장음표시 사용
521쪽
feni disponit ad gratiam in hoc sacramento obtinendam; esse donum Dei,& Spiritus Samimpulsiim, quae non conuenium alti 't nil Iiaturali. Tum etiam, quia dispositio debet. esse eiusdem ordinis cum forma ad quam dise
ponit. Tuni denique,quia cum peccatum auer-itat a Deo ut a fine supernaturali, illius retractatio debet esse aliquo modo conuerso ad Deum ut finem supernaturalem , subinde*io supernat tiralis. Ex quo intelliges , motivum
aittitionis q-- ad recipiendum sacramenti effectum dis onit, debere esse aliquomodo si pernaturare de quando Tridentinum loco supra citato ait attritionem quae vel exulirpitudinis peccati conlideratisne , vel ex. gehennae & poena sum metu concipitur , ad
Dei gratiam in poenitentiae secramento impetrandam disponere , hoc debet intelli rei de turpi indine opnosita alicui honestati & virtuti supernaturali , & de metu gehennae , ω
PCenarum, quae nobis' per fidem reuelantur,&a Deo xt Authoro, supel'nariirati infliguntur . Tert id, quod debeat esse vhuiersalis, seu se extendens ad omnia peccata morta lianos dum consessa , lique ex eo quod in sacr.lmento poenitentiae, Viatim peccatum mortale
non potest remitti sine alio; unde vel tot debent multiplicari attritiones, quot sunt peccata specie diuersa, vel dari aliqua, quae habeat motiuiim aliquod uniuersale quod ad
omnia peccata mortalia se extendat. Demum , quod debeat esse essica, , seu volui talem peccandi excludens, expresse traditur a Tridentino citato, ubi loquens de attritione,
ex turpitudinis peccati consideratione, velia a ex
522쪽
De gaeramento Turmientia. ex gehennae dc pinnarum metu concepta, thbdit ciliod si illa 'boluntatem peccandi ea cludat, eum spe veniae , ad Dei gratiam in facramento poenitentiae impetrandam disponit.
Consessio secramentalis est Derisma riis
cuiatio senitenι is de peccatis propi iis , facta Sacerdoti , ad eorum absolutionem virtute elauium obtinendam . Circa illam quinque
praecipue considerari possint, nimirum eius praeceptum seu obligatio, minister, qualitas, integritas, & sigillum, de quibus breuiter hic agendum est.
Traeeeptum confessAnis Sacramentalis.
Consessionem sacramentalem sirisse a Christo institutam ostendimus supra
Ca P. I g. 2. ez quo sequitur illam esse necessariam & praeceptam iure diuino,ut definit Tria dentinum seir. I . can. 7. & 8. & probat cap. s. ex verbis illis Christi Ioan. 1 r. quorum remi feritis percata remittuntur eis Oe. Sacer dotes enim non haberent potestatem remitte lipeccata fidelium , si ipsi fideles praeceptum a Christo non haberent sua peccata deferendi ad illos . Id etiam probari potest ex eo quod Tom. V prae
523쪽
. praeceptum confestionis in lege Euangelica, successit praecepto contritionis: istud vero ante leg m Euangelicam iure diuino obligabat Peccatores , ut cap. praecedenti g. 1. ostens una est: Ergo pariter in lege Euangelica confessio sacramentalis est iure diurno praecepta. Et certe res ita dissicilis & humane luperbiς adeo repugnans, qualis est confessio omnium peccatorum, etiam occultorum maxime pudendorum,
nunquam in totam Ecclesiam induci potuisset, nisi de ea Christi praeceptum per iustos Apo-
totos traditum accepisset: Neque obstat quod dicunt haeretici , ncmpe Nectarium Patriarcham Constantinopolitanum abrogasse usum confessionis in si a Ecclesia , iliumque improbasse Chrysostomum eius successorem . Ad hoc enim respondimus supra cap. z. 6. 2. Nectarium non abrogasse coni essionem priuatam, & auricularem , sed publicam tantum , occasione scandali orti ex publica confessione, cuiusdam mulieris , quae ulteriusquam par erat in consitendo progressa , Pala in se accii erat occulti flagitia cui Troiacono in templo admissi. Item Chrysostomum eandem sph in confessionem publicam im-l robare , dum homil. . de poenit. & confessia: idans famina Nectari j addit . cogitationesi. it deli ctorum exquisitio : absque t0.e si; hac
iudicium, selus Deur eo tentem videat Vnde homil. de Ia Zaro sic ait: Λἰon elo te in me dium predire theatrum,non testes requiro. Quia
biri verbis manifeste confessionem sollina publica in excludit. Quod si in erdum etiam S cerdotem Dei Vicarium excludere videatur, xt hcmil. 3Q. in epist. ad Hebraeos , ubi ait c
524쪽
De Sacramento Taenitentia. η 'Delicta tua prenun:ia, non lintua sed e .inientiae tuae memoria , & horni l. 8. de poemt. In xur in conscientia tua, adflante nemine: Loquitur de confessione quotidiana, coram solo Deo , per examen conscientiae, & veram contritionem , ad qtiam ut valde utilem , & per se sufficientem ad remissionem peccatorum liacet non absque onere ea suo tempore sacerdotali iudicio subi jciendi γ fideles hortatur. Eodem sensit intelligendum est illud Ambrosuin cap. 21. Lucae : aanant lacrymae delictum,
quod voce pudor es consi eri . Confessio lacia mentialis est etiam necessaria iure Ecclesiastico , ut constat ex cap. Omnis viri usque sexus , de poenit. & remis ad simplo ex Cor ilio I ateranensi sub Innocentio III. in quo expresse praecipitur consessio annua his verbis : Omnis utriusque sexus mdelis , po quam ad annos discretionis peruen
vir omnia sua peccata , salιem semel in anno, Melite, eansiteatur proprio facerdoti Oe. Hoc Praeceptum est determinatio praecepti diuini, suantum ad tempus confitendi , quare obligat
sub mortali , Eu est distinctiun a praecepto communicandi in paschate, subindeque obligat Per se, & independenter ab illo. Vnde
qui per annum esset legitime impeditus a su- . sceptione Euciaaristiae , teneretur nihilominus ad confessionem sacramentalem ; & e contra qui in Paschate non haberet conscientiam. Peccati mortalis , non teneretur confiteri, bene tamen communicare. Qui vero tunc conscientiam mortalis habent, tenentur quidem
prius confiteri quam communicare , ad id th nien non Obligantur , ex vi praecepti annuae' U i conm
525쪽
consessionis supposito quod in Natali Domini , aut alio quovis anni tempore confessi fumrint ) sed ex vi praecepti diu i ni, prohibentis nequis indigne ad Eucharistiam praesumat
Hule precepto non setis fit per consessionem inualidam, cum illa non praecipiatur, sed prohibeatur ab Ecclesia , bene tamen per confeGsionem validam , sed informem quam esse possibilem infra ostendemus o tunc enim im- pletur praeceptum alicuius rei, quando omnia ad essentiam rei praeceptae requisita adhibentur : Sed percutis stionem validam , quamuis inform)m , adhibentur omnia pertinentia ad essentiam consessionis sacramentalis , alioquin non esset valida: Erinyeriliana impletur prς
ceptum Ecclesiasti sunt de annua consessione
Confirmatur: Finis praecepti non cadit sub praecepto . Sed gratia per sacramentum recipienda , cuius priuatio reddit sacrament uni informe, est finis praecepti confessionis sacra mentalis i Ergo non cadit sub praecepto. MInser eonfessionis facγamentatis E fide certum est, selum Sacerdotem es seministrum confessionis sacramentalis. Hoc enim definitum est in Concilio Constantiensi contra V vi cleph , in Floren ino in il
creto unionis, & in Tridentino ses . 1 . can. 1 o. ubi dicitur haec verba Christi Ioan ro. Quorum omiferilis peccata, solis sacerdotibus
in ducta , atque illis solis potestatem remi g. II.
526쪽
tendi peccata fuisse concessam. Ratio etiam id isti adet : tum quia conueniens fuit, vi illi seli haberent potestatem in corpus Christi mysticum , qui potestatem habent in corpus Christi verum , quales sunt soli Sacerdotes. Tun, etiam , quia sacramentum poenitentiae se ha-:bet per modum iudicij , unde abGlutio a peccatis est actus iudicialis: Sed non est conueniens quod in rc publica bene ordinata omnes sint iudices; cum multa requirat actus iudicialis, quae non facile possimi in quolibet reperi .ri , ut scientiam , prudentiam, iustitiae zelum&c. Ergo nec quod omnes sint consessionis Lacra naenialis ministri. Ex hoc intelliges, in ministro consessionis iurisdicitionem esse plane necessariam , non solum ut licite , sed etiam ut valide a peccatis. absoluat; natura enim & ratio iudicij post lat, ut tententia non nisi in subditos ieratur.
Vnde Tridentinum sess. i . cap. 7. Quoniκω natura O ratio iudicii illud eas oscit , ut fen'r entia in subditos tantum feratur P persuast tu
hinc Uuodus confirmat , nuli is e momoti abfο- luxionem eam esse quam Sacerdos in eum pro fert in quem non habet ordinariam aut subdeIegatam pos satem .
Dices, quilibet Sacerdos, ex vi suae ordinationis , S illorum verborum , quae Episcopus in persona Christi profert : Accipite Spiritum
di a peccatis: Ergo ut possit ab illis absolue
re , non requiritur iurisdictio . -
Pespondeo tunc quemlibet Sacerdotem re
527쪽
sacramentalis habeat omnia ad valorem Sacramenti requisita , & nihilominus per accidens non producat gratiam , ob aliquem desectum vel indispositionem poenitentis : V. . si quis habens quatuor peccata mortalia , tria declaret in consessione, & de eis attritione habeat supernaturalem quidem , sed ex motivo particularis deformitatis eorum , aliud vero ex inaduertentia inculpabili non declaret, nec consequenter de illo doleat, talis conseLsio erit valida , & tamen informis. In primis enim quod valida sit, ex eo patet quod Oini Lsio alicuius peccati ex ignorantia vel inaduertentia inculpab ibi, non reddit confectionem inualidam ; quia licet tunc illa non sit interra
materialiter, bene tamen formaliter , Ut constabit ex infra dicendis. Quod vero sit insor. mis, seu careat tuo effectu, qui est remissio
peccatorum non minus certum videtur, quia in consessione unum peccatum non remittitur
sine alio : Sed in casu posito non remittitur poenitenti illud peccatum quod ex inaduertentia inculpabili non declarat Ergo nec alia
quae in confessione aperit remittuntur. Maior Patet, minor probatur . Nunquam remittitur.
peccatum , nisi habenti dolorem formalem aut virtualem de ipse: Sed in casu posito poenitens neque habet dolorem formalem neque Vm ualem de peccato omisso: non quidem 1o malem &explicitum , ut constat, cum non
cogitet de illo ; neque etiam virtualem & implicitum , quia dolor de peccato ex moti uoxpsi speciali, v. s. de adulterio, ex speciali turpitudine ipsus, non est dolor virtualis de peccatis ditieris rationis, puta de furto, is
528쪽
De Saera, ento Taenitentia 4 ques,
homicidio: po nitens autem in casti posito nostdolet de tribus peccatis , nisi ex particularimo tuo , & ex speciali ipsorum turpitudine: Ergo non habet dolorem viritialem & implicitum de quarto . Dices , peccata in culpabiliter oblita remitistuntur in Sacramento poenitentiae , quamuis confessio ad ea non se extendat: Ergo illa pariter remittentur , quamuis attritio ad ea non extendatur , subindeque in casu posito,coni e so non soli: m erit valida , sed etiam sormata. Praesertim , quia tunc p enitens nullum ponte obicem gratiae sacramentali, alioquin peccaret , quandoquidem obligatur ex praecepto diuino non impedire est ectum Sacramenti , a , que aded non apponere illi obicem . Respondeo , concesso Anteced2nte, negando consequentiam N paritatem; notabile enim inter integritatem consessionis, & integritatem attritionis reperitur discrimen; nam integritas confessionis sol tim est de praecepto, non de necessitate med ij, unde quomodocumque satisfiat illi praecepto , confestio manet integra formaliter : poenitentia vero interior est medium per se requisitum ad remissionem
I Mati , unde si ea ad aliquod peccatum non: extendat, illud non manet ren assum , quia non applicatur ei medium per se necessarium.
Ad illud quod subiungitur dico, quod licet
in casu posito poenitens non ponat oratiae sacramentali obicem positiuum , Hleoque
non peccet ; ei tamen apponit obicem negatimina, vade licet negationem extensionis a
tritionis ad illud peccatum ad quod inculpabiliter non aduertit, & propterea grati*m V. F
529쪽
sacramentalem non recipit, subindeque eius coni essio in illo casu valida est , & tamen i sormis.
. Integi itas e fessionis Saeramentalia.
OVod attinet ad integritatem consessionis,
duo sunt certa & indubitata apud Theo-ismos, & cotidum incerta, ac in controuersia tnreuocata. In primis certum est , formalem integritatem semper esse necessariam ad va lorem confessionis, subindeque teneri poeni-.tentem declarare in confectione omnia & singula peccata & quantum ad speciem,& quantum ad numerum, & quoad circumstantias speciem mutantes, nisi aliqua causa grauissimari urgens excuset. Ita enim definitur in Tridentino ses2 14. cap. s. Racio etiam id suadet, primo quia in hoc Sacramento peccata remittuntur per modum iudicis, media accil- . satione poenitentis ,& lententia iudicis : At sententia nidicis praesii ppo a it integram peccatorum ώonfessionem : Ergo R. sacramentalis conseisio. Secundo, Confestamus in hoc Sacramento non Aliun habet ratio Rem iudicis, sed etiam medici: At medicus non potest sapienter medicinam prascribere , nisi omnes moibos infirmi pei spectos habeat : Ergo nec Sacerdos potest salutarem poenitentiam praescribere poenitenti nisi omnia & singula eius
Deccata cognoscat. Tertio , praeceptum consessionis , ex Christi institutione , subrogatum est praecepto contritionis : Sed contritio non
530쪽
de Iet peccata , nisi omnia detestentur': Ergo nec confessio, nisi omnia declarentur', & E clesiae clati ibiis subijcialitur. rSecundo certum est, materialem integriatatem non semper esse necessariam ad valorem confessionis, vel ad fructiim sacra mei talem percipiendum , sed multas esse causag excusantes ab illa . Prima est obliuio , quando scilicet ciuis, adhibita susscienti diligentia
noli meminit alicuius peccati . Secunda est impotensia physica , ut si poenitens amissa io quela , vel in phrenesim versus , nequeat con-1essionem pei hin re i tunc ellim Vno peccato audito abio luendus est . Tertia est impos ibi. litas moralis , ut in casu quo pinnitens propter sitiin , vel confessarii, vel alicuius tertii graue damnum, non potest distiniste omnia peccata confiteri Dices, in nullo prorsit casti licitum est dia diare Sacramentum Eucharistiae,consecta do unam materiam sine alia , v. g. panem sine vino: Ergo nec insessionem sacramentalem Sed nego consequentiam Sc paritatem : satio discri minis est , quia cuiam sacramentat sv cos sessio sit actus quidam moralis. & humanus, praeceptum de elu; integritate mectentam estinxta possibilitatem nataralem, & regulaς Pri dentiae . At vero Sacramentum Elicharistiae non habet pro materia ver rma actum aliquem hiunai uim , ac proinde Praecep tim de
illias integritate , absol ute intelligi debet, de absqtie limitat ne Haec duci sunt certa indubitata apila Theologos. sed dubitatur primo virum ad integritatem consessionix necessarium sit d