장음표시 사용
271쪽
ν, habere debet, dulcedinem, & bonit ν, tem, & veritatem; dilige in ipso illa, &ν, dilige ipsum propter illa. Si autem vas, cuum inveneris bonis suis; dolo quia rex, ceptaculum inane vides, & opta, ut vox, niant ad eum, & intrent in eum bona ,, sia, sine quibus bonus esse non potest. i, Dilige ergo Deum, quia bonitas ci .DDs, liEe proximum, quia ex bonitate bonus,, eli. Vel si bonus non est, ut sit bonus , quia bonus esse potest. Qui enim jam ,,esi e non possint boni,diligendi non sunt, ,, nec proximi sunt; sed alieni, & remoti, & extranei: haec Victorinus. Ex cujus verbis lucet clarissime, nec in nobisipsis, nec in proximis aliud, quam Deum essedilicendum.
Diligisset tum, qui diligit Deum ;ω diligit is Proximum sicut seipsum , qui satagit, ut etiam is Deo repleatur, vel gaudeat quia colle
nus es. J Anc porro doctrinam tam Augustinus, quam Hugo Vidorinus a Chrikis didi
cerunt: dum enim ille dicit: diligesprox - Mare: IirmMN mum , tanquam teipsum, non obscu- 37,
272쪽
re insinuat, non alium esse amorem hos
trimetipsorum, quam amorem Dei. Cum enim nos ipsos diligere non sit aliud,quam nobis ipsis bonum velle : & cum bonum nostrum sit Deus noster, nonne Deum amare, est nobis ipsis Deum velle Quid enim est amor, nisi vita quaedam, sive via talis motio, duo quaedam copulans, vel copulare appetens, Πempe amantem &amatum p Amor ergo, quo Deum ama mus, vita cordis est, qua Deo, qui bonum nostrum est, vel conjungimur, vel co jungi annitimur. Certe si posset esse saliataris amor nostri sine amore Dei, tradidisset Christus aruterum priceptum de amore nostri, & tandem tertium dedisset praeceptum de proximo tanquam nos ipsos amando. Verum non docet distin sto praecepto, qua ratione nos ipsos diligere debeamus, sedim . mediate post primum maximum man datum de amando Deo, infert secundum , dicens: diriges prorimum 'tuum, tanquam teipsum, ut ostendat & doceat, nos tunc tum bene amare nos ipsos, quando jux
jus obtinendi desiderio sagramus , vel ob illum
273쪽
illum obtentum pio gaudio exultamus. Sicuti ergo nos ipses tunc solirm bene diligimus , quando primo & maximo mandato insistentes, Deum tanquam bonum nostrum, vel desideramus 11 absens est, vel eo gaudemus si praesens est. Ita proximum juxta secundum mandatum sicuti nos ipsos diligimus, quando vel satagimus, ut ipse Bono suo, nempe Deo, adunetur ;ves litamur, quia Bono suo adunatus est. Divine hec tuo more tradit Augustinus. ID
si Cum ergo, inquit , illa dilectione, is quam divina lex imperat, debeat homo si diligere Deum & seipsum, & proxi-
mum; non tamen ex hoc tria praece-
septa data sunt; nec dictum est, in hisis tribus; 'sed, in his duobus praeceptis to lex pendet in Prophetae, id est, in di-- lectione Dei ex toto corde, eX tota a- nima, & ex tota mente , & proximi tanquam sui ipsius; videlicet ut intelli gatur nullam cse aliam dilectionem,
se qua quisque diligit seipsum, nisi quod
diligit Deum. Qui enim aliter se dili- , git potius se odisse dicendus est i stri quippe iniquus , privaturque luce ju , , stitiae, qui a potiore ac pratistantiore bo is no Mersus, atque inde vel ad seipsum. P q rico
274쪽
is conversus, ad inferiora & egena utique is convertitur: sitque in ipso, quod vera Psal: 1o: c, D cissime scriptum est: qui autem amat in is qsitatem, odit animam suam. Quia igituro nemo, niti Deum diligendo, diligit se - ipsum, non opus erat, ut dato de Dei
se dilectione pnecepto, etiam seipsum ho- mo diligere juberetur; cum in eo dii is gat scipsum, quod diligit Deum. Deis bet ergo & proximum diligere tanquamis seipsum, ut quem potuerit hominem, se vel beneficentiae consolatione, vel in is formatione doctrinae, vel disciplinae cori er citione,adducat ad colendum Deum, si sciens in his duobus praeceptis totam te es gem, Prophetasque pendere: haec ver ba Augustini, quibus exprimit, quomodo proximus in hac mortali vita constitutus praecipue diligendus sit. Illis vcro proximis nostris, qui in ea vita collocati sunt, ubi nemo miser, nemo indoctas, nemo vel tantillum a lege deflectens, alia dilectionis officia,nempe gratulationis & lau- . dis , sed non alia dilcctio exhibenda. Sunt tamen prae miseris Beati ideo magis diligendi, quia isti sunt receptacula plena divinet bonitatis, dulcedinis, ac veritatis: hi νςro siqnt receptacula plerumque va
275쪽
eua, nec unquam hic ita plena, quin magis debeant mimpleri; & quin timor sit, ne perdant bonum, quo ex parte repleti sunt. Miseris ergo impenditur pricipue
amor benefaciens; Beatis vero amor stimans , laudans, atque congratulans. Uterque vero amor Deum in proximo
diligit: iste diligit proximum, ut sit,creS- cat,& maneat in eo Deus; ille vero proximum diligit, quia in eo est, & manet Deus. In proximis ergo, dum bene di liguntur, non diligitur nisi Deus. Unde certissime concluditur, a nemine prox mum sive beatum sive miserum recte dili . gi, a quo Deus non diligatur. Hinc patet nihil verius esse ista Augustini senten- ruer, tia: non novit diligere hominem, quisquis non diligit eum, qui hominem fecit.
S. IV.CA-r, quo Sanctos colimus, inferioris es ordinis, quam en amor Dei: S ille cum hoc amore concordat , sicuti concordatsecundum
cum primo mandato. MX his immotis Christianae fidei Regu- lis fit perspicuum, amorem quo San
276쪽
13 Tractatus III. de Cultu LS.
ctos colimus, esse amorem inferioris o dinis , quam est amor, quo Deum hono ramus. Deus enim propter seipsum; h ino vero, sive miser sive beatus, non di- igitur niti propter Deum, hoc est, prout . exponentem audivimus Hugonem Victori- .num; diligitur Deus quia dulcedo , bonitas, veritas est ; homo autem diligitur, quia Uius dulcedinis, bonitatis , in veritatis Mec taculum eΗ.
Nullus dubito, quin Hagiomachi, si ad
Mnc Catholicam aoctrinam animum ad veriant, libenter sint concessiari, amorem, pro Sanctos Ecclesia Catholica tradit esse colendos, amori, quo colendus est Deus, tam parum prinjudicare, ac observatio secundi mandati adversatur observationi maximi ac primi mandati.
s. V. Nemo aemis De aram , qui Deum
EX hac eadem doctrina conficitur, neminem sibi ipsi posse persuadere, quod Deiparam amet, quemadmodum Debpara amanda est, qui non sit Dei sui verus
277쪽
amator. Cum autem Chri Fus Dominus dicat: si quis diligit me, sermonem meum Iorai: IA: fenuabiri ... qui non diligit me , meos non servat: nonne perspimolles, adulteros, semicatores, ebriolos , blasphemos, pessuros, calumniat res, detractores, fures, atque rapacesmon amare Dominum Mum 8 qui autem non amat Dominum Iesum; nec ejus ma trem, nec alium Sanctum maere censem-dus est. Qiando Deipara aliive Sancti mantur, mi Cos amari oportet, tum mmantur, quia in ipsis est dulcedo, bonitas & veritas Deus. Haecne dulcedo matur ab illis, qui amant detractionis, ca 'iumniarum & 1usurrationum amaritudianem p Haecne bonitas amaruris iis, qui invidiae, odii, & pugnarum militia de Jectantur λ Haecne veritas amatur ab iis, qui periuriis, dolo, & fiaudibas recrea tur Θ Illi ergo, quibus haec vitia adhaere eum , mon inter amatores Deiparae , sed intor o res Deiparae, reponendi sim:
278쪽
136 Tractatus III. de Cultu SS.I. VI. Aliud es amare Dei ram , aliud
recitare oretenus quasdam precum formulas ad amorem Deiparae compossitas.
IEc dixeris eos Apius recitare quasdam precum formulas,quibus suu etpa' me addicunt astinum; suum illi consecrant
amorem; & vovent servitutem. Nam
liud est amare, aliud dicere, quod ames. Amor e corde profluit, Verba ex ore funduntur. Amat Virginem, qui amat Vi ginis filium; & non novit amare Virginem , quisquis non diligit eum, qui Vir ginem fecit. Virginis autem filium, eumque,qui Virginem fecit,is non diligit, qui ejus sermones non servat. Nihil enim verius isto oraculo: si quis diligit me, sermo nem meum servabit: &, qui non diligit me,
sermones meos non servat: ubi ergo non est mandatorum cura atque custodia', inde Dei exulat amor. Et unde exulat Dei amor, inde quoque cxulat amor, quo Dei para bene diligitur. Ut ergo videas, num ames Deiparam, expende non formulas verborum, quibus dicis te amare Deip
279쪽
ram; sed expende mandata, quae a nobis exigit Deus. Haec si non serves, tam parum diligis Deiparam, quam parum eum
S. VII. Multi diliguntlhantasmatasua, selutantes diligere D eum.
JAEc quamvis sat sint perspicua, ait, men clariora evadent, si considere
mus , quid sit diligere Deum. Multi se
putant Deum diligere, dum non amant nisi phantasmata sua, pro Deo ea habentes. Ex istorum numero erat Augummas, quando arbitrabatur Deum esse lucem quamdam per immensa locorum spatia diffisam. Istum suum errorem, quo albquando fuerat excaecatus, deplorans ait Deo suo: Non enim tu eras, sed vanum ob phantasma in error meus erat Deus meus. que sess Alii cogitant Trinitatem ut molibus distinctam, vel etiam in modum trigoni; quas cogitationes Augurinus non veretur Vocare quamdam Idololatriam. Alii alia D Cum periculo animarum suarum de Deo fingunt. uuisquis enim talim cogitat Deum, qua'sis
280쪽
Iis non Deus, alienum Deum utique falsum in cogitatione portari uias autem , . qui sic cogitat Duum , quem modum illa eLεῖ ac per hoc, an idem Doctor, rei, quitur fidelibus , 'numdis peregrinantur a Domino auferre a cordo suo , irruentia vana pham maia , qua se cogitationibu4 ingerunt, velut talis aut talis sit Deus, quatis utique non est , dirigere cor rad illam Meliter, ut quemadmo ' Pantum n bis expedire novit, ipse se in ei perspis su -m, donec absumatur omne mendarium, unde Hetam est: omnis homo mendax; ' transacta non soli- impia falpitate, . Tum etiam ipso specuti in anigmate facio ad faciem cognoscamus. Haec ille.
S. VIII. Sins cogitandus utjustitia , veritas ρο salientia ; ου hominer propter justitiam, veritatem Ssapientiam amandi sunt. Propter eas au tem
homo non diligitur, is ipsa ipse
CEd petes qualiter ergo Deus cogita dus sit λ Docet hoc idem sanctissimus B or: Dein autem, melint,justitiae'.
