장음표시 사용
241쪽
a parte rei in insuiduis habet duas unitates scilicet forma leni,& numericam. Haec conceris. Divi est apud limisistas. Prolintur 'tione . Nam natura a parte rei in Petro verbi gratia, habet princi pia formalia,seu inentialia,per νη constionitis Amrasteriis essentia iure in sua specie, es habet princi-Pia male alia & indiuiduantia il
lam, essis habet unitatem formalcm,
numcricam. iis est certum e consequentia primam ad quodlibesine requitur sis unitas est. n. unitas passio entis ergo si in quolibet indiuiduo est clupse esse, alterunt for male, S alictum indiuiduales erit unitas,alteras,nialis Maii terialis seu numerica altera. - matur . E. expreatur hoe . Nam a parte rei Petriis est unum in natura cum Paulo, illi similis, terquGn.
liabee piaret eat e uialia natu V, a parte rei disti litur ab e
dem Paulo distinctione numer ca ergo datur unitas fibrmalis ration naturae,in unitas indiuidualis rae materie.&aliarum conditionunt in viii ant um. 4s I. Secunda conclusio A parte rei sunt tot unitates sormales na
turae,quot sunt indiuidua, Haec comes iam admittitur ab omnibus Tru mist,.ει probat ratione. Nam ii ree rei natura quae est in Petro diis stinguitur realiter a natura,quae est in I aulo,&sic de aliis indiu duis, linter se realiter distinguuntur, ce sequenter natura , quae est in no realiter singuitur a natura quae est in al or emo unitas formalis, rq est in uno, istinguitur realiter unitate inali, quς est in alio, ae proinde erunt tot unitates real , ter distinctae, quot sunt indiuidua.
Antecedens est certum Cum solum in d uinis una numero natura iden tificetur realiter cum tribus pers n si consequentia probaturimmunitas formalis sequitur ad naruria: ergo si in quolibet indiuiduo est natura real ter distincta a natura, Metest in alio, etiam unitas sequia erier i ter distincta. Et quidem huiusmodi unitas formali, nihil avius est
quam carentia diu sion, per princi pia formalia naturo si enim prine, pia ipsa formalia,sicut,& natura realiter multiplicantur , necessum est 'od talis carentia sequuta ad talia
principia multiplicetur realiter aeproinde Pet. us habet suam natuis ram. sitam carentiam diu sionis,&similiter Paulus Male de aliis indi, uidis, & sic quo sunt indiuidua, tot sint naturae realiter distinctae,&vnitates,seu carentiae diuisionis se malis, cistae etiam realiter distin-. 32. Tertiacon.Natura secun dii in se non habet aliquam unitatem
communem pluribus . Haee con est contra scotum, Scotistas,S Patrem
Fons mi. Et est expressa D. rho inae pluribus in i is , quem ref
runt is sequuntur omnes h mistat ,- . Suare et disp. 6.sect a. p.Et antequam probetiar aduerto
242쪽
quod natura secundum se dicitur, Winitiis affert praedicata esse tulis, Quae reperiuntur in omni alio fiat naturae asproinde cundum se I idem est quod solitari accepta abs e aliquo accide tali praedicat, Latio supposito pro batur ratiotiei Thomae . Nam
natura secundum se est indifferens, ut sit una, vel plures 'rgo fecundum se non habet aliquam nil
tum affere praedicata essentialia sed haec posivut inueniri in uno, vel in pluribus , seu haec possunt accipi mani vilitat vel pluralitate, nam per intellemii accipiuntur cum unitate is a parte rei momuitiplicata Dergo secundum se, si ita ipsa sola in quali nuda praedi-Qua accipiantur, est indisterem ad vilitatem , Se pluralitatem. Et linest ratio D. Thomae cap. A. de ente, essentia,qua inmuniter utuntur
turam secundum se . prout praese existi ante singillaritatem Omnem,
'quitur quasi passio nitas Quae iam commuitis omnibus hidiuiduis, tu contra est ratio adducta . Nam natura inino statu indifferens est ex se ad unitatem, vel pluralitatem: ergo ad illam, prout e praeexisten rem non sequitur talis unita . Et urgetur hoc. Nam quando conii inPitur cum sua singularitate , nulla citibi realitas, quae sit realinter in alio indiuiduo mergo nulla est unitas com nunia pluribus Patet. - . Nam vesta et unitas comi aeni, , necetam erat dari al iam
realitatem communem realiter il- Iis', quibus realiter est communi .
natium ex Petro, v. g. nulla est reaIlim, quae realiter sit communis Paulo, ut constat discurremis per singula praedicatara natura enim Petri in re distinguitur a nat ira Palili δε indiuiduatio ab indiuiduarione mure ergo realitas ii mari potest runis inunis realit reviri pia ergo quan-ckinatura coni gitur cum sua singularitate , nulla est ibi realitas uuae realite sit in alio indiui-
414. Dices cum Licheto,diali j Seotistis quoli licet nulla sit realitas communis , hoc prouenit ab extrinseco impedimento angularitatis coniun ae cum natura, at ipsa iratura ex se non magis petit hanc singularitatem, quam aliam, hoc suincit, ut detur talis unitast . In contra est . Nam singularitas Impedit naturam ne aliis communicetur; sed mutua in re semper re iungitur eum aliqua si ularitate ergo semper in re est impedita ad talem con unitatem ergo in talis commilitas non datur. ἀχα. 1 ineuidem. Et pr. 1. Nam inisplicatorium videtur,dari in re communitatem,& ad illam in re seminper dari impedimentum et ergo si semper natura in re est imoedita
talem, inmunitatem , naee in ronum datur consequenter , nec datur unitas illa communis pluribus , sed ad summum scqueretur dicta sellatione quod si in rem
tura non conium:eretur civ firme laritate efihi communis pluribus, nec hoc sequeretur, siquidem si inteonu nicaretur, iam eadem esset
Consulto abstinui pro nunc ab alia
ratiotie desumpta ex reali identificatione nanitae cum sua singulariatate , ne tractarentus distinctio-
243쪽
lacibus , repugnat praedicta nitas , ut fatetur Fonseca, absolutere gnat etiam in ordine ad essenem mediam , seu ex natura rei, quam mignauit Scotus, semiui tur. Scottistae, de qua alibi die 'in illinc adimu nostia r tio Asy in rea eo lusio uariis, ra secundum se non habet aliquam unitatem, vae illi eonueniat in illo rutii, non ducendat cum illa ad interiora. Haec conclusiqvi ruitur contra P. Fonse conatur in hoc sensu defendere sententiam Scoxi de illain optim impugnat P. Marinvii aetaph disp.6 fcct. m. 6 dc pr. I. nostra conchisi . Nam si talis unitas conuenit natum a parte rei erit unitas realisci ergo aliquando potest in re navarae 4psi conuenire. In edens est certum:
tumicale alicuius , quod ipsi in re aliqualido conuenit : ergo si ilIamitas est praedicatum re in naturae, debet illi alio iando comu ire . Tunc vitra sed simi
conuenit naturae existenti in anulo indiuiduo saltem, non potest illi mi conuenire et ergo talis unitas non Pr mi. Nullum praediς P -ι R Unica , ut a Ponisi a mniscium existi realiter , at natura in Icoti venies, illo
hoc. Nam nullum praedicatum re Ie cnmpetit naturae secundiam se
nisi sit praedicatum essentiale naturae 3 quod possis competere ali- eui indiuiduo oves tradita in
competens naturae ratione induit duorum , hoc constabit discurre do per omnia praedicata sine posserim , sue negativa caede positivis non potest dubitari , ut ad triesuareZ, de de negatilia minae. Nam s non esse album 3 v. g. mi inturne uenit naturae, ut sic, itaquwnini ii alio 4 liuiduo potin inueniri iis lucvnitas nonpotest
conuenti e ratione indiuidui, cum potaus ex hac parte repu net, ne-
tialibus, nam cui ista conuenirent, etiana conueniret talis unitas 2 e ta
praedicta unitas, ut a Fonfis a ponis re non existit realiterci nisi indiui--ta in aliquo indiuiduo et ergo si tali inito non conumst maturnmusntes ali- in sim suo, no potvit illi realiter conuenire. Nec valet si dicas talem unitatem com- ρος so tura kςundum se essen
nihil ompetie re secundu- esse erisntiae quod non sit in ortatae ad existentiam, omnia enim praedica ea realia pertinentia adeste esseta. tiar, in actu debent poni per exsementem Sancti ius homiliae .
Explicatur unitas, qui ita ad uni cr-
244쪽
ωdimittitiae ab omnibus Thomistis,
traditur expresse a D. Thoma. Et probatur ratione communi Nam unitas requisita ad uniuersale
est ira, qua irativa in se est indivis. sibilissi malirer,&diui 'bilis materialiter, actu tamen non diuisar sed haec unita Loompetit natur existenti in intellecti ergo illa requis ritur ad uniuersite. Mi est certa . Namnati ra huniana v. g. existorii intellem separata a suis indiuiduis , est indiuit lis per princiria formalia, lacti per principia materialia non diuiditur, intamen potens diiudi per illa . Et ma pritiam ex ipsa dimnitione uniuersi lis nempe est unum aptum este in multatis, vel, ut Aristoteles dixit, est vitiani metur imilia Dergo his misera ochidit actualem diuisionem per multa indiuidua admittit potentiam ad talem diuisionem Tum quia unitas uniuersalis debet
witas' c non excludit unitatem fis alem, licet illam diuidat, cum tot sint unitates formales , qu enumericae, .singulares, ut dice-dium mim. 36i ergo unitas iniuersalis dr ter unitatem formalem, debet dicere actualem indiuisionem per principia materialia, ut sienon lotum distinguaturi, sed etiam opponatur unitati numericae, seu si illari . Itaque unitas formalis, prout praecis dicit negationem diuisionis penes principia formalia inuenitur in natura in quocunque satu existenti, nam secundum secaret tali diuisione, & tune esti differens ad alios duci satus, qua do existi in singulari, tune etiam isaret illa diuisione, tamen est actualiter divisi per principia indiula iv ntia, i materiali ,in Utque
autem praeter dictam rarentia, diuisionisti, alis, est actualis i duiis p es principia materialia eum ibi sit separata ab omni indi-.uiduo pons tamen diuidi Scera sequentermine habet unitatem vos
uersalitatis. 18. Dices hac rat one probari unitatem, quae si fundamentum proximum secundae intentionis uniuersalis, reperiri in intellemi,quod
non negauit,btilis doctor, necne gant Scotistae , at dicunt a parte rei dari aliquam unitatem, quae sal
rem fit funciamentum remotum uniuersalitatis , licci haec unitas coniuncta sescii singularitate . Sedebntra replicatur. 8 magis explicatur ratio Thomistarum'. Nam iuxta sententiam D. Trium noli lingatur dari a parte rei in natura
fundamentum remotum ad uniue salitatem, hoe enim est conformiis eas ouam habent plura indi uidua in
praecluatis essentialibus , de hoe Milia indubitatio Aequod detura parte rei aliqua unitas commimis pluribus, quae in quolibet indiuiduo inueniatur hoc a nob.s negatur cum
communi homistarum, imb tum est illam non dari, ut constat ex
num. οχ. modo dicimus quod unitas uniuersalis debet esse communis Iuribus modo explicato , cum lineinueniatur in solo intenoctu, hinc est quod in solo illo inues
niatur unitas requisita ad Diue falitatem , quamuis a parte rei sit fundamentum remotum. Quae autem citatis conserituras, mae ab aliis dicitur vinas negatiria, dic mus seluendo a sumenta vis inum. Explib
245쪽
requisita ad niuem sale is probatur non dari a parte rei.
- uenit natur secundum se, neque ipsi existenti in indiuiduis Haec con adin titur ab omnibus, ii gant unitatem naturiete rei,de expressεtraditur a D.1h opusc. 6 de cap. 4 de ente , essentia , cuIus verba hic in locis referunt I homiliae . Et quantum ad primam partem prob. Nam natura secundum se , nihil aliud ell,quam natura solitari hsu-pta, ita vessit, a dicataeis nil alia
asserantur, ut si ,ε dictum est sed talis aptitudo non potest numerari
inter medicata essentialia naturae: ergo non conuenit nature secundit m. Probatur mi. Nam si esset prae dicatum essentiale, conueniret Ouini indiuiduo habenti illam naturaminidem dico si esset praedicati aliquomodo cons naturam in illo statu Flam,ut dicebamus nil. 363. desunt rate, nullum est praedicatum reale naturae quod non conueniat licui
saltem indiuidubessest ars a studo
nullatenus convcnit naturae in aliquo iiiiiiii duo sed poti iis illi repugnat, ut iam dicitur num. 37 ergor iis aptitudo ad essendum in multis
non conuenit naturae sectandum se.
Itaq; natura in illo statu solitudinis negat tu se habet .s,lum affert
Praedicata essentialia, quibus 20Φς accidit inueniri in hoc, vel in illo indiuiduo, vel in intellectu. sim secunda pars conclusonis,
nempe illam aptitudinem non inue niri in indiuiduis, prob. Nam natura existens in indiuiduis habet reputantiam ad essendula multis, v. g. Iatura existens in Petro repugnantiam habet ad essendum in PauIo , tanta. n. repugnatia est, quod natura existens in Petro sit in Paulo, quata est, ut Petrus se idem realiter cum Paulo. Et ratio est. Nanatura P ctries in Petro per identitate realem, saltem entitatiuam, quidquid sit dedistinctione media , seu ex naturaret 'sed implicat quod unum identificetur realiterentitatiuesco alio , no identificetur omne illud, quod est realiter identificatum clim illo: ergo si natura Petri est realiter e litatiuis idem cum sta singularitate, tanta r gnantia est, quod identificetur Petrus cum Paulo , quanta est qtio natura Petri identificetii curati 'o, vel E conuerso ersonatura
existens in indiuiduis Q habet artitudinem ad essendum in multis. Ad ici en m ad quod est intrinseca, essentialis repugnantia, no potest dari in re aptitudo,hue posititia,sive negatii uri esset, non inhir Dunnantia in re hsset quide,ut pro Datii est,& O esset cu suponatur iamri aptitudinem salthmiscgatiua,quq consistit in quadam non repugnatia,
or Nec valet si dicaturnullume in liueniensquod ex una parte
sit repugnantia in natura ad essendum in multis,nempe ea parte, qu
est singularis,& ex alia sit non riae nantia, sex, uete ipsus natura .ion, inquam, valet. Nam si ex parte singularitatis est repuit nantia , natura in re semper est coniuncta
cum ali qua inpilaritate , sempe Disilia πιν Corale
246쪽
in re erit talis repugnanti . .
Mico hoc . tam a ex. se inini rens est, ut sit in io , vel in pluribus, sed semper in re est coniunmicum aliquo indiuiduoci ergo semper an re est sine tali indifferentiarrato lim ecti . Nam sedistinem tui adisum, ves plura tollitur pecconiunctionem cum vno v indifferentia potentisad operandiam,ves non operandum tollitur per hoc quod coniungatur eum operatione et ergo si natura semper in te contingitur cum aliquo singulari, semper est sine tali indifferentia , consequenter semper in repu-πntia, essendum in millis.
quidem, ut dicebamus m. 3o de unitate , si per singularitatem tollitur indiflamcntia , si de factorio poneretur singularitas, seque tetur ino natura maneret indi ferens, si autem semper mutitur, quomodo potest in res, saltem at mando veriticari esse indifferentiam sed de hoc itertii diceturnum. 376. 62. Septima conclusio Ap. titudo ad essendum in multis, qua lis requiritur , ut fundamentum uniuersalis , reperitur in navim existenti in tellectu Haec coninclusis admittitur ah omnibus Tho- mistis sequentibus D. Thomam in locis prae legatis. Ad cuius intel--ntiani nota id quod supra seximus quod aptitudo qcrae est fundamentum proximum uniuersalitatis non est aliquis resipectus positivus , sed quaedam non repugnantu ad essendumis multis. Et hanc inueniri in solo intelle
tu asserimis. Et probatura Nam talis aptitudo non eonuenit naturae
secundum se , neque illi in suis snsularibus orienti et em conquenit illi existenti in inteIle recedens supponitur ex dictis, d consequentia probatur . Nam
talis aptitudo deDet inueniri aliquando in natura , sed natura ha-
Det stium triplicem statum, Se non timenitur in duobus , nemptos cundum se , aut in singularibus: ergo debet inueniri in alio ,
restat, scilicet in intellectu. 3. Secundo probatur con.
N m aprinido , quae est fundamen tum uniuersatis esto in m n
redignantia , ut natura una existens sit in pluribus per id tificationem cum Lactus enim correspondens tali aptitudini est ipsim esse a aliter in pluribus per identificationem iuxta supra dicta num εχ sed huius molli non repugnantia in solo intellectu inuenitior ergo c. probarii mi. Nam actus praedictus identificati riis natur coim pharibus in solo intellcctis iniimitur, qui coniun git naturam cum plutibus indiuiduis , vel intelluit illam esse inlitaribus absque diuisione actita-
uenitur in solo intellecti Probatur consequentia. Nam in myria tu invenitur non reprenantia ad aliquem actum , in quo possibile est inueniri talem actum , alias daretur non repugiuintia ad impossibile, eigo ita alle identineationis cum pluribus viperim in selo intellein tu, in hoc sol
247쪽
s. I. Proponuntur argu-uuntur .
bandum dari unitatem aliquam commune pluribus a parte rei. Nam a Parte rei natura prior est qualibet singularitate, de ex se in distercns, ut coniungatur cum ista,vcl cum alia , licet deiciminetur ab illa singularitate
clim qua conitingitur: rgo a part Crei natura habet suam unitatem communem pluribus : anteccdens est certum. Nam in illo pricii i,quo natura piaecedit suam singularitatem , cum qua est in re conitincta non abc aliqtud, a quo determinetur ad Itanc potius, quam ad alia singularitatem , .consisquCntcr, tunc cit indifferens ad quamlibct. Et consequciati probatur. Nam ad quamlibet latitatem sequitur sua
unitas prc3portionata, cum unitas sit
passio entis: cigo si in illo priori natura ex se est indificrens ad plura,scquitur aliqua unitas sic protror tionata , de tu ut omni indiuiduo
commiuucatur talis natura indiffercns ex se , ctiam communicatur talis unitas concomitans naturam
ubicunque est . Confirmatur .inexplicatur . Nam ex eo quod natura sit coniuncta cum aliqua singularitate, tantum sequitur quod sit actu determinata ex vi illius singularitatis, S consequenter impedita ne sit in alto,non autem sequitur, quod sit sublata indifferentia competens
ipsi ex se, prout antecedit singula-
ritatem: actus enim determinatas disterentiam me, non tamen tollit quod ipsa po ex se sit in disterens res et exemplum commune . Nam Inateria prima quando recipit nam formam, determinatur per illam in tamen absoluth dicimus materiam csse indist ercntem ad omnem for 'mam Gergo licet natura fit coniuncta, lacterminata per unam singΠ- Iaritatem non tollitur eius unitas, seu indifferentia, sed potius haeci municatur omni habeti tale natura. 46s. Confirmat 1. Nam ii parte rei omnia indiuidua conueniunt in natura, in illa sint unum v. g. Petrus, S Paulus a parte rei conueniunt in natura humana in illa sunt unum, seu sunt similes r ergo
datur Di arte rei aliquid, quod sit unum in illis. Nec valet si dicas, quod sunt unum negatiuE, seu per
conformit. t cm, non autem unum
positive. Non, inquam, valet. Nam omnis unitas est carentia diuisionis, ac proinde unitas non putet conuenire positive . Et urgetur ad nostrum intentum. Nam a parte rei datur carentia diuisionis in natura humana interictrum. Paulum: ergo parte rei datur unitas in natura, anteccdens est certum nam
uterq; habet naturam humnam, coa r. Nam imitas est carentia diuisionis r To vnitas in natura hu- iaria est carcntia diuisionis in natura humana supra hanc carentiam fundarii illa conformitas. Et
quidem nulla unitas dicit aliquid
positiuum praeter entitatem, supra qua in addit solam negationem , a proindesvnitas citcntitas carcias di . uisione ergo si a parte rei est natura in Petro, in Paulo cum careri ita diuisionis, datur a parte retiniistas communisictro, Paulo.
248쪽
pondeo illam prioritatem naturae respectu suae singillaritat is non essere, sed per nostros conccutus , mniasserentium naturam distinguia sua
singularitate sola ratione ratiocinata , Sc iuxta hm sententiam ar
gumentum nullam vim habct, cum in re non detur natura suis singularitate, cum qua identificaturre liter . Nihilominus admittamus sententiam Scoti ponentis distinctionem mediam , seu ex naturam interis tura, sit laritatem de adhuc argumentum siluitur discendo, quod natura ex se Busiridicit arentiam diuisionis formalis, idest rines praedicata formaria, essentialia quae carentia Munieatur omni indiuiduo,non
tamen communicatur aliqua una carentia , quae realiter sit in omnibus , sed sicut cuilibet indiuiduo communicatur natura , quae
realiter entitatia distinguitur a natura , quae est in alio indiuiduo,
ita pariter commianicatur illi sua amitas , seu carentia realiter di- stincta ab unitate , cu carentia ,
viae est in alio indiuiduo , ut diruebamus supra nuntior quapro
ter non veri fieatur quod sit aliqua unitas , realiter com niunis pluribus, sed 'od plures unitates,&orentia inter se e sermes sint, dicemus de naturis ipsis. 67. Ad Confer. I. resp. quod
natura ex se est indi serens, ut com- nun tu pluribus, ita ut realiter
natura humana, non autem eadem realiter, sed multiplex realiter, communiter quidquid sequitur naturam, est realiter altiplicatum.
ac proinde non potest verificari
uod aliqua unitas sit realiter ca-em , communis pliaribus . Et talis indisterentia , ut sit in pluiri bus partita uiuisa non tolli tur per singularitatem . Nee est
exemplum ad rem , nam eadem realitem materia nil enitur sub qualibet forma, et communis multis in suiduis successita , non aurem eadem natura reali , potest esse in pluribus , nec successives,
68. Ad Confir et respondeo quod omnia indiuidua eiusdcmna. tuti sunt num inter se per conformitatem , quae colubrmitas in eo fundatur , quod praedicata sormalia, essentialia naturae in illis omnibus inuenitur , licet cum
diuislime, de distinctione reali:
ex line oritur quod ex partem turae non distinguantur, 'acia tione dicuntur,nu negatiue idest non plura , seu distincta ex illa parte, Guamuis absilua sint f ra,& distincta. Expila hoc, mistas dicit carentiam , haec potest conuenire naturae, seu indiuiduis illius dupliciter . negariue, .positi iti non dico quod est se unitas , altera negatiua , positiva altera in quo aliqui qui-
uocantur , sed quod unitas potest ConuenirC, negati u.', positive.
Et in piaesenti nitas illa formalis dicitur conuenire naturae negatiuE, hoe est, quod ex illa parte non est
distinctio formalis DC aut m CC
uenit illi positivb, nam ad hoc erat necessarium , quod ex nulla alia parte distingueretur , quod in re non potest inueniri , ubi coniuncta est cum singularibus distinctis r in praedicta nitate nepatiua fundatur illa conformitas ruasis, ocream
249쪽
realis similitudo, oua nueniuntur inter Petrum δε ausum a parte rei. Et ad hoc non reqniritur quod sit aliqua unitas caliter communis pluribus , ut videntur docere
Scotistae , sed sussicit esse illas plures unitates , sic carcntias intcrse conformes, similes, nihil
aliud inuenitur a parte ci. 69. Argumentum a principariter contra con Nam natura
secundum sic, id cit , Glitariciumpta habet aliquam vilitat cm illi
Positive conueniente: ergo falsa est illa concIusio . Probatur antC-ccdens . Nam natura secundum se dicit aliquam entitatem, hii cst,
ipsa praedicata Dimalia , si cntialia non diuisa, seu distincta Dergo in illo statu habet aliquam viaitat cm positive illi conuenientcna. Probatiar c a. Nam ad omnem entitatem sequitur sua unitas proportionata, seis in illa statici cntitas naturae ibi ci diuisione aliqua irgo in illo statu cli unitas Glitiue illic ileniens . Confirm hoc . Nam ideo natura a parte rei in invularibus non habet aliquam nitalcm sibi positive conuenientem , quia Iicci x parte natura non sit dicit sto, tamen ex alia parte est abso
muniter non conuenit illi positive aliqua unita sci sed in statu solitudinis non est distincti cx parte naturae, nec x alio capite clh diuitio,
seu distinctiori rgo nihil deficit, vi in illo statu conueniat positi uenatura aliqua iuras.
7o. Ad hoc argumentum respondeo, quod status isse naturae in tua solitudine praeter praedicata CL sentialia naturae , nihil aliud habet positiu , ac proinde tunc est in diis cras, ut multiplicetur Posi-
tiuὶ per singularia, vel fiat una ποῦ sitiue per intellectum . Quapropter nitas sequuta ad naturam in illo statu mere negative conuenit illi, ad hunc sensum, quod ex par te naturae non est distinctio, riscvniras proportionata est cum natura in illo statu Nam ut resulta rc unitas positiu illi conueniens necessum erat, quod in nullo statu
esset diuisibilis pol illud, it supra
diccbamus num 361 talis unitas si politiue conueniret naturae secundum in necessario conueniret ali cui indiuiduo , cum autem hoc se
impollibile, ita latius. Ad con-
fi mationem respondeo,quod natu rae citcnti in indiuiduis non conuenit politiue talis unitas, quia licet in non sit diuisio, est tamen
omnimoda indiffercntia , ut diuidatur actualiter, vel, sic una minsitiue per intellectum , quae indifferentia tollit, seu impedit unitatem positive conuenire naturae in illo statu. i Lauic obi)cias aQume tum illud commune. Nam a negativa ad assirmativam variato prae indicato pcne finitum, infinitum
cst bona consequentia , v. g. bene valet homo non est albus r ergo est non albusci sed natura secundum se non est communicabilis , seu multiplex : ergo secundum se effiincommunicabilis, Muna. Respondeo: quod addita illa particula secundum feci non valet ille modus arguendi, nam ratione illius particulae designatur modus quidam exi- cum incristarentia, seu se habendi negative, cita alli non conuenit determinate aliquod ex illis Praedicatis , sicut non valc homo secundum se non est albus t ergo secundum se estis in albus , nam secu Digitia eum Corale
250쪽
Deundum se negatri se habet ad
utrumquE, 'tramuis in re non detur medium inter albedinem , non albedinem , quae contradidi riae opponuntur , ac proinde una debet in re conuenire cuilibet D biecto tamen respectu sit biecti accepti in stati indifferentiae datur medium scilicet negatiu se habere, ita dicendum est in nostro e si de natura secundum es, respectu cuius ille modus argvendi non
72. Arg. 3 principaliter contra con 6. Nam aptitia adesset dum in phiribus Est quaedam non repugnantia in natura ad essendum in phiribus; Ied praedicta non repugnantia inuenitur in natura se- eurusiim se, istiam in illa existenti in suis indiuiduis ergo praedicta aptitudo etiam ibidem inu nitur . a. et certa . Et pr. min. Moad primam partem . Nam natura secundum se est indisserens, .negatiuesse habens in ordine ad sua indiuidua e ergo secundum se habet non repugniantiam ad essendum in illis enim ex se non ha- bc non repugnantiam adessendum in illis. M n. ex se non habet aliquid cum quo repugnet talis exi stentia in multis: ergo ex se est non repugnam. 'da partem,pr. mi. Nam tura in re ipsa coniungitur, Se identificatur cum pluribus indiuiduis ergo in re ipsa non repugnat illi talis multiplicatio, communi ter quando est in nimitis, ipsa ex se dicit non repugnantiam.
3. Confirmante hoc Nam hi illo priori, quo in re ipsa antecedit
natura suam 'ngularitatem, imo omnem singularitatem , est non rein
pugnans ad omnem , siquidem tunc habet Q id, ratione cuius re pugnet et ergo tunc et omnὴ Mindifferentia. consequenter non repugnantia. Time ultra seis fingularitas determinans naturam , Ioneollit ab illa quod ex se habet ergo semper relinquitur talis non repugnantia , ita ut Inuo ex parte nam tura sit non repus inantia , ex
Iarte singularitatis sit repugnantia. ari autem in re in aliquo subie
to repignantiam, non repugna tiam ad idem , dummodo oriatur ex diuersis capitibus non est inco uentcns. Et potest urgeri hoc idem. Nam sillim conreditur Uitatem aliquam negatrie conuenire naturae ex se . illi negative conneniis re pluralitatem ergo ex se dicit non repugnantiam ad utrumque,& scipienter aritudinem illam nogatiuam comitentem in tali nonrepi antia ad essenduin pluribus. 47 . Ad hoc argumentii reseuondeo quod aptitudo , seu non repugnantia, quae a nobis negatur , emisistit in eo , quod natura existens una, idest , absqu diuisione aliqua, piissit esse in pluribus. Cum 80itur natura secundum se in illo
statu selitudinis nefariu se habeat ad unitatem, vel Diralitatem hine est nod illa , prout solitarihaccepta , non possit habere non repugnantiam, ut una existens sit in
pluribus, ibi enim nulla talis sese eas reperitur , ut dictum est. In si Ier ipsa natura in re existens in
ingulatibus est actualiter diuisa Cpartita , ac proinde dicit repugnantiam, ut una existens sit in pluribus. Ex quo patet ad arguine tum . Et ad confirmationem respondeo , ut supra , quod illa prior eas non est in re sed in intellectu. Et adhuc in illo priori, si accipi