenda sun t non nulla, quibus subnitatur. Primo, ex primaria Reipublicae Ebraeorum in. stitutione, omnimodam iurisdictionem ordinariam cum imperio conjunctam fui sse in Regibus, Principibus, seu Iudicibus, atque in Synedriis sive Magno illo Hierosolymitano, qui consessus erat LXXII-virorum, sive in ceteris XXIlI virorum,quae per urbes disposita. Id scilicet in Ebraeorum Commentariis passim liquet. Secundo,Pontificem seu Sacerdotem summum, quatenus tantum sacra functione insigniebatur, eum imperio ex primaria illa institutione non praefuisse,adeo ut non male quis dixe
tit ad exemplum locutionis usiurpari solitae de Episcopis, quibus territo. ria, dioecens & Iurisdictio,&de Suffraganeis, quibus etiam est Episco palis dignitas leu Ordinis potestas, sed cetera desunt ad Pontificem ea, quae sunt ordinis, plene attinuisse,qua: vero Iurisdictionis, ad Principes& Synedria. Tertio, sive extra ordinem interdum sive innovata, ut lubTemplo secundo, maxime sub Halmonaeis, ac tempore insequenti, Reipublicae administratione, ita conjunctam fuisse Pontificis ac Principis dignitatem, ut qui Pontificatum gereret, is etiam plerumque rebus cum imperio praeesset. Quarto, Ebraeis in Romanorum potestatem tandem redactis, ac dignitate Pontificia, qua sacra functio erat, ita pro albitrio Praesidium atque procuratorum conferri ut ostensum est solita, urisdictionem Hierosolymis omnimodam, praeter eam quae Ebraeis permis sa est, Praesidibus ae procuratoribus illis cessisse. Quinto, Ebraeis tune permisiam esse a Romanis Jurisdictionem quandam utcunque minu iam, qua judicia aliquot juxta leges patrias exercerent. Sexto, ex hac
per silone Synedrium illud magnum ita etiam in temporibus, de qui
719쪽
bus loquimae, scilieet Christo Hierosolymis agente, locum habuisse,
ut in eo de rebus gravioritas, veluti de Propheta qua de re rectissime Baronius, ut expressim docemur ex Milaatit. Sanbedrin cap. r. agi interet. Hine est quod habetur in D. Marc.xiv. s. Es adduxerunt Dofum ad χαῖς τ Pontificem leu μ-mum Sacerdotem, re conis venerunt apud eum omnes sοὶ Pontistera seusummi sacerdotes G Seniores s Scriba, se. Omnes autem summi Sacerdotes, seu Ponti tes, seu Principes Sacerdotum nam ita ἀρχιερεὸς indiscriminatim redditur κ, ολον τa Σαυέδνοy π totum Θnearium, seu omne Conciliis quais rebant advessus Iesum testimonium It eum morti traderent rec invenieis ant. Idem etiam eapite proximo Evangelista, consilium, inquit, inibant summi Sacerdotes cum Senioribus π Scribis, ου totum oneritum, re I sum pinctum duxerunt, s tradideruntPιlato. Qui singulatitet heie de signantius Pontifex dicitur,Caiphas erat, ut diserte habet non solum D.
Matthaeus, qui totidem ferme verbis capite xxv I. rem de Synedrio naris rat, sed etiam exemplaria aliquot D. Marci Graeca praeter versiones tum Syriacam tum Arabicam. Divus etiam Joannes cap. xI. commate
si gerunt ereo Pontifices re Pharisas Σανιδριον Bradrium seu Coneu um, ου dicebant, quid facimus i quia bre homo muta signa facit. Res ipsa insuper & tota actionis ratio circa sententiam in Christi in latam apud Evangelistas narrata probat, in Synedrium hoc magnum convenisse summos Sacerdotes, Scribas & qui aliis nominibus ejusdem pars fuerint. Qain& Ebraei ipsi hoe agnoscunt. Nam ubi de Synedrri illius translatione e 'I Lis at hagarit, , id est, tam
elari Lapideo quod ipsum seu Lapidibus stratum, ni
fallor, D. Ioannes nuneupat= in m Vn Ganoth seu Tabernas loquo tur illi,adficiunt, pro re nata interdum in Lis at halarish seu Conc γε illud, quod Templo Hierosolymitano conjunctiim est, Synedrium rediis
dum legitur in Glolla Talmudica, ad tit. Sanbed in cap. iv. I. 38. b. Se ptimo, postquam Romani praesides ac procuratores ita Potificatus eoa. ferendi potestatem suo pro libitu toties exereuissent, totum genus archi
raticu locum in illis Ebraleae administrationis veluti reliquiis, quae hacteny genti permittebantur deoq; in Synedrii illius collegis locu prin icipem obtinero solitum ille, ut videre est tum in jam adductιs de syn
720쪽
drio ipso, tum aliis, quae sunt ejutaodi, nec infrequentia in Evangeliis&Actis Apostolorum. Unde factum est, quod in Arabica capitis quinti D. Matthaei versione,ubi mentio fitSynedrii,quod ibi pro Synedrio hoc Magno tum ab interprete, tum a Viris doctis non paucis qua bene non heic disputo sumitur; pro eo,quod estSynedri substituitur mNaa N IN NMeredotes congregationis, seu Concibi. Atque in sic adnotat Petrus Riris
stentus simul exprimitur, e quibuι concιtium tunc temporis inter Iurioseonstiterit. Scimus quidem scribarum, Phariseorum,Seniorum, summis Sacerdotibus accedere etiam nomina, quoties fere Synedrium in Novo sedere indieatur. Sed advertendum est & summos Sacerdotes principecito eum semper fere habere, dc cetera illa nomina uon alia esse, quam quae di ipsis suminis sacerdotibus competere possent,&eos, quia praeessent in isterdum etiam complecterenturi ut apud D. Matthaeum cap.xxx HI, 2.Octa.
vo,Synedrio illi Magno binos perpetuo praefuisse,quorum alter qui Prinses primarius -Nasiletu Princeps Synedrii alter IN seu Pateν Syneis. drii,qui Principi secundarius; qua de re Talmudici passim, maxime in tit.
Me n eap.ru, quibus adde Maimonidem lia laclita hedrine. i. Et da ille e universis nos fusius Deo volente, in libris de Synedrio seu Conte siqillo Magno .Hisce ita praelibatis, animadvertendum est, nomina illa τουσα ueως, Summos Sacerdotes seu Pontifices,qua munus aliquod in decuta
lata illius aevi Reipublicae Ebraicae formula denotant, aut Functions s eram indicasse aut Praefecturam seu Dignitatem civilem,qua ipsi Pontifices prae caeteris eminebant. Ubi de Functione sacra dignitati propria simul eumPontifice verba fiunt, ibi ipsum qui singularem digni tatem id est, Pon tificatum ab Aharone cum functione sacra derivatum obtineret, etiam in aevo, quo de loquimur,denotari palam est; ut in epistola ad Ebraeos atq; in commentariis Magistro tum qui illud ad aevum spectant alis crebro. At vero ubi non omnino de functione sacra, sed de civili prorsus rerum administratione Pontificum, id est, quatenus cum imperio a Romania temperato praefutre,agitur, quemadmodum passim tum in Evangeliis is,tum in Apostolorum Actis,certe veri satis est simile ibi illo nomine de-s gnari Pontifices, non qua in sacram dignitatem evecti sint, sed qua ad ministratione civili praeessent. uale profecto notionis nominis discri- men habetur in Synodis aliquot vetustis,ubi Comitum mentio. Dignitas Comitiva planet P. na erat.Et quo madmodum,qua Palatina erat ,ads y-