장음표시 사용
251쪽
cet non ex se , tamen ratione sngillaritatis , sine qua nunquam est in rc natura aliqua, ideo habet rcpugnantiam , ut una existens sit
in pluribus . Et san si a parte rci
repugnat naturae aliqua unitas, cuς sit reali torriti pharibus, ut probatum est , sine dubio repugnat alii, ut via cxistens sit in pluribus , tandem 1cquitur non esse aptitudinem negatiuam ad assendum in
multis absolutes, impliciter, ita
Vt non solum repugnet ex parte
singularitatis, sed etiam ex parte naturae, quae in illo statu petit esse cum diuisione nuti uiduali miro lautem additur de unitate , quae negatiuae convcnit natura ex se,nim verificatur de natura in singularibus, in quibus est positiu diui . , sed de natura in statu solitudinis, tunc non est una,vc plures, scd nigatiue se habens ad utrunqtic ideo ibi non est aptitudo negativa, ut una exiliens sit in pluribus.
Utrum uniuersale fiat per obstractio uem intellectus, vel per Comparat somm .
stat non dari a parte rei sed in solo intellediuini-etalcm dc aptitudinem requisita ad
uniuersale, eommuniter sequitur uniuersale fieri a solo intellectu, in praesenti autem inquirimus perque actum intellectus fiat. Ad cuius intelligentia nota primo quod uniuersale aliud est metaphysicii,& est natura ipsa absq; indiuiduis accepta quomodo pertinet ad consideratione metaphysica, aliud est niue sale logicum, illud quod pertinet ad cosideratione logicae, costitui tur formaliter per secunda intelio ne,qua respicit sua indiuidua mota a quod in uniuersali debent distingui haec tria f. materiale, scii subi diu, quod denominatur taIe, fundamento,seu ratios indandi, tande ipsa forma coli itutiva illius, materiale semper est natura,quae dera minatur, naec aliquando osticalis, aliquando rationis P undamcntum est id,medio quo talis natura redditur capax suscipiendi ormam
denominantem . Qua propter in duobus consistit dissicultas, primum est per quem actum ponitur fundamentu utriusq; uniuersalis logici, metaphysici, secundum cst per quem actum ponitur forma cnominans. Nota quod quantum ad praesens , in intellectu invenitur duplex abstractio. altera intellectus agentis, qui producit speciem repri-
sentantem naturam absque conditionibus indiuiduantibus, ut modo suppono,qua ratione dicitur abstrahe re, natura sic repraesentata dic
tu abstracta a suis indiuidu: s. Hltera est abstractio intellectus p cssit biis, est cognitio illa attingens
natura, io attingcs indiuidua, haec adhuc cst duplex, altera negatisua, quando s)gnoscitur natura, non
cognitis indiuiduis, Waltera pomtiua, quando cognostitur natura,
ut abstracta, ct separata ab illis. ita ut
252쪽
ita ut indiuidua et oscantur otterminus a quo abstrahitur natura. Bursus est alia actio intellectus possibilis , quae dicitur comparati squa intellectus cognoscit naturam in ordine ad sua indiuidua , inqui bus potest esse , de quibus P test praedieari, haec dicitur lammplex comparatio . Alia enim est
Comparatio composita , ut quando intellectus actualiter coniungit, componit, Sc praedicat natui am de indiuiduis . Qui supposito viden dum est per quem Num iliorum Ponarii fundamentum proximum uniuersalis, Sc per quem seu mara sa, nam iuxta ita erutalcm actuum est diuersitas sentcntiarum. 76. Prima sententia affirmat,
quod per abstractionem intelle agcntis non fit natura uniuersalis, nec nactaphisice hanc dela dunt duplici via , vel quia existis mant speciem productam non solum repraesentare naturam,scd etiasingulare , vel quia iudicant, quod licet repra sentetur natura bla,non tamen uniuersalitas , atqu adeo natura ipsa tunc es in statu solit dinis non uniuersalitatis S cu da sententia asserit c talem speciem repraesentari naturam in statu uniuersalitatis , ita ut uniuersalitas tune repraesentetur , licet non cognoscatur . Et de hae duplici sententia videatur Magist. Ioann a Sancti Thoma quaest. 4.artie. I. Totia sententia a firmae
uniuersale metaphysictim fieri, tam fundamentaliter proximh, quam formaliter per abstractionem intellectus possibilis, siu sit abstractio negativa, tu positivari ita communiter homis . . Quarta sententia assirmat,etiam per talem abstractio. nem poni uniuersale logicum. At authores huius sententiae sunt diui- si , nam aliqui iudicant tunc per absteactionem poni solum fundamentum proximum , Qquia posito fundamento proximo est denominatio formalis, etiam si non resultet forma rationis , ideo dicunt uniuersale formaliter fieri per talem abstractionem , etiam si relatio ipsa uniuersalis fiat per aliam actionem comparativam. Quinta siententia docet per talem abstracistionem poni non solum fundamentum proximum ad uniuersale logicum , sed etiam ipsa forma , quae est relatio rationis . cxta sentcntia asserit fundamentum proximum poni per abstractionem, ter comparationem simplicem poni clationem rationis constituentem sor- maliter uniuersale logicum, tandem refertur altera sententia docens poni talem relationem pet Omparationem compostam . Et sane tanta ea diuersias sententiarum , Qtam diucrsimo M rcfer m-tur sententiae a Doctoribus , ut vix perciper possim mentc aliquo
rum meam aut Cm cxplicabo iuxta
dominam magis conformem D. Thomae, Mantiquis Thomistis.
sit prima conclusio. a. tura,vor praesentata pCrspeciem productam ab intolles uagente, est uniuersa metas by lira
253쪽
Hane conclusionem defendit Mag. Ioan a Sacti Thoma contra aliquos
tam si in statu solitudinis . Et probari potest conclusio ex doctrina D. Tno asti renda infra nu. OO. ubi docet naturam fieri uniuersalem per actum intclicdius deputantem illam a conditionibus indiuiduantibus , quod saltem debet i telligi de uniuersali metaphysico
Probatur auic ratione. Nam univcrsale metaphylicum dicitur natura separata ab indiuiduis, cum unitate , distinguiturq; ab uniuer- seli logico in ei quod istud respicit indiuidua, ut terminum ad quem, illud respicit ista , ut crininum a quo sed natural cr illam speciem
repraesentatur, ut inparata ab indiuiduis, S ut una : rgo repraesentatur, ut unlia Ursale nacta physicum. Ma est cria o mi probatur.
Nam iuxta sententiam D. Thomae, Thomistarum , quam modo su ponimus , species illa repraesentat naturam . non singulare Ii quod , S consequentc reptae sciata illam ut scparatam ab indiuiduis r quod
autem rcpraesentetur, ut una, probatur c . Nam natura o modo rc-
praesentatur per illam speciem quo cognoscitur ab intellcctu , cognitio enim fit ab intellectu media specie repraesentante obiectum t sed ab intellectu informato tali specie
cognoscitur natura , ut nas ut con
stat ex sit praci ergo per spe-
cicin rcpraesentatur , ut via , ac
proinde sicut species dicitur niuersale in repraesentando , ita S nat ira dicitur nivei sale non inc sic iacto, sed quia ut talis repraesentatur consequonte non est in
statu solitudinis , sed in statu uni
uersalitatis repraesentatae. 78. Secunda o clusio . Vniuersale metaphysicum fit formali-tc per abstractionem tam negat se uam , quam positivam antellectus
possibilis . Itaque per hoc quod
cognoscatur natura absque suis imdiuiduis dicitur formaliter uniuersale metaphysicum . Haec conclusio, meo videri, a nemine nepabitur . t probatur ratione. Nam illud dicitur niuersale metaphy sicum , quod est absque indiui cluis, ita vica respiciari scii connotet, ut terminum a quo hac enim ration natura quaelibet pertinet ad
metaphysicam , qute considerat naturas Crum non singularia sed per quamcunque cognitionem abstractivam attingitur natura, nota attinguuntur indiuidua et ergo xvi illius ponitur natura capax, ut consideretur a metaphvsico, ac proinde sit uniueris metaphysicum
Res enim mihi ertissima idetur.
Ertia concIusso . crabstractionem intellectius agentis non ponitur uniuersale logicum armaliter, aut fundamentaliter proxime , sed tantum remote . Haec conclusio admittitur communiter a Thomistis, a pluribus aliis . Et probatus ratione, quo ad primam par tem . Nam uniuersale formaliter
est aliquid rationis, est enim relatio Digitigo by orale
254쪽
eio rationis, qua Pespieit inferiora inter illud esse abstra m nautae: ergo non potest fieri per abstrac- ipsam secundam lintentionem elonem intellectus agentis Ante ideo per abstractionem illam poni detis es cereum. Et consequentia tur fundamentum remotum vnnae probatur. Nam omnem rationis salis Iogici . Ex quo formatur ra fit, seu resultat ex aliqua eo nitio tio . Nam natura abstracta osse neci maxim ens rationis logi specie repraesentata recedit a sin- cum, qualis est relatio illa rationis, gularici ciso praebet fundamentum allius enim totumesse est obiici in ad uniuerrulitatem Iogicam eellectui iuxta dicta supra nu. 319. non praebet fundamentum xi- sed intellectus agem non in eo nium, ut dictum es Gergo Debognoscitiuus , nec illius bisactio fundamentum remotum . est cognitio , sed solum producti So. Quarta conclusio. Vniuere subas iam speciei representantistis me logi cum sit futidonentesimi turam sine conditionibus indiui proxime per abstractioi- inres- duantibus t ergo i uniuersale for lectus polubili , siue sit abstrae maliter I ens rationis , non fit ionegatiua , tu positiua . Itaque per illam abstractionem. Itempta natu' gnita ab intellectu sine M pars conclusionis . Nam omnis eo stionibus indiuiduantibiis, est
relatio rationis , quae est secunda fundamentum proximum universa- intentio , fundatur proxim supra litatis logicae . Haec conclusio de esse cognitum, conuenit naturae, fenditur ab omnibus ei e modernis ut cognitae, ut est expressa doctrina Thomistis, eam docent Collegium istas fundantur sed per illam tronius asserat este aliquos docentes stractionem natura non denomina etiam fundamentum proximum fie-
tu cognita , soni Mai str ei. Veractionem comparativam,quos modo dictori et pedi talem ab etiam refert Mag Aranjo, tacito
stractionem non ponitur universale nomine . Hoc autem expressi dein fundamentesiter proximes Tertia fendit GaIlego Contr. Io ait 4 par conclusi ui Mur , seu po serens per comparationem poni fun-tiu, explieri damentum proximum . . Probaturae rei existis iii indiuiduis propter autem nostra con Nam tunc natu nsormitatem, quam habet in om ra habet ululamentum proximum niluis, praebet fundamentum , ut uniuersalitatis, quando est proxime
ipsa sola sine illis concipiatur ' capax suscipiendi illam , ita ut in- illa consermitas dicitur Di ameli ter illam, Muniuersalitatem nihiltiun remotissimum ad uniuersale mediet per modum formae dispo-
Iogicum quando vero repraesenta nenti aciuniuersalitatem;hoc enini tur abstracta ab inditii duis, aliquan dicitur fimdamentum proximum et tutum recedit a singulari, tunc sed quando natura est cognita sine
incipit denominari uniuersilis, sed indiuiduis est Iroxim capax sunmia secunda intenti logica petit iplandi unium salitatem modo di.
illud,sti tum , quia mediae do ego te habet tamentum
255쪽
proximum . a. et certa. Et prinhal. min. quia si aliquid mediaret maxim Lactio illa comparans natu
ram ad indiuidua, sed illa actis
etiam si gratis admittatur, deseruit ad ponendam relationcm rationis , se habet veluti estecti, seu cati satio talis relationis Gergo non se habet per modum fundamenti proximi , nam hoc praesupponitur , ad illam quasi effectionem, vel causalitatem rclationisci constat hoc ina lationibus realibus , quae resultant posito fundamento proximo, uermino, resultantia enim illa cst quasi effectio, vel causalitas relationis, praesupponit fundam latum proximum ciso codem pacito cognitio illa comparativi, quae a contrarijs
astrii itur, ut effi cti I, vel causalitas rc lationis rationis, praesupponitio tum fundamentum proximum: prae
ter quam quod, ut italitia videbimus talis comparatio non deseruit , ut resultc rc latio rationis , consequentc multo minus erit nccessaria adponendum fundamentu proximii. 81. Confirmatur, explicatur hoc . Nam fundaniciatum proxi mum iniucrsalitatis est natura , tunc, apta ad essendum in pluit-bus, ut iccbamus supra num. O. ideo distinitio illa uniuersilis DCmpe, num aptum esse in multis
Sc. cxplicat fundamcntum proximum univcrscilitati, scd natura cognita per absti actioncm illam stuna, ct apta ad c flandum in multis rergo habet fundamentum proximu. Probatur mi quia natura, ut sic cognita, accipitur, ut una,& est obie-cium unius cognitionis,ct tunc nonrclucet aliqua actualis diuisio , calias tunc non est deiciminata ad aliquod individuum, ex modo a Dscndicii indifferens, ut sit in pluribus, de illis non repugrians ergo habet unitatem, aptitudinem illam negatiuam, quae est fundamen otiam proxii numiniuersalitatis iuxta dicta num. O.
8a. ii inta concluso. Uniue sale formaliter fit per abstractione intcllectus polsibilis, ita ut ante aliquam compalationem , sit ipsa sema, seu relatio ipsa rationis. Hanc conclusionem, quantum ad primami artem defendit M. Petronius lib.
Ogicae q. I.art. 6. asserens uniuersa
te formaliter fieri bri notitiam abstractivam. Vocat autem uniuersa- Ie fornialiter, quod nos in conclusione praecedenti diximus esse sen damentum proximum . Et addit quod antequam csultet relatio rationis,quq se habet,ut complemen tum uniuersalis logici , per solani positioncm fundamenti proximi de
nominatur natura formaliter uniuersalis . Quae doctrina falsa est,
quatenus asserit relationem rationis esse complementum uniuersalisci
gici, est enim forma ipsa constituisti ira, si qui clem ratione illius formaliter pertinet ad logicam , cuius obiectum et secunda intcntio rati nisi uxta supra dicta nu. 247. in sit
pc falsum est id quod dixit,nempδcx sila positionet in lamenti prox mi naturam denominari univcrsale formaliter. Nam implicat contradictionem inueniri sormalem deno minationem ante aduentum forna ,
siquidem denominatio formalis siti ponit stectum formalem , itecst ipsa forma communicata subiecto, si ii hoc de vera citis intelli gentia dixi in unam trach. nu. 93.e idcirco iste inodus dicendi rclii
quitur. Fandem conclusionem de
256쪽
ε rinus possibilis Q in illam fieri
nateriale M maliter docet iuxtam tem Aristot. . D. Thomae. -- uis erus fundamentit non videaturis mauu verum, exse-- enim res uini non me iis mitistitii per e trinsecam id mi mirion , qua natura dieitur c vita, ita ut nilii resultet in cibi di cognito . Quae doctrina a n
his fili init imi Dixi vi uit', verum non osse
te qino vim esse diminuturivir ductum in obtines, quod absque
dubio , si daretur , esset aliquid reale hoe nega Magis . Soto, in quantum Maoo dicit vinum,
is se illam intitate in metaphori- c. , impia consistere similiamentis ratiotiis docebamus ἡ 83. Istitur nostra conclusio as
it intia eo abstractionem 4 Mnestiis toruinis , qua cognostis
et a natura sine in itioniDiis in-diinduantibus , fit relatio rationis,MRormierfate formaliter consti
xustur . e probatur ex ductrina a nobis tradita supra mym. 33 pNam ut refultet en ration sum ei actus directiit Mab lutus intellectus attingetis obiectum , nam runc sime omnia requisita , ne hsimhimentum termino, , activintellectus, cisectu cuivi ens a tionis haheat esse obiectit να-go ex vi illius actus resuItat . Explicatur hoc. Nam posito fit m ento proximo ,- termino in se lationibus realibus , statim resultat relatio realisci ergo ut resuItetr titio rationis , Pr te positionem
verificetur illam habere ine obi ctive tantii in intellectu . Tunc vlara sed tune adest cognitio illa abstracti in quae direct teriait ad obiectum , de indu es ad em rartionis r ego ex vicillitas Unitionis abstractivi restillat vitio
M. Si autem dicas non sum cete ouemlibet actum intellectus,
si revilio relatio rationis , a uiri actum comparativum , vesic cognoscatur non solii in ipsa --tur , sed etiam ipsa relatio rati nis. In conrea est rema, viro sulere relatio rationis, non in n. cessarium quod actus intellectus direct tendat ad illam, ita ut hic, ouasi in acturi nato coginiscatur.
qua sim re altantiam ad relaticinriem . Qin hoc consistit totum fundamentum nostrae sententiae . Et
mictem tu eamus modum istum resultandi possibilem esse , de
facto sic cimtingero , a proinde antequam intellectus tendat ad cognoscendam illam relationem ramtionis , quam non potest cognoscere nisi peractum comparativum. iam relatici rationis est in natura ipsa cognita denominans illam fomnoliter uniuersale logicum, videam doctrina a nobis tradita ei
actum , quo fit ens rationis supra num 3I'. nam valde villis et ad intelligin)e iam huius sententiae mam defendimus 8s Sexta eo lusio. Me Moscendam directh, per se relationem rationis constitutiva uniuersalis , ad pKim formaliter cognoscendum reor tritit actio cu- earativa ma conclusio defendia vix Disilia πιν Corale
257쪽
tra ab omnibus authoribus, qui defendunt formale constitutivum uniuersalis esse relationem . ita eam defendunt omnes Thomistae, fer omnes ali . Et probatur ratione . Nam illa dicitii actio comparatiua , qua cognoscitur v-
num in ordine ad aliud ; sed non potest cognosci directὰ, per se
relatio rationis , nisi cognoscatur unum in ordine ad aliud . elatio enim est ordo unius ad aliud , coiisclienter non cognoscitur rerlatio , nisi cognoscatur ordo unius ad aliud ad directe, se per se cognoscendam relationem, inquiritur actio comparativa intest eius , siue sit actio directa intellectus, ut dicunt aliqui, siue sitis flexa , ut alii atfirmant. At qu6d debeat si comparativa certum est. satre ostensum ex hac rati ne qua timtur authores, qui dicunt univcrsale formaliter fieri per comparationem . Isti enim non distinguunt inter fieri entis rati ni per resultantiam . inter c mole directe despc se ipsius e tis rationis, ut nos distinguimus, in hoc constitit punctus dissicul
Explicatur e 'adducitur D. Thomas in fauorem non rasententia.
cuntur ex . hoina a Doctoribus, S unusn quisque cxistiiria pro se habere Doctorem Angelirum , sed ut eiu
mens clarius appareat, est adueris tendum quod , cum uniuersale opinponatur singulari, eo ipso quod natura aliquomodo recedat a singularitate, dicitur uniuersale, S cum primo incipiat abstrahi a singularitate per intellectum agentci , ideo dicitur tunc uniuersales, quanto magis recedit a singularitate tanto maiori titulo natura obtinet statum uniuersalitatis, ex quo oritur quod natura aliquando dicitur uniuersale, exi praecise quod
obi ciatur intellectu agent , aliquando quia obijcitur abstractioni intellectus possibilis is tandem
respectu cuiuscunque actus intellectus , quocunqu modo alti gat naturam,dicitur habere statuminis uersalitatis in rationem Thomas videtur diuersiis in locis diuems docuisse , quae ex dictis facit
8 . e restat inuestigare de uniuersali logico , quid senserit
D. Thomas, nam etiam de hoc viis detur diuersa docuisse , siquidem niuitis in locis videtur docere requiri conlparationem, in aliis vero lassicere abstractionem . Nihilo minus existimo eius mentem esse quod , ut sequatur secunda intemtio rationis , sufficit abstractio intellectus possibilis , licet , v c gnoscatur illa intentio, attribuam tu ipsi natura: rcquiratur Comp ratio . Qiiod autem sussiciat abstractio, ut sequatur secunda intemtio, sic probo. Nam I p. quaest. s. artic. 1 ad 2 sic ait s quod humanitas apprehendatur in indiuidua- Iibus conditionibus , quod est irsam abstrahi, ad quod sequitur ii
tenti uniuersalitatis, accidit hu
258쪽
tur ab intellectu, in otio est similiis tudo natura spcciei, vi non indiuidualium principioru . Haec D. Tho. an quibus expressesciocet quod ad illam abiti actionem, qua apprehen ditur humanitas sine conditionibus indiuiditantibus , siquitur intentio uniuersalis: ergo sequitur uniuersa Iclogicum formaliter, siquidem hoc
coniti tuitia formaliter per in ictio nc, es no vniuersale metaphvsicum.
lib. 3. metaph. q. . artic. num. 17 quod D. lionias loquitur de uni Mersali scindamentaliter. At hoc tu ἔ nat cum expressis verbis, in quibus, mentio de intentione uniuersa ditatis , qua constituitur uniuersalelogicum formaliter . Addit autem quod talis intelio dieituram. ThO-ana sequi ad abstractionem, sicut redatio scquitur ad suum fundam n- eum, eo quod natura sic abstracta est fundamentum illius intentionis, caeterum ut resulcet requiritur actio Comparativa. Et hanc explicatione affert Collegium discalciat. Quam tiam sub alijs terminis tradidit Gallego dicens intentionem mirier salis 1 cqui mediat ad illam abstra- ctionem, non vero immediate, ita explicanti Thomam η89. Haec autem explicatio non habet fundamentum aliquod in ipso contextu literae iam, Vt irotata tu Soto cibi non inc minit D. Tho. ratis comparationis , sed i soluthalocet quod ad ipsium abstrat, sequi-rhir intcntio. Et co praecis quod tunc sit fundamentiam proximum , t falcntur contrarii, alias ipsa abstractio , quae est cognitio sunt omnia requisita , ut resultet relatio . Ad quam cognoscendam requiritur comparati , - ut talis relatio attribuatur naturae cognitae,
quod totum sit per actum reflchum Et expressestraditur a D. Th. opust . 8. V. I. ubi loquens de homine absti acto per intellectum sic ait f Vnde in homme sic intellecto, in
duo considerare , s. ipsam naturam humanam, seu ha a cam, ipsa uniuersalitatem seu abstractionem dictis conditionibus matcriae Quantum ad I homo dicit rem, quantum vero ad a. dicit intenti
nem J In quibus apertὰ docet per
abstractionem poni niuersalitate , quam vocat intentionem . Et coinsequenter loquitur de uniuersali l gico formaliter.
--. Deinde prosequitur idem D. Thomas sic dicens s sed quwa intellectus resectitur supra se iusit , supra ea, quae in eo sunt, siue su-hiectiud, siu obiective considerat aterum hominem sic a se intellectum siue conditionibus materiae, videt ouod talis natura cum tali
uniuersalitate, seu abstractione intelleba potest attribui huic, illi
individuo, ouod realiter est inhoe, in illo diuiduo, ideo format secundam intentionem de tali natura, mane vocat uniuersale IHanc autem doctrinam sic applicae D. Tho. notentur verba Plecuduergo praedicta ; res, ut est intellecta, dicitur uniuersalis secundum aute, quod intellectus talem uniuersalitate cosiderat,secundu hoc attribule
sibi aliquid, s. esse in pluribus, ves sic de pluribus;& sic dicitur secura
intentio JAEcce quomodo res, ut in tellecta,est uniuersalis, quod hanc uniuersalitatem considerat intellectus per actum reflexum, compa ratiuum tune attribuit aliquid naturae ac proinde mens clara D.
Tho est per abstractionem poni ipsa formalem uniuersalitatem, hanc
259쪽
εἴ sisses attribui naturae per
trinam Deillime intelligentii plu- ras alia testimonia quae adducuntura contrariis , ut iam constabit. 49 s. In primigm stini adduci in contra plura testimonia D. Thom. docentis per abstractionem intestin
vitis agentis naturam constitiivini; versala. Ita videtur sentire .p. q. 3s arta I ad . . ubi loquens de abstractione intellectus agentis, ait.
TEt hoc est abstrahere vitiuersale aparticulari sim speciem intelligi
Ditem a phantasmatibus . Item in opusci s. K docet. Eadem natura, tuae singularis erat, essicitur postea niue salis per actionem intellectis depurantis ipsam Leonditionibus, quae sunt hic in nunc . Qiam do trinam seph repetit. His autem &alias testimonis fit satis ex dictis vim. 396 cum igitur natura se a fracta, repraetentata in specie in telligibili,non afferat singularitalc, dicitur uniuersalis sicut de species ipsa repraesentans dicitur uniuersalis in re esen amis, toti aut Elioeest fundamentu remotu ad uniuere sale logiorin sermaliter acceptum. 92. Deinde obstant nostr res
aiationi plura alia testimonia adistin ta a Thonustis, in quanis D. Tiane inesse asserit relationes rationis fieri periactum eo paratimum tuo
asto Colleg. discat. disp. 3. q. s. n. S Primum ex I din. a.' et art. 3. Vbi
plurihus speciebus, attribsit ei inintcntionem generis. J Testimoniuma habetur de Parenti. are. z.J Huiusmocli sunt relationes insonis, quae attribuuntur ab intellecturobus intellectis proue sunt intellectis
Has enim relationes rationis ratio adinvenit , considerando ordinent eius modest in intellectu, ad res, quae sunt extra. J Tertium adducitidem Collegium , in quo doc Ct . Thom. v. iuersale fieri per actum reflexum comvaratiuum, quod re stimonium adauctum, nexplicatii, in in fisorem noRra sententiae s pratu. 99. In super Mag. Ioann.4 Sancto Thoma affert alia telli monia, primum CX I. p. 28. artic. I.
inquit. Quod aliquando rospestus 'nificatus per ea, praedicuntur ad aliolii , est tantum in ipsa apprehen rione rationis conferentis unum alteri . Item lib. I, Periherm lectrio Manens de clatione uniuersalitatis inquit. Qii odinteIlectus attribuit has relationes naturae intellectar, secundum' d
comparat eam ad res extra anima I
tiion aridiis est, ait idem --tor , quoes actum istum compara
tiuum , quo inuenitur relatio niuersalitatis non ponit D. Thomasio actu comparatiuo , quo tubbuitur aliquid alicui. v subiccto, sed quo ordinatur ast aliquido ut
ad terminum , ut constat ex locis allatis praecipv c quaest.28 artic. x ad i. ubi inmitti quod
Propria nitio eius , quod ad aliquid diei vh. non acchii tu per
comparationem ad illiu , cui inest relatio , sed per respectum ad alte rex quibus testimoniis con
actum comparativum, ut fiat via uersale logicum formaIrt r.
69D Ad haec testimonia , i- milia satisfeci supra a num 3 2 - λε ψω eoiito,ilii Thomae, cu 'ius mens lare colligitur distinguendo duplicem modum nudi mendi tu relationes rationis. Primus Diuitiae by Corale
260쪽
nura est Buta considerando in Protatur antecedens maminia actu spinto,ides , direm, α per specie seiuni repraesi--- --
se illas cognoscerulo ,- sinui at di eam essentialia naturae. μαι-- tribuendo illas naturis inteuectis, via secundit sua praedicat ecquod fit per actum reflexum , ad quem modum inueniendi aetati ne remiis actum comparaturum docet D. Thomas, S nos non negamus . lius modus inueti tendicii per quandam , itas hesultantiam ad obiccta cognita , o sic possunt inueniri per actum absola tui . tunc licet sequantur, non tamen attribuuntur reuus intelle, nec in actu signato considerantur . Et nota ex apsis vobis D. Thomae, quod per minitam aestina, quo comparatur natura ad alius, ut ad terminum , docet D. Tho
mas attribui ipsam relationem naturae, non ita quod formalis latio
relationis sumatur ex subiccto,cui inribuitur , sed quod per talem
comparationem , qua ipsa relatio conti icratur ad ciminum , attribuitur ipsi naturae haec sumes
A guitur primo contra'r' con. Nam ex vi ab stractionis intcllectus gentis producitur species cprae
arans naturam secundum se, sic, quoad latum uniuersalitatis rurgo ex vi illius abstractit,nis non staditii natura uniuersale , nec
Mutat 3 sicum , ic Logicum sentialia , dicitur habere statum secundum se , seu solitudinis er-2 ex vi illius abstractionis non
abet statum uniuersalitatis , sed tantum solitudinis . Confirmat hoc . Nam natura sicci praesenta/ta non habet aptitudinein ad essetis dum iu ultis, nec habet tem Argo vi sic non babet statum aliquem niuersalitatis . Probaturantccedens quoad primam partem.
Nam ubi non est possit ilis actus , non est possibilis aptitudo ad illum,
sed per intellectum agentem non potest natura esse in phiribus ergo in intellcctu agente non habet aptitiidinem ad edendum in pluribus Q ut secundam partem probatur
antecedens. Nam unitas uniuerse litatis accipitur ex ordine ad plura lingularii, iit quibus nator una in uenitur, sed intellectus agens non
facit nitatem sed solum habet negatio producendo speciem se
praesentativam naturae, non sin-
ularium z cm ex vi illius ab-ractionis natura non habet unitatem sed potius statum onmimodae lassisterentiae,qui est statui solis sedinis Ad hoc argumentum resiloadeo mando anteecdens . Ad cuius probatiociem nego maiorem . Etenim in illas cie repraesentatur natura cum illa nitate, maptitudine ad essendum in pluribus t e sic species dieitur uniuersale saltem metaphysicum. Ad confirmationem res,ondeo ninando ne
cederas, quoad utramque partem. Et ad mibationem prinetae dico .