장음표시 사용
241쪽
xs6 Tractatus II.de Cultu SS.I. XVirgo non prius credidit, quamsitaret esse GAngelum lacu, sibi
loqueretur : nec taUen captivat
insedectum in obsequium Fidei captivatione Violenta , sed l&
cida. IIrgo itaque certia facta esse Ange' tum lucis, qui sibi loquebatur, ipsi promittenti, quod Aret Dei genitrix,
de quod sine detrimento virginitatis p reret, fidem praebuit. Et quomodo eam praebuit Z convictane per auctoritatem caelestis Nuncii λ Credidit convicta per auctoritatem caelestis Nuncit, . sed ut fides ejus haberet meritum, eodem tempore , quo Virginis intellectus judicabat 1 anetum Angelum non posse mentiri, a debat ejus voluntas grandi amore ac reverentia erga Dei veritatem sive veracit tem,quae loquebatur in Angelo. Captis bat ejus intellectum in obsequium fidei magis amor & reverentia erga verit tem Dei, quam uota Angeli auctoritas
242쪽
insallibilis. Nam si sola attestantis au ritas captivet intellectum, tunc intellectus captivatio quodammodo violenta est, conjunctaque aut cum aversione a Dei veritate, quemadmodum daemones credunt veritati quam oderunt; aut eum i quieta libidine istud sciendi, quod Deus in hoe mundo vult solummodo eredi, '&non cognosci. Et cum hae inquieta sciem di libidine elurimi homines credunt co victi auctoritate Scripturae aut traditionis; sed, quam ita credunt, veritatem inhonorant , dum ante Dei placitum eam cognoscere concupiscunt; nec tantum im deserunt, ut tamdiu ejus cognitione carere , eamque licet incognitam ad
rare parati sint , quamdiu ipsa constituit eos Fidei vinculis, veluti quibusdam pannis spiritualis infantiae tenere ali
Sic plurimi credunt mysterium Trinitatis per convictionem intellectus: sed illud inhonorant, dum ejus cosnitionem,quam Deus in praemium religiosae fidei in ca testi Patria dare deerevit , obtinere in exilio concupiscunt. Alii credunt scripturarum auctoritate convicti myster,um Eucharistiae , sed credunt illud cum
243쪽
Psal: c ndi curiositate , & qnodammodo inse probabant, q- pos eris Dein, rembra latibulum suum. In talibus non est laud bilis illa fides, quam jo Deipara lavdab hElis beth, dicenh: Beata quae crediisti. -
' discernens, num vere einet Angeis lua Domini , quι sibi Incarnationis a nunciabat Milesium. . Credidit ex amoreae reverentia erga Dei veritatem capti vans non coacte, sed libenter intellestum im in obsequium fidei, hoc est, verit iis non intelletiae; per*tque prompta tamdiu illorum, quae credebat, scientia, ear re, quamdiu Deus suus eam ex fide, α non ex scientia vivere vosset.
Ut videas Mariam in verbis Λngeli se Deo revelanti subjecisse, nusque honorixasse veritatem; adverte quid dicat Eliasabet, : Beata, inquit, qua cro Ui , quo, mam perficientur ea, quae divi faena tibi ἀμ- . Non dicit Etisabeth, quae dicta
244쪽
stat tibi a Domino; curti tamen non Dominus , sed Angelus isi filisset locutus. Verani dicit Ebsabeth Maria r Beata quaeredidissi, qu-am perficientur ea'ra dicti sunt tibi a Domino : quia Maria in vesbis Angeli non agnoscebat nisi verbum De & in Angeli ore honorabat aeternam vetitatem , quae loquebatur in Angelo. Et quia Dei veritatem in Angeli ore amabat& honorabat, propterea sine ulla credidie curiositate, contenta in venerandis fideltenebris tamdhi manere, donec dies aeternae vitae sibi illucesceret.
q. XI 1. Vtinam voυatores secuti fuissent incredendo Virginis ademiami
Utinam Novatores hane prudentem Virginis fidem aemularentur I O utinam & Novatores & Catholici seque- rentur ejus observantiam erga Dei veristatem l Exortus est precedenti iaculo Martinin Lutherus; praedicat & clamat Sanctios n- esse invocandos , OmneSChristianos , qui toto orbe quindech seculis vixerunt, condemnat superstitionis ac velati Apostata a Christo, quia
245쪽
ioo Trae ratus II. de Cultu Ss.
Sanctos invocarunt, aut invocandos do cuerunt. Antequam audiretur,& ei fides
adhiberetur, postulabat fidei prudentia,
ut attenderetur ad ipsius personam ac mi nisterium, dc examinaretur, an esset Maaister de Apostolus Christi; an vero pseudoapostolus. Postulanda erant ab ipso ligna Apostolatus sui. Alia externa sui Apostolatus argumenta proferre non poterat, quam se baptigatum in Ecclesia Catholica , dc Mus sidem diu professum, eam de seruisse,& contra Matrem suam insurrexisse ; quodque monachum professus, promicilionem violas Ict, Sc votum callibatus sacrilege rescidisset, copulans ipse monachus tibi monacham: quam quod contra morem primorum Christianorum, qui, cum Seculi Potestates Sacrorum causa sibi infensas dc saevientes experirentur, non contra eas rebellarunt, sed illarum Levia .ciem patient istime pertulerunt; quod in quam contra istam primorum Christianorum patientiam ipse, ipsiusque sequaces adversus suos Principes arma ceperint,&, ubi potuerunt, eos suis imperiis destituerint. Si ipsis credimus lytis, Lutherus iurore & scommatibus, ac invidia potius, quam rationis aequitate,& amore Veritatis
246쪽
S B. Virginis MARIAE. ΣΟΙ scripsit contra ZMulium; imo si
mano Calvinistae credendum , agnitam Part. ala. veritatem contra fidem datam spiritu dia- 63.
bolico impugnavit. Hqc fuere sena Apostolatus ejus, quae, ut mitissime loquar, i, L
magis suadent, ne illi docenti aurem prae-III. I 8 I. beamus, quam ut illi auscultemus. . I 86. I 87.
Openditur quomodo novato es abutantur CHRISTI verbis, Venite ad me omnes; Sc. Ed petes: quomodo ergo persuast hominibus, sanetos non esse invocandosΘ E scriptura protulit haec, similiaque verba: Venite ad me omnes, qui laboratis, GV one- Mati: II. rati ejtis, in ego reficiam vos. Ex his arguit: 28. invitat nos cori, hu, ut ad eum veniamus, ergo non vult ut sanctos invocemus. Imprimis repono, quod aeque firma argumentandi ratione conficere poterit,illi citum esse iis , qui paupertate & inedia af fliguntur,ad misericordiam divitum recumrς re, ut eorum Juventur eleemosynis. Illicitum esse illis,qui cum morbis consigunt, ad medicorum opem confuge re,ut a mor
bis liberentur.Illicitum esse filiis familias, quorum Omnes divitiae in sitorum erga se N s paren
247쪽
parentum amore positae sunt, ab illis necessaria vitae subsilaia postulare. Illicitum esse iis, qui onerantur aere alieno, credi torum suorum charitati supplicare, illio Matet 1g. que dicere z patientiam habe in me, M. omina reddam tibi. Illicitum esse inca cere laborantibus & fatiscentibus, judicum implorare clementiam. Si haec non sequantur ex verbisChrim, certo sequitur futilem esse Lutheri argutationem.
S. XIV. In causis secundis non causesecum dae , sed prima praecipue
. attendenda eu. F T revera is textus aliud non probat,
, quam, quod recurrentes in necessita tibus nostris ad creaturarum auxilia, non creaturis, tanquam ex se potentibus, fidere debeamus, sed ubique & semper Pia: so: i. habitare is adjutorio Abissimi, CV in pr tectione Dei caeli commonari ; semperque, nobis persuadere, quod is causis secundis nihiI sit opis, auxilii , & bonae erga nos
propensionis, quod non a Deo accepe rint. Et dum nos ad eas comertimus , ut
per illas necessaria nobis qummas sol
248쪽
tia , ad illas nos convertere debemus, tanquam ad instrumenta, quibus Deus pro nutu & arbitrio suo utitur, & quibus providentia ipsius nos subdidit; & quam gravissime ostendimus , quotiescumque mediis ab ea ordinatis uti dedignamur. Recurrendum ergo nisi positi in necessitate Deum velimus tentare ad causas ab ipso ad nostrum auxilium praeordinatas ;sed recurrendum ad illas cum fide , quae docet causas secundas nec plus neg minus nobis prodesse, quam Deus decreverit ut nobis prosint. Qui cum hae fide ad illas recuvret, si per eas, quod a Deo deside rat, consequatur, Deum in creaturis suis laudabit, & iptas misericordiis attribuer, quodcumque ὸ creaturis hausit solatium. Econtra si non obtineat, quod ab hominibus, aliisve causis se eundis obtinere
sperabat, non murmurabit contra homines, nec stulto & s acrilege creaturis maledicet, uti saepe fieri videmus; sed Dei consilium adorabit, Sc in hominum erga eum aut duritia, aut iniquitate , aut inscitia, aut impotentia, Dei erga se justitiam gnoscet, & per illud, quod ab hominiabus aut injuste aut imperite fit, aut omnino non fit, se a Deo suo agnoscet justio
249쪽
Ecclesia testatur in recibus, a Deo esse, quicquid a Sanem offulat.
υ Epono secundo, quod Ecclesia, con- - fugiens ad Sanctorum aut orationes aut auxilium, semper fere disertis verbis
exprimat a Deo esse, quod sancti pro fidelibus orent, quod ipse illis inspiret pro nobis orandi affectum, quod ipse in illis
efficiat, ut nos suis doctrinis illuminent, suo confirment exemplo, juvent auxilio. Nulla in liturgia continetur oratio de sanctis , quae non directe dirigatur ad Deum, & quae non petat a Deo Sancto rum. auxilium: tantum abest, ut coni giens ad sanctos, recedat a Christi. Ecclesia in collecta de sancto Dominico ita orati Dein qui Ecclesiam tuam, Beati Dominici Confessoris tui illuminare dignatus
es meritis ac doctrinis: concede, ut ejus intem cessione, temporalibus non destituatur auxi
liis , in spiritualibuου semper proficiat incrementis. Per Dominum nostrum J esum Chrsestyam,Crc. Adverte in hac collecta, Primo: Quod Ecclesia directe Deum alloquatur, dicenI:
250쪽
m Deus &e. Lx hac oratione, uti ex aliis omnibus poterunt Novatores discere, quam inepte objiciant Catholicis, quod invocando Sanctos, peccent contra illud Christi: Venite ad me omnes, qui laboratism onerati estis, in ego reficiam vos, cum Ecclesia confugiens ad Sanctorum preces, a Deo ipso petat, ut Sancti pro ea orent, & illorum ei prosint auxilia, omnesque Sanctorum collectas sive precum formulas, quibus in Breviario aut M=ssali' utitur, ais Deum ipsum directe & immediate dirigat.
S. XVI. . Quam imperite irrideant C - Catholuos a Deo postulantes, ut Sanctomum juventin intercessi oue.
Cio quidem Calvi stas aliquos irridere , quod Ecclesia a Deo postulet Meces Sanctorum; sed eadem aequitate, quando ipsis placebit, irridere poterunt , quoiusumpturi cibuma Deopostulemus, ut illum nobis faciat prodesse: quod prae