장음표시 사용
211쪽
19 ορ. XXVI. Quidam annulos nummosque sanctorum corporibus admoverunt, ac deinde pro reliquiis servarunt. Imo nonnulli S. Hugonis Episcopi Gratianopolitani sandaliis Olcula fgebant. De eo Gulo in vita ejus apud Novarmum Lib. VI. Schedia si 'matum Sacro Pyo auor. Cap. XX. p. m. I7 . g. II a. ita scri '. Lactentes offerebantur parvuli, quo tam sancti corporis tactu adversus omnia munirentur adversa. Nonnulli etiam sandalia ipsa ardentiori fide osculando mordebant, aliquid inde ob sanctitatem ferre volentes. Annuli ac nummi,& res aliae sancto applicabantur corpori. ut eo sepulti pro reliquiis haberentur. Isidorus Cisrius, PatriaBrixianus, Professione Benedictinus, Fulginii, ubi Ecclesiae per septennium praefuit, AnnoChristi MDI V. defunctus,tanta in pauperes largitate N in omnes benignitate usus, sanctitatis opinionem inde conciliavit, ut post mortem turba ingruente & invitis custodibus aedes perrumpente totis quadraginta horis ad deosculationem patuerit, nullo foetore emisso. Illustris & vere Augustus Scriptor Thuanus Lib. XVI. Histor. p. m. 7 7. Edit. Tranio furi. in 8. Quidam a reliquiis medicinam exspectant, seque inde sanitatem recuperasse gloriantur. Tale quidpiam Petrus Massibus in unatii Lojolae vita, Lib. III. cap. I . p. m. I48. Edit. Antverp.m 8. Anno MDCv. his vetbis recenset: Cum defuncti Lojolae corpus exequiarum causa jaceret in feretro,Bern hardina quaedam Romana filiam strum is Jam diu laborantem, quam arte nulla Medici sanare potuerant, ad osculandas mortui manus admovere veli menter optabat, certam ex eo contactu filiae valetudinem sibi pollicita. Sed cum prae turba, impetu saepe facto, puella nunquam ad feretrum accedere potuisset ; denique mater, quippe quam fi- Iiae charitas valentiorem audacioremque reddebat, non ante destitit, quam ex vestimentis Ignatii frustulum adepta deosculata est. An verb ex eo speratam medelam acquisiverit, valde dubito , nisi forte stuperstitione aut mira imaginationis vi Spiritus animales concitante & alterante estectum fuerit. Chronicon Cassinens Lib. II. cap. LIV. de reliquiarum S. Mauri translatione: Cum Hugo Clunia censis ob preces Theobaldi Abbbatis os integrum brachii s. Mauri
212쪽
Mauri capsulae argenteae, instar turrium artificiose erectae decenter inclusum per sex sui Monastcrii fratres mitteret Cassinum, ex tota Provincia populi concursus tactus est quam maximus, devotione praecipua, totus etiam Monasterii Conventus inaestimati sucunditate laetatus est, omnesq; solennibus induti lacrisq, vestibus cum ce- reis ac thymiamatibus plurimis ad portam veterem aliquanto extra Monasterii ambitum procedentes obviam cum de otione lumina hospiti tanto iverunt, & quasi viventem in carne conspicerent,omnes in terram pariter procidentes adoraverunt, surgentesque secundum illum locum devotissime ac reverenter mixtis gaudio lac hryinisolculati sunt,& cum hymnis ac laudibus honorifico nimis prosequentes in Monasteri uin introduxerunt, &super Maiagistri sui Benedicti venerabile altare potuerunt. f. XXVII. At vero nullibi Scriptura Sacra reliquias Sanctorum religiose colere jubet nec tali cultui auxilium promittit. Acutissimus Dallaeus subdolam Tridentinorum Patrum vafritiem metitb perstringit, in decretum ipsorum paulo ante g. XXV. adductum, IV. de Religiosi cultus ObIccto Cap. L p. s8s. hanc censuram exercens: Illi primo non adorationem, aut cultum religiosum quae verae stipiorum sententia) scd venerationem suis reliquiis decernunt; Superstitionis tuae dedecus hvsus vocabuli ambiguitate obumbrantes. Venerationem enim dici omnes sciunt etiam eum honorem, qui & personis & rc bus habetur eximiis,citra
omnem religionis cultum; ut cum Presbyteros & lcnes,& viros virtute conspicuos venerari nos dicimus, & cum codicem venerandae antiquitatis appellamus,& alia ejusdem census sexcenta,quibus nullam religiosi cultus partem significari notum est. Deinde cumlolisianctorum corporibus hanc venerationem eo vindicare viderentur, quod nihil aliud in decreti Principio, quam 1 ancto rutri cum Christo viventiu corpora dixissent, statim alio delabuntur,seq; hoc corporum vocabulo etiam caetera, quae vel lanctos tetigillent, vel ad eos quoquo modo pertinuissent, complecti haut obicure significant, cum mox eos damnant, non qui Sanctatum modo corpora, quod ex illo cunsequens erat vcneranda negarciat, scd in
213쪽
genere,quicunque sanctorum reliquiis venerationem non deberi affirmaret. Reliquiae enim apud eos sunt non solaSanctorum corpora, sed plurimae ctiam aliae res, & quidem non paucae viles & inspeciem delpicabiles. Has fortasse Patres puduit ciserte venerandas decernere. Itaque sola sibi Sanctorum corpora curas cssc primo finxerunt, mox iidem callide ad echo reliquiarum nomine caverunt,ne suorum in eas res,quae sunt in illo secundo reliquiarum censu, religionem prodidisse aut repudiasse putarentur. Fortasse de in eo aliquid doli subest, quod eos, quos omnino damnandos csse definiunt, non dicunt simpliciter quod vulgaris Latine loquentium consuetudo postulabat) negare snctorum Gliquiis venerationem δε-beri affirma e eam ilia non deberi. Id cnim dicere , ut quivis videt, non est, si proprie loquimur, affirmare, sed negare. Se Ristorum quanta fraus fuit, cum quosdamnant, corum sententiam se describunt, tib ab iis dicant non modo venerationem, ted etiam honorem reliquiis negari Z Nos quidem venerationem, quamTridentini intelligunt,id est,religiosum cultum, etiam sanctissimorum hominum corporibus deberi negamus; honorem vero ne vilissimorum homuncionum corporibus invidemus. Sepulturam enim,
quae proprius est mortuorum honos,nemini homini mortuo, nisi vetent publicae leges negandum contendimus: neque si quid est praeterea, quod publico gentium jure sit in hoc genere legitimum. Postremo quae illa qu. aeso est Ecclesia, quam alunt sani pridem damnavisse nostrorum sententiam i Non certe Apostolica; Non quae proxime Apostolicam ad ann. Domini CCC. siecuta est, in qua
omnis teliquiarum veneratio religiosa plane penitusque est inaudi. ta. Atqui frustra cujusvis alterius Ecclesiae sententia obtruditur. Nisi hanc tecum sensisse doceas,neque tua Apostolica erit,de adorandis reliquiis definitio, neque non Apostolica mea de non auorandis fides. HaeIemu Cesura.
g. XXVIII. Quapropter supradictus reliquiarum cultus mere est electitius & superstitiosus, verbo DEI e diametro com trarius, quippe quod Genesis II l. v.i', de homine dicit: Pluvises in pulνerem reverteris. Unde colligere pronum, Or- Pora
214쪽
pora piorum communi omnium matri terrae demandanda, neutiquam autem veneranda esse, Esaiae XX VI. v. a. LVII. r. Syr. XL. v. i. Quod Sancti in populo Dei semper observarunt, velut ex corum Exemplis ad oculum patet. De Sarae sepultura testimonium habetur Genet. XXII l. v. i9. De Abrat mo sepulto testatur Genesis cap. XXV. v. 9. Dellisaco, Genes. XXX V. v. 29. de Jacobo, Genes. L. v. s. De Iosua, Davide, aliisque t I. Reg. XIII. v. it. De Mose ab iplo Deo Angelorum nam istorio in valle terrae Moab humato, Deuteron. XXXIV. v. s. Et quamvisJudaei posteriori bus Seculis Patriarcharum meri roriam sena per in pretio habuerint. imo etiam in precibus tuis propter promissiones nomina illorum publice allegaverint, non tamen ad lepulchra eorum invocationes direxerunt, multo minus ossa estoderunt, circumgestarunt, &ad peculiarem cultum osculanda,langenda, spectanda prostituerunt, vel ab illis virtutem, & opem in angustiis exspectarunt, sicut hacte-inus ex Schola Romanensium audivimus. Quin potius ossa ipsorumProphetarum in dormitoriis suis reliquerunt afferente ipsa veritate, S pitato te nostro Matth. X XIII. Exstruxerunt quidem& decorarunt sepulchra Prophetarum, reverentiam suam erga illos tali ratione declarantes,quo, injuste occisos esse fatebantur : istud autem illorum studium Juxta Chr o mi interpretatione, Christus acriter increpavit, quod scilicet sint mortuorum Prophetarum laudatores & admiratores,cum viventium S praesentium, qui peccata arguunt, & verbum D Et pure douent, sinae perlecutores iccontemptores, quodque sanctos pauperes hic viventes' negligant, & in mortuorum sepulchris aedificandis & exornandis ostemtationis gratia multum absumant. Qualem putas invectivam Chrysostomus in cultum & venerationem reliquiarum apud Romanenses vibraturus esset , si idolomaniam hodie propriis oculis adspiceret In Novo testamento fidelium d functorum corpora similiter honesta sepultura honorata fuerunt. Sic enim IohannemBaptistam demortuum discipuli tumulo intulcre, Matth. XIV.v I Marc.VI. IdemProtomartyrisStephantiexuriis factum
215쪽
DISSERTATIO VI. I9 Actorum VIII. Nec Cluistus ipse majorem honorem sibi demortuo haberi voluit,quam honorificam funerationem, ceu historia illius sepulturae manifestat. Nec Apostoli aliud quidquam desiderarunt aut praecep Crunt. Eadem consuetudo post Apostolorum tempora in Ecclesia obtinuit. Epistola de Martyribus Galliae circa annum Christi CLX. apud Eulebium lib. V. cap. i. valde conqueritur, 'quod fidelibus non licuerit Sanctorum Martyiun
corpora, canibus projecta tumulare. PS του : ἐνωπmmo ενοτας
μη κηάευ ii τις ὐφ ἀμων. Eorum enim corpora qui in carcere iusto-
cati perierant, canibus objecerunt ollicite observantes noctu atq; Hinterdiu, nequis nostrorum ea scpulturae mandaret ; Juxta verso
nem Henrici Vallcsi, quae Anno MDCLXXII. Moguntiae in
folio prodiit. Origenis contra Celsum Lib. VIII. haec sunt: Rationalem animam honorare didicimus , & hujus organa sepulchro honorifice mandare. Sed omnium instar Patrum Augustinus totum negotium Synoptice comprehendit Lib. I. de civitate DEI cap. - XIII. scribens: Nec ideo tamen contemnenda &abjicienda sunt ,,corpora defunctorum, maximeque justorum atque fidelium,qui- ribus tan iam organis & vasis ad omnia bona operSaanctus ulus, est Spiritus. Si enim paterna vellis, ac annulus, S si quid hujus- ,,modi, tanto charsus est posteris, quan id erga Parentes major a D, sectus: nullo modo ipsa spernenda sunt corpora, quae utiquC- . , , multo familiarius atque conJunctius, quam quaelibet indumenta rigestamus. Haec enim non ad ornamentum vel adsutorium,quo es adhibetur extrinsecus , sed ad ipsam naturum hominis perti--, nent. Unde& antiquorum Iustorum funera ossiciosa pietat C . Hcurata sunt, Z exequiae celebratae, &sepultura provisa et ipsiquC dum viverent, de sepeliendis vel etia intratas ferendis suis corp.Q- ,,ribus filiis mandaverunt, &Tobias sepeliendo mortuos, Deum i,,promeruisse, scite Angelo commendatur. I ple quoque Domi nus die tertio resut cturus religiosae mulieris bonum opus prae-- a dicat, praedicandumque commendat, quod unguentum preti ,, sirm.iuper membra Rus cstuderit, atque hoc ad eum sepelieri a -
216쪽
ridum fecerit. Etlaudabiliter commemorantur in Evangelio, lui ,corpus ejus de cruce acceptum diligenter atque honorifice te. gendum sepeliundumque curarunt. . Verum istaeautoritates non. Ohoc admonent, quod insit ullus cadaveribus sensus; sedad Dei. providentiam, cui placent etiam talia pietatis ossicia, corpora tariquoque mortuorum pertinere significant, propterdidem resurre- . Octionis adstruendam
- XXIX. Sepulturis hujusmodi rite curatis deinceps ho- nos anniversarius superaddi tus eth a priscis Christianis, ut ad sepulchra Martyrum praecipue passionis eorum die, Panegyres & celebres conventus instituerent, non propter cultum & invocationem, sed ut tequentium animi ad Praecellorum viam exemplis insistat.bus suscitarentur. Cum enim viderent multos martyria aversari, ocin persecutionibus deficero, Martyrum panegyrespeculiarido
lennitate celebrarunt, certamina corum summis laudibus cxtollentes, ut hoc modo superstites in fide suscepta confirmarentur de pro illa maxima vitae discrimina intrepido animo adire minime dubitarent. Vestigium hujus ritus pro ratione illorum temporum in crudelissimis persecutionibus, ut .lissam ire periclinoriF- m
III. Super Jobum. Memorias, inquit; sanctorum facimus,&parcn- tum nostrorum vel amicorum in fide morientium, devote memoriam agimus, tam illorum refrigerio gaudentes, quam etiam nobis piam consummationem infide postulantes. Clarius finem ho- Tuin conventuum explicat basibus in ceticiscap. XL. Non decet, ais, Christianos aliam ob causam in Martyrum momortis, aut locis vicinis comparere, quam ur precentur, & perrecordationem Sanctorum , quam illi scilicet pro pictate ad mortem usque constantes fuerint, ad hujusmodi Zeli imitationem incitentur. Et homilia XIX. Nostri profectus tantum causa sat fuem l illorum
stris indigent laudibus ornari; sed ipsorum vitae historia &.commemoratione, imitationis gratia indigemus. s Quemadmodum enim ex igne naturaliter cmicat splendor, ex unguento quoque praestanti diffunditur odor: Sic o sanctorum commemoratione
217쪽
gestorum, ad omnes provenit utilitas. Augustintu quoque contra Faustum Manichaeum scribit: PopulumChriltianum memorias Martyrum religiosa solennitate concelebrare ad imitationem excitandam.
XXX. Effossiones&translationes reliquiarum ex uno laco in alium Ethnicos haben auctores, a quibus tandem in Chri .stianorum Ecclesiam irrepserunt. Quod ut ad oculum p. te. N , xempla in medium asterre libet. Pompam Regiam qua Antigonus Demetrii Patris cineres ex Syria in Graeciam deportavit; Plutaria uia Demetrio liab finem his verbis exponit, p. m. 9is. At enim ii buit & funus Demetrii tragicam theatralemque speciem. Nam filius eius Antigonus ubi reliquias Patris cognovit afferri, totam classem solvit, eisque apud Institas occurrit obviam. Ut eas accepit, imposuit urnam, quae ex solido auro erat, in navem praetoriam. Civitates, ad quas appulerunt , hinc coronas ingesserunt, urnae, hinc viros cultu lugubri milerunt ad exequias decorandas &prosequendas. Decurrente Corinthum ciasse, urna ex puppi conlpicua visa, regali purpura di diademate exornata, quam ei cunistitit in armis juvenum statio. Celeberrimus illius aetatistibucen Xenophantus, alii dens sacratissimum carmen accinuit, cui eoncinento remigio, clangor cum modulatione quadam velut in planctu respondit carminum ad tibiam ambitibus. Maximam commiserationem &luetiunt ple Antigonus flantibus in portu &littore frequentibus movit Ordidatus lacrymisque confecius. Honoribus & coronis funeri Corinthi delatis, teportavit reliqxuasDc- metriadem, urbem illi cognominem,ex parvis ad Jolcon oppidulis frequentatam. Cimon s laus et oi sanavi praetoriae imposita, eaque omni magnificentia decorata ex Scyro insula Athenas annis prope quadringentis post rc luxit, quae ab Athmuznsibus magna cel
britate excepta sunt,quasi ipseThe cus in urbem redusset. Plutarch. in Theseo, p. m r. ct in Cimone, '. 83. um ci Phoc ionis ousserunt, ut corpus elus citara fines Atheniensium pro iceretur, ac nequis Atheniensis rogum functi inccnderct. Quamobrem nemo amicorum ausus fuit corpus attingere. Conopion quidam tali assuetos . i mini
218쪽
DE OSCULIS IMAG. ET RELI VIAR. SACR. Isrministerio operam locare, exportatum ultra Eleusina cadaver igni ex aede mulieris Megaricae sumpto combussit ,: ibi Mulier Megarica cum ancillis assi stans tumulum honorarium aggessit, atque inferias dedit Phocioni): Ossa in sinu collegit, eaque nocte domum deportata desedit apud focum cum his verbis: Apu D vos,oPTiMIFENATES, HAsBONI VIRI RELIQMIAS DEPONO, EAS VOS, CuM ATHENIENfEs AD MENTEM REDIERINT, PATRIO REDDITE SE- iputcHRO. Et sane brevi intervallo rebus edocti Athenienses qualem moderationis & iustitiae Praesidem pustodi m que amisistent, Statuam ei ex aere posuere,& oss,publice extulere. Idem in Vita - Phocioniae,p. m. 7ς'. Pausantus in Boeoticu tradit Thebanos sepul- tum esse apud se Linum vatem contendisse asseverasse insuperPhilippum Amyntae F. profligatis ad Chaeroneam Graecis, mnii cuiusdam monitu Lini ossa eruta in Macedoniam transportasse: mox itidem alio commotum somnio Thebas reportanda curasse. ThC-mistoclis ossa Atheniensese Magnesia reportari in patriam cur runt, poenitentia ducti, quod eum aliquando proscripsissent. Pa sinet GDbI. Ex his gentilium moribus translatio, cultus& veneratio reliquiarum in Ecclesiam Dei introduci coepit a Constantino Ma-POlmperatorc, non quidem ut in Altaribus aut aliis excelsis locis ad adorationem Idololatricam prostituerentur, sed rursus rerrae mandarentur loco honestiori quae persecutionis tempore subitanea sepultura conditae erant, teste Anapasio Bibtiothecario in Chronico Annalibus.Sicut enim reliqua externa ornamenta quae Ethnicae religioni plausibilem speciem & autoritatem apud
homines conciliarunt,studuit ad Christianam religionem transierre, ut eam hoc modo etiam gentibus commendabiliorem faceret,.
sicut tota ejus historia indicat: ita cum videred, gentes Regum S praestantium virorum corpora , si in loco ignobiliori condita essent, magna pompa dc solennitate ad nobiliora transferre : quos Vcro. Heroas putabant , in iplendidissimis templis deponere; censuit hunc honorem multo rectiis Sanctoriam Dei, Apostolorum, Martyrum aliorumque corporibus ti reliquiis exhiberi. Paucis, vel unicus Lusebii locus ex Libro XII. de P raratio e Evangelica capite VII, tussicienter innuit , quomodo
219쪽
- .ex prava ethnicorum imitatione, multa in Ecclesia Christi a Chri stianis recepta sint, ut tali ratione Ethnicos vincere S ad suam is ligionem traducere possint. Scilicet Eusebius existimavit,complures ex gentibus fidona Christi suscepturos esse, si Doctrina E elesiasticae de Philolophicae quaedam conformitas proponeretur. Instituit itaque illam,& ex Platone haec verba deteribit: Quomodo oporteat honorare mortem eorum, qui glorise vitam commut . unt Z - Respondet Riato: Qui in militia mortui sunt, nonne dici-rimus aurei generis esse eos Z Omnino credimus Hesiodo , cpio. ,,modo quidam hujus generis moriuntur, quod illi
,,quando Heroes moriuntur, inde fiunt Daemones puri, obversan-rites in terris boni, depulsores malorum, & custodes hominum. Additautem Plato, in posterum ut Daemones factos, ουτω
ta earum adorabimus. Huic Platonicae sententiae subjicit Eusebius haec verba : Haec Platonicas recte accommodamur ad mortem Θi φιλοῦν religiolorum, quos recte dixeris milites verae
ἡ γιγνο H. e. Unde & moris nobis est ad monumenta seu loculos eorum accedere, & apud illa vota seu precationes facere, honorareque beatas animas ipsorum, tanquam probaliter seu rationi consentanea haec a nobis fiant. Et tandem concludit En bim: Haec Plato.& alii συυφωνα τοῖο Mμετέρειο δόγμαm, dogia a tibus nostris consonantia seu consentanea. Ubi magnus Chomm ius in Exam. Comis Tradent. p. m. o . observat manifestunt crimen falsi a Pontificiis in allegando hoc Eusebii loco frivole conrinitti, dum legunt: Haec nos quotidie factitamus, qui verae pictatos milite , ut Dei amicos honorantes, ad monumenta illorum accedimus, votaque ipsis iacimus tanquam viris sanctis, quorum intercessione. ad Deum non parum juvari profitemur. Eusebius contra nequaquam dicit fideles Martyribus vota seu supplicationes faccre,ncque dicier, Martyrum in torcessone ad Deum multum iuv.iris scies , scd dicit,iblito clitistianos ad Martyrum monumenta Dcum invocat C, Non. ad .lcns,
220쪽
DE OSCULIS IMAG. ET RELItan M. SACR. addens, idiecte pieque & verbo Dei consonum, sed probabiliter
ω rationi consentaneum ab ipsis fieri. g. XXXI. Ex his igitur satis elucescit cultum illum reliquiarum Pontificiis consuetum Idololatriae notam nullo modo es-higere posse, quia religiose dum creaturas colit, in primum Deca- Iogi praeceptum graviter impingit. Apposite metianaemu in Diustichis circa hoc pron unciat: sacrificare grave est, non pura.mente, sed omnis Defuncti peccat qui colit ossa magis. Idcirco talis cultus iam dudum explosus fuit. CertcSynodusTran- cofurtana auspiciisCaroli Magni coacta Lib. I. de Imaginibus cap. 18.
religiosam venerationem reliquiarum comparat superstitiosar Iudaeorum Religioni serpentem ameum sumtu colentium. Idem ImperatorSanctos prohibet religiose colere Lib. I. de Imagis. cap. II. O Lib. II. cap. XX. O XXV. tali decreto : Adoratur Deus, sed non olculatur, venerantur Sancti, qui e seculo cum triumphis meritorum migraverunt, sed nec adorari debent cultu divino, nec osculari Latinius, Olculo excipi: Quid pulverem linteamine circuductum adorando oscularis i Conibna proponit Augustana confessito
stic. XXL de cultu Sanctor. hoc verborum tenore: MemoriaSanctorum proponi potest, ut imitemur fidem eorum & bona opera, juxta vocationem; Ut Caesar potest exemplum imitari Davidis in bello gerendo ad debellandos Turcas: nam uterque cx cst. Sed Scriptura no docet invocare Sanctos, seu petere auxiliam a lanctis. Paulb iusius Apolosa Artic. de invoc. Sansi. Conlessio inquit, nostra probat honores Sanctorum. Nam hic triplex honos probandus est. . Primus est gratiarum actio; debemus enim Deo gratias
agere, quod ostenderitexetupla misericordiae, quod significaverit,
sevelle salvare homines,quod dederit Doctores, aut alia dona Ecclesiae. Et haec donautis ne maxima,amplificanda sunt,&laudandi
ipsSancti,qui his donis fideliter usi sunt,sicut Christus laudat fideles negotiatores. Secundus cultus est confirmatio fidei nostrae, cum videmus Petro condonari negationem, erigimur di nos, ut . magis credamus, quod vere gratia exuberet supra Peccatum.
Tertius honos est imitatio , primum fidci, deinde caeterarum