장음표시 사용
161쪽
absente re sensibili, talia habent
memoriam Tertius gradus cst, nam inter ea animalia, in quibus inucia itur memoria in quibusdam sit ratiocinatio de his,qus remanent in i moria, ut contingit in homini biis 237. Mus hipuosito explicat D. Thonias quomodo in nia is fiat cognitio primorum principiorum di squod ex seu tu ut memori , C memoria autem facta ci: ca canderem, in diuersis .imen singularibus, fit CXPerimentum,quod nihil aliud est, quam accipere aliquid c multis inmemoria r cientis . Sed tamen cxperimentum huliget aliqua ratiocinati one circa particularia, Per qua conscrtur naum ad aliud quod si proprium rationis . Affert cxem- Dium . Recordatur quis tu, talis nerba multoties sanauit multos a febre dicitur esse experimentu quod talis herba sit sanatiua febris . Et hoc modo per experientiam actinuenta Retunt alia medicamenta cc - munia . Ratio autem non si . tit inexperimento particularium , sed ex multis particularibus, in quibu cx pertus cst , accipitinum conlaniane , consideratu illud ab ii omni 60gulari, hoc accipit, ut princi pium artis, de fientiae . Est autem distinctio inter artem,& scientiam. Nam si ex xpci iniciato accipiatur aliqii ad uniuersale circa factillia, hoe pertinet ad altem rur. aut muniuersale considercitu circa ea, quς
semper, codentis telo sent, perti ne ad scieriti .im, O csi circa i cessaria maee est e rinam Th. lard ad literam transtri i)ta in qu colligitur principia prima , Se iv cepta omnia tam artiu,quim scientiarum Ortum habuis e ccxperietia εἰ per illa fuis e primo adii rite. ta . Et ita concludit. Et iste niodus i
qui dictus est, chmpetit etia prines
piis omnium scientiarum, artium. Quam doctrinam elegantissime explicat, irobat Caietanus ubi supra. Et te reuiter Drmatur eius ratio. Nam etiam si intellectus apta praehendat simplices terminos, tamec se est indifferens ad illos sic , vel aliter componendos et ergo indiget aliquo determinante, mouente, Potius ad hanc composit,inc, quam
ad liam. Experimurnamq; C6tinue
in nobis ipsis , iud habemus diu
multorum terminorum Conceptus absq; notitia principiorum comple Xorum,que e illis resultant. Et fatetur Caietanus se cognouisse,quid quale,quid demere, qui remancru, nesciuisse tamen hoc principiunSi ab aequalibus aequalia demas,que remane iit sunt aequalia. Oporteter go ponere aliquod determinatiuuia Ie motivum intellectus ad talem compositionem faciendam. Hoc atν tem motivum non potest esse aliud, quod prosupponatur ad intellectum, nisi cognitio sentitiua experimentalis. Ergo haec prae exigitur ad cognoscenda principia complexa Cranti r- matur,4 explicatur no . Nam cxeisdem terminis possunt fieri variae Compositiones: ergo nisi intellectus
detcrminetur per cognitionem ex Perime talem, non cuit maior ratio,
quare intelletas adquirat hanc cognitioncm complexam qua in voca mus principiumo ex illis eccminis magis, qua maliam Spe 238. His praehabitis circa radi sainueni edi omnia principia scient a. xu,qui absq; dubii d. bet rcpcrier
Mportet explicare sioni o in exeris citi fuerauit inuenta pi incipio, in 'raecepta bigi ae kqiiod cxpcrim tumii uextitit deici minas in leo a tum
162쪽
eum di illorum compossitionent. Eatastimo ita contigisse. Cum tui
ita es reriam, In caruerant hommes discurrere ex DRAibiis causas, Manimadvorterunt se in suis duriusilaicali prando bene , aliouando 'nini opcrari. Quod colligebant experientia, ut constabat se discurrere aliquando
iuxta naturas rerum ,- aliquando contra vel pr terit .vel hoe Meni
aeotabant modum, quem seruabant,iniando bene operabantur, 'uam o male obseruantes disteremiam inter discin umbonii ac malum minus notatis, obseraratis deduxerant talem modum seruandum es-ieinoperaticanibus, ita ut istae, hois econditiones deberent inueniri
am iuxta vario inu mationes rediminorum statueriint varia, diueses principia, praeeepta seruandalomnia bono dium si, tam ex par- --me, quamo parie materiis. Lewia sunt principi logicalia deseruilini nostro intellecivi,' ut, ctea absquὸ errore procedat, illis- me sic auinuentis .compositis
intatitur intem inis per habitumpra 'torvin , se continsiti, aliis
principiis, praeceptis cuiuscum. - metis ει scientiae. Principia igitur sis diu sumta, cognita e fluuiine in i tellectu idcam boni distiarim, odiuersu principay tamantur cliuedio ideae Alia est ncido hona demonstrationis, ilia honae diffritionis, ita liuiusmodi dis Amine intellectus in ea demon- ibationes,4 difflauisti factas
abigaeis, in 'u repet sentantur
conditiones. regulae visne bonae. rectae, quae examinatio etiam si
alatne discinitum, fit tameneodem riumne principiorum, nulla inter
2 o. Tandem ex his primipii cognitis diducuntur plures pastiones in f tente 4nsmimentis io gicis, ad deducendas tales passiones ordinatur ipse habitus seientificiis . qui praeseponit aequi sita, .milanta omnia sua principia, S praecepta, certissimερα- gnata per habitum principiorum . Ita filii primo inuet logica a Phylosophis, modo ita pia tui inu niri, at communis modus illam asquirendi est per doctrinam ab antiquis traditam, quibus accepimns regulas, inepta,& princ pia. Quibus dupliciter possumus assentiri, vel credendo illa, is addisi quos credere oportet. Et hic modus communior est his temporibtis, vel examinando illorum veritatem, ut alia faciunt, ficut se eerim primi imielitor Ex ou dira aperitur via ad intelli natu, quomodo logica dirigat intelle l
ium ne Erret magis confirmatur
Mina tradita a uobis in eo-rentia in edenti.
Explicatur moaus, 'uo em rationis dirigit
ad hoc uisse inuenta deseruire, ut intellectus faciliter, ab cerroris pericula procedat in
alii scientiis , quod etiam expresis
163쪽
ipsa logica, quam vocat rationalemicientiam . Qua propter Obieetiam logica in suo Ordine ad praedictum finem dirigclidi intellectum , debet
condiicere . Vide imus ergo quo-- , en rationis possit deseruire ad talem directionem,ut sic colligamus esti obiectum formale ogicae. a a. Ad cuius explicationem . noto primo quod nihil aliud est intellectum dirigi in suis opcrationi bus, quam habere modum, reginiam ad intelligendas res consermi
ter ad sitas naturas, iuxta horum inissentiam, .consequenter tunc dirigitur intellectus quando res cognoscit, ut petunt cognosci, vel incompositione, vel in simpliei Dpraesensione, vel in discursu , ad D indiget aliqua regilla , seu aliquibus praereptis . Noto secundo quod ad cognitionem cuiuscunque rei sequitur in ipsa aliqlia denominatio copetcns ipsi prout sic cognitae, talis denominatio, scit mi mailla, qua nos concipimus ficritalcni denominationem, si illim habet esse obiectiud in intellectu diciturque Cras rationis. Item iuxta diuersum modum cognoscendi rc rosultat diuersa denominatio , diu cria forma, seu dii tersum ens rationis , demitus cssentia, causa, quasi efficiere, ixistentia dicemus intractatu
sequenti Colligitur ex doctrina in Th lib. . metaph. text. 1 lcct. . ubi sie ait s En rationis dicitur proprie de illis intentionibus , quas ratio ad inuenit in rebus considera iis .f. intentio speciei generis, similium . Quae quidem in re noniiuuniuntur , sed considerationem rationis consequuntur. J Talc igitur intentiones sucentia rationis,in consequuntur ad rem intellectam, quapropter ad diuersum modum c gnoscendi re diuersa denominatio, laudiuersa intcntio, aut forma ra. tionis consequitur. Et ratio est. Nacognitio rei est fundamentum talis
formi, i inde est,quod posita diuersa cranitione, vel diuertio modo cognoscendi eandem rem, ponitur diuersum fundamentum,ac proande dauersa denominati proueniens a diuersa forma v. si cognoscatur homo sine sitis indiuiduis, cum Ordine
tamen ad illa , denominatur species praedicabilis, si vero in ordine ad animal, quod est genus, denominatur species subiici Ditis . similiter si coponatur homo cu animali, dice-do,homo est aut mat,tunc homo denominatur sibi ectum, animal praedicatu EOdcmq; pacto constabit resultare diuersa denominationem ex diuerso modo cognoscendi cadere.
rationis sequutum ad ri cognita de seruire, Ut regula, per quam a post riori cognoscat an sua .opcratio sit rcita, cCnformis rei,ut ipsa exigit cognosci. Et ratio est. Na ut exii-ctis constat, experientia ipsa primo
docuit 'quae denominatio loquatur adrc,quando iccte cognoscitur,&quae quando math. Aduertit igitur intellectus ad cnominationen sc-quuta,quod si viderit sequi tale denominationem, ualis requiritur ad recta cognitione rei, percipit se recth intel Iigere, si aute cosiderat alia distinctam denominationem stqui, corrigit se, iteraim cognoscit rem. quousq; sequatur denominatio, quelequitur ad omnem rectam cognitionem rei, ad hane discretioncm a diuuatur principias, preceptis, regulis logicalibus . Ecce Ouom
do ens rationis diligit intellectum Disitired by Corale
164쪽
per modum regulae extrinsecae, per quam a posteriori cognoscit nostet tintellectus suam operationem esse rectam , dc bonam, i ta mem regulis
a q. Explico, S confirmo hane Sinrinam paratate derupita ex adi artibus, quanad directi em ope
primum exemplum . Si aliquis ν- ut si dissonus , potest eripliciter
dirighalainxtifice . Primo Diae do, meque talium saepius, do nec efficiatur remis. Secundo condi parando conmensurando ilium cum alio stylo recto Tertio con siderando umbram ab illo proce dentem in miliando illum, donecvmbra sit re ,de consequenter ii dicet stilum esse rectum . rario,
ret, indicaret Hylumciso rectum, dea non coincia et, tunc stylus ,. et hi distortus. Relictis ilibus prioribus modis, quartus est', qui rem nostram optime explicat. Nam et constat ex dictis , in Ente, raes id a rectae operatioci, deducta, de huic, m O silpra dictori viae idara se habet, ut linea descripta in plano, cum qua umbra styli recti coincidere debuat, sens rationis seoirutum ad cognitionem re hahet, ut umbra, di vi constet an
umbra ista fit recti, conferenda est in idaea, Ini applicandi quod si illi est imilis , tune operatio est recta, si vero dissimilis, fonstat operi
rationem esse malam, indigere diremone, quotisqti s rati et eris rationis simile alteri, quod is l-
Mod clarius, ASGeuidentius est in
artibus. Faber ferraritu potest saccre regulam rectam tribus modis. Primo considerando ius quidditatem explicatam per suam dissim'
tionem. v. g quod omnes partestius debeantaequaliter iacere . Secundo applicarido alii aliam regustiam tectam Qvrulando an inter su
la,per selum citium , illum amplicandorum parti regulae', sic considerat orem paxic illius, alis ures quales inter se , quod ii quid
superimineat , via contrario moda
se halinat, corruit illam. Piimus modux linicilli inuis est, .idecim mest in stipes usi. cciindita est a cilior magis in usu . Tertio autem, ut omnibus faciliori, Nullatur fabri, magis communiter quam ali .
rationes intellectus miliant dirigi tripliciter . Primo considerando illarum naturam , de inuest andia qii id unaquaeque exigat. Et iacmodus inicillimus clide quo nos. curat logica . Secundo, applicando perationi di igendae aliam lain directam, rectam is videndo an sint limites . Terti, conside
rando accidentia operation λω eo'tae, applicando alteri operationi ut constet an similia laccidentia habeat, similesque proprietates. Et isti dii muli sunt faciliores in utroque includuntur unita rationis , quamliis magis appareant in terris, quam in secundo. In hoc n. Comparatio nori potest fieri insu stantia operationis , eum utraque habeat eandem substantiami, seu
speciem , v. s. siue dicas homo est animal, fiuE Itomo est lapis, utraq, est compositio ,- diuersitas stat in ordine disretio viniis ad suum
165쪽
obiectiim in in hoc iam intemeni cns rationis . consequenter cras rationis csoluit ad similitudinem unius cum alia, ac proin flea directionem . mnique in te tio octo acci lentia illa quae tis quianz i , sunt illa denominationes , seu formae , vel entia rationis, considerando an illa liae sequuntur ad hanc cognitionem sint similia illis , ii reperiuntur an altera , quae iccta est ponitur , ut id a cognoscitur operationem illam csse rectam . don- 'tat ergo quomodo entia rationis Ueserviant ad directionem inici lectus . Quae omnia latilis videri postulat in D. Paulo Vallio Romano in logica tom a quesit 3 cap. I.
probatur ens rarionis esse obiectum
z 7. τοῦ X doctrina tradita faci-
nostram re lurio nem , illiu fundamentum deducere . Sit ergo cori
clusio Ushonfitia titulo prae mitis viri uvidiae. En ration , quod unda inrentro se narci ad nostram cognitionem , est obieerum formal logicae. Haec concSi lio express traditur a D. Thoma pluribus in Ioeis se praecipue Iib. q. metaph. Vbi sipra . an post verba clata ibidem num. 242. hc inbd: . Et huiusmodi ens rationis protri subiecti m -- te . I aque sequuntur Diniaricius discipuli. Et iuxta illius men. tem probatii coiiclusio . Nam i
Ii id debet alian ri , t obiectum tormale logico , quod facilius,
melius dirigit intellectum, ne cr-ret in suis opesationibus ' ed c ration V, quod sequitur ad cni cognitam, est Bud, quod melitis, d facilius dirigit nostrum intellectim , ne errutra ergo illud est hiectum male logicae Maior Constat, nam finis togica est dirigere intellectum , ut stipponitur ' docuit D. Thomas , idcirco eius obiectum formale debet esse illud , medio quo melius .facilius consequatur talem finem Minor autem probatur ex dictis in Toto . ira cedent , ex quibus Constat rot modis potest dirigi intellectus in suis operationibus est Quod inter omnes ille est melior in facilior, qui fit per entia irationissaequuta ex quibus, ut ex reputa
posteriori colIigit intellemis re titudinem , vel obliquitatem saam operationum . Quapropter tota cura logic eo tendit, et expli cet naturam quidditatem en-tnim rationis, tiod prostat cara', qua est praeceptiua, in ca partes, qua est scientia , demonstrat alia, patitiones, quae illorum essentiam Conscquuntum, ut sic Hiellectus flattifficienter instructi circa illa, possit illis vii, ut regulis sns rectitudinis in opciando ruim en his rationis, id in in communi, quam
in suis speciebus sunt principia illa
complexa, Sc praecepta , quae a primis inuentoribus Iogic 'investipata
166쪽
DU. D confer.2. Proponuntur, c so
dirigaic ens rationis sequutum ad ipsam . Nam prius est, modoperatio sit recta , quam quod sequatur tale em rationi : eigo per stiadnodirigitur patet cosequetia, quia Blud, quod is rigit, conducit adponendam rectitudinem , quod si supponit rectitudincna, ad illaini nendam non conducit. Et an pro batur . si tale n rationis se quitur ad operationem iam rectanties est qtia effectus illius V. g. ex eo quod coguosco hominem in radidine ad sua indiuidua,quae est recta opciatio, seu cognitio hominis, resultat in ipso homine cognito illa foris rationis , seu denominatio 1 V. Ad hoc Firmentum,conis cesso antecedenti, distinguitur consequens ergo per istud no dirigitura priori, tanquam a canisa rectitudini concedo consequentia. Non dirigitur a posteriori. ut ab estu-ctu talis rectitudinis nego consequentiam Fateor namquhens rationis sequi rectitudinem, sed assero tale ens attonis ostcndere nobis ilIam operationem sic rectam. in propter tale ens rationis assiimitur , ut regula media qua intellectus manu ducatur ad discernendum, quando operatio est recla,
quando est mas . Non eni incommunica operationi rectitudinem , sed potitis in sionum a posteriori manifestans ilLm esse inbperatione . Qua ratione logica
cuius munus ei dirigere intollectum ne erect intcndit mantiastare talia signa rectitudinis, ut per illa absbu E erroris periculo procedatur in ali sic iciuiis Ad Confirmationem respond. o no vi e ncccstaritim quod in omni discursu attendatur,
quasi in actu signato, ad praedicta cntia rationiti, hoc os niti cxspcciei praedicabilis , quae est pericati adducta Acterum in ipso rationis . Et sc de aliis , in quibus omnibus est eadem ratio:ergo prius est quod operatio sit recta, bona, Quam ciuod sequatur iis rationis Causa enim prior est, saltem natu ra , quam suus siebus . Considianatur hoc . Nam nullus experitur quando fiarmat aliquem discursum.
se attendere ad talia entia rationis, uinimo communiter discurrimus,
de disputamus in aliis scientiis,
tamen nullatinius consideramus aqiequatur hoc , vel illud ens rationis r ergo talis modus dirigendi nostrum intellectum in suis operationibus inauditus est,in ad murus non est necessarius . exercitio sunt talia entia rationis quae potest intellectus per reflexionem considerare ex illisco blisere rectitudinem sit operatio in rus, etiam in actu gnato rata exigitur, ut cliciat assensum scientificum, qui si ab intellectu viente regulis logicae; quamuis intellectumnon attendat, seu nos non experiamur dictam attentionem, nihilominus, si tales regulas n0 Prae-ςcgnosceret, non prucederet certo, firmiter 'aso. Secundo principaliter aseluitur ad probandum taIem -- in directionis non esto meliorem, faciliorem . Nam in rationis quanto
167쪽
linanto est minoris entitatis respco ipsius cognitionis dirigendae
tanto est minoris intellisibilitatis, i propter difficillime cognoscitur a noltro intellecturi ergo mo dias procedendi ab ipsi, ad rectitudinem cognitionis non est melior,
aut facilior. Prima consaqti Cntia.
Quia ille est modus facilior, mClior coon scenis , qui proce lit anciliori Dus nobis ad minus nota ergo i cns rationis disti cillime cognoscitur, facilius percipitur cO gnitici ipsar a qua est cias realc, non est facilior, .melior modus procededi ab ente rationis ci gnito ad cognosecndam rectitudinc in . Dices cum P. Paulo Uallio ibi Lip. cap. 2 q. quod licci natura in ciscntia entis rationis sit valde occulta, ae proin sc dissicillinio cognoscaturi tamen Cns rationis in confuso idcquo ad existentiam ,est notissimum e ut descrutat,ut rogi ita, sufficit illitis ii dis cognitio, ω quoad ait Ust, id est, quod cogi scatur talescias rationi ii x tali cognitione consequi, non aute)cquiritur cognitio quid-ditatiua illi iis, ic qua coceditur esse difficillim . Sunicit ar c 'gnitio it litis,quatenus coducit ad dirigendas pcrationes intelle bis,ido',quat lius est diffinitio,ici demonstratio. I. In contra est I Nam logica docet id, quod est necessarium, utens rati ni dirigat nostrum intellectum Sed docet auid est ens rationis directi uti inicii 'ctus, quo. ruplex, tradit diffinitiones quid-clitati uas cuiuslibc entis rationis, aliae continentur in principis complexis , S praeceptis logicalibiis
ergo cogniti a quidditativa entis raticinis necessaria st . Secundo. Nam, ut intellectiis cognoscat op ratione in suam esse rectam , non
sussicit ipsum cognoscere sequi
illam cias rationis in confuso, si quidem ens rationis in confiis sequitii ad operationem rectam , de non rectam , sed rcquiritur quod cognoscat , quodnam est lud ens rationis, an sit mile natura climilio , quod consideratur in idaea rectae opcitationis, ut distili iunx ab illo, quod sequitur ad operati , nem malam , ut sic cogito scat illaia operationem cilc ccham ligo cognitio quidditatiua requiritur, non sit incit illa cogniti in i nfuso, Sc quoad cxificiat iam Tertio, quia ipse P. .illi is fatetur necessarii ituesse cognosccre quid is diffinit se, , quid c in alii riatio , c. sed istae
sunt formalitercntia rationis: cr-go saltim cognitio quidditatiua illorum entiu in rationis requiritur Et tunc fit a gumentu in principale. Nam illa est dissicillima nobis ergo modus procede di at illa ad cognitione rectam non si facilior, de melior. r. Ad hoc argumentum omissa s lutione praecedenti quam esse falsam existimo , respondeo requiri cognitionem quidditatitiam cuiuslibet entis rationis directicii ,3 ad hoc deseratiunt nobis praecepta , dc principi logicalia . Qua di facillima sunt inter omnia pi incipia aliarum scientiarum, Sc ideo ipsa logica disti. cilior ' omnibus . Nihilominus superata hac difficultate , de habita notitia praeceptorum, irincipiorum logicae , facile proceditur ad discurrenisum recte in aliis scientiis . Ouinimo sine tali notitia cxlMnit se intollectus periculo errandi ideo docuit D. Thomas , quod licet logica sit difficilior , necessitas cogit nos vi ab illa incipiamus. Nam licet
168쪽
heet alii modi dirigeum intellectum a nobis distinguantur , tamen, ut prodiitnm est , nec in artibus yersantibus circa exteriora , sutreii su 'ropter eorum dissicultatem , quia in illis etiam est vericulum Coandi Modus autem directionis rerentia ratiocis est facilior, qui
est aposteriori, Miser estis iiii,
ch mclior, quia secuius 4rinus,e absque iactaculo errandi, sep posita notitia , qua in tradit logi in inmisirime iis, praeceptis, ris in is, C.
Explicatur diffuseas, referunt semen .
ouiruntur in praesenti alteriim, anti simpliciter scientia Walterum
simili ait simpliciter aes. Ad in rciligenti cun auteni utriusq; noto tiri dictis stipra num. 9 quod logicae oecns, it utens, ista: sus, dicemus C infer. q. tens etiam acis
eiritur dupliciter Passive, p . tenus aliae mentia ut turdosic ad construendas tu a ditautioncs,
de demonstiationes Et, ccipitur active, ritur usus activus inparte dena su eiu no ad ligicam,
sed ad ali ii ieiunei ali itiet ,
, sus activus ita parte opis , in m agitur de syllogismodi alatico, peristinc ad ipsam logicam 'lato a. ivd duriua fit scientia, 'lia actua
supra num i ta Et, dictis num, constabit etiam quia iit quidditas artis ab lxia ui, mus in hae Cons uia xium. 37a. Noto, quod is, simplici , possi tum in titillo, oppianitur seu stimquid , seu modo dicendi similitudinarie, Cestscnsus an logica sis simpliciter seient ars, an ve rosolum secundum Quid, rati ne alicuius similitum cum silentiis. 31d. Quibus suppositisci linis sentcntia docet ruitio,inridi, is
scientiam oti fures Philoromuntiqui, Ammonitis Nax Alexan. Ahidiis cim Potius gcr, I lati a M. Sancheae in logica lib. Di in 7. pro eadem Orientia, urunni Albinius Magnus , simicius,Boaetius,Zimara, Zabaretia, Walii recentiore aesti allici Proto log parte a M. q. AEt '.' dicente falli Sotum quosdam dios asserente hane si laetentiani
esse rarit imbuniorum Philoseph
riim . Et isti etiam asseritia Io Cam non esse artem propri , dii pliciter . Secunda scutentia docet
169쪽
tantuni pes quandam similitudinem
esse scientiam , aut artem . Ita P
se simpliciter scientiam, ineunarum quid aitςm ivtentem Crotro' esse scientiam. Et quantum adimniam partem est communis inter Phylosephos modernos, ac defendlatur a multis anticliris alIerentibus se proprie acientiam , quantum vero inlauiani parten , opimii. esse artem semiuium quid, streius itur ab aliquibus contra alios asiCientes logicam esse proprie artem. Et quoad ultimam Parim de lirgica vieinee, in etiam communissententia
31PHRo restitutione veritatis Q si prima coiicliatio Lingio docens in vere .proprie ici nita . Haec conchiso
logica in cymni sita partu liabet suas di ministrationes c in partu O non' stratiua ostendi demonstratu syse
legismum demonstrativum generaresci ciuiam Min parte topica, scu
tibnes ostendit,AEc consequenter eguere. proprie latentia. Et haeratione communiter 'ntur de senseres huitu sententiae 3 16. Nihilominus Hec ratio non
videtur c anuincere intentum. Nam
, veritates, demonstratio gene'
nil scientiam, .similiter tia θυν mus dialecticus generat opinnionem, assa , sophisticus fallit
apparente , sunt immediata , c Consequenter indemonstrabiles retem in logica non demonstrantur i ymbatur aris. Nam his est dissi nitio essentialis demonstrationis. Est svllogismus 'faciens scire . Et
haec est essentialis dissimilio syllo sis nidi leam. Est emutiuus senioriis, araec est diffinitioris en tialis syllogismi sophistici . Est ea
sans falsum apparens verum. Omnes auri di titiones dantur peceaulam finalem . Et sicut propria essentia cuiuscunque instrivirenti est deseruire ad proprium Saem, ita propria eslcntia inlicii menti logica est desciuire ad suum finem. Ergo oraedictae veritates sunt immediate, bi demonstrabile. v sunt omnes tua: iae explicantur per dii insetionem essentialem alicuius rei. Nec valet si dicas, quod, di nitio potus per aliam demonstrari,Ms contingere in logica , ubi dis sinitio per causam inalm demotis
strationis,demonstratur per alteram distinitionem importautem causam materialem rasin, inqnam, valet. Nam licet via diffinitio, probetiirconuenire subiccto per aliam dissinitionem , laic dis iii sus non est de . Nomitratilius ' ergo iacia valet lin
170쪽
3 i demoniti alitia quidditatis rei, sed esse syllosismum dialectioim. Et idem docuit expressis D. Thomas lib.1. La L, ubi expresa
Diniens de Me modo probandi una di innitionem per aliam cite ait. s Nec tamen est modus robandi mod quidest dem miti aliud, sed lingico syllogizandi non ibcienter per hoc probatur ouod id, 'uod concluditur, sit quod quid e halitu rei, de qua concluditur , sed
solim quod insit ei. J H. D. Th
nis ex quibus insertur praedictas veritates non esse demonstrabiles, consequenter quod probatio.al lata non sit sufficior ad intcntum probandi logicam docentem in simpliciter scientiam. Praeterquam quod, adhuc admissis illas veritates
si deinonstrari, ulterius requircba nit assignare in logica alias verita
xes mediatas, qui ρο aliasimilio inatas probarentur, ὀ ad hoe est secessim explicare aliquas passiones , quae demonstrentur de Obiecto lagicae rim in communi, quam in
suis speciebus 30. His non obstantibus proba
rito communis a nobis allata optisma est ad intentum. Nam praedictae veritates demonstrari pollim mo- do dicto, nam ex eo quod demonitiatio testet ex talibus pratimssis
demonstratur ipsam cat fir scientiam . Et ex eo uri syllcioismus dialecticus constat ex talibus prin
misia probabilibus demonstrarere caviare opinionem,quapropter prς- dicata contenta in una diffinitione
probatur demostrative courn ire su 'biecto, quia coueniunt ci praedicata contenta in alia. Quod expresi,
eo . h. in verbis allegatis , in quibu taliam docet, praedicto modo non sancienter prodivi quod tale
aedicatum sit quiddit litiuum , sed solum cocludi sufficienter tale predicatum conirenire lubiecto igitur
miti negat illam esse dein iuratim nem, sed non demonstrari per inani
praedicatum esse iiidditatiuum Idem, docuit MasSoto lib. 1. Post. cap. 3 ubi loauciis ad imcntum est.
Intellige quod nonin denisnstiatio
demonstrans proprie quod quid est. Quia licet conse lentia sit optima, ωι pra missis necessari, Omon stretur conclusionem esse necessariam, sic sit dei nitiatio deviis stram conclusioncmesse veram,ima tamen demonstratur, quod praedica' eum dicatur in ciuid . Ex qua doc trina semitur ad nostrum intcntimi illas veritate; veres isse dea, sura ri, licet non demonstretur talia prae dicata esse quidditatiua Vel potest dici cum aiot Iib. α Poli caD. 8.
illas demonstrari quoad nos , limensi fecit u se, quodcunq; sufficit, ut lietica eliciens ales demonstrationes fit vere , ac proprie scientia Quantilan ad omnes suas partes. In
viper obiectum logicae sua, habuepassiones demonstrabiles a logica,ut constabit ex dicendis infra nu. 363. 3 8. Secunda conclusio Logica tens, siue accipiatur passiar, iiii actius, non est scientia. Haec eo
elusio intellecta in sensu finisali,
de logica formaliter determinata ait sit in i vh passivium, siue activii, admittitur communiter. Et primRquam si accipiatur,ut est utens passi u , reddim, quaremis aliae frientiae utuntur praeceptis. reguli , ipsa traditis, non exercet munus alia
quod scientiae , siquidem non dermonstrate ergo prout sic formaliter
accepta non est eientia. Item saec..tur , ut est utens active, talis usus non est astus scientiscus ergo Diuitia ' Corale