장음표시 사용
341쪽
tra , ac proinde analoga . Praetere uitam quod stud ciccndat per meiata univoca, sita analoga descendit intimesimbibitum in omni modo , di ferentia inferiorum , hoc sume it, ut descendat cum differentia prouenient ex transcendentia, consequenter, ut sit analogum
id quod Qescendit. Ad 1 probationem dico timcere iam transcendentiam ad fundandam analogiam, etiam si nullatenus interueniat de pendentia aliqua,& cum talis transccndentia reperiatur in ente res-
poetu illorum , ideo ab liud est
analogum. En alitem dictum de substantia , accidenti duplici titulo est analogum, quia est transcendens, S propter dependentiam , at folatrascondentia sitfficeret. Ad exemplum ibi allatum dico esse di*arem
raticinem, nam sanum respectu rinae, S medicinae non finadat analogiam , nam cum cx uno capite bilaon exerceatur dependentia, ut sup pomtur, cx alio non sit transcendentia,non relinquitur causa analogia inter illa duo, at in nostro casu, si deficiat dependentia ac est tamen transcendentia , quae est sufficiens causa. Ad confirmationcm respondeo en respectu illorum esse analogum proportionalitatis, propriae, nec deficit illi diuersitas sum- cicias ad analogiam istam, illa nimirum cst, quae ori titi ex transcendentia, ut di tum est
clusionem. Nam accidens copictum omnino aequatrie participatur ab omnibus nouem generibus accidentium crgo ad illa in univocum in. an. Nam quodlibet genus accidentis est accidens completum indepen denter ab alio, Munum liodquE est
simpliciter talei verbi gratia,qua titas est simplies ter accidens coni pletum qualitas est simpliciter ac cideris completum sic de alijs,
nec unum in hac ratione depenciet ab alio an participanda ratione ac cidentis completi ergo haec ratio est,niuin a omnibus illis Confirmatur hoc . Nam duplex causa reperitur analogiae, vel dependentia, citra siccndentia, sed neutra inuenitur in accidenti completo siquidem noest transcendens, cum non imbibatur in modis, differentis , quaestini accidentia incompleta, 4Iias non est dependentia inter genera accidentium in participatione illius rationis crgo ex nullo capite potest ratio illa accidentis completi fundare analogiam Nec valet si dicas interuenire dependentiam, eo quod a quantitate dependent caetera ac cidentia. Nola, inquam, valet. Nam haec dependentia accidentium aquantitate est tantiain quo ad esse, seu inexistere,hoc est dicere, accidetia materialia, ut inhaereant substantiae, depcndent a quantitate,non tamen dependent in ratione essentiali acci ciciatis completi at dependentia causans analogiam, debet esse in ipsa ratione sientiali communi: ergo propter illam dependentiam a quantitate non potest diei analogum accidens completum. Et confirmatur hoc I. quia alias accidens respectu aliorum eneriam, inter quae non est depenclantia on eruste ana Iottam,quod dici non potest: ergo,&e. Et secundo . iii millia accidentia spiritualia ponuntur in Praedicamento qualitatis, quae alis uom octo a quantitate non depen ent adhue quoad existeres: ergo tares dependentia non est ad rem. Si autem dicas cum P. Sua. re argumcntum couuincere quod
342쪽
aecidens sit iniuinam ad tria prima Praedicamenta accidentium,nemphad quantitatem,qualitatem, relationem , inter quae nulla eli defendentia , non tamen probat idem in ordine ad alia sic ultima praedicamenta, quae sunt minus proprie ac cidentia , eo quod illa sunt forme intrinsecae , ista autem sunt formae extrinsecae, non ver suppositum assicientes, ac proinde cst magna diuersitas in ratione accidentis . In contra es r. Nam falsum est quod
argumentum conuincat accidens esse viriuocum ad illa tria , siquidem accidens completum non potest orae- seindi a suis modis ut dictum cit, ac proinde non potest praese ludi a diuersitat , etiam re ectu duorum, vel trium Secundo o Diicio . Nam falsum est dicere quod ex ultima praedicamenta sint forma extrinsecae, ut constat ex doctrina communi Thom istarum, de qua nos dicemus tractatu sequenti Tertio obiicitur, nam adhuc hoc admista,quod essent
formae extrinsecae, non laluatur dependentia aliqua, quae in sentcntia istius aut horis requiritur ad quamlibet analogiam t ergo non reddit sufficientem rationem. r. antecC-dens. Nam Vbi, verbi gratia,quod est praedicamentum, in ita formali ratione accidentis completi non dependet quantitate , vel qualitate, vel relatione:vel dicatur in quo genere causae depcndet is tantu mecco quod sit forma extrinseca sequitur esic minus persectum, non autem dependere in ipsa communi, Scissciitiali ratione accidentis comis pleti erῆ quod sex vltima praedicamenta sint f ,rma extrinset a parum,aut nihil conducit, ut accidens sit analogum id dimnia illa.
66 His solutio uibus relictis dicendum est ad argum8n umdoctrina dataibado se da coclusionem,nempe quod accidens completiun non dicit rationem aliquam lealem, quae si communis omni praedicamento . Nam accidens in sua linea non habc aliquid , quo compleatur, ita ut illud sit c5 Omni accidenti complet , sed completur per m 3dos constituentes praedicamenta,quos omnes dicit acci ensccmpletum, conter dicit sussicientem diuersitatem actualem; nam diuersitas actualis prouenit a modis, ae proinde si isti asseruntur in con .ceptu accidentis completi est suffciens causa analogiae.
gnatio praecedentis solutionis. Substantia habet aliquid per quod coinpleatur in ratione substantiar, quod sit c5c omni substantia compsetae. Substantia .n per suum modum. CD sendi per se , completur in ratione substantiae,& ita substantia comple
ta est praedicatum univocum ad omnia sua inferiora r ergo accidens potest in sua latione communi compleri per aliquid , quod sit c5 omni accidenti completo, ita ut resulici ratio aliqua communis uni uoca. Ans est certum. Et consequentia pr. a paritate rationis . Nam sicut substantia respicit, ut modum prinprium,esse per c, ita acciden rc spicit esse in alio.Linhaesionem, ut modum proprium illius , sed substantia incommuni completur per m
dum illum essendi per se , qui coiscit omni substantiae completae, sicci praedicatum nivocum ζ fg accidens potin compleri per illum modum inhaesionis, qui communis cst omni accidenti completo, sic resultabit ratio aliqua univocaim tribus accidentibus. 666. Nec
343쪽
css. Nee valet si dicas esse diseparem rationem consistentem in eo, quod substantia constituit unum praedicamentum , ac proinde de--Det habere tale complementum ut ita possit immediate diuidi per differentias, accidens autem noti constituit aliquod praedicamentum, sed immediate atticitur per modo constituentes praedicamenta Nam in contra est primo . Nam idem inquiri potest quare substantia completa colastituit nitin praedicamentuna accidens complerum non constituit aliud , siquidem sicut iubitantia potest compleri per situm modum essendi per se, ut constituat unum praedicamen tum , ita accidens per coinpleri per situm modum inhaesionis , ut constituat alterum .huius reddenda est disparitatis rati , ωH- stipe sicut substantia , ma com-Dletur per suum modum contra nitur immediat per disserentias, etiam debet reddi ratio , quare accidens, si compleatur per suum
modum inhaesionis, non contrahitur per di silarentias , sed per modo e instituentes praedicamenta. - Secundorabiscio. Nam exeo,quadsubstantia compicta est univoca colligitii eile genus is constituere praedicamentum ex eo, quod accidens completum est ana- linum infertur non constituere ininum, aedicamentum et ergo prius reddenda est ratio quale substan--tia ita coinpletur , ut sit univoca, accidens non potest ita complexi . non dcbet recurri ad hoc . quod substanti constituat praedi-
rursus ad saluandam univocationeri fit recursus ad constitutionem pra
.6 . Ad hoc argumentum Patim respondet Magis . Ioan . a Sa cto Thoma reddens disparitatem inter se bstantiam,& accidens,quan-ttim ad complementum utriusquis. Substantia enim per modum suum proprium essendi per se constituis tu in ration totius completi, cui quod , cum modus iste sit eo, munis omni substantiae completae hinc est , quod substantia habeat in ratione communi, aliquid per quod compleatur, Whinc sequitur nivoc dici de suis inferiaribus, de tandem infertur esse s
supremum genus, unum praedicamentum constituere . Accidens autet per modum illum inhaesi ni non potes compleri . Nam prainhaerentiam non constituitur accθdens in ratione alicuius totius, ut quod, sed adhuc manet in rati ne forma informantis subiectum, clim in aceidcnti tam ratio communis , quam particularis si ratio formae informantis subiectum, conuenit serundum tramque rati nem inhaerentia , ac proinde rati ne inhaerentiae non extrahitur accidens ab hoc, quod est traiiscendera disterentia , cum ista etiam inhaereant. Ex quo insertur laceidem
non posse compleri per inhaesionem, sed compleri pc modos, scidiis rentias. Et addit Magist Ioann a Sancto Thoma quod inhaerentia aratione complendi, Sc faciendi e tum , opposito nodo se habet ad substantiam . quia hae reddi in
.camentum, accadens non consti. communieabile' quae est eonditio
quidem ex univocata one sequitur communicabiles, quae est conditio
344쪽
animus, de contra hanc solutionem sis oppono . . Nam complemen tum accidentis non debet constituere illud in ratione alicuius totius incommunicabilis, sicut requiratur ad complementum substantie: ergo etiam si inhaerentia non reddat accidens in ratione totius imcommunicabilis, non obstabit ouominus sit complementum acciden- ti. Prob. antecedens. Nam a gidens consideratur per modum cuiusdam formae impermixtae cum ali
quo subiecto , quomodo est poniabile in praedicamento ideo a ridentia in abstracto significataeo epra ponuntur in praedicamene , ε non in concreto, ut sic o
nantur per modum cuiusdam forme non habentis permixtionem eum re alterius praedicamenti sed complementum sermae in ratione formae non reddit illam in ratione toturi non communicabilis subiecto, alias destrueret rationem Drmae Wiae in eo consistit, ut per
cui subiectori ergo quod inhaesio
non constituat totum , e incoinmunicatile , non tollit quominus se complementum formae per o
dum crinae . Secundo oppono . Nam Gicti modus positituri substantiae μου diat assicit substantiam totalem illam reddit in rati ne totili , ita modus inhaesioni immediate assicit accidens , quod dicitur inhaerere t ergo inhaessio
non conlieni accidenti secundum rationem communem, disterentia Iem, ita e immediate utrique senuemar, sed immediat toti forinnia constanti ex ratione communi,
disterentiali , mediate istis, scut subsistentia lininediat assicit totam substantiam, Se mediat paristes ergo inhaesio sufficit ad extrahendum aceidens a ratione transecendentis differentiori patet hareeo quia talis inhaesio, qui est modus realiter distinctus a Maecide ii, sciit subitantia realiter distin guttire a subitantia , immediate afficit accidens compositum ex ratione communici, disterentiali rergo extrahit illud a ratione transcendentis, nam accidens transcendens differentias non est id , quod componitur , sed id quod abstra hit, ut ex se constat : constat igitur accidens posse reddi completum in sua linea per modum illum
subsistentiae. 66 His non obstantibus tenenda est praefata solutio , ad cuius maiorem intelligentiam notandum
est id, quod supra diximus nu. II 6. explicantes quid sit ens ompi
tum , duo enim considerantur , ouod significetii per modum citiusdam toti hoc erificatur inente completo substantiali, deinde quia intelligatur aliquid permnitum complementi metaphysici,
de hoc verificari debet tam in substantia , quam in aceidenti . I turn, dux per se eonstituit substantiam in rati e totius 4e ut quod, ex hae parte est complementum illius in ratione illius dicitur substantia metaphysic completa . Inhaes ici autem ex una parte non constituit aliquod totum, ut quod, sed potius est ipsa actualis commuis nicatio acccidentali in subiecto,&ex alia parte non potest eomplere accidens per modum complementi
pertinet ad quidditatem accide iis , idest , quasi causalitat illius
isoque talis inhaessio solam perti
345쪽
ne quantum ad esse accidentis, no quantibn ad quidditatem ir
complere accidens in communi. Quo supposito ad primam obieetionem dico , quod licet accidens
an fialinea non petat constitui, et mn pleri, viqivia,&ideo in os Gnon se compleat accidens, quia
tamen non est complementum me taphysicum accidentis, propter pro
sume dicta, ideo dicitur absuu Adserundam emit memine sdeo esse hiat in disp. i.
substantia instituit substantiam ratione totius , is complemetrium metapusicum, inhaesio autem nec tonstituit acridens in ratione, totis nec ut complementum me' impium, bu , , adeo ea si . ciens disparitaturatio ad intentum, quidquid sit de aliis , quae adduntur in praefata solutione , de quibus prorum non curo, ni quae dixi,
De medicamentis in conuituri, in particulari.
IBER predicame totum Aristoteli intres partes fuit abn bis supra diuisiti sciis iuret in ante Predis ea Missa , Praedica. i. post ramicamenta in in v qum, disputantur a Logicis, Metaphysici variae quaestiones in prima praecipua est de anal sia in communi de uialogia
ahunt , quam circa ritum iam mi se tali, relictis aliis fruuiori- Ee in primis agam destrumero , edistinlitone requista inter praed camenta . Deinde omisso pote mento substantiae , de quantitate livia dicam, similiter de relatione , in ore de qualitate nihil occurrit disputandum pro logicis.
346쪽
sint decem, 2 an imter omnia sit necessaria distin
Explicatur dis ultasse referuntur sententia.
Irca primam partem hi ius conferentiae dixi naus
supra mim. 99 ubi ex leuimus, probauimus numerum Priedicamentorum ex doctrina Magistri Soto maiorcin explicati nem illiu remissimus ad illum locii, non alio fine, nisi ad c Drcndas, refellendas aliquas opiniones ali-MOriim modernorum,ut cx illorum ampugnationibus magis constet veritas doctrinae Peripateticae loe qua dubitarei ait Mag. Ioa. I. ThomaJ nefas est . Et illam his temporibus negare,esi paradoxu , testatur obleg. discalc disp. II. Lib.
cum quo tamen compatitur affertionem astruentem numCrum Cnarium praedicamcntorum es tan
tium propositionem probabilem , ut diccbamus supra num Io I., affirmant communiter authores . Sunt autem quaedam probabiles propositioncs ita authoritate firmatae, ut illas negare nemo audeat . Nihilominus refcram breuiter sententias in hac parte. 6 I. Prima sentetitia docet esse unum tantum praedicamentum, nemph ipsum ens . Ita opinatus ruit Plato , ut refert Magis . Soto , existimauit enim ens esse ni-uocum ad omnes res is conse quenter esse genus uniuersale ominnium . Pro hac sententia Colleg. discalciatum disp. I. logicae quaest. vlt dub. I. refert Scotum, plures alios . Secunda sententia in alio extremo constituit viginti prς- dicamenta . Ita Pytagorici, ut vis detur colligi ex Aristotele lib. I. metaph. cap. 3, Inter has autem
sentcntias extremas sunt aliae me
dia . Nam a tota assignant tria a ali quatuor , ali undecim , iii tandem duo . Et his vidctu fauere pater Albcrtinus tom. 2 circa Draedicamentum substantiae disput. i. quaest et num si ubi docet ac- ciciens completum esse genus ad nouem et rara ex quo , Rit, non sequitur esse duo praedicamenta in Aristotcle quia praedicamenta sunt distincta ab Aristotcle propter commoditatem . Et quia praedicamcntum accidcntis continet niuersalius quaedam capita rerum vald inter sic diuersa , quae non continet pia dicamentum substantiae, ideo rationabiliter V com-m 1dh distinctum est accidens ab Aristotele a veteribus Phyl si γphis in nouem Praedicamenta. Et san licet author iste videatur
astrirere nouem peneia accidentium
in re tanten ipsa duo ponit, cum ae cidens completum occat esse genus, consc*ienter nihil illi le- est ad constituendum unum praedi
671. Te distinctione requisita inter praedicamenta, quae et sc-eunda pars conferentiae est diuer
347쪽
stas sententiarum . Prima asserit sisticere distinctionem rationis ratiocinatae . Secunda docet requiridistinctionem realem Cntitatiuam. Tertia sufficere distinctionem realem modalem. Quarta astruit aliam clistin tionem ea lem , quam Vocat formalem, cistam sufficere existismat. Inter homillas cst comirui nior sententia docens requiri distinctionem realem, non tamen conuenitant in assignanda qualitate huius distinctioni , sed differunt in ta diue istatem distinctionis realis assignatam in hac triplici sententia.
sit prima coire lusio, in merus denarius praedica meritorum est sessiciens. Haec eo initis comunite recipitur in sch H Peripatetica, ut supra diceba- Imri num. Io I. praecnria innititur
authoritati Phylosopliorum , qui
eam tradiderunt, quos posteriores sequuti sunt, Ac ideo non potest reddi ratio demonstrat thiae, seu cointi incens ratem numerum denarium
di, A quietat igitur esse decem
uerses modos praedicandr, ac pro imele decem praedicamenta . anC autem rationem non Tepeto, cibis
elem videanir e traham aliquae obtemine 'imporumtur, Ariam solutione magis e stabit illi probabilitas. 67 . Obi scies . ex P. Hurtado in metaph disp. . sect 2. f. q. Nam primum praedicamentum substantiae videtur curtum,nam erat in duo praedicamenta secandii, alterum creatae , alterum increatae Deus
enim habet fila praedicata quiddita liua, quae in serie, Mordine consti- in possunt, quod si non sit conu
nientia nivoca cum creaturis, ex
hoc tant tim colligitur non constituim uno praedicamento cum illis , sed nnlla videtur sufficiens ratio , ut non constituantia duo, sed potius adcit , ut constituantur. Nam ens diuiditur in ens increatum,& creatum,&praeeipua pars diuidens est ens increatum ergo si pro ente creato, tam varia, diuersa praedicamentalia tuuntur, aliud debet assignari pro ente incrcato. Dicere autem, quod ad rationem praedicamenti cquiritur,quod in illo constituatur ens uni vocum, finitum, verificatur in praedicamentis entis creati, reddenda est ratio, quare non possit co stitui num predicamentum entis increati , in quo praedicata huius. ordinentur. Secundo obiicies ex eodem ibidem Nam quantitas, qualitas non inici, sed unum praecii camentum constituunt, nempe acci dentis completi, siue absoluti: traque enim est accidens completum
absblutum . Et distinctio allignata
inter quantitatem. qualitate supponit talium,nam quantitas non se quitur materiam , sed formam cum subicctetur in toto compos to iuxta sententiam Thomistarum, resultet ex forma secundum prismum gradum corpore itatis . Et
adhuc hoc admisso , quod quantitas sequatur ad materiam , qualitas Digitia πιν Corale
348쪽
alitas ad formam , non sequitur
quod costituant duo praedicamenta Nam materia & forma constituunt unum totum,&ad unum praedicamentum pertinent Nergi accidentia sequuta ad illas non debent peretinere ad duo praedicamenta , siquidem utrumque accidens sequitur ad totum constitutum in uno praedicamento . Confirmatur hoc . Nam in eodem praedicamento qualitatis reperiuntur aliquae qualitates corporeae repertς in isto corpore physieo,&etiam incorporeς, supernatu rates r ergo in eodem praedicamento qualitatis reperiantur accidentia Propria materiae, Si propria formae , consequenter , ex hac parte non
debent distingui prs dicamenta,aliis
67s. Ista aulcm obiectiones sa-eilem solutionem habent . Ad i. respondeo pro substantia increata non poste constitui praedicamentum aliquod speciale , nec ipsam vertinere ad praedicamentum aliud . Et ratio est. Nam quod ponitur in prς- dicamento debet esse , vel genus , vel contentum, ut species, sub genere dc neutro modo potest substantia increata poni in praedicamento , Ut exprcsse docet, irobat D. h. . p. q. i. art. quod genus dicit potentialitatem ac proinde id,
Quod componitur ex Penere,& di ferentia, nabebit in te aliquam pintentialitate. Ex quo sequitur Deum non posse poni in praedicamento, si Ioquamur de praedicamento, in scn
se, quo loquutus fuit Aristoteles, si autem sermo sit magis amplas , ltro praedicamento accipiatur quae-ibet eo ordinatio praedicatorum el-
sentialium, siue ilia se habeant, ut genus, differentia, species, siue tantuna,vt praedicata essentialia mu-
tuo se inchadentia, tune potest dari
coordinatio praedicatorum essentia.
tium Dei, date poterit vocarida tissimo modo praedicamentum CP
rerum non sic vocatur communite
Se loquendum est cum pluribus Quapropter ens creatum diuiditur per tam varia praedicamenta,in Uiiuus diuersa genera, species cooredinantur, at ens increatum, sicut incapax est,ut constituatur ex genere,
M. differentia, ita incapax est, ut in
qua ratione accidens completi non constituat unum praedicamentum liquidem non dicit aliquam ratione
realem, quae sit communis omni accidenti complet , sicut dicit substantia completa . Cuius rationem inuenies supra num. 168 cui nihil addendum occurrit. Et differentia inter quantitatem , dc qualitatem optima est , cuius sensu, non est quod quantitas dimanet a materia, vel illi immediate inhaerea r scd quia quantitas immediathumttitur ad gradum corpore itatis formae, qui
proximior est ipsi materiae , illique
proportionatus ratione illius desponitur ad alios , ideo dicitur, quod quantitas sequitur materiam. Dalitas autem sequitur ad alios posteriorcs gradus, ct ideo dicitur 1equi ad formam vel dicatur cum
Mag. Ioan a S. Thoma, quod quia quantitas inuenitur in solis re smaterialibus. ex an parte dis,3-nit subiectum ad recipienda alia a cidentia materialia , dicitur mi ad materiam Pat quia qualitas m- uenitur tam in rebit materiali inis qua spiritualibus ac inuenitur qualitas disponens ad agendum d idcirco habens aliquid actualitatis
ideo dicitur qualitas sequi ad lar
349쪽
mam . Item licet materia, formaeonstitaeant aliquod vivam pertinens ad unum praedicamenitim, ad quod etiam ipsae, ut partes illius,reductis pertineant S tamen accidentia ouae sequiuitur ad materiam, diuer Io modo comparantur ad totum c6positum quam accidentia , quae sequuntur ad forma,& cum alias ipsa in sit linea sint completa hinc cst, quod diuersa praedicamenta constis tuant. Ad confirmationem respondeo,quod omnis qualitas sequitur ad Posteriorem gradum formae, hoc sufficit, ut hac ratione dicanturi qui ad formam, uicti tales qualistates sint corporeae, hoc ideo est , quia sequuntur ad formas corporeas I ac proinde numqtiam verisi-eatur dari qualitates , quae sequa
6 7. De qualitatibus supernaturalibus solci esse magna controuersia an pertineant ad Praedicamentum , in quo Ponuntur aliae
ualitates naturales . In quo iu-ico partem affirmativam probab liorem . Eo voci se qua Iitates constent ex genere M differentia,& in ratione qtialitatis con-neniunt omnino cum qualitatibus naturalibus , consequento nulla est ratio ad excisiandas qualitatex supernaturale a praedicam to qualitaris S constituendiam aliud proiaeeidentibus supernaturesibus , ut aliqui volant. Constat ergo ratione illam , qua Probauimus sufficientiamnumcrii dicamentorum esse
satis conrauentem se probabilem, nec malo certitudo in his rebusqnaerenda est , maxim quando accedit authoritas tot Phylasophorum , tam ex antiquis, quam ex modernis
Explicatur quotuplex sit distinctio realis, s excluditur
6 8. intelli gendam disti H etionem necessariam in
ter pr dicamenta, por tet hic breuiter explicare varia genera distinctisnum . Distinctio n. est negatio identitatis, sequiturquhad omnein cntitatem singularem Et cum entitas sit duplex,alia realis .alia rationis , est duplex distinctio scilieet realis, de rationis. Rursus distinctio rationis est, plex, altera rationis ratiocinantis, quae ex parte rei nulium praesupponit findamentum . de altera rationis ratiocinatae , quae in re ipsa aliquod fundamentum supponit Deinde ire distinctronem rea Iem, est aliqua diucrsitas, praecipuamter homilia . Nam aliqui asstruunt triplicem distinctionem rea
Iem, nemp&entitatium, quae Versatur inte duas entitates, moda Iem , quae intercedit inter entit rem, ε modum: formalem, quae inirenitur inter duas formalitates.
Et hae distinctione reali formali Iassim utuntur, iraecipue ad dein inguenda praedicamenta , ut vi
clare est in Magis Aranjo lib. s.
metaph. quaest. I. arti4.alii vero duas scias distinctiones assignant , sci. Iicet entitatiuam, modalem, aeri, cauda Me modali disti ctione
350쪽
ctiones, non Ita elare procedunt: qua propter , ut clare in hac parte procedamus aperiatur via ad intelligendas alias disticultates in aliis materiis, in quibus nocessaria est cognitio distinatonis realis, dicam quid sentio. 679. Existimo enim non dari nisi duas reales distinctiones sessi cetentitativam , isodalem;&aliam sermalem esse superfluam , nec rea lem esse dicendam . Probatur hoc assumptum . Nam distinctio seciuitur ad entitatem, ita ut qualis suerit entitas, talis erit distinctio . Et ratio R. Nam ad omnem eatitatem sequitur sua unitas, per quam in se effindivisa,&diuiditura qualibet alia, ac proinde eu modo, quo est entitas, est riuata, ino modo
quo cli unitas,est distinctio: sed tanto in est duplex ititas realis , velentitas, quae dicitur,res,ichentitas, quae dicitur modus Gergo erit duplex tantum distinctio , alia entitatiua , si sit inter duas entitates quae sint , res, vel sit modalis si sequatur ad entitatem, quae dicitur modus . Confirmatur,o explicatur hoc . destruendo illam distinctionem forinale . Nam illae
duae formalitate sunt a parte rei, una non es alia a parte reici ergo a parte rei dantur duae cntitates singularcs , qui dein nihil esta parte rei, quod non sit singillare.
Tunc vltrari ergo a parte rei dantur duae unitatcs singularcs, quam
libet enim entitatem lingularem sc-quitur a parte rei sua voita singu--iso ergo talis distinctio est ealis entitatiua r patet haec Consequentia. Quia distinctio realis en-ritativa est , sua versatur inter duasvntitates reales , ingulares cxi-μςntes a parte qu/rum realiter non est alia , quia utraque habet suam unitatem sinPularem,
per quam est realiter dissin ta ab
malitates illae ex eo , quo sint
formalitates non extrahuntur a linea entis realis , quod , ut certum suppono rgo illa formalitates, vel suntlantitates perfectae,
compictae, vel imperfectae, modatos in non datur medium a parte rei inter intitatem , Marcium entitatis r si sunt entitate persectae, completae, a partere una non est alia, erit distinctio Cntitat ua , si autem utraque camodus , vel altera illarum , erit distinctio realis modalisci ergo altera distinctio calis formalis superfluit, imo est impossibilis . Sit
exemplum in actione .passiione, ruae in sentcntia, quam impugno, istinguuntur praedicta distutiatione formati . Nam actio a parte rei est aliqua cntitas sngularis, iassio est aliqua entitas singularis,&vna a part rci non si aliaci cr-go distinguuntur ea iter entitati. ue. Si autem dicas, quod sunt for malitates, inquiro an ratio formalitatis exti bat actionem a linea cntitatis pcria uae, completae,&
dalis i non potes dici quod in res aliqua realitas, quae non siten
litas, vel modus ergo non extra
hitur . coiisequenter esse formalitates non tollit inter illas esse distinctionem realem entitatiuam, vel formalem . Et an existimo
plures, Thomisti , qui hac disetinctione formali tuntur, pro eo