장음표시 사용
491쪽
sed tamen adversitatis labore fatigantur. Admonendi namque sunt, qui in hoc, quod temporaliter appetunt, prosperantur, ne cum cuncta ad Votum Suppetunt, dantem quaerere negligant: sed in his, quae dantur, animum figant, nes peregrinationem pro patria diligant, ne subsidia itineris in
obstaculo perventioniS Vertant, ne nocturno lunae lumine delectati claritatem solis videre refugiant. Admonendi itaque sunt, ut quaeque in hoc mundo conSequuntur, calamitatis solatia, non autem praemia retributionis credant: sed contraio favores mundi mentem erigant, ne in eis ex tota cordis delectatione succumbant. Quisquis enim prosperitatem, qua utitur, apud iudicium cordi S melioris Vitae amore non reprimit, favorem vitae tranSeuntiS in morti S perpetuae occasionem vertit. Hinc eSi enim, quod Sub Idumaeorum specie, is qui vincendos se prosperitati suae reliquerunt, in huius mundi successibus laetantes increpantur, cum dicitur: si De siderunt terram meam sibi in hereditatem cum gaudio, etu toto corde, et eX animo n. Quibus Verbis perpenditur, quod non solum, quia gaudeant, Sed quod toto corde et exao animo gaudeant, districta reprehensione feriantur. Hinc Salomon ait: si ΑVersio par ulorum interficiet eOS, et pro-u speritas Stultorum perdet illos n. Hinc Paulus admonet dicens: si ui emunt, tamquam non pOSSidentes, et quio utuntur hoc mundo, tamquam non utantur n. Ut videas licet sic nobis, quae Suppetunt, e teriUS SerViant, quatenUS a supernae delectationis Studio animum non inflectant; ne luctum nobis internae peregrinationi S temperent ea, quae in exilio positis subsidium praebent, et quasi felices in transitoriis non gaudeamus, qui ab aeternis nos interim miseros 3o cernimuS. Hinc namque eSt, quod electorum voce dicit Ecclesia: si Laeva eius Sub capite meo, et dextera illius am- plexabitur me s. Sinistram Dei, prosperitatem videlicet
18. EZECH. XXXVI, S. 24. I Or. VII, 3O. 22. Prob. I, 32. 32. Caul. II, 6.
492쪽
vitae praesentis, quasi sub capite posuit, quam intentione summi amoris premit. Dextera vero Dei eam amplectitur, quia sub aeterna eius beatitudine tota devotione continetur. Hinc rursum per Salomonem dicitur: u Longitudo dierum si in dextera eius, in sinistra vero illius divitiae et gloria n. sDivitiae itaque et gloria, qualiter sint habenda, docuit, quae posita in sinistra memoravit. Hinc Psalmista ait: si Salvum
si me fac dextera tua s. Neque enim ait manu, Sed dextera, ut videlicet, cum dexteram diceret, quia aeternam Salutem quaereret, indicaret. Hinc rursum scriptum est: si Dextera losi manuS tua, Domine, confregit inimicos n. Hostes enim
Dei, etsi in sinistra eius proficiunt, dextera franguntur: quia plerumque pravoS Vita praeSens eleVat, Sed adventuS aeternae beatitudinis damnat. Admonendi sunt, qui in hoc mundo prosperantur, ut Sin isterter considerent, quia praesentis Vitae prosperitas aliquando idcirco datur, ut ad meliorem vitam provocet, aliquando Vero, ut in aeternum plenius damnet. Hinc est enim, quod plebi Israeliticae Chanaan terra promittitur, ut quandoque ad aeterna Speranda provocetur. Neque enim rudis ille ao populus promissionibus Dei in longinquum crederet, si a Promissore suo non etiam e Vicino aliquid percepisset. Ut ergo ad aeternorum fidem certius roboretur, nequaquam solummodo spe ad res, Sed rebuS quoque ad Spem trahitur. Quod liquido Psalmista testatur dicens: si Dedit eis regiones assi gentium, et labores populorum possederunt: ut custodiantu iustificationes eius, et legem eius requirant, . Sed cum largientem Deum humana mens boni operis responsione non sequitur, unde nutrita pie creditur, inde iustius damnatur. Hinc enim per Psalmistam rursum dicitur: u Deiecisti eos, sou dum allevarentur s. Quia videlicet reprobi, cum recta
493쪽
cap. 26.J REGULA PASTORALIS 13 3 opera divinis muneribus non rependunt, cum totos se hic deserunt, et affluentibu S prosperitatibus dimittunt, unde exterius proficiunt, inde ab intimis cadunt. Hinc est, quod in inferno cruciato diviti dicitur: u Recepisti bona in vita tua s.; Idcirco enim bona hic recepit et malus, ut illic plenius mala
reciperet, quia hic fuerat nec per bona con 'ersus. At contra admonendi sunt, qui ea quidem, quae mundi sunt, concupiscunt, Sed tamen adVersitatis labore fatigantur, ut sollicita consideratione perpendant, Creator dispositorque Io cunctorum quanta Super eOS gratia Vigilat, quos in sua desideria non relaxat. Aegro quippe, quem medicus desperat concedit, ut cuncta quae concupiscit accipiat. Nam qui sanari posse creditur, a multis quae appetit prohibetur, et pueris nummoS Subtrahimus, quibus tota Simul patrimonia is heredibus reservamus. Hinc ergo de Spe aeternae hereditatis gaudium Sumant, quOS adversitaS Vitae temporalis humiliat; quia nisi Salvandos in perpetuum cerneret, erudiendos sub disciplinae regimine divina dispensatio non frenaret. Admonendi itaque sunt, qui in hiS, quae temporaliter conao cupiscunt, adversitatis labore fatigantur, ut sollicite considerent, quod plerumque etiam iuStOS, cum temporaliS potentia sustollit, velut in laqueo culpa comprehendit. Nam
sicut in priori huius voluminis parte iam diximus, David
Deo amabilis rectior fuit in Servitio, quam cum per enitas ad regnum. SerVUS namque amore iustitiae deprehensum adversarium ferire timuit: rex autem persuasione luxuriae
devotum militem etiam sub studio fraudis extinxit. Quis ergo opes, quiS poteStatem, quis gloriam quaerat innoXie, si et illi extiterunt noxia, qui haec habuit non quaesita Θ Quis 3o inter haec sine magni discriminis labore salvabitur, si ille in his culpa interveniente turbatus est, qui ad haec fuerat Deo eligente praeparatus Θ Admonendi Sunt, ut considerent,
4. LUC. XVI, 23. 2S. Cfr. I Rer. XXIV, 18. 23. Cis. Reg. Past. P. I, c. 3. 27. Cis. II Rex. XI, IT
494쪽
quia Salomon, qui post tantam sapientiam usque ad idol latriam cecidisse describitur, nihil in hoc mundo, priusquam
caderet, adversitatis habuisse memoratur, Sed conceSSa SDpientia funditus cor deseruit, quod nulla vel minima tribu lationis disciplina custodivit. SCAp. XXVII. QUOMODO ADMONENDI CONIUGATI, ET CAELIBES. Aliter admonendi sunt coniugiis obligati, atque aliter a coniugii nexibus liberi. Admonendi namque sunt coniugiis obligati, ut cum ViciSSim, quae Sunt alteriuS, c gitant, sic eorum quisque placere Studeat coniugi, ut non Iodispliceat Conditori: sic ea, quae huius mundi Sunt, agant, Ut tamen appetere, quae Dei Sunt, non omittant: sic de bonis praesentibus gaudeant, ut tamen sollicita intentione mala aeterna pertimescant; sic de malis temporalibus lugeant, Ut tamen consolatione integra spem in bonis peren- is nibus figant: quatenus, dum in transitu cognOScunt eSSe, quod agunt, in mansione, quod appetunt, nec mala mundi cor frangant, cum Spes bonorum coelestium roborat; nec bona praesentis vitae decipiant, cum suspecta subsequentis iudicii mala contristant. Itaque animus chriStianorum c aoniugum et infirmus et fidelis, qui et plene cuncta temporalia despicere non valet, et tamen aeternis Se coniungere per desiderium valet; quamvis in delectatione carnis interim iaceat, Supernae Spei resectione convalescat. Et si habet quae mundi sunt in usu itineris, Speret quae Dei sunt in asfructu perventionis: nec totum se ad hoc quod agit conserat, ne ab eo quod robuste sperare debuit funditus cadat.
Quod bene ac breviter Paulus exprimit dicens: si Qui habenisi UXOreS, tamquam non habentes sint, et qui flent, tamquam si non flentes, et qui gaudent, tamquam non gaudenteS v. 30
Uxorem quippe quasi non habendo habet, qui sic per illam
495쪽
carnali consolatione utitur, ut tamen numquam ad prava opera a melioris intentionis rectitudine eius amore flectatur. Uxorem quasi non habendo habet, qui transitoria esse cuncta conspicienS, curam carniS ex neceSSitate tolerat, sed aeternas gaudia spiritus ex desiderio expectat. Non flendo autem flere, est sic exteriora ad VerSa plangere, ut tamen noverit aeternae spei conSolatione gaudere. Et rurSum, non gaudendo gaudere, est sic de infimis animum attollere, ut tamen numquam desinat summa formidare. Ubi apte quoque pauloro post subdit: si Praeterit enim figura huius mundis. Ac si aperte diceret: Nolite constanter mundum diligere, quando et ipse non potest, quem diligitis, Stare. IncasSum cor quaSi manentes figitis, dum fugit ipse, quem amati S. Admonendi sunt coniuges, ut ea, in quibus sibi aliquando is displicent, et patientes invicem tolerent, et exhortanteS invicem salvent. Scriptum namque eSt: si InVicem onera Ve-u stra portate, et sic adimplebitis legem Christi n. Lex quippe Christi caritas est: quia ex illo nobis et largiter sua bona
contulit, et aequanimiter mala nostra portaVit. Tunc ergoao legem Christi imitando complemus, quando et nostra bona benigne conserimus, et noStrorum mala pie SuStinem US. Admonendi quoque sunt, ut eorum quiSque non tam quae ab altero tolerat, quam quae ab ipSO tolerantur, attendat. Si enim Sua quae portantur conSiderat, ea quae ab alteroas sustinet levius portat. Admonendi sunt coniuges, ut suscipiendae prolis Sememinerint cauSa coniunctoS, et cum immoderatae admixtioni servientes propagationis articulum in usum transferunt Voluptatis, perpendant, quod licet extra non exeant, in ipso O tamen coniugio coniugii iura transcendunt. Unde necesse est, ut crebris exorationibus deleant, quod pulchram copulae speciem admixtis voluptatibus foedant. Hinc est enim,
io. I Cor. VII, i I. 17. Gal. VI, 2.
496쪽
quod peritus medicinae coelestis Apostolus non tam Sanos instituit, quam infirmis medicamenta monstravit, dicens :u De quibus scripsistis mihi: Bonum est homini mulierem
si non tangere: propter sernicationem autem unuSquisque si suam habeat uxorem, et unaquaeque Suum virum habeat s.
Qui enim fornicationis metum praemisit, prosecto non Stantibus praeceptum contulit; sed ne fortaSse in terram ru rent, lectum cadentibus ostendit. Unde adhuc infirmantibus subdidit: u Uxori vir debitum reddat, similiter et uxorsi viro n. Quibus dum in magna honestate coniugii aliquid de voluptate largiretur, adiunxit: u Hoc autem dico secun-udum indulgentiam, non Secundum imperium n. Culpa
quippe esse innuitur, quod indulgeri perhibetur; sed quae
tanto citiUS relaXetur, quanto non per hanc illicitum quid agitur, Sed hoc, quod est licitum, Sub moderamine non tenetur. Quod bene Loth in Semetipso exprimit, qui ardentem Sodomam fugit; sed tamen Segor invenienS nequaquam mOX montana conScendit. Ardentem quippe Sodomam fugere, est illicita carnis incendia declinare. Altitudo Vero montium est munditia continentium. Vel certe quasi in monte sunt, qui etiam carnali copulae inhaerent, sed tamen extra suscipiendae prolis admixtionem debitam nulla carnis Voluptate Solvuntur. In monte quippe Stare est, nisi fructum propaginis, in carne non quaerere. In monte Stare, est carni carnaliter non adhaerere. Sed quia multi sunt, qui scelera quidem carnis deserunt, nec tamen in coniugio positi usus solummodo debiti iura conservant, exiit quidem Lolli Sodomam, sed tamen mox ad montana non perVenit, quia iam damnabilis vita relinquitur, sed adhuc celsitudo coniugalis continentiae subtiliter non tenetur. Est vero in medio Segor civitas, quae fugientem salvet infirmum: quia videlicet, cum sibi per incontinentiam miscentur coniugeS,
497쪽
cap. 27.J REGULA PASTORALIS I 39 et lapsus scelerum fugiunt, et tamen Venia SalVantur.
Quasi parvam quippe in civitatem Veniunt, in qua ab ignibus defendantur: quia coniugalis haec vita non quidem in
virtutibus mira est, sed tamen a suppliciis Secura. Undes idem Loth ad angelum dicit: si Est civitas hic iuxta, adu quam possum fugere, parVa, et Sal Vabor in ea. Num si quid non modica est, et vivet anima mea in ea Θ n Iuxta ergo dicitur, et tamen ad salutem tuta perhibetur; quia coniugalis vita nec a mundo longe divi Sa eSt, nec tamen aio gaudio salutis aliena. Sed tunc in hac actione vitam suam coniuges quasi in parva civitate cuStodiunt, quando pro se assiduis deprecationibus intercedunt. Unde et recte per angelum ad eundem Loth dicitur: si Ecce etiam in hoc suu Scepi preces tuas, ut non SubVertam urbem, pro qua lo-IS cutus es n. Quia videlicet, cum deprecatio funditur Deo, nequaquam talis coniugii Vita damnatur. De qua deprecatione Paulus quoque admonet dicens: si Nolite fraudare invi
si cem, nisi forte ex conSensu ad tempUS ut Vacetis orationi n.
At contra admonendi sunt, qui ligati coniugiis non Sunt,ao ut praeceptis coeleStibuS eo rectiUS Serviant, quo eOS ad curas mundi nequaquam iugum copulae carnalis inclinat ut quos onus licitum coniugii non graVat, nequaquam pondus illicitum terrenae sollicitudinis premat; sed tanto eos paratiores dies ultimus, quanto et eXpeditiores inveniat; neas quo meliora agere Vacantes pOSSUnt, Sed tamen negligunt, eo supplicia deteriora mereantur. Audiant, quod Apostolus, cum quosdam ad caelibatu S gratiam instrueret, non coniugium sprevit, Sed curaS mundi nascentes ex coniugio repulit dicens: si Hoc ad utilitatem veStram dico, non ut
3o re laqueum vobis iniiciam: sed ad id, quod honestum est, si et quod facultatem praebeat sine impedimento Dominou observiendis. Ex coniugiis quippe terrenae sollicitudi-
7. Gen. XIX, 2O. 18. I Cor. VII, S. I S. Gen. XIX, 2I. 32. I Gr. VII, 3,.
498쪽
Par. mnes prodeunt, et idcirco magi Ster gentium auditores suos ad meliora persuasit, ne Sollicitudine terrena ligarentur. Quem igitur caelibem curarum saecularium impedimentum praepedit, et coniugio se nequaquam Subdidit, et tamen coniugii onera non evasit. Admonendi sunt caelibes, ne Ssine damnationis iudicio misceri se seminis vacantibus putent. Cum enim Paulus fornicationis vitium tot criminibus exsecrandis inseruit, cuius Sit reatus indicavit dicens : Neque fornicatores, neque idoliS Servientes, neque adulci teri, neque molleS, neque maSculorum concubitores, ne- IOu que fureS, neque aVari, neque ebrioSi, neque maledici, si neque rapaceS regnum Dei poSSidebunt n. Et rursum: u Fornicatores autem et adulteros iudicabit Deus n. Admonendi itaque Sunt, ut Si tentationum procellas cum dissicultate salutis tolerant, coniugii portum petant. Scriptum is namque est MeliuS eSt nubere, quam uri n. Sine culpa scilicet ad coniugium Veniunt, Si tamen necdum meliora voverunt. Nam quiSquiS bonum maiuS Subire proposuit,
bonum minus, quod licuit, illicitum fecit. Scriptum quippe
est Nemo mittenS manum Suam ad aratrum, et reSpia asu cienS retro, aptUS eSt regno coelorum n. Qui igitur somtiori studio intenderat, retro convincitur reSpicere, Si relictis amplioribus bonis ad minima retorquetur. CAp. XXVIII. QUOMODO ADMONENDI PECCATA CARNIS EXPERTI, ET EORUM EXPERTES. Aliter admonendi sunt pec- a catorum carniS conScii, atque aliter ignari. Admonendi namque Sunt peccata camiS experti, ut mare saltem post
naufragium metuant, et perditionis Suae discrimina vel cognita perhorrescant; ne qui pie post perpetrata mala Servati sunt, haec improbe repetendo moriantur. Unde pec- 30 canti animae et nunquam a peccato desinenti dicitur: u Frons
I 2. I Cor. VI, 9. I 6. I Cor. VII, 9.I3. flebr. XIII, 4. II. LUC. IX, 62.
499쪽
cap. 28 JREGULA PASTORALISI Ist mulieris meretricis facta est tibi, noluiSti erubescere v. Admonendi itaque sunt, ut Studeant, quatenuS, Si accepta
naturae bona integra Servare noluerunt, Saltem SciSSa reSarciant. Quibus nimirum neceSSe eSt, ut perpendant, in tamue magno fidelium numero quam multi et se illibatos custodiant, et alios ab errore convertant. Quid ergo isti dicturi sunt, si aliis in integritate stantibus ipsi nec post damna resipiscunt Θ Quid dicturi sunt, si cum multi et alios secum deferunt ad regnum, hi expectanti Domino nec semetipsos
1 o reducunt λ Admonendi Sunt, ut praeterita commissa considerent, et imminentia devitent. Unde sub Iudaeae specie per Prophetam Dominus corruptis in hoc mundo mentibus tranSactaS ad memoriam culpaS revocat, quatenus pollui in futuris erubescant dicens: si Fornicatae sunt in Aegypto, in is re adolescentia sua fornicatae Sunt: ibi subacta sunt uberauearum, et fractae Sunt mammae pubertatis earum n. In Aegypto quippe ubera subiguntur, cum turpi huius mundi desiderio humanae mentis voluntaS substernitur. In Aegypto pubertatis mammae franguntur, quando naturaleS Seneto sus adhuc in semetipSi S integri put Santis concupiscentiae corruptione Vitiantur. Admonendi sunt peccata carnis eXperti, ut vigilanti cura conspiciant, post delicta nobis ad se redeuntibus Deus quanta benevolentia sinum Suae pietatiS expandat, cum per Propheas tam dicat: u Si dimiserit Vir uxorem suam, et illa receden Su duxerit virum alium, numquid revertetur ad eam ultra Θu Numquid non polluta et contaminata erit mulier illa Θ Tu si autem fornicata eS cum amatoribu S multi S, tamen reVer- utere ad me, dicit Dominus s. Ecce, de fornicante et re-3o licta muliere argumentum iustitiae proponitur, et tamen Ia
bis post lapsum redeuntibus non iustitia, sed pietas exhibetur. Ut hinc utique colligamus, si nobis delinquentibus tanta pic-
500쪽
tate parcitur, a nobiS nec post delictum redeuntibus quanta improbitate peccatur Θ aut quae ab illo erit super improbos Venia, qui non cessat vocare post culpam Θ Quae nimirum bene per Prophetam post delictum misericordia vocationis exprimitur, cum averso homini dicitur: si Et erunt oculi uesi tui videntes praeceptorem tuum, et aures tuae audientu verbum post tergum monentiS v. Humanum quippe genus
Dominus in faciem monuit, quando in paradiso condito homini atque in libero arbitrio stanti, quid facere, quidve non facere deberet, indixit. Sed homo in Dei faciem terga dedit, iocum superbiens eius iussa contempsit. Nec tamen superbientem Deus deseruit, qui ad revocandum hominem Legem dedit, eXhortanteS angelos miSit, in carne nostrae mortalitatis Ipse apparuit. Ergo pΟSt tergum StanS noS admonuit, qui ad recuperationem noS gratiae etiam contemptuS Vocavit. Is
Quod igitur generaliter simul potuit dici de cunctis, hoc
necesse est Specialiter Sentiri de singulis. Quasi enim coram Deo positus quiSque Verba monitionis eius percipit, cum pri USquam peccata perpetret, VoluntatiS eiuS praecepta cognoscit. Adhuc enim ante faciem eiuS Stare, eSt nec- 2Odum cum peccando contemnere. Cum vero derelicto bono innocentiae iniquitatem eligens appetit, iam terga in eius faciem mittit. Sed ecce, adhuc et post tergum Deus Subs qUen S monet, qui etiam post culpam ad Se redire persuadet. AVerSum re Ocat, commiSSa non reSpicit, revertenti Sinum a pietatis eXpandit. Vocem ergo pOSt tergum monentiS audimuS, si ad invitantem nos Dominum Saltem post peccata reVertimur. Debemus igitur pietatem vocantis erubescere, Si iustitiam n lumus formidare; quia tanto graviori improbitate contemnitur, quanto et contemptuS adhuc Vocare non dedignatur. 30 At contra admonendi sunt peccata carniS ignorantes, ut tanto sollicitius praecipitem ruinam metuant, quanto al-