장음표시 사용
341쪽
fiat mundum reconcilians sibi, & qui Gn bitas seipsum dedit redemptionem pro
si omnigus. Et ideo, ait S. Thomas, so P. 3. . silus Christus est perfectus Dei & homi- α,, num mediator, in quantum per momis rem suam humanum genus Deo recon se ciliavit. Unde cum Apostolus dixisset, is mediator Dei & hominum,homo Chr
Astus Iesus, subjungit: qui dedit seme
si ipsum redemptionem pro omnibus. Prosequitur autem sanctus dicens: Anihilis tamen prohibet aliquos alios secundum is quid dici mediatores inter Deum & h is minem, prout scilicet cooperantur adis unionem hominum cum Deo dispositia seve vel ministerialiter. Mihisterialiter
autem ad nostram reconciliationem cooperantur illi, qui verbum Dei & sacramenta plebi ministrant. Ad eam reco eiliationem cooperantur dispositive, qui suis orationibus efficiunt, ut ChriLtas ciatius sua dona nobis elargiatur. Quae enim Deus in ChriIlo nobis donavit, sive res condidit donavit autem omnia , sicuti omnia quoque Christus promeruit) ea ulterius non effundit, nisi preces sanctorum, sive in coelis regnantium, sive in terra gementium ad istam effusionem. viam
342쪽
3oo Tractatus III. de Cultu SS.
viam fecerint. Hinc ipse Apostolus, ut Dei gratiam in ChrisIo tibi repositam obtineret, tam solicite postulavit fidelium
preces. Hinc cum Petrus sisset in carcere,. .
ut liberaretur, pro illo fiebat Ecclesiae oratio. Hinc pro gentium conversione orat Ecclesia. Hinc olim poenitentes, ut obtinerent remissionem peccatorum &gratiam bene vivendi omnibus charisve paenia Dei, ut ait Tertullianus, adgeniculaban-ν ma cap. tur, omnibus fratribus legationes depre-' cationis sita injungebant. Hinc ait Paci Paraenesi m s ossicium esse poenitentis, ut Dei gra- adparnium tiam obtineat, tenere pauperum manus,' viduas obsecrare , Presbyteris advolvi, exoratricem Ecclesiam deprecari. Hinc generatim ait Ambrosius scribens in haec verba: expurgate vetus fermentum, hanc esse divinae misericordiae consuetudinem, Lib. r. d. ut reis peccata non relaxet, nisi sancto- cap. rum precibus fuerit pulsata. Velut enim,
inquit , operibus quibusdam totius populi purgatur, sin plebis lachrymis abluitur, qui orationisus in fetibus plebis redimitur a
peccato, in homine mundatur interiore. Donavit enim Christus Ecclesiae suae, ut unumper omnes redimeret, quae Domini L D meruit adventum. In hunc eundem sen-ν . sum
343쪽
- sum scribit Augustinus dicens: Columba, gibbis nempe per sanctorum spiritualium pre- - ιμο ceS, tenet, columba dimittit peccata, in tas tenet, unitas dimittit. x autem hujus cis. unitatis in solis bonis eis. Cum hic sit mos givinae misericordiae, ut Deus suae gratiae dulcedinem, & suae veritatis lucem in Christis donatas, nobis non infundat, nisi post sanctorum preces, rectissime dixit S. Thomas, quando dixit, alios praeter Christum polle dici mediatores inter Deum & homines, in quantum ad homianum cum Deo unionem cooperantur dis-
Exponitur, qua ratione CHRISTUSssit Advocatus noster.
Q Uae hisce gg. hactenus disseruimus, eo praecipue spectant, ut declarent sine Christi injuria Mariam dici posse Mediatricem ; superest, ut exponatur, ipsam quoque sine ulla Christi injuria nostram vocari Advocatam. Capietur hoc melius, si officium Advocati primo describatur. A Complactitur illud tria. Pri-omum, ea apud Judicem allegare, qui
344쪽
3ox Tractatus III. de Cultu SS.ri bus, inquit gravissimus Auctor Mim,
is citra rei condemnationem, justitiae sa--,, tisfiat. Alterum, proferre humilitatem is ac preceS rei, peccatum agnoscentis, acri veniam postulantis. Tertium, suis etiam is precibus apud Judicem intercedere, uiis clementer & misericorditer,non autem ex rigore justitiae cum reo agat. Haecis tria maΣime in Christum competunt. Primum, namque osteri Patri sanguia is nem suum pro lytro seu pretio redem. D ptionis peccatorum nostrorum.Dcinde,
,, allegat humilem rei confessionem, deis qua Ioannes Epistola prima cap. I. attris Si confiteamin peccata no ba; Melis rei,
is in Iustin, ut remittat nobis peccata nostra. o Tertio, suam addit interpellationem, is orans pro nobis indesinenter Patrem, ,, uti testatur Paulus Rom. 8. & Hebr. 7. is orat autem, nune in caelo constitutus , is non supplicum more sese prosternensis ante Patrem, aut miserabiles edens v se ees: sed desiderium salutis Electorum is suorum eloquens , atque expromensis Deo, tum mente tum verbis ejusmodi, is quae filium in humanitate gloriosum, &is ad dexteram Dei sedentem, atque cumis eo regnantem, non dedeceant. Haec
345쪽
lius, qui post citata verba advertit δε- sum Christi Αdvocatum nostrum apud Patrem a Joanne vocari etiamIustum; quia nemo est idoneus Advocatus, qui ipse sit reus. Convenit autem hoc epitheton Christo Advocato nostro persectissime; quia ita JustuS est, ut per omnia Deo placeat, ac reconciliatore pro seipso pro sus non egeat. Tandem advertit E flius, Iesum a Joanne, qui cum nostro solatio vocaverat Advocatum nostrum apud P. trem, etiam dici Propitiationem pro peccatis nostris quia non solum conatur & s tagit ut apud hominem Judicem faciunt Advocati) Deum reddere nobis placatum, verum certissime eum nobis placat ac propitium reddit : atque istud nostram in hoc Advocato fiduciam pluri
MARI A certa quadam ratione AL vocata nostra dicitur. v Erum, quamvis Christis 'su off-- V cium Advocati ita obeat apud Patrem, ut nemo, qui solum est creatura, illud cum tanta perfectione queat administrare; attamen inter caeteros officii &
346쪽
honoris titulos , quibus eos decoravit, quos ita charos habuit, ut suo ipsos sanguine redimeret, etiam iptis indulsit officium & t1tulum Advocatu Eo ossicio to-lics funguntur Sari ti, sive in terris prece Iemebunda, sive in caelis oratione laeta, quoties causam nostrae salutis commendantcs Deo,Chri' merita allegant. Nam Ecclesia triumphans, perinde ac Ecclcsia
militans, per Christum postulat, quicquid
a Deo postulat. Quamvis autem omneSSancti, sive in caelis devicto hoste triumphent, sive cum illo in terra confligant, titulo Advocati possint insigniri; attamen nulli post Christum cum tanto Jure tribue' ris , quam Deiparae. Unde S. Bernardus admonens Fideles, ut totis praecordiorum affectibus venerentur Deiparam ejus par trocinium quam maxime commendat. A Totis, inquit, ergo medullis cordium, ,, totis praecordiorum aflectibus, & votis si omnibus Mariam hanc veneremur, is quia sic est voluntas ejus, qui totum is nos habere voluit per Mariam. Haecis inquam vCluntas ejus est, sed pro nobis. si In omnibus sqtudem, & per omnia, o providens miseris, trepidationem no si stram solatur, fidem excitat, spem ro oborat,
347쪽
se borat, dissidentiam abigit, erigit pari sillanimitatem. Ad Patrem verebarissis accederer solo auditu territus ad folia
,, fugiebas: 'sum tibi dedit Mediatorem.
is Quid non apud talem Patrem Filius t is lis obtineat λ exaudietur utique pro rem verentia sua: Pater enim diligit Filium. ,, An vero trepidas & ad ipsum Frater ,, tuus est & caro tua, tentatus per omnia is absque peccato , ut misericors fieret.
si Hanc tibi fratrem Maria dedit. Sed is forsitan & in ipso MMestatem vereareis divinam, quod licet factus sit homo,
,, manserit tamen Deus. Advocatum ha-
,, bere vis & ad ipsum ad Mariam recu si re. Puta sividem humanitas in Maria. is non modo pura ab omni contaminatio- ne, sed & pura singularitate natu .Nec si dubius dixerim, exaudietur & ipsa pro se reverentia saa. Exaudiet utique ma-- trem Filius, & exaudiet Filium Pater. is Filioli, haec peccatorum scala, haec aeta maxima fiducia est, haec tota ratio spei ,, meae. Quid enim λ Potestne Filius aut se repellere aut sustinere repulsam, non ,, audire, aut non audiri Filius potest pes neutrum plane. Invenisti, ait An--elus, gratiam apud Deum. Felici- . V riter
348쪽
3 Ο6 Tractatus III. de Cultu S s.
si tes semper haec inveniet gratiam, &is sola est gratia , qua egemus. Pru sedens Virgo non sapientiam scutiis Salomon, non divitias, non honores, non potentiam, sed gratiam require sebat. Nimirum sola est gratia, qua sal- ,, Vamur. Quid nos alia concupiscimus, Fratresὸ quaeramus gratiam, & per Minis riam quaeramus: quia quod quirit, in- se venit, & frustrari non potest. Quaera- mus gratiam, sed gratiam apud Deum: se nam apud homines gratia fallax. In his Bemardi verbis licet advertere miram Dei circa nos providentiam. Noamplius cum Adamo ad vocem Dei d
ambulantis pavidi fugiamus , & nos a scondamus in medio ligni di foliosum ιdatus est nobis mediator & Advocatus, per quem cum fiducia adiremus ad thr
num gratiae Dei. Unde ne simus trepidi paventes ad istum mediatorem; hinc
a e Nardus nostrum increpans timorem : An vero trepidas in ad ipsum λ μ ter tins est, Cr caro tua, tentatus per om . ma absquepeccato. t misericorsferet Quodis forte tanta sit pusillanimitas nostra, ut
nec per istum Fratrem & carnem nostram Patrem adire audeamus, quia Dos terret:
349쪽
istius Fratris cogitata Majestas divinitatis; etiam tantae pusillanimitati nostrae cons luit Deus, dando illi Mariam, quae me dia inter Christum & nos exciperet fulgorem Deitatis ejus, & nostrae attempera ret infirmitati. Hinc in laudatis verbis ait Bemardus: sed forsitan Cres in ipso Majestatem vereare divinam, quod licet factus
sit homo, manserit tamen Deus. Advocatum habere vis in ad ipsum Ad Mariam recurre. Pura siquidem humanitas in Maria, non modo pura ab omni contaminatione, sed in pura singularitate naturae. Ex quibus verbis patet datam esse Mariam in medi tricem, non ut illicitum esset Christum immediate adire, sed ut etiam tunc nobis foret provisum , quando prae pusilli animi tate ipsum non auderemus directe adire.
Itaque quod nobis opus sit mediatore ad mediatorem, id non facit ullum supremi mediatoris imperium , quasi se absque
mediatore adiri non permittat, nam aci se adeundum omnes blande invitat, nunc dicens: venite ad me omnes qui laboratis monerati estis. Nunc clamans: si quissitis, veriat ad me ; sed quod opus sit mediato re ad mediatorem, provenit ex pusillanimitate, quae subinde nobis inest, & obla- v x io
350쪽
to sibi a Christo honore uti non audet, ropercussa fulgore Mnestatis Mus.
XXXVIII. Dei Filius homo saritus es, ut hominibus foret exemplo s nec se Hlum ipsis dedit exemplum , sed etiam p catores S publicanos.
DEus per orationem cum adire volentibus ita consuluit, quemadmodum providit eum per imitationem accedere conantibus. Ut ad eum accederemus per morum similitudinem, Les m nobis dedit in exemplum, quod imitaremur. Hinc Chri ιs te nunc viam appellatmunc dicit: exemplum dedi vobis, ut quemadmodum ego se vobis ita in vos faciatis. Sed quia humana infirmitas tam sublime exemplum subinde timet imitari; hinc Paulus tantum
exemplum nobis attemperans, se nobis primo imitandum proponit; ne autem in Rus vitae exemplo haereamus, m sitis moribus Christum volui in speculo vult Dgnosci, nosque eum imitari. Imitatores,
inquit, mei estote, ficut em ego Chrest. Augustinus admirans, quomodo Deus il lis consulat, qui vitae sanctimonia ipsi cupiunt