Historia matheseos universae a mundo condito ad seculum P.C.N. 16. praecipuorum mathematicorum vitas, dogmata , scripta et manuscripta complexa. Accedit recensio elementorum, compendiorum operum et operum mathematicorum atque historia arithmetices ad

발행: 1742년

분량: 1019페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

761쪽

1 o LIBER IV. CAPUT I. ii sepotuisse persecti esse Arithmetici, aut Algebrae s ri propter dest

istarum Arithmeticarum, quas ab Arabibus accepimus. Sine illis e valuere Decimarum I eriodos ex Primeret , Σὶ Hoc plerique adfirmant, di imprimis Cel. WALLisius in T. II. p. ii. & in Transactionibus Philosophicis 3oAN. Lowτ non I7os. 4. ollim. I. in classe Arithmetica prolixe atque solide ostquam plurimis MSS. atque libris. Sed his missis nobis tantum, quo quando haee computandi ratio ad nos pervenerit, erit annotandumr hanc ex Hispania in Galliam attulit GEna ERT Us sive GERERE Ppatet ex variis Epistolis ipsus, quae adhuc extant hoc tiruto C E R B Esstolvi Parisis editis anno 16ii. numero i se,uum subiuncta eiusdemtione. Iterumque anno 1636. In quibus multa de multiplicatione - ne, abaco &e. profert. Imprimis huc pertinet Epistola 16α. Ubi tum rationes numero iam Abaci, hoc est, ratiocinium seu compulseeundum numeros Abaci, habet, sed etiam speciatim Digitos &memorat; atque in hoc studio Q versatum ibille per aliquot ante Iulinodumque hanc verbis quidem brevem sed prolixam sententiis, multa in paucis exprimentem; csseque mensurationibus apprimedam. Epistola se se habet: coNsTANTi No suo CERBERTus Samicitiae pene impossibilia redigit ad possibilia. Nam qrationes Abaci explicare contenderemus, nisi te adhortante, O mi diamen laborum coNsTANT1NE 3 Itaque cum aliquot lustra iam traex quo nec librum nec exercitium harum rerum habuerimus ; quae Petita memoria eisdem verbis proserimus, quaedam eis leni sententi putet, philosophus sine literis, haec alicui arti vel sibi esse contraria. enim dicit Articulos, Digitos, minuta, qui Auditor maiorum fore ituri Vult tamen videri ibius scire, quod mecum ignorat, ut ait rLQuid cum idem numerus modo simplex, modo Compositus; nunc

nunc constituatur ut Articulus 3 Habes ergo, stalium diligens inveriam Rationis; brevem quidem verbis, sed prolixam sententiis; & :ctionem jntervallorum & distributionem, in Actualibus Geometricicundum inclinationem & erectionem, in specubationibus & actualii dimensiones coeli di te, plena si levomparatam. Ad hane Epistola L is ius sequentia annotavit: Hanc Epistolam coniicio, ex titulo qsecit Scholastici, tum ab eo scriptam sitisse, dum simpliciter Monacris, non vel Papa, vel Episcopus, aut etiam Abbas; adeoque ali iucannis ante annum 99o. Dicit autem se iam tum per aliquot lustra. aut is annos ab his studiis vacasse, ut nec librum nec exercitium ecterim habuerit; sed ante ea tempora de Lac ratione seu computand

762쪽

DE ARITHMETICA CHARACTER ISTICA. Ma

iis scripsisse, mod putemus itaque circa annum p o. aut citius sui L

quod. a CoNsTANTI No rogatui, e memoria sua, partim ipsis verbis, i eodem sensu repetit; & cum hac epistola ad ipsum mittit. Atque . res nitet, quae non nemo, quem vocat Philose um sine literis, cavil- nutiora reputans, de Digitis & Articulis dicta, dum ad maiorae: & ut sibi contradictoria causatus, eandem notam numerumve digitum esse nunc articulum, puta totidem monadas, decadas, centui in die. significare, prout loco primo, secundo, aut consequenti aesiquo ponatur. Sed de brevem verbis, prolixam sententiis esse tradit: Et tum itionibus,rum mensurationibus, Coeli Tesraeve, maxime acco Od Qui tam accuratus est huius artis Character, ut nemo dubitet, quin desta sint. Sed de de tempore, quo vixerit, dubitari non potest, Cum G ER-isus hic idem sit, qui postea Papa svLvΕsTER secundus. Adeoque cognitam fuisse hanc artem & in Galliam allatam, non dubitemus circallum seculi decimi, Puta annum o, aut 97o, aut citius, & in Hispania, di ipse habuerit, prius adhuc notam: cons. quae silpra de hoc GERBER

suerunt annotata. Contrariam sententiam Cel. IO ANNEs FRIDERI- w E in L E R υ s in sua disertatione de characteribus numerorum vulgariai & eorum aetatibus Viteb. I a . habita, defendit. Cum enim ei ML-ET Mir de Geometria, quod in Bibliotheca Altorsim asinatur , videre tigit, in eo characteres numerorum aralaicis similes expretas deprche dit, itaque arbitratus sitit, eos iam BOETHro suisse cognitos, quem A. C. sa vitam navisi contat. Hoc WALLisius etiam jam observaverat, ita enim

tionibus, quas jam habemus, quibusdam figuras huiusmodi comparere: At non credendum est, id in Ariographis contigisse, aut vetustioribus Codd. MSS. Sed numeros latinis literis fuisse deseriptos; quod in nonnullis ipse vidi. Adeoque non hinc arguendum puto, has notas tunc in usu apud nos stiisse, quando ipsi vixerint. ,, Probanda est idctrco MSti antiquitas. Quod

etiam desidero in argumentis, quae pETRus DANIEL RUET ius in Demonstratione Evangelica Prop. IV. ad evertendam nostram sententiam Protuli

sed nimis coacte & potius ingeniose quam solide sunt dicti Prarit eius

a sima vecta, licet prolixa, annectere: si Ab Arabibus, inquit, vel ab Indis munerandi characteres inventos esse, non vulgus eruditorum modo, do istissimi quique ad hanc diem arbitrati sunt. Ego vero, falsum id esse, me-rosque esse Graecorum characteros aio, a librariis Graeae linguae ignaris interpolatos, & diuturna scribendi consuetudine corruptos. Nam Primum, I, apex suit, seu virgula nota est ipsum , extremis suis truncatum. in pariem inclinaveris, de cauda mutilaveris, & sinistrum coriiu

763쪽

crus sinistrum erigitur κατα κοίθετον, & infra basin descendit; basis velo pia ultra crus producta eminet. Vides quam s similis sit τω . ; infimo tantum shmicirculo, qui sinistrorsum patebat, dextrorsum converse: εα σερο βάυ, quod ita notabatur, ς, rotundato ventre, pede detracto, pepine V, 6. Ex Z bas sua multato, ortum est τe r. si H inflexis introrsim .eiabus in rotundiorem Ec Commodiorem formam mutaveris, exsinget τὸ s. At V ipsissimum est Θ. Zero punctum primo videtur fuisse, ad decuplicem .praecedentis notae valorem designandum apponi solitum: quod ut magis a Gareret, insigniusque fieret & crassus, circumducto in circulum calamo sp tium iliane, properantia Primum, deinde consuetudine relictum est. Hine Arabes it Peris notam hanc, non circuli tantum figura , sed puncto etiam crassiore exprimunt, quam & nrit appellant; unde vocabulum Cista, quod .vulgus ab Ebraica radicem derivat. Ad hanc notarum similitudinci si advertetur animus, dubium Omne tolletur. Sententiam nostriin unice

eonfirmat, quod scripsi eruditissimus vos s ius in Melam , se notas illis, ulgares deprehendisse in Coclice Manuscripto cujus antiquitas erie pro--handa) Ceometricorum BOETri, & in notis SENECAE ac T vRON is.' de recte concludit, vetustiores esse ac vulgo creditur. Ergo Arabio - sunt, nisi quis putet sE NE cn & BOETli tempori ius Arahicas litera -- nix suisse usitatas si nempe Manuscriptum istam aetatem sere . At sntu, hae solum aetate vetustiores esse dicimus Vulgares numerandi notas, sed pla--ne ipsa esse elementa Graecorum, quae SE NECAE & sOETri arate ita laena nativa sorma degeneraverant frequenti calculorum Pythagoricorum usii, ut nee a n o E Ti o agnita sint. Putavit enim coii ficta suisse a Pythagoricis, quae' h ii, fuerant corrupta. Subiicit dein te literas quoque Alphabeti ab iis.

dem suilla in numerando astitas. Quod deliteiis Romanis dici non mia istuit, quippe quae ad Operationes arithmeticas inopiae sint. Ergo Pythagorici literas easdem, vel integras nativa sorma calculis suis adhibebant, va-adulteratas & corruptas. Neque notas solum, sed & decuplam progr em numerorum Arabes a Gmcis mutnati sunt. Non enim putandum estispeculiare quippiam inesse progrestioni huic, quamobrem alia ascisti non .potuerit, vel ita pervulgatam fuisse, ut nullam aliam usuri are potu rint. Duodecupla Progresso longior utilior cit decupla; nam plures reo--pit partitiones duodenarius numerus, quam denarius. Verum homines de--cupla te quintupla progre si Ox e usi sunt, Propter numerum digitorum, quosis tuum primum 2 lsignandos num Pros adhiberent, Progressoni biis his ansuefacti sunt. Id aperte liquet ex eo loco BOETι 1. Ariti macticae notae' Romanorum, progressionem quintanam & bium servant, o quino digit

764쪽

DE ARITHMETICA CHARACTER ISTICA. M

n, & bino manuum numero, quae facilia sunt, & expedita numerandi inini unctita. Americani Topinambae nullos si pra quinque numeros norunt: μunicam scilicet manum numerando adhibere soliti. Aliam quoque per malvis, de digitos, de digitorum articulos numerandi rationem a Graecis acceptam, Romani usurparunt. Cum ipsa ergo numerandi scientia, aliisque doctrinis, arithmeticas quoque notas a Graecis acceperant Arabes, S ut Graecanicae scripturae insueti erant, deformarunt: quas cum ita vitiatas simisissem per orbem, earum auctores a plerisque habiti sunt, qui corruptores erant. Quidam acceptas retulerunt Indis, qui eas perinde ut occidentis incolae ab Arabit vis habuerunt. In ea sunt opinione ipsi quoque Arabes; ultro agnoinstentes sibi non deberi notarum illarum inventione, sed sit si in vera earum

assignanda origine. Atque id quo planius fiat, sciendum est propriis iam

merorum characteribus Arabes caruisse, ac propterea notariis Christianis es, se usos; & vetuisse WM.tDEM CHALiFAM Sbriae ullas numerorum notas

in rationario imperii adhiberi; quod Graecis, quae hactenus fuerant in usu, asperii arctitur; Arabicae vero deestent: Quoniam, inquit LANDULFus 1 AG Ax l. in & impossibile est eorum lingua monadem, vel dualitatem, aut trinitatem, aut octo & dimidium, aut tria scribi; propter quod do usque hodie notarii sunt Christiani. uax sane ita non suis t, si habuissent notas

namerorum. Immerito itaque s AGAx reprehenditur a s ELDENO Praes in Eutych. hac potissimum ratione, quod Arithmeticas notas ab Arabibus Eoropa acceperit; cum eas e contrario Europae Arabes debeant. Hoc aringomentum doctissime, pro more suo, nuper perseca pus est sTEPHANUS M oNAcri ius receptam sententiam deseruiit: neque tamen qui veteris nostrae amicitiae caetera inania potest apud me, tantum potest apud me rationibus suis, ut ab opinione mea di dam; nec plus tribuere possum exquisi-tis eius argumentis, quam ipsi oculorum meorum testimonio. Nam quodHeN nomine Sisarum, quod nomen Arabicae est originis, colligit eiusdem cL AD originis Sistas ipsas, pari argumento colligere possum, literas Romana. Romanae esse originis, quod nomen ipsum literarum Romanum sit; cum tamen certum sit lictoriam esse ex Graecas; item Gnecis literas Graecae esse originis, quod nomen ipsum earum, γραμματα, Graecum sit; cum tamen cerintum sit detortas este ex Phoeniciis. Quod autem usum notarum illarum in arte numerandi Arabibus deberi docet, non de usu, sed de ει igine agimus. Notas a Graecis accepi illa dicimus Arabes; usum vero earum emendasse atque amplificasse non negamus. Sic Graeci literas acceperunt a Plicenicibus, usum carum, situmque mutarunt. Quanquam & magna scientiae hujus pars vulgo adscribitur Arabibus, qu am a Graecis inventam excoluerunt de interPO-

tirunt. Ad Algebram sere ipsius prceiverunt Graeci ut Arabes ipsi vi ET E. Et

765쪽

-Ee mirum sane est,notariam illarum inventionem tribni Arabibus; oti eam esse Arahes ipsi fatentur. Viderunt quidem suas non eo; v c.',jates essent, pervidere non Potuerunt Indicasque putarunt, esse, quae cae erant. Descriptionem Abaci Pythagorici ex veteri codice Geonium 'corum no ετ ii misit ad me doctissimus GRAE vius, elegantiorum Musi ita pater, cuiusmodi codice usum se ait Vossius in IMELAM. Multum se sim ab editione typis impressa discrepat ista descriptior non solumissormam notarum arithmeticarum, quae nostrarum vulgarium petii aes sim ed eti m quoad collocationem illarum atque situm : nam a dextra prog--diuntur ad sinistram; cum e contrario in libro typis descripto a sinistra in secedant ad dextram. Nec id factum putes, quod litem Arabi Arabico more collocatur: sed quini minoris valoris numeri etat ari ni ad dextram, majoris ad sinistram. Itaque vulgarem numerorum cou secandorum morem retinuit librarius ille, cum libri noET 1i editi vulgii rem nostram scribendi rationem secuti sint. Praeterea in codice illo manus opto ad notas arithmeticas apposita sunt vocabula quaedam, quorum non ista originem Ebraicam praeserunt: puta quaternarius appellatur Arbas, quod

est va N: Quinarius, Qui mas, quod est : septeturius, Zenis, sonas te Zevis, quod est v - ; octonarius, Temenias, quod merum st sectum ex Ebraico rc 'I. Addita autem suspicor secabula a librario, in gratiam Orientalium; cum codicem fortasse 's. spinrit eo tempore, quo litem Arabicae florebant. A Sed haec erant alterius

a a) Quos Fodinam sapientiae nuncupat Anu LPM ARAciυs Dymae LInsigne hac de re attulit testimonium Cel. WALL sius, ex commentar quos seripsit Sehalo'ddin Moliam med Allephalli in nobilissimi Poetae Tograii poema Lamiato i Aiam di trum, cap. XXXI. suae Arithmeticae in Tom. I. Opp. s. Quod supra iam inter Arabes adduximus. . . bbὶ Interdum hae notae omnes Siphrae vocantur. Vox Ziphra vel ZLara vel Siphra vel Ciphra ab Arabibus ad nos delata autem frequentius. non de omnibus notis, sed de illarum unica dicitur: Nempe de circello, Nulli

. ratis seu nullius nota. id. v Ossius i. c.

. Valor cujuscunque chara fleris , quod nempe i denotet unum, a duo, 3 tria, omnibus jam est notus. Potius igitur duas istas hypotheses, quibus omnis computandi ratio structi est, consideremus, quarum prior esti sit plures characterum in

766쪽

DE ARITHMETICA CHARACTERISTICA. 'rareontinua serie collocantur; locus ille, qui ad dextram est, primus dieitur, qui illi proximus est sinistram versus, secundus dicitur; &sici deinceps reliqui quotquot sunt loci numerandi, ut positis his fitia i 74r, est i in loco primo, in loco sta'undo, 7 in te tio, S i vi quarto: Posterior vero sequentia continet: In primo me occurrit loco figura, tot unitates numerat, quot ipsius Mor indicat: quae in secundo, tot Decades: quae in tertio, tot Centurias: quae in quarto, tot Miltia; quae in quinto, tot Dec des Missium: in sexto tot Millium Centurias; in septimo, toties Millena Miltia, seu tot Alistiones; in octavo, tot millionum Miblia, seu millies millena millia: & sic deinceps pro singulis locis. c. ua proportione decupla valorem semper augendo ' .

s' Quae omnia dilucide ex hac tabula adnexa videre licet: Unitates

ν Simplices Centenarii 'Unitates '

Unitates

Decades

, Misenariorum Million im

Centenarii i ' Unitates

Decadet

, Bissionum Centenarii

Unitates Decades Centenarii Unitates Decades Centenarii Unitates Decadescentenarii Millenariorum Billionum

Trillionum Millenariorum Triptorrum δα.

767쪽

DE ARCANIs NUMERORUM QUALITATIBUS. μγ quae videri possunt in ATHAN Asir ΚlR- im & quae admodum ingeniose explicat . mucua' ire du Ciel, quae Germanice prodiit, inradae I 7 o. 8.

e Quod primo ad Upupam attinet, isti coronam ex viginti octo ---em diversis coloribus exornatam, in capite gerebat, in qua hoc mD. ebant, quod septicolor eius corona septem planetas, & vigintinnum lunarem, qui totidem diebus absolvitur, significent. diei'vero mensem solarem indicabant, qui intra m dies finitur, in quo sutaretempore sol Zodiaci signum permeare selet. D Ex arcanis nemμ numeris, diebus anni aequantibus, fertilitatem fluminis expensi sunt, cum N so, E s, I Io, Λ - π, Ο di hi numeri in se additi, Us efficiunt. Quam rem Nilum voc isthmi, qui totidem diebus cursum finire selet, hinc Nilum tanquam m iverunt venerari. Septem quoque sacrum numerum denominabant, septem ostia habeat, Canopicum nemPe, Bolbiticum, Sebennitia P ticum, Μendesicum, Taiuticum, atque Pelusiacum, de quibus v

Et septem gemini turbant trepida Ostia Nili. ' .. licet interdum ingeniose excogitata missi faciamus.s 13.

H secutus fiui PYTHAGORAS, quem excipiebant ejus initae. Horum & Praeceptoris & discipulorum diligentia in

exuendis numerotis mysteriis suit quam solertissime occupata. Obscuritas atque pro itas quidem ex omnibus eorum dictis de numeris elucescunt, enodatio autem eorum adhuc desider tur; licet ista tanti pretii non esset, quantum laboris & industriae ad ista ludicra eruenda requireretur. Quaedam generalia tantum hoc loco annotare voliamus, specialia dein mox sumus attacturi Sic PYTHAGOR Asdo tu i Numeros esse vel intellectuales, vel

sentificos π . r) Numerum parem ella infinitum, fieri vero sui n, si impar ei addatur lili . 3 Numerum imparem gam dere potestate virili, parem vero taminea ii, O Cujus ratio ad se ipsum non mutatur, &suam es Ientiam atque connexionem conservat, dicitur Monas. s Unum est quantitas, in qua N merus desinit, &adquiescit; Audit quom ens. Hermaphro

768쪽

- LIBER IV. CAPUT II. lcrditus, Deus, materia, substantia simplax M. kk . . inibustaei,

tia numerorum atque eorum naysteriorum data esset. eum divisore posse il). a G. get in Haee thesis sicile potest explicari. Imbibit enim Aegypti iniselentiam Hierogli*hicam, lime donotat per numeros intellectuales iit si racteres Hieroglymcos, per scientisicos autem istos, quibus utim in t metiea practica, quod ex IAM BLICHo quoque Nicr. . . .l in Aenigma est, cuius solutio ne horae quadrantem quidem

enodandum meretur. q. misti Constat, Romanos respexisse haec p YTn AGORAE dicta, semandum quae pueris nono, Puellis octavo die nomen imponebant: Cujus rei eausis D rt pLUTA Rcuus in Quaestionibus Roman. ac dicit: se. . uia est nat siralis, quod Pruis Puellis 3 stumi ira enim citius augetur, ad vigorem perveniti 'riatque absolvitur, quam mas. Dies porro lNil loptimam sumunt. Septima . , ni in periculosa cst infantibus, cum alias, tum quod ea die umbilicus de die seplerisque, quod antequam sit, Plantae, quam animalis sit similior infans. Aia, aribus & iceminis hunc dierum numerum censuerunt congruere, Pyll--goricos secuti Θ Hi enim marem imi rem numerum vocant, mrem scum, sinam. Imi r enim Decumlus est, de in compositione praestat pari: divisi isque in unitates ambobus: par instir sceminae vacuum in medio relin s sitium, imi r si mr meditam habet plenum. Aut quia omnium numer Mum novem, Primus est quadratus, natus ex ternario, qui est imp r&γrs inus: octo autem primus est cubus, natus e binario I rip oportet autem -- , Arem qua iratum esse, & agilem, & persectum: fiuminam cubi instar stabilem, sidomi alitiam & non sicile mobilem. Sicut novem quadratus est termita, . incto cubus binarii, ita mares tribus, sceminas duobus uti nominibu Vkkὶ Haec sunt deliria non sapientis sed stupidi hominis, cum Mens, Deus, aridae materia taliquam aequivoca Ponantur. cons. ME Uus Ius mP nario Pythagoric - .lli Hic est fons atque origo omnium, etiam proh dolor nostris tent tribus, futilii artium, Geomantiae, Onomantiae &c. Quae deprehenduntur in νLunni operibus confuse conscriptis. Cons. Io ANNIS ANDR. se H MMoii Dissertatio de Geomantia, CAsμAR. PEUCEni de divituationum seneribus p. i p. de Anonymi cuiusdam Anteitiing etu denen curiosen issenichaeten Lips 1 7. λ qui in Faesitione omnem navavit O ram, quo has nugas dictis

S. Scripturae, licet macte, corroboraret. IV . .

Inter dogmata Cabbalistica Judaeorum quoque reperimus

769쪽

DE ARCANIs NUMERORUM QUALITATIBUS. Hs nonnulla, quae fundamentis Arithmeticae nituntur. De quibus vero in genere erit observandum, quod isti, quae fidei analogiae conformia sunt, ad lusus ingenii non contemnendos sint reserenda; Qine autem ex superstitione atque impietate originem trahunt.

nii ex eorum Cabbata & quidem ejus parte Gmatrajia transscribamus. In qua Judaei considerant uci literas in textu Sacro p sitas, & certam quandam doctrinam ex illo numero eliciunt mm, vel ex integrorum aedificiorum, quorum in sacris fit mentio,

compage dimensa Veritates eruunt nim.

U. e. 0 Genes. I, r. a. Paralip. ult.vers ult. N sexies utrobique habetur, colligunt igitur cxinde, mundum duraturum fore 6 o annos et cum Nnota millenarii siti a ) Mosis initialia verba in principio creavit, per illa alia N Pa natan UN I in principio anni, olim a Septembri

inchoata creatus est mundus, Obbalistico exin ivtur, eo quod utrobique utem numerus, scit. iii s. o valore literarum, in uuam funimam collectarum, exurgat. In vocibus NI veniet Schilo . Genec X LIX, Io. quaerunt nomen metra, Messiae, quia utriusque dictionis litem ficiunt in numeris 3sia Pari ratione annorum servitutis in Aegypto, nempe aio significari volunt, cum a Acon diceret descendite, Ceiles. XLII, a. sunt enim in numericorio. Et ut GL Assi us Porro in sua Philologia P. 427. a

notae, in φφη cm in p. v. explicatur vox itam veritas, Cabbalistice per si S significari illa verum Deum, autorem di fontem omnis veritatis , ita

Ostenditur: Deut. VI, 4. s. nomen rim ter repetitum extat, id Vero cum . voce 'r N, unm, conficit eundem numerum pr. Et hoc ipsum testimonium ostendit, veteres Hebraeos a docti ina nostra de S. S. Trinitate non fuisse alienos. Cur enim alias nomen i et in ter repetitum cum voce 'nN, unus, Con iunxissent 3 Ut unicum adhuc addamus, Gones XXV, a L exstat: Et cone

pit Rebecca uxor sita quid concepit 3 Cabbalista respondet, Up mr ignem & stipulam, iuxta illud o a ADiae v. Erit domus Iacob ignis, &domus Iacob stipula. Utrumque continet ror, Cabbalisticam & numericam otionem divinamsi de interitu Turcarum. ex Dan. XII. & Psalm. II. Uid. plura in itEL vici vindiciis locorum Scripturae. V. α Genos. UI, Is. Arca Non. No cubitos longa, so cubitos lata,& 3o cubitos alta fuisse dicitur. Hic Cabbalista longitudinem primo dividit per instudinem, quotus erit io, quae decem respondent literae Jod: deinde ei adiungit ipsam longitudinem No U: tandem eam dividit per latitudi- - B b b b b 3 nem,

770쪽

no LIBERIV. CAPUT ILMm, & emergunt sex, quae notantur litem Vin. ita elicitar nomen IESU. Porro I Reg. VI, 2. Templum saLOMONIs 6ogum, zo latum, Io altum fuisse traditur. Hinc Cabbalista primo lati tam ab altitudine subtrahit, residuum erit m Io, quae vasent Iod: dein nocresiduum cum eadem altitudine multiplicat, evadunt ter centum, Schin: denique per idem residuum longitudinem dividit, exeunt' - , quae in unum collem rursus nomen ' constituunt.

Quod etiam quidam Christianorum, propter ianuam ii merorum admirationem prope Ad superstitionem accesserin res extra omne dubium posita est. Inter ipsos holesiae Patris deprehendimus Hi L Alli UM. qui in Commentatione Psalmos testari non veritus est, leptuaginta Seniores secundum numerorum essicaciam Psalmos in orvinem redegisse;

RONYMUM, qui ideo in stemmate Christi nonnullos preci :

tores omistas esse ait, ut omnia ad numerum congruererit Vilioris pretii sunt Fic INUS, STROEZI, TRITHEMIUS, PA atque RoBERTUS FLUD D, quorum somnia atquei

quia enumerare taedet. oo tam L Uno v cus VrvEs in eommentatione su i tu . . Lib. de Civitat. Dei p. 6sι. edit. Basil. ubi simul ex ejus ore Gram aurnos nostrae aetatis scriptores magna in numeris Sacramenta quesivisse via ni es t & D A V. SAMsON GEORGII Dissi de Numeris, Tub. in .

Nunc reliquum est, quo ad specialiora accedamus: & hi vibus vel lusus ingenii, vel frivolas cogitationes, de quodiset

numero in specie recenseamus. Ex quibus nobis occurrit unum, numerorum omnium fons & origo. Si veterum stri pia evolvamus, jucundum lectu est, quod omnes Philose M. atque sapientes, ii unum Considerarunt, istiud vocarunt, a qub omnia sunt, fiunt atque facta striat, i. e. quoddam unum inere . tum, a quo omnes unitates atque rerum essentiae promanarunt: quod cli cx unitata independens, ex independentia si I x A

SEARCH

MENU NAVIGATION