장음표시 사용
311쪽
erem , siqui leni est praedicatse tum quiddilatilium respiciensit
ra, alias conceptus ille , ut pote praecisiis , non includitur in o
dis, seu disierentibi emo in Mia parte est,niuocus, nihil deficit illive sit genus. Videatur Mas Ioan. Sanlio Thoma , qua refert alis quas solutiones, cillas impugnat,
nam de his,&is' dicam soluendo Sumenis
rra Irtia conclata . Ens completum non est,ni vocum , sed analogum respectu suo vin inferiorum. Haec conchisio non est ita communiter recepta, sicut praecedens. Ad euiu probationis intelligentiam prici explicandum est, ouid sit ens comple- rvin prout diuinguitur ab incompleto . In quo est mana duae si eas adhue inter Thomilias. Primi modus est quem sequitur Magis . Arau)o ab A metaph. qu si. Hart. s. Deitas, an quo mise*--' tu Deitas, etiam Deus debet cindi, de illo praedicari . Item substantia, de esse per se sunt omnino idem, cin quocunque imbibitur substantia, etiaα
debet imbibi . contra differunt in solo modo significar- Ex qua doctrina infert, quod cum disterentia inter incompletum,
completum sit in es sellam modum ni ines , hae di rentia non
obstac, quominus entitas compi ea in ipsis modis imbibatur. Et asdie Q. Arauab od si ens com plerum referaturis odos, i ferentias inerunt,in Delaoni, inferiorum, entitas comisera mi , imbibitui in illis, sed quoniam ii bibitue in illis alia ratio transcenis dens, eum qua illa ratio con Oeta identificatur,t, e sinest,rue,tra. sis analogis, neutra nivoca. - . secundus modus dicendi adducitur a uagist Ioan a Sam Thoma qua l. η logic. arti R. Docet enim quod murum est, nee dicitur , completum , nisi per in
feriores modo contrahentes irsum . Substantia autem , ut re datur completa , non indiget alis
qua linerentia inferiori, is solari, coim ai essendi per se,quoditur per se subsistens , ων
dammodo totum in suo genere , Wper hoc distinguitur a substan num AE . -s doeens quod ini et incompleta in ens non habet
a lissimis nodus incoi letus, modum commis, ἡ ratio completa solum differunt se m letis, nam n est talis mod-cundum modum significandi, saeue eommunis entis . erit transcendens Deus , dc Deitas differunt in solo sicut ens, Min omnibus imbibitus, modo significandi,*iatenus Deitas si autem est inferior, tunc erit n. -
importatur hoc nomine'Arma e duis contrahens, de minas amplis , ut quo, ut avem importatur,o- quam ens ut sies. ri uent ii mine concreto , ut habem deita ens cogi et modis . Et eo
312쪽
rietum, quani dies eis, pr edi uinien-
rara Ita ut ni illa res intelligatur complet , Se ponibilis in praedicam Ent , iri: alicitiem pocialem modum habeat . Ex quo fert a Gloriam entis completi, nam Iicet istud non includatur in m dis , vel differentilae, ac proindς
propter transcendentiam non sit analo tu , tamen quia ipsum insem ntinet modos , quibus reddi incompletum, a quibus nec prae seindi , nee auferri potest, ideo est analogum dicens conuenientiam , diuersitatem reuenientem imodis. 6os. Pater Fons a lib. s. merimest . . Ast. 1. docet enscompletum aliud esse completum fimpliciter g esse illud, quod non potest esse pars entis per se, ta Risunt soIa indiuidua , ut hielio
plerum secundum quid. esse ibi ad , quod praedicatur in praedicationes, quid est, de ente completo impliciter huiusmodi lunt Mia is species , non autem macrentiae , quae praedicantur in atrid . Et ab isto modo dicendi P. Suare patum differt, licet impugnet Gnsecam . Nam disi , a mei. fcct a docet gen M, species non esse entia o plata simpliciter , sed appellari posse entia complet , quia con fuse dicunt totum per modum existentis modo disterentiarum potest diei ens o plerum , a concipitur per modus semima enientis . Et addit quod hestinouando generari e species ap- peuentur entia complata secun--4m quid , non ideo lic appellan
inuin, sicut dicit individuum,quos exprech dicit totum substantiae
vel accidentis complcmentum digenera vero, species, quia in comfuso dicunt totum complamentum,
ideo appellari sesent entia eo linta secunduis quid . 6o6. Et quidem omndi isti modi
dicendi, quantum ad aliquid veritatem continent . Ad cum i
relligentiam notandum est aliud aesse en completum physice , aliud ens compactum metaphysse
coe 3 ex ratione constituente enscompletum physice ascendere dobemus ad cognoscendum ouid estens completum metaphysice , quapropter em completum physice
totum quoddam compositum ex materia forma insuper,
bet dicere aliquid per modum co-plementi illius, aloe complementum est multiplex , aliud in hiis specifica . hoc est forma de rursus in linea existendi hoe est existentia , insuper in linea substantiae, Choc est sit,stantia , tandem indiuiduatio , quae conse et, desultimo determinat totum , quod in aliis lineis praesupponatur, o pertinet ad est phrsicum . Ex
his cum proportione totum metaphvsicum, quod ab hitellectis eo si alii ,- dicitur ens eompi 'tum metaphysic in primis debet
intelligi per modum cuiusdam e tius, ac proinde ut, quod, AEuantam ad hoc optime discissile an Ara io, ad excisserulam differentiam, quae eoncipitur, ut forma,mve quo is ipsam formam specimcam totalem conceptam C modi formae, , ut quo, v. g. humaniras . Insiper in hoc oro, sescenteuompleto se cons dedato debee Diuitiae by Corale
313쪽
esse aliqtii per modum complementi, seu determinantis, sicut in toto physico primum determinans est forma substantiab , ita in toto metaphysico primum, quasi
'determinans , st modus, quo ens constituitur in aliquo encr rerum. Et quantum ad hoc benes licit Magist. loatan a Sancto Thoma quod ens completum non intelligitur ut tales, sine modis constitutivis
praedicamentorum , quia ante illos non datur alius communis omnibus , sicut in esse physico non datur aliqua forma communis toti materiae , sed haec completur crvnamquanaque formam physicam ita in toto metaphysico non est aliquod complementum commune i
ta enii , sed dantur plures modi mii se habent per modum complementi, ta ut unusquis' in sua linea comPleat . Deinde licut in linea physica individuum non cxpectat aliud, quo determinetur, ideoque dicitur ens completum simpliciter, idest omnibus modis , ita in inea metaphvsica individuum dicitur ens completum simpliciter, idest, omnibus modis sicut in linea spe-
.cifica totum comnlctu per formam
physicam, a qua desumitur species, ita in linc metaphysica completurens in tali linea, vel per modiim, vel differentiam, tunc potest dici completum scrinadum quid, idest,
non omnihus modis,cst tamen com
pictum absolute in sua linc , hoc modo intelligo, explico doctrinam aliorum,qui dicunt genera, species esse entia completa secundum quid , debce tutelligi, vessaltim ex eorum doctrina sequitur, quod non sin cntia completa omnibus modis bene autem lint entia compluta in sua linea.
aliis modis probandi nostram conclusionem , sic probatur . Nam ens completum non dicit aliquid coni , mune omnibus cntibus completis quod ab omnibus participetur simpliciter eigo ens completum non dicit aliquid univocum, scd analogum. Pr ans. Nam cias in ratione cntis completi non constituitur per aliquem modum realem quasi adaequantem cias in communi, sed in ratione talis constituitur per varios modos, seu diffcrentias ergo ens completum non dicit aliquid commune omnibus cntibus completis,
qu ut ab omnibus participatu simpliciter. Explicatur hoc. Nam subitantia in in linea completur per modum essendi per se,& modus iste
adaequat totam rationem communem iubstantiae, inuciatur in omni substantia completa in ideo sub. stantia completa est pr. edicatum vis niuocum omni stibitantia, at ens in Communi non dicit aliquem modum specialem , quo ens in communi compleatur , sed completur nerspeciales modo constituentes Lecialia praedicamenta, ut manifestatens completum physich, Se dicebamus modo: ergo ens Completum
non dicit aliquid commune simplis
citer omnibus entibus cCmpletis Significatinim ens completum omnia praedicamenta, cum, d creaturas , ut propnrtionem dicunt in
hoc, quod numquodque completur per suum spccialem modum, vel differentiam, ac proinde ratio significata non ni- uoca, sed analoga
314쪽
creatura respicit, ut εο8 4 arta conclusio ans in s commiini, ut abstrahita completo incom feto,est analogum attributionis, proportionalitatis . Hae e concluso est communis inter homistas,is quantum ad primam partem constat ex doctrina ta Thomae. Nam expli- eam analogiam entis respecti su sancio accidentis,Dei, re tuarum, cet accidens noniinariens a stabstantia,& creaturamen a Deo l.per ordine ad substantia I. ad Deum M adducit exemplum demorospectu animalis , urinae, emedicinae, sed line est analogia a tributionis erro iuxta mentem D. Thomae ens est analogum attribu tionis. Et probatur ratione. Nam tune inanalogia attributionis qua
do ratio 'nineat primario, - -
trinsec est in uno, aliud denomae natur tale in ordine ad illud, in quo intrinsece est talia ratio sed ratioentis potest considerari, ut prima rio, Mintrinsectan Deo v.g. χὐ insech in creatura δε similiter, veintrinseca substantiae, extrinsech denominans accidens t ergo talis ratio, prout sic est Mialoga attributionis. Maior continet ipsam quis talem analopiae Meributionis. Et
cipium, finem sui ipsam diuinam tiratem, tunc ab ista, ut , teremino suae dependentiae potest extrinsere denominiui em,licut deno
minatur medicina e studia sina per hoc quod respicit, ut termis
num , sanitatem animalit, cidem de accidenti,quod dicitur entis ens,
idest, per ordinem ad subrantiam . de ita extrinsech Oxi, fiuitate substantiae r ergo ratio entis sie potest
considerari, ut sit primario, Mi trinsece in uno , in alio extrinse-c . Etam est sematissima ratio analcgiae attritruo s. 6oy secunda pars conclusonis s. quod sit analogia proportionalitatis. Pr. Nam ratio entis potest considerari, ut intrinseca omni enti, nemphDeo creaturis, substantiae, de acci'
denti. ita ut vitumquodin denominetur intrinse. εἰ ironia entitate intrinsec inhaerentae ibi i sed in hoc consistit analogia proportion litatis rem ens potest sic denomi- I. p. q. 6. are 4 ubi sic ait. ta primo igitur per suam essentiam ente , bono, numquodquE potest dici bonum . ens, In quantum participat ipsum per modum cuiusdam assimi sitionis , dicti renin deficienter . . Si ergo unum dFEdivitur honum bonitate diuina ,sicut Primo principio exemplari, effecti-- finali totius bonitatis . . a In
muni tionem illani extrinsecam, qua creatura dicitur ens, tonum ab ipsa diuina entitate, bonitate, ita tim subdit intrinsecam den mi sinem sic direns s Nihilomi mutamen unumquodq; dicituri ---- -- bonitatis
315쪽
sibi inhaerente , qtiae est formaliter sua bonitas denominans ipsum Et sic est bonitas una omnium , etiam multae bonitates. J Quasi dicat D. Thomas . Licet latitas &bonitas diuina extrinsece denominent omnia entia , bona in in hac consideratione sit una entitas, sicut 4na bonitas omnium , nihilominus in alia consideratione po- unumquodque denominari cns, bonum a propria bonitate , Entitate intrinseca unicuiquE , tunc erunt multa entitates , sicut, bonitates . Prob. a. illa minor ratione . Nam n intrinsece inuenitur in Deo in creaturis, in substantia , accidenti est . n.
praedicatum transcendens, ac pro
inde intim clauditur in qualibet x , modo is differentiari eloconsideratur, ut predicatum intrin
secum , sed haec est conditio analogiae proportionalitatis , ut constat ex dicitis r ergo talis analogia inuenitur in ente sub hac conside ratione . Explicatur hoc . Nam ruando ens consideratur , ut prae icatum intrinsecum omni sibi inferiori, non consideratur, ut uni-uocum, sed ut analogum, siquidem in illo uenituro dependentia , transccndentia quarum utraqui est causa analogiae , sed non cit an logum attributionis, cum ad hoc requiratur, quod ratio analoga sit tantum extrinsece
in via r ergo tunc consideratur.
Proponuntur argumenta contra analogiam entis incommuni.
6io in Raecipuum argumentum N . coli, discipulorii eius
desumitur ex eo , quod detur conceptus entis taliter praecisus a modis, differentiis, ut actu non includat nec explicite, nec implicite aliquem modum, vel differentiam, ex quo inferunt ibi nullam adesse diuersitalcm , sed omnimodam conuenientiam, siquidem diuersitas prouenit a modis , scudifferentiis, quae ibi actu non sunt, ac proinde conceptum illum esse
univocum. Et hoe argumento con
uincuntur aliqui Thomistae ad negandum conceptum oraecisum entis, nam existimant ex illo sequi talen conceptum esie univocum. scd quia de hoc dicemus conferentia sequeti, in qua deflandemus conceptum praecisum, ideo , pro minc abstineo ab isto fundamento soluendo. 6 II. Arguitur i. cotra. i. ratione siccidae conci ex doctrina P. Sua red. disp. a mei. sect. 3. num 9. Nam predicia ratio D. Tho de aliae similes, vel nimium probant, vel efficaces non sunt, ouod autem nimium probent, sic oitcndit . Nam non solum probant ens non esse niuocum sed etiam non habere unum con ceptum obiectivum communem Deo. creaturis, hoc auic non admittunt Plures Thomistae , qui tali ratione utuntur , nec ipse D.
316쪽
iatio. γ' dequela . Nam si ratio entis prout in Deo, aliud esset Maliter includit, quam , ut in -- ergo non potest illa ra----χHua , ut uno eo MI repraesentetur vnxii concentum obiectivum constituat: Patetnae consequentia Nam non potest intelligi quod in concR tu ut sila, si varietas essentialis radix inquiης modum. Nam est actualis diuersias exereita in ratione entis in hano cohsiderat intellectus ab hue tali diuersitate actuali, ut dicetur conferentia i quenti, cum diu tri e tamen visetuali, quae in o consisti , i odratio ipsa petit exi descendere
ad si inferiora cum tali diue sitate . Quapropter ratio D. Thomae, ex eo probat rationem coinmunem esse aiialogam quia, sis serioribus exercetur cimi etsi diuersitate actuali , quae radicaliter praehabetur a ipsa ratione Ommuni est sussiciens ad causa
tas radicaus consideratur in ente in communi haec non impedit
unitatem conceptus , non tamen
consideratur diuersitas actualis nam haec impedie talam est temram,in adrimare totam rationem entis , quae
est in Deo, meum includere int ratione essentiali totam pers
quari l. sermo est de Deo, ix creatura , ut entia sunt, vel ut talia eneiam in posterius di ci non in
munitate . si auteni sermo est de illis in ratione entis , si falsum est aliquid includi essentialiter in ratione inius . non alterius.
Mi aliquid 'is satur', lanx ium t moe id , ex quod uitur. e siderantur praeelse, ut entia sui, Sequela patet. Nam nullus ci Fectus sed ut talia sinit, Vel certe si,ve causa aequivocae adaeQua virtutementia sinit, habene illam distinvio causae, alias esset ciuidem rationis mire, M Otrem, i Utain Decificae cum causa quod est On unum ii heriit vivi clariti in 'tra rati Em cauta aequivocae Ee mimi linobatur. Nam corpus dicitur,niuoch de corpore colesti sublunari, illud est causa aequivoca istius is Iu dicitur univoc de luce solis,&luce ignis, vesaeris r
test habere univocam conuen Im tiam cum sua causa aequivoca Con
firmatur hoc. Nam licet sensitiuum sit 3. rvitur secimo
eandem rationem . Nam sequo tu quod nullus effectus cause aequi . um haberet volvo inconuenien
Ad hoc arsumentum res ira in m Thomae esse
ereaturarum cae ex illa', nullatenus ecpii non posse dari coneein eum unum 'biectivum . Et ad UN
H. in ii miserat eum malin i perfec-
ratia cum illa maxima peri r, in creaturis cum imma
tione, quam in leone, vel equo, tamen niuoch dicit de illis De go etiam si ens meis perfecte sit in Deos
317쪽
De . quam in creaturis, non ex hoc tollitur univocatio. 6I . Ad hoc argumentum respondeo, quod sensus propositionis D. Thomae est , quod quando aliquis affectus non adaequat virtutem causae in aliquo praedicato, sed potius hoc praedicatum est in causa perfecte in effectu deficienter,
tunc tale prae dicatum est analogum,
similiter nomen significans illud
praedicatum erit analogum, non tamen sensus est quod omnia alia praedicata sint analoga , in quibus non est similis deficientia . Et ita omnis effectus cause aequivoca in ea ratione formali qua est effectus causa aequivocae , non conuenit uni uoch cum sua causa aequivoca licet niuoce conuen at in aliis, in quibus per se non dependet a causa aequivoca . Et sic contingit in exemplo posito . Nam corpus sublunare in ratione corporis non per
se pendeta flesti, sed in aliis rationibus, cidem dicendum est de alijs praedicatis, in quibus lux ignis,
vel aeris non dependet a luce solis. Videatur Mag. Aratii lib. q. me
taph. quaest. χ artic. 1. dub. I. num. Io. . Ad confirmationem respondeo illam maiorem perfectionem sensitivi in homine prouenire exirsa differentia hominis, non ex ratione communi, rideo non causa analogiam. 61 Arguitur contra secundam rationem iusdem conclusionis. Nam latius patc praedicatum vniuocum tiam in quit , quam genus t ergo ex eo quod ens se univocum, non laquitur quod sit genus pr. antecedes I.quia cnus dicit
Conceptu unum extra Conceptu differentiarii , ita ut componat meta
physice cu differenti;s: at hoc non est de ratione via iunci praedicati tiam inquid, siquidem talecit prς-
dicatum codientis, cum in quid prae dicctur: cmolati a patc praedicatum,niuocumquam genus . r. 2.ans. Nam multi probabiliter exis fismata accidens completum esse mi-Uocum, non esse genus ad nouem genera accidentium,& motum dici
univoce de actione, passione, qui ad istas non est genus , Cipsumens dici nivoce respectu aliquorum, licet non omnium Item Persona. l. relatio increata prout cois est
tribus personi , vel relationibus diuinis, dicitur univoce de illi, dicitur quidditatiue de illis, si formaliter de quid litate personae, vel
relationis ut sic loquamur, tameia non est genus:cum non possit habere differentias contrahentes et ergo latius pater praedicatum univocum in quid,quam genus. Quare contervidetur diccndum tale praedicatum non esse uniuersale, prout Porphyrius egit de uniuei salibus , quae in praedicamentis collocantur, an vero alio modo latiori possit dici uniuersale, quaestio est de modo loquendi, quae ad rem praesentem parum, aut nihil refert. 616 Ad hoc argumentum,quod proponit P. Suarez disp. 34. metaph. sechri. n. Io. quo conuincitur ad assercndum praedictam rationem D. Thom.esse inefficacem, respondeo negando aris rad cius. I.probationem dico quod sicut transcendentia illa impedit rationem generis, ita impedit nivocationem, ut constat πdictis consa ac proinde vis rois iraco consistit quod siens semel supponitur uni vocum, sapponitur non
transcendens, conter genus e th. repusnantia quod sit transcendes,
318쪽
mittitii esse nIuocum,non est ali- qii id impediens rationem generis. δεχ.probationem respondeo h mistas non admutcre illam opinionem de univocatione accidentis nec admitti potest conter ad istam rationem . Ad illud exemplum de motu,quid quid modo sit, an sit idem realiter cum actionc. l.passione,resse pondeo motum esse quid incomple- eum,& conter non posse esse genus, ideoque non pcrtinet ad praedicamentiim , sed constituit postpraedicamentum, imo in sententia probabiliori non estir dicatum quidditatiuum actionis , passionis Ad aliud cxcinplum non admitto ens dici uni ioch respectu aliquorum qnia respectu omnium verificatur transcendentia, ut postea dicetur. Ad ultimum exemplum de persona
diuina respondem quod in diuinis
propter mutuam inclusionem omnium praedicatorum non inuenitur ratio aliqua nivoca r at loquendo
de persona diuina, cum explicit noata rat nisi modum subsistendi, hinc est quod non asserat rationem aliquam genericam is idem dico de ipsa diuina relationes, quae est ipsa-met subfistentia relativa, seu personalitas. Si autem instes quod sermo est de ratione coi personae,respectu huius personae diuinae, alterius formaliter in ratione personae, respondeo ipsam formalem rationem personae non dici uniuoch de personis diuinis propter intimam inclusionem,quam ad inuicem dicunt persona, Mealis persona,relatio,ih talis relatio, ex eadem ratione sequis tu non esse genus. Ex ratione igitur D. Thom ae coiicluditur quod si cns esset niuoeniri, nihil illi deficeret ad rationem uniuersalis, ut ponitur sorphyrio,&consequentet ad Glimnem generis, eo quod si aliquid obstaret, maxime transcendentia
quae supponitur non esse , si semel
menta contra nalogiam entis completi
conclusionem . Nam in ente completo nul la causa analogiae inuenitur , non transcendentia , siquidem ens ompletum non incluciitur in differentiis , vel modis, qui sunt entia incompleta non dependentia , nam unumquodqu per se, Windeperidenter ab alio est completum sed nulla alia causa analogiae inuenitur praeter transcendentiam, ta pencientiam : ergo eris completum non est analogum. Si autem dicas I. cum Magist Arauio lib. . m taph. quaest. Dart. s. m. Α.&4s. ens completum 1mbibi in suis modis , eo quod ens completum, incompletum scilicet modus entis
distinguuntur selo modo significanis
di in contra est . Nam ens commiletum est illud, quod tali modo
nificatur , scilicet per modum cuiusdam totius, amplius dieit aliquid complens illud in ratione
talis entis is totum hoc reprae sentatur per conceptum entis completi, sed hoc obie m se rem
319쪽
sentatum non imbibitti in suis modis, quia potius dicit in se modii maliquem complentem et go falsum est dicere quod ens compicium imbibatur in modis . Explicatur in confirmatur haec impugnatio . Nam Iicet modus complens en identificetur cum ente, S per rationem ex
utroq; fiat unus simplicissimus crinceptus absq; aliqua compositione
tamen ex huiusmodi identitate non infertur quod ens compictum im
bibatur in modis, si enim sic imb1berctur, haec praedicatio esset vera,cias completum cst suus modus, .g.
cit modus per se, haec autem falsa est ergo praedicatum illud non imbibit vibi emim, nec subiectum imbibit praedicatum, nam sita dicas, Inodu cit en completum , siuesdicas, en completum est modus est
falsa propositio . Igitur sicut m diis significandi. concipiendi reddit propositione falsam, ita facit'dres prout concepta per modia entis completi non imbibatur in reconcepta per modum cntis incompleti. 618. ccundo obijcitur . Nam huiusmodi inclutio eriti completi non crificatur in modis, dimerenti j generum, specierum in f riorum,ut ipse Mag. rauio concedit, ergo saltim respectu generum , specierum inferiorum erit ni-Hocum. Respondet,quod licci in illis non imbibatur cras completum
quia tamen in illis imbibitur alia
ratio transcendens , cum qua illa completa dentificatur, hoc iussicit, ut utraq; sit analoga . In contra esti quia transcendentia causat analogiam in illa ratione, quae transcedit, imbibitur in disterentiis sed
rati entis completi no imbibitur, sed alia ratio latis in communici crgo analogia no erit in ilia ratione entis completi, sed in alia Secun do, quia licet ratio entis imbibita in in rentia identificetur realiter cum ratione cntis complet , sicut identificatur ipsa dimerentia,ta melic hoc non sequitur , quod ipsumens completum imbibatur in differentia , sed quod identificetur cum
illa, sicut identificatur genus, cum quo facit comi ositionem differentia : ergo ex hoc non sequitur analogia, quae causari debet ex illa inclutione,qus caule conuenientiam, differentiam in illa ratione analoga excidentificatione autem hoc non sequitur , si cui non sequitur ex identificatione generis cum disterentia. Et sane ex una parte docet Magist Araulo , quod utraque a tio entis tam completa, quam incompleta est analoga, ex alia a Diirmat, quod ratio communis entis
completi, sicut directe non est si1- perior ad disserentia; . modos, ita neq; est viriuoca, neque ana riga; at secundiὶ aliquam rationem sibi identificatam,Remphillam abstractam ab ente completo, incompleto,est analoga . Sed argume tum inquirit ex qua causa proueniat analogia entis completi respectu
naturarum completarum , respecturiarum nec videtur esse transcenentia , nec dependentia
Si vero dicas 1 cum Mag. Ioan ara Thoma ens completum non dicere aliquid reale commune omnibus entibus completis, sed potius includere speciales Idos,
quibus redditur completum M a quibus praescindi non potest , videtur assentiri huic solutioni Magist Arauio . In contra est . Nam ab omnibus entibus completis otest praescindi aliqua ratio rea
320쪽
alis praedicetur, verbi gratia, istae sint verae propositiones . Subitan inti et en completum , quantitas
predicamentis ergo ex parte prindicati in his propclitionibus collacipitur aliqira ratio realis illis omni Dus competens sed haec cst ratioentis completi r ergo talis ratioentis completi, quae a realis , Conueniat omnibus illis, seciuido ob illa itur Nam in linea entisi test dari proprius modus complens tione cntis qui sit communis omnibus entibus complatis et ergo en non completur per speciales
modo praedicaimcntorum. Pr alas. Mi in linea enti ultimum Compumentum est existentia , quae se habet pec modum actus revectuentis , prout em sumitur nominaliter pro essent, sicut in linea su stantin subsistentia est modus coinpletivus Se existentia prius con uenit enti, ouam quilibet alius m
, in in eo minis omni enueompletori mina linea entisi
rest dari proprius modus eomplens mitionem entis, anne de hac ra-
sic completa inquiritur an sit -- ga , unde Proueniat an -
Oio Tandem si dicax ens eo- pictum participari a sui,stantia , accidenti cum clependontia unius altero, ita ut per prius, si
divit His, solantia, per ρο- risis, ac scititulum quid inaceia denti. In cincta est . Nam laeet
. accidens in ratione communi entia habeat similem dependentiam, non me in ratione entis con leti
mento substantiae,habet sum ironis plementum Me licet aliquomodo
tanquam a sublest receptiuo,*ue est dependentia physica, non logica , ut requiritur ad analogiam e ergo ex tali dependentia non se,.quituran kala intra completi. 614. At hoc argumentinii , si
admitteremias unam rationem communem entis completi, quae ab
omnibus participaretur , facilis esset solutio nam laec ratio imi diate reiciparetur a substantia
completa accidc'nti completo, cum dependentia illius ab illa,sicut dicebamus de ente, prout abstraluta com et , quod parricipatur ab accidenti cum dependentia a sit, stantia smundum prius, o
sterius, ratione cutis. Et coclem pacto ratio illa communis entis completi, si daretur, participaretur ast initia completa prius, simpliciter . ab accidenti nosterius , secun in quid , huiusmodi dependentia ellet sufficiens, vi ratio assa esset analoga . Et in hae suppositione intelligitur ino ininis obuio in tali casu de pendentia non foret selum accidentis a substantia , ut ii subiecto receptiuo , sed tanquam ab illo cinquo prius, ta liciteri est ratio entis, de dependenter a sim amisdem de inpletum diceretur ensis pletum iam illa suppositione facta discurrendum esset de ente completo respectu naturarum comple
aespectu. aliorum inseri uum ,. si11. Nihilominus, cuia in probatione nostrae conclusionis tertiae non admittimus talem ratiunem communem ordeo aliter dicendum
est cum Mag. Ioama sancto Thoma, quod ens ci)mpletum non potest praescindi .seis modis , se idaeemoriis constituti,' ideo in