장음표시 사용
321쪽
Mialogum , ut polycontinens actu ipsam diuersitatem actitatem climaliquali conuenientia , Et tunc
eat alat iis analogiae est lepenti, ipsa exercitii illo ipse modos. Iustii vis inter is, qii idemens per se , accipitur ut indepelidens, S ens in alio, ut dependens etiam in ratione entis, &fimi hoc
totum ibi reperiatu i se ii enim,
613. Et quia contra tuum citiscendi modum. Obitant duae obiectiones positae contra modus di
nis itum. 129 i in L Olegatur in is,ptivit, non enim concipitur aliqua ratio praecisa is realiter Communis entibus Complatis , ut dicitur conferentia sequent , sed concipitur quasi in confuso ens sub nimiis compleritibus, io sussicit, illae propositiones sint verae, ut dicemus ibidem . Ad 2. negatur antecedens Lascutu 'probatio nem dico , Quod existentuina tu, laniusta cliueniens enti iam coniisset in linea specifica , ac pro . inde supponit en complatum nimsolum per modos superiores , cd
mentum conueniens miti in tota sua latitudine , ut requirebatur ideli, prout anteuertit omnem modum constituentem praedicame tum, irmiem disterentiam civis iuuentem speciem , sinessubalter, nam , siue infimam . Qu9modo autem se habeat modus complens sithstantiam in sua linea, landetur accidens complatui mi se
Proponuntur argumenta contra du-ρlicem analogia.
vitur a contra eo clusionem. Nam ana-
propyrtionalitatis ita econditi
ne omnino oppositas et ergo utra que non potest inueniri in eadem ratione communi Pr antecedens.
Nam His peti voa ratio cominenis sit intrinsece in viro . decim in alio a in aliis analogatis sese. trinsec , ita ut una numer forema denominet omnia analogata,
hae Blum significariu per no--n ritem vero exigi quod ratio eo iniis sit intrinsech in omni analogat , rata in illis realitremultiplicatur ratio illa communis rhae autem conditiones sunt omnino
oppositae, cine patibilis interies ergo praedictae analogiae tali,
conditiones habent . Explicatur hoc. Nam ens inuenitur intrinsechinico creaturis , in substantia , accidenti, ita ut creatura denominetur ens a propria , cin-- eira entitate, eodem pacto accidens a propria entitate en minatur ens licet intercedat alio malis dependentia iam explicatam superioribus ergo non potest creatura deiuvninari extrinsece enis aut accidens extrinsece per blamateriburionem mi mutila vel substantiam.
322쪽
61s. Si autem dieas praedictas
conditiones conuenire enti hcundum diuersas considerationcs in or-esine ad sua inferiora , .non esse inconueniens onpositas conditioncs competere eidem rei diuersimode consideratae . In contra est . Nam
in nostro casi videtur huiusmodi
oppositio exerceri sccundum Candem rationem, siquidem cias consideratur intrinsece respectu eiu sedem , V. g. accidens consideratur
intrinsecesens, extrinsece ens ergo oppositio priae intrinsecum , cxtrinsecum erificatur in ca dem ratione formali entis explicatur hoc . Nam licet contingat praesupponi aliquid intrinsecum uasi fundamentum extrinsecaec nominationis , ut dicebamus
supra is constat in urina , quae intrinscc dicitur significans sani-
ratem, δε aliis intrinseca denominatio sit fundamentum, ut denominetur extrinsech a sanitate anima-
Iis,tamen quod videtur di melle est
quod intrinseca extrinseca denominatio siit in eadem ratione c6niunt. Et urgetur, in praesenti ex Cm 4 lo . Nam si rina denominaretur etiam intrinsec fana , non deno minaretur etiam extrinsece sana denominatur enim intrinsecessignificans sanitatem,& extrinsece sat ai tunc sunt duo concreta valde distincta s. signi fidans sanitatem,&fanum, Lut supra dicebamus . Aria casu nostro eadem ratiociatis in
. trinsece denominat accides, crea turam rgo non cnomina CX
trinscc cnso alias essent duo con eret , nemph intrinsec ens, ex trinsece cnso ab eademiarma
respcctu eiusdem subieci , quod videtur iapossibile 616. Ad hoc argumentum benὲ dictum est praedictas analogias ,
eorum conditiones competere enti
secundum diuersas considerationes, ad huius solutionis impugnationem dico illas diuersas enominationes non prouenire ab cadem forma, seu ab eadem ratione formali: nam accidens denominatur intrinsechen a propria entitate sibi intrinseca, haec intrinseca denominatio est fundamentum, ut denominetur extritis ec ens ab latitate substatariae, Midem cst de creatura, quae intrinscce supponitur ens, denominatur cxtrinscchisias ab entitate diuina increata . Quapropter optime instat argumentum non posse intrinsecε,- cxtrinsechab eaden formali ratione leno minari aliquod subiectum erat hoc non dicimus nos , sed assignamus duas rationes omnino dili inuas . Et una, quae est sufficiens fundamentum suae
analogiae, ita victas. prout intrinscchii I co, extrinsi ce in creatura est sundamentum sufficiens, ut C sultet relatio rationis,quae est ana
logia attributionis, ridem dc trinseca alia denominationes, quod si sufficietas iundamentum , ut re sulae altera relatio rationis , quae est analogia proportionalitatis . Et hoc modo Dosunt conciliari varia
testimoniam Tho quidquid sit de alio modo dicendi Mag. lo a Sancto Thomari II logicaeare. q. 627. Arguitur 1. potest esse
impugnatio praecedentis solutionis. Nam reptignat ilo accidens denominetur ens ab entitate substantiar, creatura similiter ens ab cntitare diuinari ergo extrinseca de nominatio in accidenti, ireaturano bene est explicata . Probaturalis. Tum quia iam .ucidens denon ina
323쪽
retur Libstantia creatiara Deus, non autem dcnominarentur ens, si quidem forma d nona nans non ostentitas , utcumque, sed cntita Aque est substantia denominaret accides Mentitas, quae est diuina denomi
naret crcaturam, in quo videtur ma
ximum absurdum . sum quia alias cns , prout sic consideratum , non diceret aliquid commune sit bstantiar, c accidenti Deo,& creaturis, sed solum afferret entitatem substantialem, vel diuinam. 618. Ad hoc argumentum respondeo quod ens, prout analogum attributionis principaliter significat stibstantiam, ripstim accidens fecundario, seu minus principaliter, ouatenus ordinatur substantiam, sicut in exemplo de sano, quod principaliter significat animal, caeteranainus principaliter,prout ab illo dependent ad illud ordinantur. Quapropter x eo praecis quod accidens respiciat substantiam , ut terminum sit dependentie, dominatur ens. Non tamen ens substantiale,nam huiusmodi denominatio est respectu analogati principalis , eodem pacto entitas diuina deno minant Deum cias diuinum, infinitum, per essentiam , denominat creaturam , quae ab ipsa dependet,
eras. Ex quo patet ad I. probationem illius antis.Ad a respondeo ens tunc dicere unam rationem communem duorum conceptuum, nam dicit Deum , ut denominantem creaturam cns, sicut fanum significat nam rationcm inci dentem plu-
CONFERENTI Utri dari possit unus
tentiae. 619. -- Elebris dissicultas, vali de coutrouersi non solii inter Thomistas,3 sco-tistas,sed etia inter ipsosThomistas. Ad cuius explicationem Noto. I. quod no est difficultas de ente,prout est analogii attributionis, a prout
sic praescindi non potest a suis inferioribus, ut proxim dicebamus,
in hoc coueniunt omnes opinantes,
maxime si supponamus analogiam attributionis solum inucniri inter illa, quae participant nam rationc, quae intrinscca sit uni, S extrinseca alteri, ut supra dicebamus, Noto. 2.qubd ci ceptus est diuplex, altor formalis, est actus intellectus,vel te minus intrinsecus illius, qui dicitur species cxpraesia, verbum sed conceptus,quo repraesentatur obiectu . Alter dicitur conceptus obiectivus,
est obiectum illud, quod reprae
sentatur perconteptum formalem.
Noto. 3. quod nolit idem distinctio, praecili , nam in omni opini ne conceptus entis est distinctus a conceptibus suorum inferiorum.
324쪽
Distinctio enim non dicit exclusionem, sed cum inclusione unius in alio stat distinctio ratione illius quod explicit repraessentatur: pr cilio autem addit cxclusionem il- I iis , a quo fit praeci io . Et ita sensus quaellionis praesentis cst. An possit dari aliquis conceptus ciatis,
in quo neqvd cxplicite , neque im-
illicit actu contineant ii , sita hoc- Praesentcntur modi , scii differcneia ipsius entis. Nota. . quod duplex potest sic praeci soci altera rua intellectus concipiat cir sinei fierenti js, seu modii ex haec dicitia praecisio negatiua , quia considorcitur ens actu sine di Terentiis, nihil cogitando de differentis . Altera potest se praecisio, ita ut non solum ens concipiatur sine di strentiis, sed etiam ipsa differcntiae sine enteo haec dicitur praecisio positiua , quasi intellectus extrahat rationem ciatis, quae intime
est clausa in disseiciatiis. His suppositis prima cn
tentia asserit posse dati aliou in conceptum imperfectum entis , in quo, quant tim ad xplicitum non rcpraesciatentur modi, aut distercntiae, cita dicatur praecisus quoad explicitum , non tamcn posse dari conccptum persedium cntis, in quo
actualiter , saltim implicite δε in
confiis non afferantur modi differentia inferiores . Hanc scritentiam defendunt Plures homistae tam antiqui , quam moderni Flandria, Ferraria, a Zarius, Ara
vio, Magist Ioan a Sancto Thoma,
Colim discalc. candem sequun tiari tibio Fonseca Naaque , is alij clati a Modem is . Secunda sententia docet posse dari tam conceptrim Ormalem , quam obici iuum Praecisum , qui sit coiiceptus
pei fectus, adaequatus repraeseneam , seu Ferens ipsum esse sin aliouo modo , vel differraria ac rei aliter ibi clausa manc sententiam defendunt omnes cotistae,
referuntur Capreolus in x dist. a. quaest. i. artic. r. g. sad argumenta contra . conci J Et Deca ibidem . ceteriam neuter clar loquitur , nec certo potest colligi ex eorum doctrina , in quam partemiticlinent , licet magis videantur inclinare in hanc secundam sententiam , nam argumenta , quae ibi soluunt, sunt illa , tiar ab autho cibus primae sententiae proponian tu in sui fauorem tandem sententiam tenci ex praesi Mag. Soto in antepraedicamentis capit. Α - . refert pro eadem Capreolum loquens in conel. i. de conceptu formali praeciso entis, sic ait,s conclusio cit uulentior , quam ut pluribus rationibus indigeat, Scest Sancti Thoinae in primis statim verbis desente, flentia in Capreoli, omnium huius Scholae. Quare in conceptu formali entis
nihil differt inter Scotum, Sanctum Thomam. J Haec Magist. Soto,
tum obiectivum esse praecisum , pro hac refert Caietanum Fandem sententiam sequutus fuit Magist.
63 i. mino resolutione veritatis Hos prima concluso. Eo - dem modo discurrvndum cst de conceptu formali ontis 3 de
325쪽
obiectivo, quantum ad unitatem .praecisionem . Haec conclusio communiter admittitur ab author bus contra unum, vel alterum , qui diuersimode quuntur, de conceptu formali de obiectivo . Et
probatur ratione . Nam unitas cCn-ccptus formalis desumitur c unitate obiectivi, quod in isto per modum obiecti amrtur, repraesentatii per alterum iuxta exigentiam illius Gergo a priori optime sequitur , conceptus Obiectivus cstinus, actu non clati di modos, vel differentia r rgo conceptus ,rmalis repraesentans illum iit unus , non repraesentans modos . disterentia , in quo consistit praecisio conceptus fornaalis , nempe in eo Ouod cpraesciata conuenientiam , non actualem diuersitat cm , bullismodi repraesentatio ideo sic fit , quia in cibiccto assertur conuentcntia is non actualis diu cr.
632. Secunda conclusio mari potest conceptus entis imperfectus, de inadaequatus praescindens quoad explicitum a suis inferioribus . Haec conclusio admittitur ab authoribus primae sententiae qui dicunt posse dari conceptum tormalcm , qui praesciat et cxplicite conuenientiam inferioru in incnt non diuersitatem , qui conceptu tim mimalis repraesentans , quam obicctiuus repraesentatus explicite est imperfectus , Sernadaequatus, praecisus tamen, quoad exi licitum. Ita Collegi uni discalc. Gali coo , ε sequitur Magis Ioan a Sancto Thoma quaest. 3. art.
. cc n. a. Sc refert Caietanum Feri ara, Thom istas communiter adem assercntes . Et pr. Nam omnia inferiora latis conueniunt in ipsa rati in cntis, nam intrins c in se habent , ut sunt analoga ta proportionalitatis igo intes- lectus potest liccre unum conccrtum, qui xplicite repraesentc illam conuenientiam non repraesentata explicite dilicrentia aliqua vel modo δε de hoc conceptu sic
explicit E cpi aesentante convcnie tiam ni is non diuersitatem actualem conuinciant rationes , quae Commimiter solent S rri tam 1
Thomistis , quam ab eo tistis adprobanesum conceptum praecisu incntis absoluti simpliciter, ut ex dicendis constabit . Aduerto tamen quod licet haec conclusio in re verum dicat, nihilominus talis conceptus si non excludat modos .dincrcntias , non potest dici, proprie loquendo, praecisiis. Nam, ut dicebamus nu. 13o pia cisio pro
prie loquendo consistit in co, quod id , a quo fit praecisio , non inclum datur in eo, quod praescinditur , non uisicit , qu ad unum alterum non explicet. Nam hoc quod est
Vnum alteium non explicare , si unum includat alterum , non si Praescindere, licet sussiciat ad diuinctionem rationis Cenes. impli citum, uel explicitum, ut co
ceptu ille sit distinctus, , ut alii
dicunt, abstractus non tamen, Vt sit praeci susci sed quaestio haec videtur cfle te modo loquendi Vcniamus ad rem. 633. Tertia conclusio . Dari potest unus conceptus ciatis obie citius , in quo actu alit c non reprς sententur modi, seu differentiae cntis, qui conceptus sit pcrfecte, le
tis , Se nullo modo siue explicite
i ui implicit contineat rationem
326쪽
ceptus praecisus entis. Haec concluso adinittitur ab scotistis, licet ex illa inferant conceptum illui csievniuocum Thomistae vero defendentes conceptum praecisum, asserunt illum esse analogunt ita relati sipra pro siccunda sciatentia,& qua thim ad aut horitatem lio mistaria, sufficeret solus Magister Soto, qui asserit suo tempore hanc docti inam esse omnium huius Scholae homisticae, praeterquam quod ali)graui Ds mi illam defendimi, S forte Caietanus, de cuius mente adhuc non constat inter Thoni ista sci sed quidquid sit de hoc , nrobanda si accurate nostra conclusio,tum authoritat D.Thomae, ratione a priori, qui id prius praestandum est, tum labefactando fundamenta oppositae
6r Probatur igitur nostra conclusio . aut horitatem .d homςquaest. i. de veritate artic. I. in corpore ibi sic ait. Dillud autem quod primo intellectus concipit , quasi
notiis. mum, cinini od omnmc O ceptiones resoluit, est ens, ut Aui cena dicit in principio metaphysicae suae : unde oportet quod om nes aliae conceptiones intellectus accipiantur ex additione ad ens JIn quibus verbis astruit conceptum repraesentantem cias, tanquam id, in quod alia resoluuntur. Similem doctrinam tradit cap. I. de ente , .cssentia sic dicens Dens autem dc essentia sunt, quae primo intellectu concipiuntur, ut dicit Avicena in metaphysici ubi Caietanusinu st 1 expresse docet
nostram sententiam , quam exDlicat duabus conclusionibus , altera de conceptu formali, de quo , ait, esse unum communem in repraelantando , substantiae δε accidenti Deo, creaturis re in ab ter docet de conceptu obiecti-uo tria, ilicet esse aliquid reale inuentum in omnibus generibus distinctum ab illis secundum rationcm is nullum gradum sit pranaturas genericas, specificas, 4 diuiduaks exprimere Qu. e omnia elegantissim probat ibidem Cai tanus , ex illius probationibus constabit nostram sententiam esse iuxta illius mentem. 631. Probaturo nosti a colhclusio ratione a priori . Ad crinfectum conceptum alicuius rei iulique adae latum non requiritur, quod in illo actu includantur Treue actu afferantur ea, quae non pertinent ad eius essentiam : sed in di, disterentiae entis non perti nent ad illius essentiam : ergo P test dari conceptus perfectus , adaequatus entis non includens seu non afferens acti modos, sereditarcntias , qui conceptus sine dubio praeeisiis cri r siquidem ab illo excluditur actualis inclusi is doriam, seu disterentiarum. Maior est certa , cum tunc perfecte res Concipiatur, quando omnia praedicata essentialia concipiuntur, sua Concipiantur omnia explicite, siue unum explicit , Waltertim implicit , omnia autem actu debent coneipi, illa vero praedicata, quae es entialia non sunt, non exigunt
concipi actu, siue explicit , uEimplicite : hoc , ut certum, as seritur in maiori. Minor vero in qua est difficultas multipliciteri test ostendi Primo ex Mag SOt . Nam ens fuit impositum ad signa dum ipsum esse in communi , cquod omnibus est commune , homines se concipiunt ens, non fuit impositum ad significandos modos νDiuitia i Cooste
327쪽
gos, seu differentias,&constat ex perientia,quod audito hoc nomine,cns,nsi cocipimus naodos,aut differetias, sed ipsam formalean rationem essendi : Dicere autem quod mo di differentiae conciniuntur actu,sed confuse, non diuincth, quod tale nomen significat etiam confuse tales modos differe tias,non videtur habere Iiindamentum,neque in ipsa impositione, nec in experientia , imo oppositum videtur contingere. Quis enim crinde quod qui imposuit hoc nomen,
Cns, intendit aliquomodo gnificare Deum,creaturam,& deccm praedicamenta, imo is omnes alias in
feriores disi cernitas qui in se experitur concipere modos, diseferentias praedictas, audito,hoc no Inrne, ens Tunc vltra sed id, quod significatur ex vi impositionis nominis , quod a nobis concipis tur,cst adaequata essentia entis ergo ad illam non pertinent modi, seu differentiae. 636. Secundo probatur illa minor. Nam id,quod est prius ex natura sua,non potest conlii tui assentialiter per id , quod est posterius ex natura sua , scdens It prius suis modis. di fierentis Ex natura suae
ergo eras non constituitur essentialiter per modos , di pentias. M . est certa . Nam id, quod est prius, debet intelligi adaequath constitutum ante aduentum posteri
ris, si enim est prius , ni Ilo priori debet intelligi in suo esse essentia- Η'. Et mi probatur . Nam id est prius altero, a quo non valet subsisiendi oonsequentia, sed non valet
ab ente ad modos, siuEdisterentias,hcnh autem e contra , Verbi gratia, non valet haec consequentia. Destens, ergo est per se a benEautem valet est per se ergo est eni ergo ens est prius suis modi ,- disia.
renisis. Nec valet si dicas sufficere ad istum modum prioritatis dis inctione paene implicitum, explicis
tum, atque adeo non obstare quo minus modi sint de conceptu essentiali explicito. Non,inquam,valet. Nam
obiectio posita intendit probare
modos, seu differentias nota pertiriere ad conceptum essentialem enistis .ex hoc infert non pertineret
ad conceptum implicitum . Et via rationis in eo consistit , quod ipsi
essentia entis sit prior,&conseque ter non expectet modos seu differentias,ut consistat, ex quo infertur
non pertinere ad conceptiam actua
lem neq; explicitum, neq; implicitum. Id enim quod ab aduersariis dicitur conceptus explicitus , dicitur a nobis tota, cidaequata essentia entis, nempE, ipsum esse,&hoe
est prius modis, differentijs , ae proinde adaequale potest cocipi sine
istis constitutum essentialiter. Faciet D. Thomas huic nostrae rationi I p. S.Iq. art. 6. Vbi docet quod si Deui cognosceret alia a se inquantam suecntia tantum , cognosceret illa incommuni, imperfectZ in ratione
communi:ergo in ratione illa communi entis non includuntur actualiter modi, seu differentia entis, alias cognoscendo ens, cognosceret alia secundum sibi propria , quae in tala ratione incuduntur. Haec est nostra ratio a priori, quae magis confirmis bituris rationibus sequentibus, ex quibus constabienullam csse necessitatem, utinente acta
328쪽
Probatur nostra seu-ιemia destruendo fundamenta Vposita..37 Vobus innititur funda- menti, sententia oppo sita ad asserendum ens debere act includere modo , differentias inferiores saltim in comptu implicito , primum desumis vir ex eo .uod sit traxisteriatim si inferiora, sectandum,ex eo quod is analogum, Se utrumquesnon o stare praecisioni, ostendam modo primo probatur non obstare trin celidentiam. Gm ex eo Quod erisse transcendens,, uniuersalissima transcendentia audeat, solum inferiti quod intim imbibatur , de includatur in omnibus modis ' disserentiis, ita ut sit de conceptu
Gentiali omniuri in de omnibus:
praedicetur essentialiter: non tamen sequitur, quod ipsae differe tiae, seu modi includantur, mimbibantur intime in ente,& sint de c6 ptu essentiali illi ,& de illo in e tialiter praedicentur ex uniuersalissima transcendentia non sequitur quod ens praescindi non possit: alce consequentia . Nam sesa intinis, cessentialis anelusio modorom , seu differentiarum inente potest obstare prccisioni int. ntecedens probatur . Nam tra hendens ex propria sua ratione petit in alis includi, imbibi , hoc enim nomen ipsum significa , sese licet ransc)endens, ' Odoiniit
-- ei an Pendat, id est, in omnibus is ueniatur, quod si fuerit uniuersa-h matrini en ita, illa res, diffriogis, init modus entis dabitur , in qua actu non includatiar,
ut clarius loquar, ex vi transc i
dentiae sequitur quod Prs dicatum
miscendens passi ula inclusum seu imbibitum, alia , quasi active
imbibentia, seu includeRtia illi id, non tamen requiritur,ut ipsum Dr dicatum transcendens , quasi a iuEclaudat alia Gergo ex eo quod
dis, non autem includere actu modo , seu differentias . Et adestexeniplum Theologicum, nam iuxta comitiun im Hsentia diuina intini Miu i in relati
nibus d uinis , non tam n ipsae relationes a tu incitiduntur in conce
ptu estentiali essenti quod vid
I. p. quaest. 33. actic. . ad i. vhi sic docet, ad primum ergo dicendum quod communia absolii te dicta secundum ordinem intellictus nostri,
sim priora , quam propria et qui cina tantur in intellectu proprio
rum, sed non e conuerso . In i tellectu eni: persone Patris iniciis ligitur Deus, sed non conuertuur.3
alteritis, .non Leonuerso Gergo non bene infertur Gens est trans
cendens imbibitum ini dis , dissemitiis. ergo etian actu in
rentias 6 8. Confirmatur explica-atur haec ratio . ex docti in hac
329쪽
sentia diuina, ex eo pr cis quod
essentia cludatur in illis, saluatur quod essentia diuina malacit com- Dositionem cum relationibus ac si1 -
niliter, non esse ibi aliquam con trahibilitatem: rao cli a priori. Nam ad compositionem intc duo
contrahatur vere, propriε, exigitii quod sit mutua exclutio unius ab alto, non sufficit ex parte unius exclusio, si sit inclusio ex parte alterius, hac ra ratione genus, laiffercntia componunt totu metaphysicum,quia genus ex se ex chid i di Drcntiam , . contra differentia
cxcludit genus , quod si vel genus incirideret disterentiam , ve hcc
clauderet genus,ncc posset esse vera compositio , nec cra contrahi bilitas: crgo si cns includatur in modis, S different ijs, etiamsi non includat actu illos,non faciet compositionem cum illis, nec per illos contra' etur. Confirmatur. alio excplo.
Nam genus es sontialiter includitur in specie v. g. animal essentialiter inchiditur in homine, isti de conceptu essentiali illius, ita ut impossit bile sit intelligere hominem essentialiter, quin concipiatur animat: tam ra potest concipi animal , non
CDircepto homine ergo etiam si enscssentialiter includatur in modis,&di rentiis,poicit tamen ens concipi sine illis. Nec valet si dicas essedi marem rationem Na animal non est de conceptu differentio, ideoquEpotes prcscindi, cognosci sine illa , cumque en sit transcendens, ex
modo proprio transcendentio colligitur non posse praeicindi a modis, differenti; , cum sit de conceptu essentiali istarum . Non, inquam, nam comparati v a nobis facta non
cit inter g cnus, differentiam, .g. inter animal, iationale, supponimus n. Vnum alterii in excludere, ste contra , ac proinde neturum este
de conceptu essentiali alterius sit ergo comparatio inter genus, speciem, g inter animal, hominem, tunc formatur ratio Animal in cluditur in homine essentialiter, ita ut non possit concipi homo essentialiter,quin concipiatur animal Getamen homo non est de conceptu essentiali animalis, animal poteli concipi essentialiter sine hominet rcrgo ha bene unum esie de conceptu essentiali alterius, in quoesicintialiter includatur , non e contra, ita ut sit mutua inclusio, cntialis. Tunc vltra ad intentum. Non alia ratione dicitur quod ens actu includit differentias, nisi quia actu includitur per transcendentiam in illis: sed stat optimesvnum includi essentialiter in alio , non includere essentia litor illud, ut constat in ex plo posito in hac, pr cedenti co dirmatione; ergo stat optime en pertranscendentiam includi in modis, disserunt iis,&io includere illos, nec istas. Si autem dicas quod non infertur inclusio modoi um,idifferentiatum in ente nisi ex vi transcedenti , quatenus non permittit c positione inter id quod includitur, includens. In contra est. Nam ut excludatur omnis compositio, contrahi biliis ab ente , . quocunquestranscelidente sufficit quod unum intime claudatur in altero licet illud non claudat alterum ac tualiter, ut constat in exemplo o sito deessentia diuina, qu etiamsi actu non includat relationes in suo conceptu sientiali , tamen non c5- ponit cum illis, quia est entialiter in illis includitur: ergo ex inplici quod ens , quia transcendens,
330쪽
ineluditur essentialiter in omnibur, quamuis illa actu non includat, optime icquitur ipsum non facere compositionem cum aliis. De hac doctrina circa inclusionem essentiae in relationibus viileatur P. Grana- o. p. tract A. disp . Dct. a. 6 o. Deinde probatur, concep tumentis praecisum posse dici, denominari analogum. Nam etiam si conceptus entis actu non contineat differentias,seu modos, in quo con- intit praecisio, tamen ex vi sua , cpropri)s meritis pcti participari cum inaequalitate a suis inferioribus:ergo etiamsi sit praecisus , erit analogus,Probatur antecedens. Naconceptus ille sic praecisus,ex natu ra si ad ex meritis suis si uniuersalissimum transcendens: ergo ex natura sua, ct ex suis meritis petit im-hibi, claudi in omni erato,in Omni modo,d disterentia illius, quod prouenit ex eo quod est univcrsalinsimum petit partieipari a Primoente per essentiam omnino indepencenter ab inte per particinatio nem dependenter ab illo idem umIropoitione de substantia,
accidenti an participatione illius 'ergo licet conceptus Illa sit maecis ,ritie participar cum inaequalitare:patet haec coa. Nam transccnderi
Ugicam ergo si illa ra-M 'ntis precisa petitiaiticipari ab T Dii ' Vt ratio transcendens,
nus:sed conceptus entIs,i out raecelsus a suis modis , de distri cntias praebet fundamentum, ut intellectus
forme secundam intentionem ana logiae, non uni uocationis: ergo ex
eo quod sit praecisus, non sequitur, quod sit viriuocus , scd potes esse
analogus. Maior,ncerta F primi. Nam conceptus ille est transcendo univcrsalissiumrni ab intellectu comParatur ac sua inferiora,tanquaquid intrinlace imbibit uni, de clausu in illis, in omni corum modo &differentia r ergo conceptus illeriaecisus praebet fundamentum , ut
intellcctus Ormet secundam inten tionem analogiae patet consequen tia Nam conceptus oblativus tran iccndcns uniuersalis inum non pintest fundare nivocationem,sed analogia Sicilii lcni ab intellcctu coparat mar ad sua inferiora, ut inaequaliter participandum Explico hoc albter. supponam iis c Cnceptu obiectivum esse praecisiim,runc,sic procedo. Vt tibi Itet relatio aliqua rois necisaria est aliqua cognitio comparativa, maxime in sititia illorum, quos impugno, criparet igitur intelisus coceptu illii obiectivii ad sua inferiora,c tali coparatione resultabit relatio rationis,qua est anal 'gia Probo hoc Na illa coparatio est alicuius rationis qua uicet acti no includat differetias, modos,includi-riar tame intrinscch in illis,N participatur ab isto depcdenter ab alio: ergo clatio rois resultans est analogia,quae fundatur in conceptu ne se Dabente, prout sic cognito respectu suorum inferiorum. Et quidem talis cocopius obiectivus entis dicitur anal igus, quia ex se praebet fundamentum , ut ab intellectu for-- metu relatio rationis , quae est formaliter anaIogi , sicut conm