장음표시 사용
161쪽
277. II. CiPc ipsum modum, soli lius cultus divini Compotolis est exclusi vo Ecclosia Hinc doploranda ultra-bygantina osopli II. agondi ratio, qui se numerum candelarum qua aecondi debo Pont pro sosioPum solumnitato, constituit.
278. Singularem montionem moretur lingua qua Sue a colobi antia P. Eum dolei minat' pro qualibet 0nto pro socio ad Ecclesiam spectat. Ipsa nim ei quid sacrorum on0Pationi ut dolium utilitati magis Xpo diat. Iamvo P Apostoli i P0sbyto Pi Pa0s0Piim ab is instituti die0ndi stant a lingua colobi asso qua in usuo in hono P orat apud Singula genteS, ideoque graeca aut latina in occidunt Pomano. ulla nim Pat Patio ob quam Apostoli insueta populis lingua uti oborent et multo minus ob quam P0sbytori novam ad discoPondSumo sent. Quod nimis nonnullis dicitui Apostolos Constituisso ut colobi a Potui augustum ne issicium Pibus tantum linguis in titulo Pucis sanctificatis idost ho braica, Paeo et latina solida Patiotii non innititu P. Sed P000donto tempor lingua tunc vivontos aciem Suam immutaVol uni o linguis quas vulgaros dicimus locum dodol unt Liturgia autum antiquam sol vavit linguam, ideoque nunc apud latinos et Sol Vata POpOP tiono idom dicatur domi'aocis Armenis Sy Pi S etin , populus non amplius intelligit liturgicam linguam. Id quidum inconvonion ost quia Cotori paribus maior utilitas apoPotui ex usu lingua ab omnibuS
apud nos maloi os habui utilitatos. Primo enim lingua
162쪽
m0i tua immutabilis ost idooque mi mulae sacPis dogmatibus significandis idoneae, immotae atque honorabiles pol manent. E conti' lingua viVentos non Paro modi-licant si borum significatus et aliquando minus hono-stos adsumunt, ut videt' est ei logendo antiquos vulgares Scriptores Ita nullus italus amplius vocaret cum poeta corpii Domini, a Ostria. 2. Magis patet unitas Ecclesiae tum Spatio, tum tom-pOP0. Cum enim Pitus latinus apud catholicos o moti nive salis sit, si dolos ubicumque se conserant, eadem saei' audiunt quibus ab infantia assuot sunt, et sicut a pati ibus didico unt. E contra si singulis sentibus sua osso lingua liturgi ea, celosi nationalis potius quam catholica videretu P. Quamvis autem Paotos latinam, nonnulla alia sint liturgica lingua se tamen non multa sunt, nec multum patoni insup0P t ipsa antiquissimae, ideoque Vener abitos ot amilia os populis suis. In locis autem missionum natus ut os linguam adhibo Pi missionariorumpi Opi iam cumque missionaPi latini esse soleant, noOchi istiani adsci ibuntui Pilui ut liui gica lingua eius Ecclosia a qua ad litum vocati sunt, ut sic se ipsi insoriantur in antiqua eclosia, set eius quoque Xte- Dio P sacio participant.2T9. Institutio auisem Poligiosa datui linguis vulgaribuS aliquando no quo nobilibus seu se iptis, sed dialectis cuiusquo provincia se, ut valdo utiliton in pluuibus Ecclesiis sol valui quoad catochismi explicationem. Aliundo nouossitas intolligondi singula noquit multum Urgeri, quia Secus nequo lingua nobiles et totius nationis propria valo Pon adhibui i sod dialoctis provincialibus uton dumissot qua saopo plus distant a lingua nationali vivonto quam ipsa a lingua matre mortua et Sacra, ut cuique Popria experioni in actio suadero
163쪽
vulset. Si autem fac a dialoctis colobranda S Sont nec satis vene Pationi ac POP um consultum esset, Cum dia-
loci ut plurimum inopia sint ad nobiliora congruo Oxprimenda, et acilius Proi os insinuari p0SSoni, at tuo Ecclosia non a iotato sod abolica confusione ii cumdata appa Pel ei. PPecos in Supei plures publica sed non litui'gicae ut in novondialibus Paeparationibus estis praecipuiS lingua vulgari ocitantii P seu in cultu quom vocant supplo totquin l). Iamvero apud nonnullas genios, la-VOSi PaeSortim, plures actu cultus publici lationi sonsusuppleto ii pol mittento Vol toto Panto colosia, V mniori p0puli in tolligontia lingua vernaeula pol'Solvuntia P. Hac tamen concession aliquando abutitui spiritus nationalitatis ot ubi populus dividi tui in plui os nationalitatos, non modicus parit dilucultatos ot in Convo-nientia. Cum igitur procos liturgica quae lingua Sacra persolvuntur non sint nisi solo uinos et consuetae side-los o color o in P P0ligiosa bono instituti tum ob cato histicas oxplication os tum ob vulgaPe Vel SioneS, tum ob analogiam lingua fac Pa Cum lingui Vulga
l 0040men p0les sum talissim sensu vel magis limitas i Latissime sumplum e0m preliendi quidquid ad ullum divinum 1 0- sertur extra sacrosanctum Missa sacrificium, idest extra liturgiam pr0prie Sumptam. Sed magis limilata signi silentione c0mpl0ctitur
tantum ea quae sunt extra Sacram qnlorum et sacramentalium con- secli 0nem et administrationem. Et 000lendum est inter sacramentalia recenseri isticium quoquo divini m.
Hi ne libri liturgidi ut sensu apud latin is sunt missale, pontificale, caeremoniale episcoporum rituale breviarium et excerpin
Sed ex his excerptis nonnulla sunt in usum populi ut ilicium beatae Virginis et defundi0rum quae in consi alernitalibus recitaris0lent et unc et lingua vulgari ad libentur.
164쪽
Pibus ab a dori vatis susticioni ui valontias iniselligo Po: Significatus autom gono Picus X ipsis Pitibus anim- statui et dolos i animi assoctu concomitantur ea qua audiunt aut Canunt. 280. colosi tam on aliquando populis econtius con-Vei'Si S, quorum lingua nullam aut nimis Pomotam analogiam cum aliqua ex Anciris linguis praeSoferebat, quaedam concessit in propria lingua pol solvonda. Ita laxis illud se to a Summis Pontilicibus Ioanno VIII 1 ot Stophan VI 2 concussum si ut non modo populuScanere ut Sallere lingua sua, sed otiam quod Aps stolus idos Epistola o Evangolium postquam latino
fuisson in Missa docantata otiam lavice poPlege Pen- tui'. Quem usum lingua propria nonnullis in regionibus lavi ad univo sum liturgiam Paduxerunt, quod quoquo a S Sodo Patistestium suit idos ab Innoconii IV, Ui ban VIII, Bono licto XIV, Pi VI i 00no XIII. sed somo concosso vo Patificato usu linguae Vulgaris Sulcedontibus mutationibus in se in t o ductis Ecclesia morum non ossit ut ita apud lavos quoque invaluit lingua sacra, qua nunc palaooflavica dicitur, analoga quid om sed distincta a vivontibus ab a do-ΓiVaiis, qua proindo onorationi ut immutabilitati dogmati P0Spondero valet, at tuo subdivisionibus nationalibus non doso t. sed unitatum antiqua originis Ρ0tius Pepra ossentat, o Sic aliquam inducit univorsalitatorii catholicitati vo Pa Ecclosia magis conso Pulem. Quod autum cum lavis olim actum si cum aliis
165쪽
qu0quo p ipulis a ceteris nimis dist Pentibus, X. P. cum Sinensibus in futurum valde Pationabili tui si ui ip0SSe, nemo negabit, quando tempora matura Punt pnaoso tim si talos Colosia ad rem pol ducoPontia Pconditio noui qua vita propria vivere poSSent propriis pastoribus t institutionibus. 281. Itom vonit aliquas sentos ad untiatorii cel0sia conuo Psas fuisso quando in liturgia adopiavorant linguam vulgarom. Ita Homoni Pan silvanino saeculo XVIII inseunto. Pudontia igitur suadobat ut talis innovatio, ab Ecclesia Pati silea Potui', no occasio Podoundi ad schisma subministi a Potui , Pausos tim si genios sinitima pol sevo Pantos in schismato innoVntionem non Suscepissoni sod adhue ut0Pontui antiqua lingua liturgica.
282 FPoquontio P usui patio in hac Poisi circa sonitum
tringunt aliquando statuta municipalia aliquando leges publicao invocata publiea incolumitate, cum X. P. tempustatos habentu P t o sonitu fulmina timentu P. Circa hoc notandum si aliud osso iusit aliud Poetum exercitium eiusdem, quod Ecclesia sol varo debet, quodque ipsa praesciubo P debet, conti asaeientos ipSa puniundo vo Civilis nucio Pitas de eius OnSonSu. Ecclesia prosecto ius si campana pulSandi, tum quia dolos invitant f C 'siam et ut i PROSOPtim constituunt modum molioPom volitiam unicum, plebem Congi ogandi. oindo colosia hoc ius si quia ipso Sonitus campana umissi actus cultus publici se publicalido mani sistati0, ut mono societatem, eamque Xcitat ad notitiam pii itualom se ad dolo P0m aut alios pios
283. Circa modum autem, pro socio curandum os no
166쪽
importhme ut Sentur, si vo quoad horam puta nimis nOCturnam, Si quoad temporis productionem. Illud senim ipsi communitati molestum osso potost, dummodo tamondo communitat so mo sit se non do paucis, qui tempora invertonios saciunt diom noctum et noctem diem. Hoc autem, Paeso tim vicinis, molestum osSo potest. V0Pum iudicium do hoc ad Ecclosiam spectat, et eius os logos do hae o so P ut contra faciente punire. 284. Di me ultatos qua contra POponuntuP, innituntur falso supposito Aiunt enim campanas turbare aerempublicum et quio tum publicam et os otiam quibus ex div0Ps vo nulla Θligion invisa sunt. Rosp. Ecclesia ius osso o socio tali civili onus osso
cultus publici, duoquo se aut publicus subiicitui iuri Peligioso, seu exorcitio actuum qui pro ipso public0
Cultu sunt convenionios, ut pro socio si sonitus ampana qui est vox ipsa sociotatis christianao. Si autem Societas non sit catholica tunc adhuc ius ost Ecclosino cultus publici quia sociotas nosti holica saltum obolcatholieam Peligionum considoi'ai' ut licitam et quid om non tantum ut privatam eligionum, sed ut publicam. Est nim Pi os contra ius natu Pae, Poligionem into P Pivatos actus est Pinget Q. 285 Coio iam nos loquimui do iure per se, non autem do maiori vo mino i ius sexui citio quod Spora Pi 08Sitlpro divorsa hominum dispositione: Pit autem prudentia Ecclosia ita limitat uixoi citium sui iuris sive circa tempuS. SiVe modum ut advorsariis non subministi et spo-eio in aliquam Pationabilis causa ad rem impediendam. 286. b c. H. POP campnnni'um Onum, si equentem praesertim laudi Pivatum ius vicinorum, quibus molestus ost hinc auctoritato civili posso mitari sicutot Xoi uitium a Ptium stropontium solo coarcta P mu-aticipalibus PaeScriptionibus.
167쪽
Rosp. Vol agitur do oculos iis Poctis anto odi caii 0110m domoPum vicinal iam vel postea. Si l imum, o attonto iuro privato, nihil obstat sibi nim impulsent qui P090 ecclosias nodis cavo Punt. Si do sociandis agatur, primo animadvortimus ipsam altitudinoui ui Pium campana Piarum molestiam pol tabilem sacere ad quod et consuetudo conducit, quia ab assuotis non sit passio oportet autem Ecclesia uti quo cui ut ita tui Poscampanai in constPui ut non sint molosi a vieinis aut Saltem Sum campanarum pro Opportunitate moderari. Sod si do tui se sui mo sit, pro socio cum Ecclosia iussit ut ompla Pigondi, o campana pulsandi, Si quod est privatis incommodum toto Pandum osti P conflictu cum bono publico sierit et alia toto Pantur Po ipso bono civili et aliquando pro me o publico solatio putaeum in latuis publicis ad multam nocto ut spectacula vicinis incommoda Pot aliunt a P. Hinc non ut Pit pa- Pitas cum artibus pol stropontibus, quae in Xemplum adductae sunt, cum ni iam Xui citium Pospiciat ius privatum, i non ius ut oti icium publicum, o qui domordinis sup0Pioi is idost Peligiosi hinc illairum exorcitium subiicitui logi civili huius Oxo citium ecclesia
2ST. III. Ius ost Xolusivum celosia indicendi publicas Pocos. Hinc vexatos in sunt Paeso PiptioneSaucior itatis civilis si quando cantum tymni ambrosiani praecipiat aut collectas in missa, o alia sinunSeumque ΡΓeceS, Cum ad iudicium auctoritatis Poligiosa spectet decet noro quinam ventus sint coiis ido Indi ut Onimi mos logito aut coni ai ii id00quo ut tales qui ne Peantur has vel illas colosino PoceS.
168쪽
2SS. ob animoi iam immoPtalitatem, sequitus vi VOS adhuc in communion Oisso affectuum cum pio ostinctis; etenim pos os lo Piosos inveniendi in alto a vita laeti icat vivos. Hic sensus natus alis, dolor minationemo pors octionum accipit a d Christiana, qua docoi quoque Oi tuorum Posui Poetionem hinc ovoPontinei ga corpora 9Sorum non modo procedit o momoria praeio Piti temporis, iis ad sociation idea Pum ob sensum humanitatis, sed otiam X fido in uiui os oventus; consideramus nimio talia Posidua hominum pio do- functoi iam, ut nobis Policta voluti suci uiri opositum texpectantia gloriosam esul Pectionem. In suppi fides catholica doco hanc assuetuum communionem 11011 eSSΘinanem sod Puctuosam dum nim nos honOPamus destinctos o otium P0cibus t aliis piis oporibus os iuvamus, si adhuc indigeant expiatione, iuvamur quam maXimo SanctoPum into PCossione, set ut habet communis sidolium sensus otiam precibus eorum qui in purgato Pio
289. Hinc os P0v0Pontiam orga destinctorum Corpora qui lii obio Punt in Ecclosia habui i non modo ut actum humanitatis ut uiris sentium foditiam Peligionis multo autem magis sunt actus Poligionis. Suffragia quae pro eis ossorimus, quia os iuvamus in ordino moro spirituali ut citius olim viduant. Hic sit . do locis in quibus ip80Pum Orpora requiescunt, soli de eoo me tot iis vel ecclesiis II do modo curandi eadem corpora, crematio vol malis) III. do uiro opulturno IV. de Peligiositat Pitus Poeossionis pro mortuiS.
169쪽
De loci in quib/ιS O DODa equieScunt. 290. Loca huius inodi a voto Pibus paganis dicobant ii Peligiosa, se11su tamen dive so a nostro idost quia dicata diis inseris. Dicebant autem sacra, qua dicata diis suporis sancta quae dii Somonibus Sola semi-diis. Vol umnos quase Pimus an Sisit Peligiosa, quatenus nompo intdostinata alicui aut otii tui Poligioso idost in hono Pomdivinitatis adimplondo, duo quo an sint immodiata sublucia tu is dictioni oculosiastica ut a civili minuitia
291. Hau loca vel sunt in ipsis eclostis o sexti a. Immunia osso cum sunt in ipsis Ecclesiis, disputari non potost si nim conpora os uncio Pum in F colosiis sopo liu nihil', Posmet os o Peligiosa Colis idos a tione, ideoque pol hoc non pro sanatur Ecelos in oti Potndo Pomaiiotimmunis a civili potestato. Potius uno i polos an sit ius sopoliundi in ipsa Eeolos in votis logo civili possit Pollibo i hinc sit dosophiloli is Xti a colos iam sola d Coomoto Piis 20 dotus o sopo 01idi in Ecclesia. A. De coemele iis. 292. uno Pitui an coomotoria sitit oea Poligiosa Sonsu Supol tu explicato. Et ospondo tui affli malivo. Eloni mox anto dictis unda vora ut ipsorum opositio Sunt Pochi istianis bioetum cuiusdam cultus Poligiosi, set eoo moto in unico dosi inani ui huic ossicio obsoquii in Doum ut spi Pitualis otia Pitatis iii proximum oti oindo 1 oispi otii boni ui actus Posani. Hinc otiam consoci anthii volbono dicunt ui plus ibus ac Pamentalibus, et ipso Pum CO11spoctio idolos inducit ad actus Poligionis ac chai faiis
170쪽
spi Pitualis multiplicandos. Ex his sequitur eadem immunitato ac eclosias gaude Pe pol tet e. 293. Obiiciunt sopultu Pam osso tu i genitum, et praecipue Sopoli Pi cadavera o osticio humanitatis atqui quod os huiusmodi ostii dinis natu alis ot civilis. Ergo i ii iis Poligiosus os quid accossorii, Sed ipsum Sepulchrum est quid civilis. Resp. Utiquo cadavera sopoli Piis offlcio humanitatis ot ox ut o sentium; Sod illud addondum si apudeli istianos hoc osticium lovatum osso ad motum Poligiosum imo addi possot apud omnos sentos ut quidi oligiosi uisso conside Patum. Et notandum, ii uino oli giosum non accedet e Sepulturno, Sed sepultu Pam consido a P ut PQ in Poligiosam. Hinc ipsa substantia actus ost lovata ad ordinoui Peligiosum, ideoque subti nota iurisdicti0ni civili quoi ius si Poligioso fiat. Aucto Pitati civili Pomano Pot ius sopolionili ot curandi opulchi iam tunc tantum quando Ecclosia aliquos nollo sopolino itu Poligioso tunc status civilis Qui ai et sepultu amisticio
tantum humanitatis. 294. Obito. II. Hygionis ot publica secui itatis quam- maximo intor esse curam SepulchPOPum, Seu quoad tem pus no citius Sopoliant ui qui sol sitan adhuc vivunt volSerius Cum COPPO PRAEOPPumpuntnP, in contagioSi prae so tim o bis ita ut insinciantur eo pol a no doliola occultentui , puta in occisis ex dolo item quoad modum ut X. V. humentur absque coningioni pei iculo, et ce- 10 Pa et ca opulchi a cui ontui qua hygionem Vol publicam socia Pitato in Pospiciunt, quae Omnia sunt Om-p010ntiao civilis. Resp. conco donii lino omnia esse compotontia civilis, duoquo ius osso civili auct0Pitati lino omnia cur an dioit in monis ogamus ipsam sepulturam Soli actum