장음표시 사용
211쪽
nihil , cum aliquod esse habeatylicet diminutum e ergo medium in inter utrumou ex emum ,
M. I guitur. r. ad prohan duin re eca deno rationis . Nam praedi, deo 'nationes nihil in re ipsa tua tint, v. g. parietum esse visum, i, hi c Itum esse eo nitum, nihilis e P ini se in ii Giebiis de riuuinis, vocimilat Mifella, tamen aliquides id , quod significacitrice illud
cognitum. χ es aliquid ratio . nux istin non est muri uinii, is ii em reala, non restat qui cui
nivem rationis. Confirmatur. . urgetur hoc. Nam praecis ex eo, Mod Deus ter ne velaticinem
dominis , sed forma, ina denomia natur dominus , est eos rationis :erso linreseth cxtrinsecat clannm
eto si ex vi praeeis huius terminationis, dicitur Drmaliter dominus talis denominatio , quae estetis eati ixu , prouenit a maratiotiis, erit illa eri infra dem
nil mitio 399. Ad hoc argumentiim re Dpondeo nihil reale resultare in ip ta relat, ex medictis laenomina tioniblis ad lamedesilum, quo nia hil reat tecipiunt , at quia realistor terminane praedictas actiones, quae illi sun extrinsecae , ideo
terminatio hoe si res urit esse visum osse amatum esse cognitum, ac proinde non sunt nihil, non tamen finientia rationis , cum in re se totum ilhid signis tum, is e stat medictis nu. 363. Ad coli. sim: resecinde Deum dici Domi.
num realiter ratione suae Meeritia coercitiuae respectu creaturarunt,&
liter, hoc in re , cum in re ipsae termitie refationem creat tirarungaiahi sui mutatione. Caeterum mi
malis stationiti ab histillectu ab cata dum lacum imaehendit nissolii mori te misinitem relatione, shd etiam ut relatum ad ipsas erea turas,& haec etiamdenominatio relati si Deo, in s maliter emoti nix praesupponit illati, Messe seram denominatinnem , tiario ne illius dicime Deus Dimui
bem extrias ani de minatio nem comissesse ore linee e rationis Nam obiectum esse eoia mitum in tantum esset ibiis M
212쪽
ergo talis extrinseca denominatio e rit ens rationis . Et confirmatur huc . Nam si obiectum cognoscatur aliter ac est in re, vel quantumia substantiam , vel . tantum ad aliquem modum , tunc illa esseesbicctilium non est a parte rei siquidem in re habc modum oppositum, vel praedicata opposita remo si item illud csse obiectivum
extrinscce crit m rationis forma laser si Ad hoc argumcntum Othonile . ex dictis illud esse cu'g'Rum extrinsecὸ, vcre dari a par torci siqii idcm nihil aliud sic siecognitum , quam Obiccium crrinimare cognitioncm , quod tan-
una in rc in . Nam sicut in re ita κθ. qn intcllcctus cognoscit rem,stiam cs iiiiiii cognita iare, ilicst , in re iter ininans coPn tiooςin Ad confirmationem dicol illud en cognitum aliter ac in ioci , si praecis sistat in extri seca denominatione coxiiiii csse ii iiii real , quandoquidem co
Gn' sc cognituri se litur critae cata firmesisu est ens raraonis , Si fundatur si ii ποῦ illud. sic cognitum exstinsece , quod in Dum obiecto reali , cst quid
reale. m .ibi'. . Aea Arguituro contra Vc . Nam quando formantur talia in
ei is, concipii uis aliquod mare ia ergo in illo Obrecti, ini ηpssibili cognitu consistit brinaliter ens ratioris . Probatur atri-tecedenx exemplis . Naim quando O rapianas ciam relaturnia creatly i. opprehendimus De adue- c. qua ii relationen realem,
tunc Brinatur ensi atlanIs,&quas do apprehendimus naturam , ut uniuersalem concipimus in ipsi x nitatem, de communitatem realem in pluribus , cum tamen in rc ta-
Iis unitas , communitas sit quid impossibile in ipsa natura, in
natura prout e concepta est ensrationis, sic de aliis ergo quando formantur entia rationis, concia
pimus aliquid impossibile . Et ratio omnium est . Nam intellectus noster nihil potest intelligere, nisi medias speciebus, quas accepit a
sensibus, qui non ministrant spe-c nisi ventium re Iirim rgo quando tinc ipsi relationcm coiicipit illam per sicciem relationis realis , .conscii cntc concipiet clationem realam S tandem qua-di eoncipit aduenire alicui nic-cto relationem, tunc concipit ad-tic nil relationem realem', quod est impcssibile quoddam, ac prD inde in hoc conlauci sientia ,
quidditas entis rutionis.. oti Ad hoc argumentum negatur antecedens . Ad probationem respondeo ex dictis falsum esse quod quando intollectus format, claris nem illam rationis fiat attribuendo latrimcu , TCalem , nitani n. alio modo fit nisi cognoscendo obiectum in ordine ad iud , vel comparat tu ad aliud, it infra dicemus, . iidem aliud
est quod relatio rati Cnis cognoscatur u spcciem relationis realis. ad instar illius , aliudicio quod. ncipiatia relati realis, attribuatur obiecti, ut resilici,clatio rationis , primum pro nunc admitto , secundum nego. Estque manifesta instantia. Nam non cns,
.nihil concipio per species entis
213쪽
quo impossibile . Item per specie reriam sensibilium cogntisco I tum δε angelos tamen alios concipiendo non apprcheia alb
casu non sequitur x co quod in gnoscatur relatio rationis per stoclem relationis healis quot ap-
prchendatur aliquod impossibile Mando ondipitur resatia ratior. . Et per hec onstan soluti, ite cm
re' ergo non datu . Probatur antecedens . Nam intAllectus ex se non habet potestatun ad efficicndiim aliquod obiectum de nouo , que quoad tox m substantiam neque quoad aliiquem modum re ltantum postis est re a , immanentes quibus attingat obicit ,
tantum it pcitcntia elicitiua , talium actuum, Se hoe constat etiam
luntates crgo allicentitas ab in-etellectu non potest produci. In super ab actu illius non valetluc duci, nam lite productilius sui m biecti non est, sed solum est illius repraesentativus, 4b isto actu inhiectum iron accipit nisi esse co- inirem extrinsechri ergo ab actii
neat alia causa 'quae possit assis gnari, ut productiva illius entitatis metaphoricae , fit ut nullam habeat. Confirmatur hoc ex duplici principio Arist. ab omnibus admisi: so. Primum in ex lib. I. post. c. I. s quod non est, non scitur, J dest, quod nullum n se habe osset, non est repraesentabile t ergo iiDte' lectri noti habet potestatem fingendi , seu repraesentandi ea, quae in se nullum havent esse . Nec Vlet dicere quod habet esse obiectivum . Nani in contra est, quod illud esse obiectivum nihil aliudeli, quam pur cognosci l. pure
repraetentari Per aliquain notitiani, Qtunc cuideretur ridicula propositu Arist. nam illius sensus citetineo quia non cognoscitur l. notata obiective in intellecta, non Co Mescitur . Secuncham principium eradiciae in lib. 3. de anima .s
si nihil est iu intellectu , quin pri in Lucris 1 sensu ergo; hii est in intellecti humano , quod prius ri m fuerit cognitum a seretibus, sed talis entita metapho rida non fuit in sensibus Gergo non rotus est cognita ab intellectu.
t F. Ad hoc argumentum, quo conuineisue M. Sema ad neganάanai in cntitatem, it respondeatur, oportet explicare causam etficiet lcm. l. quali et scientem illius enti-ttatis metaphoricae . Quam causam
flaientc negat Magist. Sancheaedib. a. quaeli. . ad Masserens ciurationis sequi a cognitionem,non veto fieri ab illa , nam fieri non poeest, is haec in sua natura, ut solum habeat esse cognitum , nori factuin is fundamentum est aliquid proximum, ut possit -- gnosci , non fieri . Nam cum cris rationis incapax sit, ut fiat . nul
214쪽
tur Mag Aratrio lib. . nii: t. qtim. I art. 2. nia. Iq. Et Elia in rcfert Soncinatem . iaci omnes concud intenti rationis suam ea talatinossicica .
tem, o modii, quo habet ino, quod existinio verit m iniquidcin negaritiore potcst illud ensi rationi habere aliquod esse de nouo , quod antea non habcbat cian sequeri'tor cum a su rion, tabcat esse, de bet ilhul ab ali accipei ita concedit Magist. Sanc heri conscinii ad cogniticinem , illud eniim cohie- qui est 6 in suo modo, nssii Vim Dacianaus in aerbist. Quo oppositio Hspondoca entitarum illam metaphoricam fieri suo modo ab actu istessemas , i licet sit aliqua eii et ita realis se purest saltim secundit rio,& indirruciae insucres ini illamentitat cm , qui influois, Iicci ciui-eatiue sit c eat . . formaliter stam tradit ad illini Osiritionis se secundariam , - .F.di nactaphoricam causalitatem . Qitae causalitas suificisnscit ad cntitatem ilhun metaphoric m/ quo patra ad
itcllcctus p mi esto quasi sticidiis illius entitatis, ista nil repra sem latiuus illius. Ad confirnia tioncm respondeo actum intellectus simul dare suum sic metaphori cinr, talientitati, Willam intcbigerc, ac proinde non intelligit clii ad n nest. Potest tamen in acta illo pritis confiderari ratio quali pro litotiuientitatis. deinde .cognoscitauit,ive selet dici quod intelluctio est dictio verbi, contemplatio illiu , ita vi formalitas dictionis prior sit . id aliud principium . respondeo ita est intelligendum
. quod nihil sit in intellectu, quin prius fuerit in sensibus , vel per
i iem tui, Hi riterio , quando
cognoscitur ad alterius similitudi-nCm, Cumque entitas illa fiat, i cognoscatur ad similitudinem entis rualis huius species ac Iulii r bus sufficiunt ad cognoscendam il-
Vtrum ens rationis Iu se per em
215쪽
tentia',dummo lo cx illa non scqua-thiriclatio rcalis. Et cap. 6 asseritcntia lationis sei piuta ad opcratio-lic in intcllcctiis elle mavis proprie cntia rationis, haec sunt entia rationis logica . Secunda sentcntia
docet sensi intcrnos , qui aliquod ' obiectum impciisibile, uel illud aliter ac est in se valent attitasecretosia se forma resentia rationis. Ita pater
Arriaga in mut disp.6. Idem docet M. Serna in log disp. I. scct. .art. 2. nscr. a. quamuis ibi loquatur de cnte rationis in amplissiluis significatione . crtia sententia docet voluntatem, intellectum posse formar cntia rationis. Ita Scotus,
quo seqrumtur eius discipuli. Quarta astirmat solum intcllcctum posse
illa formarc. Et haec cit communi Tlio mistacum, .videtur expressa D. Tho ut constabit 4nfra lati 18. O . Circa a. Prina stntcntia asserit entia rationis , quae sunt serim da intentiones logicae, sui dantur supra sic cognitum , fieri per actum reflexum, alia vero fieri posse per actum directum, quatenus quodammodo st reflexilius . Ita Colleg discalc. disp. a. q. 3-nu. 23. nu. g. explicauit modum reflc-xionis inuentum in actu dirceio Idem docci infra 3 in sane. Secunda sententia affirmat omnia cntia rationis posse cri per actum dii cc tum comparativum , ita quod obi ctum cognoscatur in cumparatione ,
respectu ad aliud. Ita Mag. Ioan.
a S. Tho. q. a. artis. 4n rationis iam formatum , ait, cognosci, ut quod, po cognitioncm reflexam. Tertia sententia docet en rationis
fieri per ouemlibet actum , siue dis rectum Due reflexum, suc ab lit-
tum , siue coinparativum . Existimat ar ens ratiunis ciuitarc cx ipsa
terminatione cognitionis in ollic-cto cognito , ira ut cognitio dii cetetendat ad obiectum , quod i gno scit S indirecte ad cns rationis Ita P. Vallius ubi silpra ,- .ioisi
Sema ubi sui rario art. 2. Quarta sentcntia asserit ens rationis ori non posse nisi per actum falsum. Ita P. Hurtado in mei disp. 9. Ir.
Eligitur mera senten- tia Thomisim
in sit con I. Solus intcllcc- . rus est potens ad formanda cntia rationis. Haec con admittitur communiter homiliis, ut
videre est in Collog discalc. Et Magist. Iciatur a Sancto Thom. Et prob. ratione a priori csumpta ex D Tho relato supra nu. 3o7. bidocuit quod tunc fit cias rationis quando intellcctus nititur appi hendere id quod non est , ac si csset aliquid . Sed solus intellectus potest apprehender id ζio non est, ac si esset aliquis ergo si liis
intcllcctus potest sormare clatia rationis Ma supponitur. Et pr. mi.
Na potentia apprehendens id quod
non est, ac si ciset ens, debet alti
gere ipsum non esse , Millud admodum entis habentis si apprehendcrc,Min hoc consistit fictio requisita ad cns rationis: scd solus intellectu potest attinger ipsum noesse,& illud admodum critis apprehcnderes ergo solus ille Ot appre- hedere id,quod cst,ac si esset ex. Pr mi. Disitire in Corale
216쪽
Pro intur mi. Nam ipsum non essen in attingitur , nisi a potentia citius obiectuti est ens uniuers lissimum , a qua omne cns attingis rur, ipsum non cil sic tirdinem ad em . Sed ibius intellectus ha-b euro obiecto Os uniuei alissi- mim , is attingit ipsum iuni esse , v. g. Nati me , aut priuationes, per ordinem ad ens, siquidem aliae potentiae senstiuae litiment determinata obiecta intra rationem e tisit ex μ constat ergo solusim tesse s potest at gere ipsum noesse δε illi; ad modiim cntis adipreliendere. Explicatur hoc. Nam potentia ingens, seu apprehendens
'num ad initur alterius distinsuit ita ter id quod apprehendie, id,
ad cuius instar apprehendit, hoc. h.
est formaliter filixerint sed solus intellectit distinguit inter intitatemfEtam,&iis adcuius similia redinem fuit ita , quod compe
tit illi propic viiiii et silitatem sui obiecti t ergo solus intellectus fingit illam emitatem , Qvnum ad instar alterius apprehendit . Pio, batur mi discurendo per potentiassensiti uas. Nam tam exteriorec, uam interiores habent sensibiliacterminata, quae attingunt , itari nihil aliud attingere valeant , v. g. visus attingit dolorem. non potest attingere non colorem admodum eoloris is dein est de .lis, sinsibus exterioribus. Item talius interiores ita deter-- eur ad se sensibilia, ut ii in inia licuius non attingant , alia ex , traherentur a sua propria sphera ,
quod magis constabit sγluendo assumenici et in G, Hrutellectu, i
iij, obiectum inhie vili Mimui potest 'κ seu distingue
re inter e iustrii fictam, α M. ad cuius similitudinem fuit ficta. Et accedit peculiaris ratio in voluntat , quae non attingit nisi id, quod ali intellectu illi proponitur, eo modo , citis proponitu , cconsequenter fanocro non potcib. sed attingere id uod non est , a
esset aliauid, liquidem praesui, poni obielium suum Diam ab
intellectu, sicis omnes serasim exteriores supponunt sua iobi M udextra, noti possint illa factis ,
ire hi tam dominat e repugnae, olim fit pa Hiis iensibus ornus
logicum, per quemcuime amaan intella s. iiii dire in , μὰ -- flexum, με absorutum, siue eom.
pararnium mae con defenditur a M. Herue m trach de secundis antent. c. 6. quodlibet, elati ab M. Min lib. a. nicti quis is ubi doeet relatio ς - tionis conseqiii ad obiectima e gnitum is ideo dicuntur habere esse cognituin. Et iniim comori
uit. s aureis dixi, quo a bent tantum esse eripitum intendo, o dieere, quod sint, nisi dum intelleausi ea stprehendit i hoc . n. falsum est 'sura dum intellectus dicit, moumno est animal , revit subiecti comenit homini , dato quod i
tellectit, non appreheiulat illam relationem , nec hominem rubisa
sunt, nisi intellectit ea apprehendi dat . i. saltem apprehendat obiec-ruin, ad quod ipsa consenuuntur Ex qua pr. nostia iisnet. Nam lationes rationis i quae sunt entia
217쪽
e praeesse quod linuod obieetiim
cognoscaturri sed per omnem actum intellectus potet controscii in hiemi et ergo ad omnem citim consequiantur e Lationes rationis Mi ci certa ma. r. xemplo
adduito . Nam quando π nos)ci quod homo st aninral, neceste quod homo sit ibicctum M animal aedicatum , etiam sit intel- lactus non apprehenda resationes subiecti, praedicat crgo a
les clationes consequuntur obicctuin cognitum . Nec valet si dicas,quod tunc cst stibi cc tuna, pre-
dieatum fundamentaliter, non autem forinaliter Non inFam, Val Ct. Naa, ipsa mot relatio rationis consequitur, ut diccbat Soncino&ra-- rione pr. Nam ibi stant cininia requisita, vi csultet,cst R. fiandamentim prox inuamis terminus , qui
bus positis rositIta relatio,&alia se actus intellectus atri agens obicctum , ratione cuius vcrificatur
quod est relati rationis, qtu ad totum sicium esse st illud esse obiectivii , Draeter quod nullum aliud esse habet : ergo sunt om
nia requisita , ut resiuit et talis r latio rationis, qua posita denominabit formalltc subiectum , Praedicatum . Explicatur hoc , cst ratio a priori nostra conelusionis . Nam rc latio rationis,capar te, i est relatio petit fundamentum, . terminum , ut resultet,&ea parte *M cst uias rationis exiregit quod millum aliud cfie habeat
praetcr obiici intellcctui: Sed torii in hoc saluatur posita cognitionccabi Vcti, v. g. quando formatur illapit positi s homo est animal
cccni in esse ibi findamentum, Mixi minium certum est nullus
negabit. insuper est actus intuli ctus cui obi: citur obiectum cogni
tum et cmo atrone illius rotatiorcstillans hahebi csse obiectivum in intellectu , cum anto nujluin aliud esse haberet consoquela 'ter adsunt omnia , tiae desiilerari poterant, ut talis relatio rationis
sit acti in Obiccto cognito , non tum fundamcntaliter , sed etiam
Drma litor Aro Falicti Thom opusc. de natura generis cap ubi sic ait in atriem rationis pri,prie dicitur de illis intentionibus , quas ratic adimi cnit in rebu , sicut cst
intcntio eneris, de Occici, lux mν timcniuntur in rota in natura , sed sequunt tu actiones intellectus,
rationis, Phae D. Tho in quibus poniaranda sunt duo. quod talos miciationes adinuciata sunt ab intellacrii, Qquod aquantur actioncuriatellectus, ex quibus constat quod mons II. Ilitam est has intcntioncs sequi ad obiecta cognita, dum cc 'gnos tantur quia sic seqnuntur; adiuueniuntur post ca ab intellcctit dum illas per actu reflexum attingit. Similia verba D. Tho in lib. q.
in quibus ait secundas intentiones consequi considerationcm intellectus. Et sane loquitur de actu intcllcctus tendcnte circa aliquod obicctum, ex cuius considerationes qui' tu secunda intentio. Et haec esti stra sentcntia . Ex qua constat non requirractum falsum it sequantur Cntia rationis,fassitas n. solum reperitur i. sccuda operationes ici Iecmtus. Et entia rationis,praecipue ogi ea, c6sequutur ad omnes intel Iectus Dperationes, deside logiea in x dirigit, ut constat ex ditiis pratu
262. quae omnia magis confirmab tur ex solutione argumentorum.
218쪽
η: i. A mutur. r. ad proba dum alias potentias ab intellemi posse sermare entia rationis . Nam voluntas Internus format Propolitiones , iudicia circa sentibilia , ut eonstati animalibus in nobis etiam dormientibus in somnij experimur plures iniminationes &plures propositiones, i in iudicia foranari aliquando fictilia,& chomerica i ergo nihil deficit sensibus interioribus , quo miniis pos sint f nare phara entia rati iix
i. Ad hoc argumenrum,quantum attinet ad ciluntatem , resinondeo iuxta doctrinam homi-iticam voluntatem ita dirigi 'ab ordinat id, quod non est in re intelle, tu , t rc sequariti io um linatum, ad aliud , amat n. mulioties bonum superius propic in-- fcrius, v. g amat Deum in Ordine ad crcaturas , Ordinando ipsam bonitatin diuinam in ordine ad creatam , una in re ses conuerses, scilico bonitas creata ordinata ad diuinam. Item amat bonum apparens, ut Cre bonum, cum in se Donum non sit, quapropter eius obtemini abstrahit a Dono vero, vel apparcnti, sicut obicctum ii tellectus abstrahit ab ente vero e cicali ente ficto crgo: voliantas se a cntia rationis, ,
--nsistunt in illo ordine, qui in re non est , in illa bonitate
apparenti, quae in re ipsa non est. Insiipc sensus micinus attingit
aliquid quod in re non est, iose mat speciem repraesentantemilium
tamen inans aureus in re non est, sed ex specie montis is auri
componit, dia fingit illud compositum montis aurei, quem astu via , eo modo , quo ab intelicet illis roponitur, Wideo quando intel
dinatum ad aliud , voluntas illud se amat, ipsi tamen non ordinat, sed sequitur. minem vibramen .cti propositum ex parte obiecti. Et codcm pacto ipsa non appetit, scit amat bonum apparori, sed sei re nitor in bonum verum , sed dicitur apparens, vita ab intellectu tale homi cst applicatum alicui, in quo retaera m n est, v. gr. intellectus proponit aurum
sum aurii esse in monte, Quo litiata amat montem aureum, non ita quod feratur in aurum apparens sed in aurum verum, quod situ filii applicatum monti, mi
priapter ipsa Olimia nec amat nec facit apparentiam, sed αι
sultat ex falsa applicatione intella , . Et illa intelligitur quom ae si ita esset in hoc assimiliis do voluntas feratur in bonum artu nostro intellectui, qui ex prae parens, de quo alibi latius dic conceptis speciebus generis , dc mus ,- constat voluntatem non differentiae format rationem spe sacer entiat rationis.
uiui, ut docet D. Thomas etlar. q. maritum ad stristas interar Martis. meterea iam unius vos resecindeo ex diei irum ali8. quod
219쪽
quod ex parte obiecti quidquid a
tingunt totum cst quid reale, sensibile, v. g. apprchendit mon-.tem aureum , ex parte obiecti
nihil aliud resue et a sensibus a rtingendum , nisi motis, aurum, quae sciis bilia sunt: non tamen Potest scnsas cognoscere illitii non cirse ita iacie , in quo consilii Gyr- maliter ipsa fabri eatio entis ra tionis talis debet esse , ut attingat illud in re non esse fieri tamen ad modum alicii ius exilie
tis in re, Sc haec est ibi malj ter ῆς
tio requii ita ad cns rationis Com. paratur aulcm cnsus internus cum
intellcctu, quantum' hoc, quin sicut intellcctus ex parte obiccti attingit speciem compositam ex gencsc, Sc differentia , ita sensus attingit illud compositum ex illi, partibus sensibilibus repraesentatis per varias species , cx qui bus restillauit tertia alia ropraesentans totum . At in hoc nulla est formatio entis rationis , siquidem nulla est factio formaliter . Quando vero format propositioncs , ctu dicta , tunc non rcsultant entia ratiotiis, quia sensus non vallat intelligere ordinem inter obiecta creuit , quod requirebatur , ut cotia rationis resultarcnt . Qtao- inodo autem ista cohaereant cum di chrina secundae conclusionis,con-s ubi ex iam dicendis i . Arguitur a. ad probandum rcquiri actum comparativum ad formanda entia rationis. Nam D. Thom lib. I. Perili lecti io sic ait, squod huiusmodi intentiones intellectus orniat, secundum quod comparat cas ad res, quae fiunt cxtra animam PS quaest . de potet tia artic. I loquens de relati
nibu , quas intellectus ad iovenit, attribuit rebus, ait, hau
Uiidem relationes ratio adinvenit considerando ordinem ius
quod est in intellemi, ad res quae
Lia extra , vel tiam ordinem iiitellectuum adinvicem . Aliae vero consequuntur ex eo quod intellectus intelligit unum in ordine ad aliud Line D. Thom ex quibus colligitur praedicta entia rationis non posse fieri , nisi petaliquem actum , qui sit com arativus aliquo modo . Idem probatur ratione . Quia omn2 ens setionis , vel in relatio, vel negatio, sed neutra potes cognosset sisne actu comparativo Longo, coProbatur in in denegatione , nam debet concipi ad modum entis realis , non solum quia ex parte princi pis cognoscena , debet concipi per speciem realem , sed etiam quia ex parte termini cogniti bet accipi ad instar entis, uerb.grae. quando concipio Romam ad instabTolet , comparative concipio Romam non absolute sergo quando concipio negationem admodum entis , illam cognos
comparative non absolutEnac proinde IK actum comparativum . Item primitur minoride relatioiae . Nam ipsa relatio ordo
quidam est ad terni inuin Walias concipi debo ad iiista relationis realis. sed hoc totum requirit
actum compq ratiuum e ergo nul Iumens attonis sit per actiun ab Iolutum . Confirmatur hoc. Nam ideo dicebamus sensus inremos non posse formare entia aram, Quia non poterant attingere ipsum non esse , aera eslet ens, sed
huiusmodi cognitio attingens norie e ac si esset, ς0mparativa str
220쪽
simplum ex Mag. Ioan a Sancto Thom quo concinicitur ad asi rendum requiri semper actum com-
Parativum ad formandum ens rationis , respondeo quod e rationis dupliciter potes formari ab intellecti , imo modo ita, ut consequatur in ipsci obicet cognito ; alio modo , ita ut corde -qxiatur simit per eundem a
tui attritaratur ipsi .hiecto cognito . Ad primum modum non 6quWitur actus imparativus , sed
siunci actus absolutus iciaden ad obiectum cognoscemiam, talis actu in in te causa relationem rationis . Ad alnam, dum , qu simul atri ibuitur re quirim actia ille compari tinus, o M illi, secundo modo expressi l tritur . D. I hom. . Nam in loco ita locionur de vi ucrialisue dimi quod est in intHlectit.
Et sic potest ei aliqiri attrisbui tripIiciter . Quantii ue etsim attritaratur ei aliq id considerato, quod pertinet ad lam operatio Me intesiectus , t. dicatur indhomo est praedicabile de multis, sit uniuersale, siue species. Huiusmodi enim intentiones format intellectus attribuens eas nari rae intellectae , secundum quod comparat ipsas ad res , quae funes x rra animam, Sc. m quibus con
flat clare Ioquii Thom de amiintellectus attribuente secundas in erentiones rebus cognitis , Uriae tu mi solum est comparatii ssini ex sed compositus , moin
i6. Idem docuit D. Tho. In r. Dino sic enim ait loquem de relatio nibus rationis cuicut relatio re
lis consistit in ordines ei ad rem, ita relatio rationis consistit in oredine intelle um . Quod quidem dupliciter potest contingere. Vno modo secundum quod iste ordo est adinventus per intelIectum in attribum o , quod reIatiu dicitur ,- huiusmodi sunt relati nec, quae attribauntur ab inte1 ect robus intellectis , prout sunt intelleme, sicut relatio generis rae speciei has enim relationes ratio ad inuenit considerando ordi-ncm ius , quod est in intellecta ad res , qtia sim extra, vel tiam ordinem intcllectuum adinviccm &c Decce quomodo I iquitur de illo actu , quo relatio rationis at tribuitur ci cognitae , mut o mitae, ad talem attriuutioncm
concedo requiri actum comparativum is compositum, adest remparationem compositam . Et ponit disserentiam inter relationus rationis , quod praedictae attribuuntur cinis , ut cognitis , alia: vero attribuitiatur rebus eoindum se , licet istae etiam conscQuantur
modum intelligendi . Et ni est nisi Thomae in praedicto loco adducere huiusmodi differtntiam . Vbi aduertite quod quado l . ho. ait quod praedictas relationes ad-
inuenit intellectus considerando oredinem cius, c. Ioquitur de adinuentione quae fit per attributionem , quando enim intellectus o mat h. iii impositionem homo est praedicat ille , hac attributione considerat ordinem naturae liumariae
tur actus comparativus . Caetcium
ad adinventionem , quae fit per quandam quasi simplicem resultantia in relationis ad naturam CDῖnt tam , de hac nouloquitur, ne crat