장음표시 사용
221쪽
oecessarium ad intentum illius articuli. Et haec est mens D. Thomς
vera est propolitio, quia dicimus
cecitat SD indelligitur-de secundo minio essenui, nempe per attributioi mi , tum Matini per simplicem quasi triti stantiat in obiecto cognito . Qia propter m
explicatur Πplico ita testimonia adducta. Nam omnia habenteandem explicationem. 7. Ad rationem adductam quidquid sit de ente rationis, quod est negatim, quantum ad relati nem , quaeis Eipue ad logicam pertinc , nego minorem. Et ad assius probati iem dico quod liscet reutio ipsa sit quidam ordo, ex hoe tamen solum semitu quod isti non possit cognosci mi is a
ec adtam comparatiuiam At quod apsa non sequatur, suas per resubeantiam ' indirecte ex cogniti omistur ex eo quod si mragis autem fiat ad modum entis re Iis , non arguit actum illum , ad quem resultat, esse comparativum, ita ' M. abiis 6- , per quem cognoscitur docte, exi, quod, demeacesi comparatium , in hoc sensu istio attingat talem relationem rationis ad similitudinem
tintinnis realis , - h----- ei praesuppiniit iam relatiori m
ipsam secutam ad primum actum ausolutum Limoin tune fit etiam, . Du oesultat ad sinitIit nem xe--iati is reclis , nisu sicin et viilia polito fundamento, ortia quantiim ad esse . nam esse rei actionis rationis ci tantum obiici indirecte vitelle
3 entem rim fieri em a tionis , quando intcllectus nitituearerehendet e quod non est , ac si HG ens cimo ut sat ens rationis
Mosium est cogito siere ipsum noli
est in comparatione ad esse Respondeo D Thomam loqui de actu per quem attingitii directes misationis , . hoc modo fit, non
l4I8. Ad confirmationem arguin menti prii cisalis respondeo, quod
sis sua interni Uin sine uti e re ipsumtion esse per modun
euk ideo non faciunt en ratio. nis, ut dictum est, in rimis in
teste trus aeon cognos a per aestum ali in ipsum viniationis seipiarum , potest mni uisa eo s
here ad modum entis, quos re mirituri, ut resultet ex suo acta absoluto, &quis stinis antemi non
4 9. Arguitur 3 ad proba dum non sufficere actum absolidi tuni diremini. Quem ratio rast intellectu fingitur, cognitioiniefactiva illius debet esse into e sed actus directus , de aestaurus non potest esse fictior ergo per illum Messit em ratisiis. Probat mi. actus directus absolutim sesum a timi suum obieetiim, Q quando quis cognoscit hominem , ex amico non reluco nisi natura humana; iis livi nulla es fi
eio , quantumvis ad inum actum aliqvid sequatur ergo ille actus dire Diuitia πιν Corale
222쪽
, an s. Ad hoc reptimentum d sumptum ex Mag. Ioan a Sancto Thom quo conuincitur ad asse rendum requiri semper actum com- Parativum ad formandum ens rationis . respondeo quod ens rationis dupliciter potest formari ab intellectu , imo modo ita , ut consequatur in ipso obiccto cognito , alio modo , ita ut cons quatur simul per eundem a tui attribuatur ipsi obiecta cognit . Ad primum modum non quiritur actus in imparMiuus , sed si cit actus ab littus tendenx ad tacetum cognostendam , talis actu inducet causa relationem rationis . Ad alnam, diiun , qu simul attribuitur te ' linire actu ille compari tintis , ἐκ illi, secundo modo expres e loquitur Thom. . Nam in . loco ita loquitur de in cleriali
secundum quod est in intrilectu. Et sic potest ei aliqtri attribui tripIiciter. Quandi ue enim attribuitur ei aliquid confidetato, quod pertinet ad Iam operatio Me intellectus , ut . dicatur quod homo est praedicabile de multis, siti uniuersale, siu species. Huiusmodi enim intentiones format intellectus attribuens eas naturae intellecta , ceundum quod com parae ipsas ad res , quae sunt ex rra animam,&c. Qx quibus con flat clare loquii Thrim de actu intellectus attribilente secundas in lentiones rebus cognitis , tuae insisti solum est comparatiuiis
416. Idem docuit D. Tho. In r. De sie enim ait loquens de relationibus rationis sicut relatio re
Iis eoiisistit in ordine is ad rem, ita relatio rationis consistit in ordine intellectuum . Quod quidcm dupliciter potest contingere. Vno modo secundum quod He ordo est adinventus per intellactum, ist- tributus es , quod relatiu dicitur ,- huiusmodi an relatio . - , quae attribuuntur ab intelis lactici rebus intellectis , prout sunt intelleme, sicut resatio generis i speciei has enim relationes ratio adinvenit considerando ordinem eius , quod est in intellectu ad res suae lunt extra, vel etiam dinem intellectuum adinviccm cte. Decce quomodo loquitur de illa actu , quo relatio rationis at tribuitur rei cognitae , proti comitae, Wad talem attriuutioncmo ncedo requiri actum comParathium is compositum, aest coimpararionem impositam . Et ponit di-entiam interreratio sratrinis , quod praedictae attribuuntur re ut cognitis , aliae vero attribountur rebus secondum se , icet istae etiam conseouantur
modum intelligendi . Et ni est Inis D. Thomae in praedicto laco adducere huiusmodi differentiam. Vbi aduertit quod . M l .ITho ait quod praedictas relationes asinuenit intellectus considerando odiernem eius, &c laquitur de adinuentione quae fit per attributionem , quando enim intellectus o mat halici positionem homo en praedica bile , hac attributiohe con-hdctat ordinem miturae humaria
rur actus eramparativus Caeterum
ad adinventionem , quae fit perqu/ndam quasi simplicem resultantiarn resationis ad naturam cognitis, de hac nouloquitur', ne crat
223쪽
Decessarium intentum illius articuli. Et baec est mens D. Thomς
vera est propolatio, quia dicimus
cecitat et J intemgitur. vi de secundo modo essendi, nempe per attributio, in , non autem per simplicem quasi residiantiam in obiecto cognito 'Qua propter si
eut haec authoritas communiter
explicatur, cyplico D testimonia adducta. Nam mi habenteandem explicatio in m. I . rationem ad stam quidquid sit diu te rationis, quod cst negatio , quantum ad relationem , quae raseimi ad logicam pertinet , mo minorem. Et ad allius probat nem dico e desiscet relata ipse se quidam ordo, ex hoe tamen solvi semitu Mod
l exactum comparativum. At quod apsa non sequatur, quasi per resubeantiam, o indis ' ex cognitiωP-atus eo quod sitor M. Qimi autem fiat ad modum entis re iis , non arguit actum illum , ad quem resultae, esse comparativum, ita quod abus per quem cogit itur directe. 3 ut, quod , de aceste comparatium , in hoc sensu , quod attindit talem rela' rionem rationis ad similitudimem relationis realis , at irae conu---ἡ-oni iam relationem
ipsam: si 'tam ad primitin actum absoluturi Limoin tune fit etiam, seu nesultae ad similiti di m --lati i rea, ,-- iam eco aulta posito fundamento, de ter
tia quantum ad esse . nam esse res tionis rationis est tantum obiicii,
mam dicentem tunc sim ena rationis , quando inrellectus nititue apprehendete quod non est , ac si esset ens ergo ut fiat ens rationis
necessum est eremicem ivsum non esse in omnisatione ad esse Respondeo D Thomam loqui de inuit quem attingitae Erectε .em rationis, de hoc modo fit, nonanitem 4:- , , fit consequum
est. 1418. Ad confirmationem amomenti Unciflis respondeo, quod Ginis intem vin vasti attingere ipsum uoti esse per modum
tis, S ideo non faciunt en rati nis, ditium est, inuamuis minteste his aeon cognosta per actum dirinum vin rationissequi tum , potest tamen illud --
scere ad modum entis, quo reis miritur , ut resultet ex suo acta viuesuto, Mouia sensus intemi non
4 9. Arguitur ad probam dum non sumere ictum absol
ab intellectu fingituro nitio en i illius de tesse isti, sed actus directus is absolutus non potest esse fictio meo erilium non fitens rativiris. Pro Muvi nimactus directus absolutim sibim a tiret suum obieetiim, .g quando
quis cognoscit hominem , ex par
te oblita non relucet nasi natum 4 liii ,- - uae milia est fi lio , quantamvis ad tuum actum ali uia sequatura ergo ille actus dire Disilia πιν Corale
224쪽
directu , c absolutus non est fictio . Confirmatur hoc . Nam ut fiat ens rationi debet considerari obiectum aliter, ac si in se, si enim attingitur , ut est in se, totum eri reale , c nulla erit fictio : ergo non sufficit quicunque actus , sed requiritur actus falsus . Hic enim es , qui terminatur ad rem aliter, o si in
pondeo, quod ens rationis dupliciter potes singi , uno modii disccte per quandam resultantiam is sic fingitur per actum directum ab hilum, qui virtualite es ficti , quatenus itinminatur iniurectis in seeundaeloia illud mistionis, quod in re nihil ιε. Fingitur . 1. Per actio nem chrecte tum itiatam ad ipsum Us. Tationis , hae fictio non maenitur in actu directo , brahautem alia, & sufficie ad ponendiumens rationis: . Ad confirmationem dico, quod , ut resultet e rationis sufficit cognoscere obi reum ex artat modi cognoscendi,
aliter ac est in se, in hoc nulla inuenitur falsitas, cum haec solumst in compositione, vol diuisione, quapropter celam ad simplices ar
prehensione rerum sequuntur sua entia ratiorus, Qtamen in is m-lplicibus non enitur formalit .falsitas. Et hae lassiciant de hac dissicultate. Nam phara circa . . , he dicimus in sequentibus, praecipia tract. 3.
Icαus possit fabricare en i ii rationis, restae inquis
Tendum an hoc possit intellex, divinus, Sedicet his qiuaestio videaιtur Theologaea , nihilominus in Irariam recentiorum, ut ait Mamnan a S. Tho qui in praesenti j-dam tractant, disputabitur nunc, ut ex illius resolistione magis confir-inctu doctrina in praecedentibus .tradita. Igitur vari selisit authores. Nam aliqui asterunt intellcctum di- .uinum no solum non facere entia irationis, sed nec cognoscere ais bis facia, formae . Haec sente -tia inibu impii Vaaqueet, Alarcon, aliis,qui existimant necessario se-qur ex eo quod Deus cognoscat en- ria rationis , quod illa faciat, Cne hoc concedant, negant primum, vere est Mag. Ioan ad Tho. I. p. . I .disp.r1.art.. sed dissicultate. -Seor a sententia, ct Deum. lnoscere omnia entia rationis a n
is facta δε tamen adis a. ex illis
225쪽
mae ad iii productionem non re- qii inint imperfectionem ex parte cognitionis, 1 Deo fieri, non vero
illa , quae petunt imperfectistem in
cognostente . cxti sententia do. t unnia a nobis faeta cogitoscere; omnia se posse facere,nam existimniat nullam requiri in perfectionem
ex iraue cygnitimis Quarta sententia ausurannat omnia cogi e , .nulltim posse Drmare propter imperfectione inseparabidem ex parte cognitionis factivae. Et haec est comminiis Thomist mn i. 2' aris o rcsolutione veritatis sit con i intellectus discimis cognoscit omnia entia rationis ab inici Iectu fabri
mittitur a amicis Theol0m contra RVamuer. alios paucos. Et pris, authoritatem Tho. I. p. quaest. . art. s. ubi sic ait, s quaecunque sent in poa creaturae , siuὶ
activa , tu passiua , ii in ma optiundi, verum p mandiuverare rivique modo significandi Deus gnostit. J Sed enti rationis
si in aliquomodo in Oa creatu rae, festim inicia illius , quatenus
sciantiu . Plotiatur et ratione . Nam Deus perfectissim compre hendit intellectum ercatum , nonsiliun ea parte, qua dicit peris elonem ed etiam ex puto
ovisti enim intellectum hominum propter suam imperfectionem multoties cognoscere rem , allicra est in se, multam figmenta confingere, sicut cognoscit ipsim intes ligere componendo, diuidendo, discurrendo, quae diuina cognitio, ex eo quod perscctissima est, toto in quod est in intellectu attingit sed intellectus hi inmis ex suo imperrecto modo eognoscendi plura n-
tia rationis facie , quae ad talcia modum imperfectimi cognoscendi sequuntur rego talaa cratia rationis
petiecti, ne ex parec da, imo propter maxima pors istionem saa -gnitionis. Quomodo autem ex hoc mulsequatur,quod faciat talia entia rationis, dicemus infra m sequuti. Secunda eonchasio. Nullinetis rationis fieri potest ab intellee- tu mino. Haec conclusio comunt ter recipitur a Thomistis, abom-ii in f, qui iuditant requies aetsi
nisum ad formanduta reiis rationis. Et potissimum fundamentum huius eonclusionis reducitur ad hoc iod cognitio fictiva entis rationis ninea. io debeat es t infecta Meum omnis imperfectio sit a Ueo
excludenda, ideo Deus entia rationis facere non potest. At restat cxplicanda huiusmodi imperfectio
hi dem vel jubrastinominius, fit mur de ratibus rationis,quo
nullum habent fundamentum in re, sed sunt pura figmenta, chimera nostri intellectus , certum videtur in illius formit ione mi Miream' perfectionem repugilantem diuino IntelRE uiri Si autem timno sit de aliis enti crationis, quae sequuntur ex nostro imperiecto modo
226쪽
secti in miri intellcctus ri treuit, ct ioci vini ale cognoicat Atlasiurium lit alio in qu ad lyraestat per Pliales concepriis, quod totum iam persum inem arguit in emnosarii eo , de talia sunt quamplura, mei ratum is logica . Qua propter nori
. est dubitur de his supposito quod praedictain imperfectionem siem' nant exime comisionis, ad quini ipsi sequutitur . Viderulam tamencst an ens rationis, quodcunq; illud sit , talem imperfectionem retat entialiter in parte cognitionisti tuae Ee imatur ratione a priori illam petere . Nau duplicaeter potes ficti ens nationis , nomoilo ita, ut attritatam rei cognistae, ut praedicatum nivi, alio do cynsequuti. ε , ita ut ad rem vi tam sequatur , quasi indirecte iuxta supra nu sa'. sed utroq, modo claudit intrinsect imperfectionem ipsi, fieri entis Witionis ieigo musto modo potest fieri ab intellectu diuino . I robatur min.
quoad I partem. Nam attribuere
alicui id quod re non habet arguit imperiisionem cognitionis' in attribuente , iam qui eum tissim attingit rem , solum at tribuit et , ii ipsi in re com- Detunt v. g. cus qui se ipsum attingit, cognosceret seipsum, ut ordi tum ad eaturas, ita ut sit, ipsi attribueret talem relatio nc rationis , non se cc osteret ut est in se, sed amperfecto no do, e idem est de quoliber alio G to ab ipse Deo cognitor er go illa fieri ratis rationis per attributionem claudit essentialiter amperfection ' P intem etiam pr. - , , em -- ionis solium consequitur ad Obi
Ruin i mine e et nitu inissimi
scilicet, ita e noscitur, ut ex modo rencilaendi habeat aliquod este, quod in se non habet, ut sic veraiicetur quod illud elie
tu, sed totum ho dicit imperis, ctionem in cognoscente , saltem ex parte modi cognokendici emo eo diuina cognitione, quae perc-ctissima est . non potest se iens rationis , nec per resileantiam; seu quas simplicem emanationem, ni ac per direciam factionem illius. Ea sanὸ supra dicebamus illam eognitionem factivam entis rationis per resultantiam in obiecto esse tabem virtualiter fictitiam , a Dco autem omnis fictio releganda est . Qua propter hac
continum, Miniatisne sinfitienter conuincitur Deum nurulum ens rationis Oroquo modo I OD se formare, .constabit magis exsolutione argumentorum
guttur a. conto com elusionem . Nam si Deuceognosceret Cn tia rationis a nobis facti, etiam fierent . intellectu diuino, sed Me iues non potest risigo Deus
illa non cosnoscit. Pr ma. I. Nam totum esse entis rationis est esse
obiective in Batella ergo fieri en ei rationis est meliose , patet coa quia quando. factum esse strae πανή-i, nec noxrit te . ipsum Disitia ' Corale
227쪽
3psim cognosci r ergo si Deus cognosti ipsa entia rationis , pialis en csse obiectivum ex vi cognitionis diuinae, .consequenter ab illa fiuiit. a. Nam si Deus cognoscit entia rationis quae de facto sim in nostro intellectu tiam cognoscit possibilia r ergo illis dat actualite esse et patet coa. Nam illa actualiter non ne nec fiunt ab intellectu humano , alias in actualite obiectati in intellectu diuino , qui illa actu liter cognoscit ergo illis dat eo se actitaliter , ac resimi causie illa, non enim videtur amplius ro- sitiri ad ponendam IIam minimam is imperfectissimi entis
deo Deum cognoscere ens rationis, e sic dicamus, cogniti
ne speculatiu , qua ipsum atti git, ut quod cognitum, Willud praesupponitur factum vi, alio his
tributii, scalicet humano, nomautem cognoscit ens rationis com tione facti ac proinde non vadet haec Ha . Cognoscit ens
rionis et ergo facit, quia arguitura superiori ad inferius assis maliuεα Cognitio autem factiva entis, auniis claudit intrinsec imperfe--ctionem iuxta supradicta Ad pro--liatio . a. alius Uaioris, , quod est meis rationis, cum sietae ita imperfectum diminu-aum, supponit imperfectionem in ipse fieri, Miacorio Rccipit suum
obieetiuum possibila intransere claudat res ectum ad stam au- .mroxime e imitem, ves vasitionis possinde', quod sit quasi spe
culatiri cognitum, im Deo, vi possibile inordine ad suam care sam imperfectam cognoscitur, ac
proinde non dat illi aliquod actu Ie esse in se, eum hoc pendeat sua causa proxima , a Deo non possit fieri propter intrinsecam imperfecti em, quam claudit Aiguitur a contra cD r.
Nam in eo quod cognosea Dciri aliquid eo modo, qui ipsim nutat cognosci, nulla est imperfectio,iud maxima eius perfectior sedens raretionis sic petit c sti, stilicet
ad modum entis Cp. compara tionem ad ipsum Nergri in hoc nul-da cIauditur inmersectio . Consi 'matur hoc . Nam ens rationis se iuuii ad esuectum erenitum a nobis, ea priecis ratione, qua ait Hbis est coenitum eroo si intellectus diuinus cognoscat idemmeto
bicctum, sequetur ad illud inere ' emitum vim ens mitionis , in hodenim videtur miliam intervcnire
imperfectionem, eo vel maxime , nam quando sequitur tali modo ens rationis, tunc non cognoscitur
aliquod non esie ad modum entii sed silum ad cognitionem Uuectis ii itur indirect illud em mei
ni hixta doctrinam traditam: et go licet concedamtis en rationis
i sine fiet a Deo , quasi di- reca cognoscendo ipsum non e ad modum entis inrita est intrinseca impcifecta , tamen non
est ratio imperfectionis in il oum,a indirectae etesiutoriae illiu Ἀ-i 4 ationis , ac proinde Deo non est denegandus praeis eois in
dus faciendi entia rationis. 'r'. dioe araumentum riuia
' osti in dio et ofecto, ita se
228쪽
imperfectIo non soli1m se teneat ex parte obiecti, sed etiam expa te ipsius cognitionis, tunc a Deo
eognosci sion potest . Et se ecusemetit in praerenti, nam ratio ut at , petit imperfectum modum cognoscendi ex parte cor Osrentis, ut dictum est, quando uri cognoscit ens rationis a nobis factum , tuli cognoscit iplari fictilia fuisse a nobi per imper fectum modum cognoscendi ,
hoc est cognoscere ipsam, sicuti rixit 'gnosci . in cin Moscit linus salsitates , o inmemta a nobis eonficta , non tamen farcie actus falsos, nee fingit, seu fidicit figmenta . Ad coissmationea respondeo, quod etiam in illam
do faciendi entia rationis per re sultantiam illam ad obiectum cognitum, ancluditur imperfectio,
nam sequela ilia supponit combrionem obiecti aliquomodo ii mersectam, Mita attingentem irnam , ut postea per seciandam operationcm intellectus possit ad aliud comparari ad quod ex se non comparatur, seu ordinanis, hoc autem modo Deus non attingit obiecta , nec attingere potest , ideo ad obiectum cognitum a Deo non resistat, seu sequitur illudens rationis, ut sequitur ad obiectum
cognitum a nobis, nam hic aliqua fimo, saltem virtualis inter sit, is dicebamus.
tem aliquarientia rationis sermare Et est celebris locus D. Thomae I par quaest. s. artic. ad h likaiti respectus, quumsmaeth sicantur ideae, non causantur a rebus , sed ab intellectu diuino Comparante essentiam suamadreid idem docet 1 contrag. cap. si cuius verba relari Mag. Goneta lex I. q. F. artim a disp. 8. sece. i.
m. s. ωctus illi idoles, quisbus instiplicantur deae, sunt entia
rationis i ergo si illi aliuntur a Deo , ab ipso causantia entia rationis: Et idem probatur ratioti
supra sectio. 2. num. 3 Primo, nam diu imas inici lectus cognoscit
essentiam suam , ut imitabilem a creaturis r sed essentiam esse si e cognitam antritisue elaudi , vel
x, nota respectum rationis, ergo. .
Probitur mi Quia non potetit sic si cognita nisi per ordinem ad creatura , sed me ordis est res eis rationis r ergo . Confirmati hoc . Quia distinetio ipsa ideariam cognoscitur a diuino intellectu; redista distinctio est pencs diuersiim respectum rationis ergo 'diuinus intrilectus cognosti stinctitatem rationis. 29. Si autem dicas quodis gnoscit illam per ordinem ad no-itrum intellectum . Contra QMAH ctio idearum nun ompetit Deo ex imperfectione cognoscentis sed potius ex infinita persection rem respectus idearum , . pluralitas earum consequitur ad 'tum diuini intellectusci patremi' sequentia, quia nullus alius cog scit illam infinite perfeci . n-tecedens pr. I. ex verbis D. Thom.
quia diuinus intellectus e nostis essentiam suam omni modo vi cognoscibili est , ei. γνω scit illam , ve diuersim E imitabilem a creaturis . Secundo, mia quanto aliqui intellectus per intius cogi in te esse ition diuinam,aanto rure respectu eognoscit in illa ad emituras pinsitam , qui
229쪽
quanto aliquis perfectius cognoscit aliter. Ita responde M. Petroni lausam, tanto plures respe in logica libri j. arti 1 ρο- ost.
Descit ad effectu vici,nltat ex I.'Iχ artic. 8. ergo Tettio quia ex infinita sua perfectione conu nit Deo , ouod possit et gnoscere
distinctE omni, omnia, sed idea est principium cognoscendi, α peramini cito &c.
3o. Contirmat, Se explicat totum hoc Mag. st Gon alea b demnu. 8. Nam aliqui sunt respectus rationis, qui competunt Deo ex sita infinitate, .impei sectione nostri intellectus, qui non potet unico Conceptu omnia concipere, qualis
est diiunctio estentae ab attributis, Mationum ab incii ,&tales
respectus non potant sequi ad actum diuin intellectus , sed ad acritum intellectus nostri, alia autem
est distincti , vel habitudo rati H
quae non fundatur inictione nostri intellectui, neque illam reqtrimet, sed potius in ipsa eminentia suini esse, quae ad plura se
extendi , Se hoc modo multiplAeantur re ectes deales in Deo rsi praedicti respectus non exset, rfectionem ex part co Enitiorus, sed potius fiammam perinfectionem . nun est ratio ad densegandum Deo quod illa immediat
faciat. Propter hoe arg. M. Gon-
leae, quem alis omissae sequum tu , existimae talia entia rationis posse fieri ab intellectu diuino , eo quod nulla requiratur imperfectio
Ex parte cognitionis factivae illoru. Alii vero iudicant omne ens rati
ni imperfectam cognitionem exsegere,ac proinde dioin nullum pople fieri 1 Deo formaliter, licet illos res tectus rationis causti fundam' viasca Qtiem requitur Mag. Ioan a
pe de causalitate funaamenti reste- umrationis, qui Mulantur in illa cognitione Dei, qua comparat sitam essentiam creaturis. Ex qua exsiscatione facile polci responderi ad omnes rationes propositas a Magisti male dicendo probare per illa perfectissimam creditionem solum poni fundamentum illius plutitatis , seu di tinctionis , non autem poni ipsias formales respectus, nisi intel- lactus hunianusconsideret in sellatia diuina varios ordines respeς
tus ad creaturas. 3 2. a ter utramque sententiam
esse probabilissima, ἐuod D. Ilio. maxime inelinet in illam quias, eris
praedictos respectus λ aliter u lari a Deo,& in eandem maxima Iropendunt Caiet.di Capreolus re ali a M.Gonetaleet, eande desedie M. Naetarius .p. q.13 art.1 tare. Nihilominus iudico probabiliorem
altera sententia docente tales respe ctus rationis non causari formaliter
a Deo qua defendutalii Thomiste, quos sequitur Mam Mavin I.partic. 2.disp.38 seu I. Et conuvinoe quia eadem ratio militat in omniente rationis,nam omne sequitur ad cognitionem imperfectam obiecti.
Nam si obiectum persectistimese gnoscitur , nullum ens ratiotiis p test . ad illud sequi. Nod scir bo ad intentum praesens. Nam re spectus illi deales consequi debent ad illam renitionum , per q0 in diuina essentia cognoscatur H --dinata ad creaturas l. ita attinga
tur, ut ex mulo cognost di i se
230쪽
st ad illas ordinari a cognitio di-atina attingit ditrinam essentiam, ut independente a creatiiris, imo illam attingit, tanquam ii, aritio omnes creaturq cpendent, quamquFomnes imitantur e ergo non attingit illam ut ordinatam cinao ex modo cognoscendi, 3ugnat illi ordinaii. Explicatur hoc. Nam Deus cognoscit essentiam suam , eo modo. quis est in se in comparatione ad creaturas .isdissentia diuina com
paratur ad creaturas , ut terminus depci cntio carum t ergo ita co
sentiam ad creatura r crgra non
cognoscit illam, ut ordinatam Patet haec coa . Nam esse torminum dependentiae M ordinis non praebet undamentum perfectissimo antelligenti, ut cognoscet ordinem illius ad aliud, licet praebeat occasionem intelligenti impersecto rergo si Deus in se est terminus ordinis, dependentiae creaturarum, non potest cognosci , ut ordinatus ad illas Vbi notetur quod D.Tno mas non sine misterio dixit intelle una diuinum comparare essentiam
suam ad creaturas , non ordinare nam stiperius comparatur ad infe- mus , non vero ordinatur , inequando perfectissim cognnscitur.
attingitur per comparationem , non per ordinem, illa vi autem co-PRrationem. iasi ordinem attingit antelligens imperfecte'. idco format respectum rationis Si autem inquiras quomo G ab artemo fuit multiplicitas for malis dearum , cum non fuerit multitudo ita respectuum rationis .Respondeo sufficere ad velificandam multitudinem adeatum quod . aeterno fuerit cognitio diuina,
quae est fundamentum respectuum,
hoc est proprium relationIs rationis, ut antequam actu sit, per Iam nositionem fundamenti, dicatur ausolute talis, licet non seposita relatio . Quomodo autem hoe sit intellipendum , diximus in summulis tradi. a. num. 93. Cc reser quod verificetii ibi esse ploralitas formaliter , ve fundamentaIiter , dum absolui dicatur esse tunc pluralitatem . Exintia doctrina sussicienter satisfactum est rationibus allatis in assi. 3. '
beat speciem impr/s sam , vel expressam
43 . . . Vae syecies requiremtur ad cognitioncm alicu-
pressa, quae est similitudo obiecti saeeeneris Ex parte potentiae, aliam constituens in actu primo ad intelligendum . Altera est expressa,quae dicitur conceptus , seu verbum, in quo intellectus attingit obiectum, ut dicebamus in fiammulis tract. a. nu Iosi. Iatius dicetur in libris de