Tractatus de sanctorum et præcipuè Beatissimæ Virginis Mariæ cultu, authore perillustri ac reuerendissimo domino Joanne episcopo Castoriensi, ..

발행: 1675년

분량: 723페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

511쪽

S B. Virginis MA RIAE. 467

. Bematam, nec peccatu i se honorare, is nec inducere incertam sanctitatem; sed

is exi stens. Idem ego respondeo illi deis conceptione B. Maria. is Quod si ipse quaereret, unde habea- si mus B. Mariam ab ipsa conccptioneis sanctificatam, saltem ad hoc, ut essetis inter Dei designataὸ Responderem , is inde nos hoc dedicisse, unde ipse didiari cit, B. Mariam ab ipsa nativitate sanis ictam fuisse. Asicrit enim ibidem, ex D eo, quod Ecclesia jam tunc celebr is bat B. Virginis ortum, se nihil dubitam re, quin ortus ille sanctus fuerit; &,, nos ergo ex eo, quod Ecclesia celebrat ,, Festum cQnceptionis, nihil dubitamus, si conceptionem illam sanctam aliquo is modo fuisse, ac saltem ratione ossicii, is ad quod assumebatur. Hqc Bellarminus, ex crius verbis patet , Ecclesiam austis de causis celebrare Conceptionem Deiparae, quantumvis supponeretur illam ab ori inis vitio non fuisse exemptam. Etenim in illa celebrat non vitium originis , quod provenit

honorare osticium praecursoris,ad quod sanctificatus fuit ad huc in utero matris

512쪽

68 Tractatus III. de talis S s.

ratae sidunditatis, quod provenit ex Deo audiore. Abraham se Sara religiose gaudebant in conceptione & nativitate Ua-aci, quamlumvis peccato infectis; quia non gaudebant ob conceptionis foeditatem, sed ob divinae promissionis fidelitatem, quae Sarae, tum vitio corporis, tum annorum numero sterili filium promiserat ; & prssertim religioso gaudio

gaudebant, quia gaudebant non ob oriaginis contagionem, sed ob misericordem Dei electionem, qui Isaacum elegerat,ut ex illius semine nasceretur ille, in quo omnes terrae gentes benedicerentur. Christiani conjugcs dum in se conceptum, & ex se natum infantem adve tunt , Creatori & Salvatori gratias religiose referunt , non quia infantem in peccatis conceperunt, sed quia faeditate libidinis, qui ab ipsis est, non impediatum est munus naturalis faecunditatis , quae a Deo Creatore est; & praesertim religiose gaudent, quia sperant, quod conceptus in eis, & ex eis natus infans, sacratissimo regenerationis honore donatus evadet in filium Dei, Christi se trem, Dei hqredem & Christi cohaeredem. Ob similia Dei dona exultant pri-

513쪽

vatae fi liae. ob altissima Dei consilia, quibus Mariam Deus condidit, exultat Ecclesia in festo Concςptionis ejus, colens sanctimoniam divinorum consiliorum; sicuti, agens anniversarium diem Christi patientis, non celebrat, quod in

ejus passione est ex furore & perfidia Judsorum; sed quod in illa est ex Dei

immensa charitate. In seminibus furto ablatis, ex quibus nascitur ciopiosa seges, detestari potes,furti malitiam,quae ab homine est, & potes mirari & laudare segetis abundantiam,quae ex Deo creant2 est. His dictis de celebratione festorum, quae ad celabrandam Deip: & SS. memoriam instituta sunt, transeamus ad sacrificia.

L X X X. Sacrificium, quod uni S sioli Deo

debetur, recte offertur insanuorum memoriam sve honorem.

Ix ullus est in Ecclesia Catholica tam' rudis & infans , qui non sciat soli Deo Sacrificium deberi, sive sit Sacrificium laudis, sive cordis contribulati, sive Eleemosenarum, sive sit Sacrificium ADtans. Omne Sacrificium uni & soli Deo G S 3 o debe-

514쪽

o Tractatus III. de Cultu Ss . .

debetur, quia Sacrificium est professio ,

qua profitemur nos Deum agnoscere ut Creatorem , Rectorem , & nostrum Beatificatorem. Lain, quatenus Sacri

scium cit, illi uni debetur, quia casu, quatenus Sacrificium, est oris professio, 'quod Dcus sit prima origo omnis boni. Contritio cordis, quatenus Sacrificium est, uni Deo dcbetur, quia est recognitio, quod ipse sit aeterna justitiae regula, quam amantes sequi dcbemus, & quam nos non osse secutos, summe dolere debem us. Eleemosyna quatenus Sacrificium est, uni Deo debetur, quia per illam profitemur, qUO8, que de manu RuS accepimus , ipsi reddamus per pauperum m nus, velut per vivum & bfulum Altare. Quantum vero ad haris Sacrificium, quod proprii nominis & non metapho si Martyrum religiosa solemnitate cona I. , , celebrat, & ad excitandam imitatio nem, & ut meritis corum consocie- tur, atque orationibus ad)uvetur e ita

D tamen, ut nulli Martyrum , sed ipsi Deo Martyrum constituamus Altaria.

Quis

rice Sacriscium eli, Omncs Catholici li-bcnter subscribunt ist1sAugi I lini verbis: Lib. 2P. Populus autem Christianus memorias

515쪽

,, Quis enim Antistitum in locis sanctois rum corporum assistens aliari, aliquanis do dixit: Oflerimus tibi Petre aut Pau ,,u, aut Opriane Θ sed quod ostertur, is offertur Deo, qui Martyres coronavit,

is apud memorias eorum, quos coron vit: ut ex ipsorum locorum admonitione major aflectus exurgat ad acuen-

,, dam charitatem, & in illos, quos imi- .is tari possumus, & in illum, quo ad)uis Vante, possumus. Unde etiam Ecclesia habet Cost ridianos pro haereticis, quia Mariae sacrificandum docuerunt. si Et: - φρ'

,, quamVis, uti ait Conc. Triae in hono- is rem & memoriam Sanctorum, non- .is nullas interdum Missas Ecclesia cele- brare consueverit; non tamen illis sa -.is crificium offerri docet, sed soli Deo, is qui illos coronavit; unde nec sacerdoxis dicere solet; ostero tibi sacrificium Pe- is ire vel Paule, sed Deo de illorum visis ctoriis gratias agens, eorum patroci se nia implorat , ut ipsi pro nobis interceis dere dignintur in coelis, quorum meis moriam agimus in terris. ,

g. LXXXI.

516쪽

1 Tractatus III. de Cultu SS.

f. LXXXI.

memoria anctorum Deo sacrificandi non ens novus.

Lνb. 3. de T Atius contra praxim Ecclesiae, quo. rab. is, ' DCO sicrificat in honorem . saneto- rum ac praesertim Deiparae, duo obiicit. Primo: illam accusat novitatis, asserens. Cam tribus primis si culis fuisse plane ignotam. Secundo: ait illud fieri contra. Omnem rationem. D Nam, inquit, qui

is quid dicant nempe Catholici clarum ,, est sacrificium, proprie inquam dictum,

is unumquodque in ejus, cui offertur ; non autem in alterius, cui non offeris tur; minime vero omnium in ejus, pro D quo Offertur, honorem fieri: haec ille serociter. . . Ad Primam ejus objectionem refellen-- dam, exscribam, quae eam contra scrip- Lib. 1. -- se Eminent: Bona: is Aliae Missae sinit, rum O- is inquiens, quae in honorem Sanctorum g Η' is agi solent, cum eorum Memoria mis nua solemnitate recolitur. Audiendus

se de his Curianus epi'. 3 . Sacriscia pro

is eis, pro eorum scilicet honore , semperis offerimus, quoties Margyrum pQsione , D in

517쪽

S B. Virginis MARIAE. 473

o in dies anniversaria commemorationeis celebramus. Et Epistola 3 7. ad Clerumis suum , diligenter annotari mandat dies, quibus Martyres excedunt , ac si sibi significari; ut, inquit, celebrenturis hic a nobis oblationes in sacrificia ab

is commemorationes eorum; quo testimo-

onio nullum praestantius. Ad idem re-- spexit C priani magister Tertullianus, is cum libro de corona militis cap. 3. ait, is oblationes pro natalitiis annua die fac is mus. Quem locum male detorquet Rh is nanus ad cujusque diem natalem moreis Ethnicorum; quod valde alienum estis a spiritu Christianorum illius aevi, & ais severitate Tertulliani. Confirmant ejus is dem ritus antiquitatem Ecclesiet Smyro nensis Fideles in epistola, qua Polycadiopi martyrium describunt apud Eusebium lib. q. Hist. Eccles cap. I . ejusque is ossa se colligisseajunt, & in loccoe -- centi condidisse, & in eodem loco na- alem ipsius hilari conventu, qui sine

Sacrificio non erat, quotannis celebra

Muros. Subscribit Augumniis lib. 8. deis Civitat. cap. 27. ubi docet, non San- sectis Martyribus, sed Deo sacrificium is offerri, cum Eccrdotes in honorem

518쪽

Tractatis III. Cultu SS.

s, ipsorum sacrum faciundi uis, inquit,s, auditat aliquando uantem sacerdotem ad B aliare etiam super sanctam corpus Mar-Byris ad Dei honorem, cultumque construo rum, dicere in precibus : Ostero tibi S ,, crificium Petre, vel Paule, vel Qpria

, cum apud eorum memorias Feratur

is Deo, qui eos homines in Martyres θ is cis. Hec Eminent. B- ex Patribus, ut probet Sacrificia in honorem Sanctorum fuisse oblata.

g. L XX XII. Onenditur Cyprianum de veri nominis Sacroicis fuse locutum . quando se dixit pro illis osterre Sacrificia

, ut neget in honorem Martyrum tribus primis Ecclesiae iaculis unomDeo Sacrificium fuisse oblatum, contendit per sacrificia & Oblationes in priani verbis, non veri nominis Saerificia, sed gratiarum actiones di laudes intelligendas esse, qui annuis diebus pro Martyrum morte, fortitudine, ac sal te Deo offerebantur , & quae ex trita Scripturi phrasi non proprie, sed meta-

phori

519쪽

phorice Sacrificia dicuntur. Verum o quid dicat Dalaus , agitur in C p iniverbis de veri nominis Sacrificio, ne pe oblatione corporis & sanguinis D mini, quod per publicum Altaris minis strum sive Sacerdotem, qualis ipse erat Cyprianus , Deo offerebatur, licet un1 ageretur de gratiarum actionibus, lau- 'dibus, & precibus, que Deo sub Sacrificii actione, tempore C priani, ut etiamnunc hodie offeruntur. C prianum loqui de vero Sacrificio , nempe oblatione icorporis & sanguinis Christi patet ex ejus Epistola ad Caecilium , quae tota in hoc Di versatur, ut doceat in calice Domini OD serendo vinum & aquam misceri debere. Unde in citata ait Epistola: Sic autem in Sanctificando calice. Domini offerri aqua sela non pote I , quomodo nec vinum selum potes F. Nam, si vinum tantum quis osse si

sanguis Chriali incipit et fine nobis. Si vero aqua sit sola, plebs, qua fler aquam denotatur , incipit esti sine Christo. En qu

modo ibi agat non de sola precis oblatione, sed de oblatione calicisDomini.D inde paulo post de e)usdem calicis oblatione non minus expresse loquitur : si Siri ci in Dominus & Deus noster ipse

520쪽

4 6 Tractatus III. de Cultu Ss.

Ut summus saceidos Dei Patris, & Sa- utificium Deo Patri ipse primus obtusi lit, & hoc fieri in sui commemoratiori nem praecepit; utique ille sacerdos v se ce Christi vere fungitur, qui id, quod is Christus fecit, imitatur, & Sacrificium

is verum & plenum tunc offert in Eccle-osia Deo Patri, si sic incipiat offerre,sicutis secundum quod ipsum Chri is videat

obtulisse. Caeterum omnis religionis is & veritatis disciplina subvertitur nisi is si in Sacrificiis matutinis,hoc quis vere tu ne per saporem vini redoleat sangui nem Christi. Sic ergo incipit & a Passo- isne Christi in persecutionibus fraternitas is retardari, dum in oblationibus discit de se sanguine ejus & cruore confundi. Haec prianus, ex cujus verbis constat, ibi non agi de oblatione precum, sed calicis Domini; ibi non esse contentionem de gratiarum actione Deo offerenda , sedcc Sacrificio sanguinis Domini'; utrum nempe sub sola aquae specie osterri posisset : ibi non dici tunc esse sacrificium verum & plenum, quando sacerdos gratias agit, ut cir lus Patri egit, sed qua do calicem Domini non sola aqua, sed

ex vino & aqua temperatum Deo Patriviseru, quemadmodum C prianis ibi d

SEARCH

MENU NAVIGATION