장음표시 사용
201쪽
i8 desis. Intor quos an O coni. sing uiris est allerens bigi missis
alterum in concreto,& alterum m abstracto neutrum autem ii Maenisuo
hi ipso in lectu , si intra suarusOhbam, Stat, Ruidem toturii
illius negotistii est veritatis eost templatio, si autem accipiatu qua tuis Scit ordinem altam mis mcisim 'inacivam , tunc in illotione dicitur quod intellectus -eensione sit practicus. De quos Mantur nost6 inmmiam addin
eo . Secunda sententia docet I
i simul speculativa, iractha simpliciter. Haec con defenditur ab authoribus secundae, here frestentiae. Et prinatur ratino a*ribe Nam i sedis rere. ti prataici, spe latur securiὸ- se considerata asthiunt nati ues o sitas, de quarum una ex eludit aliam et ergo non compatiun tu restinet eiusdem habitus Pristet Da. Nam ex ipsis disserenitis secundum se consideratis colligitii fesidenter an compatiantur respe tu eiusdem. Et vite dens μμ tor. Nam fis alis ratio θω, tiui consistit in eo, qood eius finis et Ieritialis sit speeulatio, ea vessiccse principalite intenta ratio αν
Oupramuel infiitianiter constitiise Jer Me quod eius finis inersitialis, quem τε prineipalem 'ieit sit opinatio aliqua 'At reo vitentialam oris hises ante nam, respi operationem, ut
finem essentiaIem is principati- te innentum sine rationes reo
202쪽
practici, specti latitu Ma const.
ex dictis niim 19 i. Et mi Frobati
Nam miratio, in speculatio intersunt vald distinctae, oppo
sitae, unaque alteram excludit: Midi requirim modas intcriseisi de dii tinctos , de oppo uos, q-lc si in resolutivus, . compositiuus ergo Espectus ac unam, utcssetitialiter, prine ipaliter intei tam ex clii sit respectum ad aliam,
ut stentialiter , de principalit cr
pectus nota uenitii in impliciter in codem habitu . Ex qua ratione sub liae forma propolita impugnantur scdutiones commisees . Si. n. praedictae diti erenti secundum se Gruti praedicta in distinctionem, oppositioncm , respecta nullius eruiit compossibiles . Quaproseter instandum est in eo,quoci illae suci, dum se dicut rationes praedicto mo
spectu cuiusculique subiecti , vel quali subiecti. Ad quam rationem reducuntur alui addueci a Tho. millis x modo proceden.li dili in-cto, C Dbiccto, Ac principiis, i iam huiusmodi dii inctio claritas
apparet in finibus, at clientia liter c spiciu: it , Cinisultoqu dixi operati uicin princi p. liter respici a practic speculationem ab speculativo,nam respicere, nam principaliter, e lal cia in secundario
tunc erit simplicitcr peculatiu, 'si speculatio sit an tua principalis ter , Se practica ccintiliam quid,
si liperatio cli secundario intcnta vid uinus nucis . dc quo videatur
ster M. I . antei Marialo, qui time expendit hanc rationem t383. Secunda conclano Logi. non e limpliciter praetica , sed
simplicit c speculatiua , quamuis alivem modum practica induaerata on cuius potCI dici practica secundiun quid . in con dc foro ditur ab authoribus tertiae sentcn tiae contra uiliores prime cundae. Probatur autem quantu ad lacundam parto , nemph quos sit simpliciter speculativa, de pro bata manebit , ii Oad primam . . Nam topica ordinatur ut ad finem cssentialem principaliter intentu ad contemplandam veritatem :PIai Propter proccdit modo resoluti uocxplicando sua principia, piae
cepta , illaque probando. simul; demonstrando plures passiones de suo obiecto is haec est eius. primcipalis cura , ut constat ex ictis supra mim a s 7. i et g est scientia specillativa simplicitcr, Mab lute. Aniccedens stipponituri &consequetia probatur. Nam ratiac sentialis seiuntiae speculathiae iuuest, ut constat ex dictas rum 29 Iaergo si illa inuenitur in logi ea , orio simpliciter specula a, non sim
pliciter practica , haec n. - seo uina in ad operationem ue via d. simnem essentialem principaliter in qtentum . Consiti natur si bprobatur vltima pars concilionis
Nam licet verum sit , quod sunt aliqui actus in logica, quibus construantur aliqua miti Minenta Jogimcalia, is hac parte sileatur si aliqua ratio practΚ , ante rates aetus ordinantur, ut ad finem , ad contemplationem veritatis. Tuin quia instrumenta logicalia ex te ad illum finem indin ntur, tum quia praedicti actus sunt secundari respectu logicae . Mequmtero
in autur ad pristiarium, qui est
203쪽
.eritati e templatio tam in m-pria materia,quam in materia alia rum scientiariim ergo mica simpliciter δε absolute et speculatiis , etiam respectu illorum actuum: qiiamuis habeat aliquam similitudinem cum habitibus practicis ' Quae doctrina expresse traditur a D. Tho ra quaest. 37 artae. 3. 12 quaest. LI. artic. 2. cuius verba referunt hic communiter homi si e . a nobis sinu adducta suprarium 1 i. Ex quo infertur non solum micam docentem esse simpliciter speculativam , sed iram logicam tentem, nam actus istius tandem orditiatur ad speculationem , de logica viente vcrifica tur quod sit secundum quid practica , idest habeat aliquam similitudinem cum practicis, Matenus actias eius immediate tendit ad c5- ponendum aliquod totum, sed quia hoc ex se ordinatur ad speeulatio. nem, ideo cit actus ille simpliciter speculativus. 38 . AT iitur primo eontra . conclusionem . Nam logica respicit duos fines, scilicet conmmula Tionem veritatis , de constitictionem initi amenti logici ac duplici modo procedit , scilicet resollativo, ut scientia est,in compositivo, ut ars est . Etenim, ut docens tradit praecepta, lassiones demonstrat , ut in cns applicat talia praecepta, introducit formam in materiam construendo instrumenta logicalia reuo simul est speculativa, pra
rica . Confirmatur ovi logica tr die instrumenta non solum ad scIersetias specillatilia , sed etiam ad practicas , demu vocatur ianua ad omnes ergo ex se fimul ordinatur ad contemplationem , dc ad
Ad hoe argi menti m constat ex dictis finem principaliter intentum a logica esse contemplationem veritatis , ad iam ordinatur conis
metictio illa inuriimenti logici, apropter solum est speculativa simpliciter se practica secund inhMid, nam ratio specillatiui simpliciter desumim ex fine principaliter intento, quod si alium respiciat minus principaliter , denominabitur ab illo secundum quid, sic contingit in praesenti . Ad C firmati emdico logicam pro re insinimenta scientiis practicis , ea ratione qua scientiae sunt , de non ea ratione , qua sunt practicae, ideo dicitur ianua ad omnes, non tamen ex hoc sequitur denominari ipsam practicam. 381 Arguitur secundo contra eandem conclusionem. Nam nullaesi contradictio in eo quoes illa quae .in sciem in inferioribus sunt visi Persa , dunentur in aliquo superiori , Qvntire alior : at logica est scientia uniuersalis , Cuius a
bleuci ad omnia se extendit ergo quamuis practicum , de spoculatiuum in Haemiis inferioritiis distinguantur siunt adunari in logica propter suam uniuersalitatem . a. potest probari phalibus exemplis , sumia unum . Nam Theotigia nostra , quia os siemti si perio , in se continet rati nem specillatiui , practici , test eonstans doctrinaci par questri. art. q. ergo maior est vera. -- firmatur, Qui getur hoc. Nam si ratio , qua utimur ad probandam nostram concrisio em , esset tabcax , Omaanceret quod ratio O mlatini. practici in nulla sciemtia , quantumvis superio. inueniretur et hoc autem nini dicem
204쪽
titim , siqitiden Haedu .ae rationcs adunantur in theologi , in fide,&in aliis donis, ut Dicturi Thom. quena siquuntur cominciniter Tho milia: crgo ratio illa nulla est. λ' a. pr. Nam ratio illa fundatur inco quo formalis ratio speculatiuicae iudit rationem formalcm piactici illa , quae ex se mutuo CXCliuit in torcspcctu nullius habent
mi Ossibilitatem orgo si ratio illa es etficax multum probat. ..irici hoc argumentum resis de I.Solutione communi, quod
fracticii , speculatiuum sunt disi erentia per se, & sientiato respectu habitus ordinis natiualis, proinde cum logica sit Ordinis
naturalis , non possunt in illa adunari illae duae rationes , bene autem initi logia quae est ordinis super-Mamralis , superioris, in qno illae non sunt dii rentiae essent1ales,
lamis afferuntur innumera excpia . Ad confirmationem dico iuxta nare
quod illa ratio debet intelligi quod una excludat alteram in illo ordine, in quo sunt differentiae es
senti alcs, non auic in alio superiori, ad quem pertinent illi habitus
- 38 . Secundo respondeo niillum habitum supernaturalem sic indipliciter practicum, .simpliciter
speculatinum, hoc nunquam di--xisset Tho quin potius quoties' iam de hae simultate speculativi, ε practici loqnitur, semper assignat
aliquam inaequalitatem intervata
nem speculativi, practicu aliqua do enim ait esse magis speculatiuia, quam practicum, aliquando sic principaliter speculatiuum,4 secundario , vel secundum quid practicu . ii modus loquendi est valde notandus in D. Tli ut aduertit M. D.
ubi latissimξ ostendit hanccsle Riatem D. Tho addια it eius testimonia clara m manifesta. Quapropter iuxta hanc solutionem, facile respondetur ad argumentum .inaci pro nobis est. Narn si theologia,quae in ordinis supernaturalis,
tanti: aduna speculatiuum sinpliciter is practicum secundum quid, quomodo logica,quae est ordinis iraturalis crit speculativa, practica simpliciteris Ad cnfirmati nem dico ita esse quod illa ratione conuincitur nullum habitum silpcγnatiiralem csse simul speculatiuunt.
practicum simpliciter emcnt D. Thomae constat. 338. Hrguitur 3 sontra secundam conclusionem c D. h. qui in opus c. o. q. I art. i. ad a. sic aies res autem de quibus est logica moquaeruntur ad Cranoscendum pmpter se ipsas , sed ut adminiculum, quoddam ad alias scientias, ci leologica non continetur sub phyl6M-
Phia speculativa, quasi principalis pars , sed quasi quoddam reductum
ad eam, prout ministrat spcculationi sua instrumetua, tribus in speculati uis scientiis indigemus. J Haeς D. Thomas . In quibus clarissime docci logicam contineri sub scietinetia speculatiua, quasi quoddam reductum P secundum quid, non autem absolutes, impliciter, imctit aliae scientia reales.
. Ad hoc argumentum respondeologicam inter caeteras scientias m-finum locum in persectione habere is ideo inter scientias speculativas est imperfectior in ideo docet D. Thomas reduci ad philosophiam speculatinam , quasi imperfectum ad perfectum , quod non tollit ipsam esse simpliciter sciet tiam
205쪽
reali considerare spectat ad meta ae
mus, hoc quantum fieri postit, .i . a.
tas, praesertim eficientes usquasi Explicatur Afrisibas
206쪽
DGLO illa crete rationis , vii exitum vim esse est obiici uit illa, ut nullum aliud esse ha
quitur explicatum magis in particulari tracto de illo ente rari unis, quod deseruire potest daliquorum incompossibilitim , vin Mer omne cibi ritum impostibile dicunt esse en rationis , insene obiectum propositionis fulta, licet non sit impossibilo. quid. quid ex me alicuius obiecti cori sideratur , quod a parte rei non sit
catur ens rationis dirccituum ope ouantum ad modum terminandi
rationum intellectiva ες cic ni csse ita ratio is . Haec sen- inquiro in quo sita si civ kr-- cntia resemira st Uallio absque
ita si itentiarum seri maior pars reducitur ad quaestionem de non unus quisque cxistimae mi fieari oenomine , en rationis , si id quod ipse imaginatur aliquori do deviar ab esse a parte rer, quod constabit ex dicendis .adiim isto
tentia asserit omnem extrinsecam denominationem, trocunque m
nientem esse en rationis . pharere fertur communiter a Docturia a absque Patrono, ve rideae esta Rurio, Minuis liqui referant randum illam afferentem , sed immeritolam, vel docuit si meri tiam sectindam , veI nostram , c mnunc o Thumiit; in n. Secumda sententia Φcet en rationis
consistere in issa exviminatione extrinseca proueniente ab actu rationis , seu i tellectra , quo obiectes dicitur 'cognitum , illud noesi cognitum extrinsece, obiee UM essens rationis . H Rutentia vcferuntur Diu andus . So-
eo,&ali Thomile. 'Et quod magis est, impugnatur a P. Arriaga
in metaph. disp. 6 sect r. M in . ominiariis Thomitarum . Certia sentcntia docet en rationis consi
seriis cinxpiarione, im visione Iensis in logica disputat . Icct. .
art. 6. Hrta coitentia affirmat en rationis formaliter conmsiore in quadam entitate metaphorie fabricata ab in lactu nostro, quae consideratur ex parte ipsius ubiecti . Haec defenditiae communiter Thomisti Modemis sequentibus antiquos , nemph Herbarum , Soncinatem, Q hac sententia adducit valIius Prolog. Par. . quaest. a. cap. 2. in
207쪽
operatione intellcctus t ergo la fornialiter ei ens rationis Pro tW an me icias . Nam fori
quia denominatur ea parte rei:
srgo denominatio ipsa , quae est M. flectus formae , etiam straparte rei . Confirmamur explicatur hoc . Nam quando paries dicitur visus a vilioli redi poteritiae, dc obis im volitus a rea ii mitione voluntatis .ccaaitum rein renitvine intelles ,
tunc Arniae et om natum sunt re res,in a parte rei existentes obiccta denominata sunt tiainciparte rei , ita ut sit verum diςere intcllectus realitor intolligit obic- mim, ob cium realiter termi
Dat cogititionem , ct sic de aliis tergo nulla ex his denomiirationibu extrinsecis est firmaliter ens rationis. Quae doctrita ita clara cit, Scmihi certa, ut iudicem a nullo fuisse negatam quando vero aliquiali mistae dixerunt extrinsecas denomi tiones esse entia rationis loquebantur fundamcntalirer, ic ipsum fundamentum, quod clarius est, explicabant cutitatem subsecutam . Quaeroplex aliqui distinguiaue illud esse extrinsecum , discentes noste accipi vel terminatiuno relative de hoc secundo modosii ut esse en rationis formaliter, tun cnim consideram enti
tas alim in ipso obiu , illa est
nulla consistit formaliter ens rationis. Ma sipponitur. Et mi pr. simul explicatur natura extrin seca denominationis, claritatis gratia sumamus hanes Petrus cst cognitus J tunc sic formatur ratio. Nam cognitio illa, qua est forma denominans, cisicit Petrum , ut terminum , seu ooiectum quod attingit, consequenter illum prout se debet denominare, siqitidem de nominatio sequitur ad esse , ac pro inde si in re obiectum comparatur sv terminus eodem modo actio de nominat obiectum Choe est ab illa denominatum, sed haec non est
denominatio formidis , seu per modum formae ergo, c. r. mi. Nam in denominatione formali seu per modum formarid, quod denominatuc se habet ut subiectum, seu vi materia respectu denominationis, respectu formae Forma. n. non praebet suum flectum Dr-rnalem nisi illi, quod respectu illius
se habet ut materia , seu ut recipicns talem effectum formalem,
similiter denominatio sermalis quae resultat ex effectu formali non est nisi respectu alicuius, quod se habet per modum subiecti , ergo si actio illa comparatur ad obicc
tum, Ut ad terminum, quem attin
git , dc ipsa in re excrcet munus a trinis, illud munus termini, seu obiecti attacti, ex tali compa ratione non potest resilitare deno minatio aliqua formalis, seu permo set forme. Erit autem deri minatio realis, cum a parte rui sit farma denominans , licet non modum formae, id qxio denomis natur reale sit, realiter existens, d come ratio utriusquEsi a parte rei. Ex qua ratione colleitur mens
208쪽
extrinsecam denominationem esse
en rationis , rari n. loqi Iebantur
de illa comparatione reali formae ad terminum , cd de denonum-tione aliasin nati quam praebet intollectus, considerando illud esse extrinsecum , ac si esset aliquid in oblino, tune resultat entitas quaedam intrinseca , ratione cuius pbiectum de minatur formaliter
tale hanc entitatem intrins cam voeant nomine sui fundamenti,
rationis non consistit in illi til, tecto impossibili ut astruitur averti sententia Haec conchiso est eomunis Thomissa ii, raesendini 1 P. Vallio Vbi supra cap. . Et probatur primo impiignando illos, qui ab lut docent , en rationis esse obiectum impossibile. Nam isti non disti tuunt inter ens rationis, quod lia. et fundamentum in re inter illud , ito millum habet in refundamentum luxta dicta supra Him is es is at hoc dies non Rest, si iidem ex communi sen L hominum , ve notat ibidem V. Vallius , ista duo entia rati ni distingui debent manifestiim est .n. Dircentia rationis rumos. se pro libito brmari , v. a ationis , quod est genus, ri ρομ est formari ex eognitione naturae anae in oesine ad sua indiuidua, Si se de omnibus adiit quae pertinent ad eonsiderationem I Eicam I sua sequvirtur ex diuere
dotam en rati iv esse obiectum
ens ratibnis , quando oncipimusatiouid re te aduehite ei quod linieri nisi addetist Pi 1 dubioris
quam rem, ut ordinatam ad aliud, ad quod in re non ordinatur, no concipi ibi relationem realem , quasi re forentem realiter rem ad illuc , ad quod non, seriur ergo fundamentum illud falsiim est. Probatur antecedens. Nam quan concipio lilectum, aedicatum , v. g. in hae propolatiori i homo est animal non apprehen cici hominem dicere realem rela tionem ad animal similiter Mando conripio deum iremi H mistione ac creaturas i ii apb-Mh-do ipsiles realem in i Hationem dicentem ad creatura I mani felle e stat , nam postea is cunda operatione simi ho tu diei is homo non ordinatu rea liter ad anima , Imid 'Deus non dicit relatibnem realem ad
hi ut iii , , go in prima opera
tione non tute litui .Hatio etialis ex parte obiecti . 'Αsud ehim est quod eone ipiatist ad modum relationis realis, quod verum est.
aliis vere quod concipiatur 'trealiter resarum ine n in filsum est , sit ceniplum ianui, Concipio Deum, diibstantia si
209쪽
terialium ἰ non tamen concipi Dctim , aut substantia spirituales , ut res maici tales , scd potius distinatio , de separo illas a
rebus. Matin alibus , de ex arte
tanacia cx hoc soluitur quod tuis
relatio replis apprehendat i lyx
xclatio axioniis quae consistit Viordine illo obicci tuo attactis per nostros actus ille autem ordo confideratur a nostro intellectu ad instar ordinis , seu relationis realis. Et claritis apparet in relatione domini; qu est in Deo per
rationem , considerat noster inteLIectus creaturas realiter referri ad Deum, ut ad cicatorem , .habentem supremam potestatem , apprehendit ex part de ordinem
ad creaturas, cum tamen in re non otclinetur, non tamen apprehen
die illum realiter ordinatum , ut volunt authores, quos impugno,
sequenti, nam si ponatur aliqua entitas intrinseca in obiecto cognito , non clinquitur aliud quod possit esse en rationis i i39, Tertio pi . con impugna do lantentiam Magis . Serna asse rentis en ratiotus consistere in eo quod ex parte obiecti reluceat vel
aliquod impossit bile , vel possibile
quod in re non inueniatur in biccto saltim quoad modum . Nam totum quod numcratur in hac sontentia est aliouid reales, quod
si ostendo obiectum est aliquid reale , cognitio ipsa est aliouid reale, quidquid ex parte otie'
nihil assignat quod formaliter sitcns rationis. Probatur antecedens, quando cognosco dcum , ut ordinatum ad crcaturas , ad iras in re non est ordinatus, cognitio illa realis cst deusicalis est , creaturae similiter aboni csse reale
quid ergo est illud , quod soriri aliter elicias rationis i Respondet Serna sic illud si obiectivum Dei respectu nostrae cognitionis ita ut Deus ipse in ego asturatur m opnitio in obliquo, cum illud esse obiectivum non hambeat cus a parte rei , illud cst formaliter ens rationis idem dicit de quolibet ente rationis nempe consistere in illo sic obicctiuo , ratione cuius obiectum est praescias intentionalite poten aiae Hs autem doctrina impugnatur. Nam in tali esse bicctiuo totum quod inuenitur , est quid reale quod sic probo in exemplo allato , nam bicctum reale est, nem-po , Deus , de cognitio si rea lis praesentia illa realis est nam obiectum dupliciter trahitur ab intellecti , vel per speciem impressam , vel per expressam, siue expressa realiter distinguatur ab actu, ut dicunt Thomisto, vel sic idemmet actus, sed obtegum habet esse realiter in utraque sperci impressa , de expressa , quiadem ipsae reales sunt em pra sentia ipsa obiecti realis est . Nec
210쪽
obstat quod sit praesisti intcntionalis , nam haec realis est, ut constat de specie impressa , in qua obiecttim in praesens intentionaliter , tamen et realiter prinsens . Et tandem etiam si obit ictum accipiatur in recto cognitio in obliquo, totiun est reale, es hoc a parte rei inuenitur, quod obiectum sit presens potentiae , illius actum terminet 'ergui totum, quod inuenitur ibi, est rea te consequenter non intelligitur tunc formaliter ens rationis. Alia enim quibus utitur Serna ad ε xplicandam illam praesentiam obiectivam , facit ex dictis impingi antur, nam quantumuis discu rati, semper assignat praedicata realia , nisi add, entitatem a lium , nunquamexplicabit quidditatem entis rationis
rum. 3 si Extia concluso . Ens rationis consistit -- maliter inqua e
eitate metaphoris , quae resultatm obiecto cognito , ratione inius intrinsec denominatur. Haec conclusio admireitur conmuniem
a Thomistic, ve index potest in L sieg. discata in re duo. ab L . Et sundatur in disinina
ati s tunc esset ens rationis,quando intellectus nititur apprehcnde re quod non est,is ideo finniti Iud , ac si esset ens J idem iocule in. e. disp. et quaesto artic. 3. Vbi dixit ni rati in is esse illud quod consequitiae ex cognitione 1e e modo cognoscθω . Ex cu ius doctritia amrin his i ci Mnam in alis resaris a Thominis , On-stae Iuxta illiti hinεnteni resultare
aliquid in isiecto cognitu Umdiuremscim di et esse . Et probatur ratione a sufficiente enumeratione . Nam ens rationi non potest eonfisi in e in aliqua extrin- sicca denominatione , non in aliquo obiecto impossibili iuxta mo-cios impoguatos 'ergo constitui debet entitas aliqua intrinseca in quo formaliter mimiatur Hii formalis imis rationis , cum
sine illa quidquid cas ignetur sit rea Ie , nisi quaestio ad voces eri hiatur , an scilicet Ilud esse a signatum a contrari, si diccndum , vel non in rationis , in quo parum est immorandum , si quidem constat illud habere esse reale , qualec otio illud sit, vo
cetur autem, vel non voceri r ens
rationis. Confirmatur ratio posseta est optima congruentia . Nam ens at in cn medium m-ter entitatem realem purum
nihil , sed illa entita metaphorisca hoc medium habet i ergo illa
est rmaliter ent rationis Maior in certa , nam ens rationis assimilaeti utriqu extremo , sciliceteriei reaI, , ac puro nihila, de haerationes itur esse medium . Et rimo probatur Nam illa en- eit -- est vera is realis , fedeantum ficta, ct apparens, rideo