장음표시 사용
361쪽
etatem . Nam si sermo sit de quantitate alio modo, nemph, per redinem , vel radicem quantitatis, in hoc sensu non impugnatur a nobis talis modus dicendi. o I. Secundo eplicatur . Nam
uando dicitur quod distinctio subantialis partium pendet ab ordinatione quantitatis, ut a conditione requi lita , ut talis distin tio in a tum exeat , vel sermo est de ordinatione actitati pmveniente a qua titate actu informant , vel de ordinatione proueniente a quantitae , quam respicit subitantia , vel conmotat, vel ad quam ordinatur. Nora potest intelligi de quantitate actuali, ut informantes, nam haec non requiratur etiam ut conditio ad talem diiunctionem substantia- Iemla ergo intclligitur de Ordine, seu respectu ad quantitatem, quod a nobis non negatur. r. mi quia distinctio substantialis indiuiduorum prouenit ab ordine, seu respectu ad quantitatem, quantitas, ut sic respecta est conditio, Vt concedit docet idem Mag. loan Sancto Thoma dictariis de generatione art. . . quapropter I in praesenti art. I. fundamentum 4 docet quod ad idem principium pertinet lignatio distincta partium, cindiuidumum ergo qlla litas actualiter informans non erit Conditi, ut exeat in actum talis
distinctio substantialis partium. Igitur praedicta doctrina ag Ioan a Sancto Thoma non fauet dicto secundo modo dicendi ,si intelligatur de quantitate informant , in quo sensu a nobis
Da QR resolutione veritaediu sit unica conclusio Iu μ. stantia habet parte su stantiales substantialiter distinctas
ante quantitatem actualem , nota autem ante ordinem, sest respectum ad quantitarein maec conclusio, quo ad I part astruitur contra alis
quos homillas existimantes ante quantitatem actu informantem nubiam dari distinctionem indiuidualem substantiae , siue totalis , siuε Partialis, quos referunt Patres Sa nianticenses, ubi supra dub. 3. quoad a. parti ponitur contra alio extra scholam D. Tho qui distinc, tionem indiuidualem, siue totalem. partialem docent esse omni . ω independentem a quantitate a.
ordine ad illam. Et quoad utramque partem admittitur a pharibus h mistis, pr cipue ab illis , qui dicunt
indiuiduationem totalem substa tiae prouenire ex ordine, vel respoctu ad quantitatem . Et ita Mag. Dan a S. Thom docet in I O proxime relato eodem modo ineri quendum de distinctione substantiali indiuiduorum,&partium. Et antequam probetur nostra conclusis notandum est, ut tollatur aequiu catio, quod quando dicimus su stantiam habere partes substantiae. les, spartes , non debet sumi in rigore , prout dicit integritatem accidentalem , nam in hoc sensu pares formallist accepta est de linea accidentis non inuenitur in IAaetasutitaritiae, sed sensus est quod P p entitas
362쪽
entitas substantiae, quae est sub una parte quantitatis , verbi gratia sub quantitate capitis est substantialitis distin ab entitate subis stantiae , quae est sub quantitate
manus, v. g. vel pedis, s enim prς dictaeentitates substantiae sunt se stantialiter distinctae , habemus in tentum , sim dicantur partes formaliter , siti radicaliter , tu in actu , siue in potentiaci nam hie modus loquendi parum conducit ad intentum , si semel ostenditur illas Ocntitates substantiae realiter substantialiter esse esstinctas. In quo sensit loquimur de partibus in impugnationibus aliorum modorum diiscendi. - o 3. Hoc sipposito pr. eonclus.. contra homi stas, qui, una par te docent substantiam totalem distingui substantialiter ab altera to- eali per solum ordinem, seu respec tum ad quantitatem, ex alia parte asserunt non distinctionem substan Gale partialem ante quantitatem ac eualem. Et sic proponitur ratio paritatis. Nam substantia totalis an te quantitatem actualem, per hoc praecis quod intelligatur , ut a di quantitatis, vel cum ordine, aut Connotatione quantitatis intelli
gitur 'taliter substantialiter dise lacte a qualibe alia substantia
totali ergo ipsa sit bstantia, ut radix partium quantitatis vel cum . ordine , aut connotatione quanti eatis , habebit partes substantiali ter partialiter distinctas Antec - dens supponitur . Et consequentia . probatur a paritate. Nam si quantitas totalis praehabita , ut in radice, in substanstia totali, vel ut ab ipsa respecti, de connotata dat totalem substantialem distinctionem, non
videtur ratio disparit- , ut ipsae
partes quantitates praehab Ita in eis
litate substanti. e , non causent istinctionem substantialm partia'
O . Ad hane rationem responis de Collegium discalc loco supra citato de gnatione reddendo disparitatem , quae in eo consistit quod substantia totalis in tantum indis uiduatur per radicem quantitatis, vel per ordinem ad quantitatem , in quant lim quantitas ex se habee partes eiusdem rationis , seu solo numero distinctas , ac proinde se sola est indiuidua in ordine ad illam substantiam inditis duatur . Si autem substantia ex se haberet
praedictas partes, iam non timui- dualetur per quantitatem radicalem , sed ex sc ipsa . Insuper addit
sequi inconueniens ex eo quoi substantia habeat tales partes , nempZdai duo tota, scillae substantiale physicum, alterum entitatiuum constans ex praedictis partibus substantialibus, quod obstat maximae unitati per se substantiae. Et cum hoc nec aliud inconueniens sequatur in alio casu , ideo est dispar
Tos. Contra hane solutionem replicatur . Nam ex eo praecise , quod quantitas ex se habeat paristes eiusdem ramnis, quae ex sed diuiduantur, & distinguuntur, sinquitur quod ipsa quantitas sit prinii, in genere indiuiduationis, o disetinctionis partium essed ad hec sufficit quod subitantia sit radix quantitatis , vel ad illam dieat ordinem tergo dispari eas ruit . Maior est doctrina contenta in solatione. Et mi. prob insistendo in eadem parita te . Nam licet uantita lis prismum in genere distinguendi , indiuiduandi substantiam tota lem
363쪽
tame ad istum effectum praestan dum sussicit radicali praehabitio
ruantitatis ici tib stantia , vel oriso istius ad illam r ergo licet quantitas sit primum in penere indiuiduationis, illina ionis partium, sussiciet radicalis praehabitio partium qilantitatis in substantia , in quo casu substantia ex se sola non habet partes substantialiter distinctas , sed potius ipsa ut radix quantitatis , vel vi ad istam dicensordinem . Confirmatur , de explicatur hoc . Nam si substantia, tradix partium quantitatis , vel ut ad istas dicens ordinem , habet Partes substantialiter distinctas ut a nobis Donuntur, non verisica tu substantiam ex se habere prae dicttas palles, sed potius ii quanti rate radicata vel respecta , sicutandi uiduatio , de distinctio totalis Prouenit quantitate simili ratione et ergo falsum est dicet quod si substantia ex se haberet partes, non posset indiuiduari a quantis eat . Si enim ly, ex se,excluderet
non solum quant talem actualem . sed etiam radicalemci vel ordinem ad quant ratem , optime id sequeretur a lichi ad effectum ponendi praedictas partes excludatur quaritas actualis , non tamen ex cluditur radix, seu cardo ad quantita rem et ei go optim compatitur subitantiam ab cre praedictassa res ante quantitatem actualem
Et indiuiduari ab ipsa quantitate. Itaque in hoc dicendi modo , in omni indiuiduatione, primum est quantitas totalis di totalem partialis ad partialem . Nec obstat id , quod ibidem additur de illo inconuenient , nam illud non
sequi constabit ex dicendis infra M. Sed inquires quid sit In
substantia esse radicem quantita tis , vel dicere ordinem ad quantitatem . t inde videamus per quid substantia sit totaliter distincta , de partes illius partialiter distinctae . Resaondeo huius explicationem ad istum locum non a tinere , sed ad libros de generatione , ubi explicatur quid sit materia senata quantitate , quam docuit . Thomas esse princi pium indiuiduationis subitantia lis : Et in praesenti, quia praecipua controuersia est cum Thomissis , praecipue cum illis, qui docent per materiam signatam quantit te non intellisi materiam cum qualitate actuali,eo quod ante istam
est alia signatio , ideo quidquid
haec sigiratio sit , si tamen est alis te quantitatem actualem, indesium argumentum, a paritate ratione, ut probem ciem dice dum esse de principio indiuidua tionis, distinctioni spartium Q stantiae. Nihilominus aliqua dicam infra nu εχ a veitiamus ergo id adi
γπ' 'Ontra conclusionem an serentem dari partes substantialiter disti ctas , solent opponi plura argumen ta ad probandum, ante quantitatemno posse inueniri partes Dimaliter,
364쪽
edad hae omnia responderat ex dictis supra. n. ideoque illis relictis,arguitur. i. mira nostra resolutionem . Nam ante quantitatem
nulla potest dari compositio artium ergo nulla potest dari distinctio. Prouatur antecedens Narnia lis compos io esse accidentalis ergo iamidatur in substantia ante Oualitatem actualem talis compositio
partium. Probatur antecedens. Nam
talis compositio non fit ex actu , potentia sinpliciter , im una pars mori constituat aliam aut det illi esse, aut recipiatur in ea,neque sine inter se primo diuersae, sed eiusdem rationis , ergo est compositio accidentalis. Confirmatiar vrgeturi atione,qtram affert Colleg .dit calc. G. 3. de gnatione nu. I Namsi substantia haberet partes substantiales substantialiter distinctas, non esset unum per se in genere substantia rsed hoc est maximiim inconueniens, ergo,&c. Pr: quela maioris . iii ain tali casu essent duo tota substantialia, primum constans ex materia,
forma substantiali, quod dicitur totum physicum, aliud constans ex partibus praedicti, substantialibus, quod dicitur totum entitatiuii sed ex duobus totis copletis substantiali inis no potest fieri um1 per se rsquidem quod aduenit toti completo substantiali, aduenit illi acci- cientaliterci ergo si substantia haberet partes substantiales , non esset unum per se in genere substantiae
quod esse ma imum absuritum nul- Ius negabit. Nec valet si dicas praedicta duo tota distingui sola ratio rie, ae proinde posse constituere viai per se in genere substantiae Non,inouam, vaset Nain si praedicta partes lubstantiales assignantur in suus antiatdebent distingui realitera partibus physcis. s. a materia,& fornis ielgo totum resultans ex illis partibus distinguitur realiter a toto re, sultante ex istisci patet consequeristia. Nam tunc tota distinguutur,ealiter , quando partes constituentes
ipsa distinguuntur realiter ergo si Iartes huius distinguuntur realiter
partibus alterius, ipsa tota etiam realiter distiuguuntur. OS. Ad hoc argumentum respondeo negando aris. Ad eius probationem negatur ans . Et ad eius probationem respondeo ad compo sitionem substantialem sussicere quod partes sint in senere substantiae, munio etiam sit substantialis,&iuxta diuersum modum partium, unionis, diuersificantur compo sta:cum igitur partes componentes, umo earum sint ingenere substantiae , hinc est compositionem esse substantialem, .compositum esse substantiales, quod autem una pars se habeat, ut actu,& vi constituens, Waltera ut potentia , constituta pertinet ad specialem modum co- positi cnis sub antialis , non autem requiritur ad omnem. Ad confirma
tionem en dictum est praedicta tota non distingui realiter, sed sola
ratione. Etenim elatitas materiae,
entitas brma cum vnione sunt iris entitates reales, qui nobis dicuntur partes substantiales, cistae
sunt pia materia, forma, in qu
sola distinctio rationis interuenit, 'natenus illud idem realiter totum consideratur, compositum ex materia,& brma, sic dicitur totum Physeum is consideraturve com positum ex aliis partibus substantia- Iibus entitatiuis is dicitur totumentitatiuum . Ad imptimati hemibi positam respondeo quod filiarem
vatus accipiantur simul sumptae non distit
365쪽
distinguuntur realiter a partibus
attei ius etiam simul acceptis, ut divetum est,&sufficit, ut tota resultari tia non dii linguantur realiter,quid quid it de comparatione unius par tis ad totum, verbi gratia, Si com paratur caput cum materia prima dili inguitur realiter ab illa, ctiam a forma , distinctione reali includentis ab incluso , si comparentur alliae partes,verbi gratia,caput, a Dus, brachium,pes , aliae simul sumpta non distinguuntur a matCria, farma, sed sunt realiter idem.
Qia propter dicendum est praedictam partium distinctionem non obstare quominus ipsa substantiast totum percie in linea substan
Ios Arguitur et principaliter ex eodem Collegio discalciato bisipra n o. Nam materia prima secundum se, dc intra propriam lineam matcriae non habet distinctione specificam , vel numericam posititiam ergo ex sc. intra propriam lineam non habet partes distinctas substantialiter Antecedens supponit probatum ex dictis in Phylo rhia circa distinctionem materiar. x consequentia pr. Quia si praedictam partium distinctionem haberet ex sc intra propriam lineam
iae, haberet unde distria vcrctur iunaerice positive Et ratio huius est nam ideo quantitas, a se ipsa positive indiuiduatur. substantia in diuiduatuc per ordinem ad quantitatem , vel test rata x certae quan ritatis, quia ex se , c ex propriis meritis quantitas habet partes eiusdem rationis, ac proinde ex se numerice distinctas ergo si materia ex se,. ntra propriam lineam ha-
bet partes distinctas , eiusdem
rationis etiam ex se indiuiduaretur positiuh, ex se esset una numero positu , Sc non per ordinem ad quantitatem quin potius in hoc casu quantitas indiuiduaretur persu sta itiam siquidem tunc prius haberct partus eiusdem rationis , quam quantitas ipsa. Confirmatur hoc. I. ex eodem Collegio Ioco relato ex logica num 3 et quia materia prima hominis, remota 'quantitate i. st simplex, vel composita. Si est simplex,erit indivisibilis. Si composita, aut prima compositionc aut secumda . Non prima, nam haec fit cxpOtentia, actu simpliciter, ut dicitur lib.8. metaph. text. 8. materia autem est puta potentia. Non etiam secunda quae est cx subiecto, Maccidenti quia ubi non est prima copositio non potest esse secunda rem materia prima veresest indiuisibilis remota quantitate, Confirmatur a. Nam si materia prima componeretur ex illis partibus, necessario esset ibi distinctio partium, sed haec est impossibilis,ergo,&αPr. mi. Nam ubi est distinctio unius ab alio,
necessario interuenit aliquis actus
siquidem actus est qui distinguit I
e lib. 7. metaph. text. 9. sed in matrii secundum se nullus est actus , cum sit pura potentia Ger
go ibi non potest esse distinctio
partium. 7 Io. Ad hoc argumentum , ad misso antecedenti, negatur coa ad cuius probationem dico quod quando dicitur materiam ex se habere partes, Mintra propriam lineam, solum excluditur quantitas actualis, ut praebeat tales partes, non autem excluditur ordo ad quantitatem, vel radix istius , ac proinde materia, ut dicens ordinem ad quantitatem , vel, cadix quantitati Disitireum Cc oste
366쪽
vna numero posithiE. Si autem ex se haberet partes sine respectu vel dependentia ab alto,sicut quan eitas habet suas,tunc aliquid probaret argumentum. Ad confirm. I. resipondeo materiam esse compositam ex praedictis partibus. Quae compositio potest dici prima quatenus est de linea substantiae , non tamen in rigore prima , quia haec constare debet ex potentia, .actu is mmiliter secunda , atque adeo Oeest absolui diei non esse primam
aut secundam esse tamen substantialem entitativam , ne requiri
ad istam quod una pars se habeat ut potentia, altera,vt actus, tecnstat in compositione partium quantitatis, quae subiectatur in illa. Ad confii m. a. resimndeo esse distinctionem inter illas partes , quae distinctio desiimitur ex ordiis ne materiae ad quantitatem, cscut ipsa materia per ordinem ad si ,rmam distinguitur specie ab alia materii, ita per ordinem ad quantitatem distinguitur numerice ab alia, Mandem per ordinem addi uersas partes quantitatis habet diuersas partes substantiales Distinctio enim protienit ab actu , vel in ordine ad actum , de sic debet i telligi illa propositio. Quapropter materia prima ,etiam si sit pura pomtentia, quia tamen dicit ordinem ad actum modo dicto , potest in se habere distinctionem. . II. Arguitur . Contra nostrum specialem modum dicendi . Nam quaelibet res dii tinguitur ab alia per suam entitatem, ad quam sequitur sua unitas, diuisiora est enim unaquaequE res per se ipsamens, unum, c. crgo absque fundamento recurritur ad quantitatem
' pr*distae partes materiae sint sibin
stantialiter distina itidi,tεξέ si
supponitur. Et consequentia proinhatur. Nam quando dicimus,mate ria, ut dicens ordinem, velit raclix quantitatis, talis ordo , vel radix aliquid addit supra entitatem materiar,vel nihil addit,si hoc, 2 dica tur, iam materia per suam entita tem habebit partes, ordo, vel radix quantitatis ad nihil deseruit. Si autem aliquid addit, explicandum est quid est hoe, nam vel est aliquid
accidentale, loe non potest coci dueere ad distinctionem substantia
Iem , vel est aliquid substantiale hoc non potest desum aquantitate , quae est accidens er a go si una quaeque res per suamentitatem diit inguitur,ablque fian damento altrii itur talis ordo vel
radix quantitatis ad dandam praedi cta partiu distinctionem substantia lem. Plura alia poterant Obiici, qua omituntur,quia ad alium Iociam spe
ii Ad hoc argumentum respon deo distinctionem prouenire ab em
titate.uniuscuiusque, non tamen ex
eludere respectum, vel ordinem ad aliquid extrinsectim,qua pronter materia prima is totum substantiale distinguuntur per suas entitates quae Ordinantur ad aliquid extrins 'cum ex cuius ordinatione causatus
in illis praedicta distinctio. Quid a tem sit in materia esse radicem quantitatis, ves dicere ordinem ad quantitatem , diuersimode a Thomistis explicatur , quod paucis praestringam, relictis variis modis a Thomi .stis traditis. Etenim per materiam ut radicem quantitatis, non intelli Q go materiam nudis sumptam antὸ omnem gradum formae. Nam cum quantitas otia tu i forma substantiali ratione primi gradus corpores tatis Digitia ' Co le
367쪽
ut actuata per gradu corpore itatis BIVM APPENDnsi,
sit radix aqua di manet quantitaMI,ac .i
Irovides dus ille corporeitatis.cu 'stinctionein si accipiatur partia ditcr,hoc est, quatenus est radix partiunt ut distinctionem nartialem. - in Notanda est ac hociliten tuin elegas doctrina D. Thome, .p.
q.76.art. a. ubi interrovat, an anima antelicet tua Iniatur corpori, mediatibus dispositionibus accidentalibus. Et proponit argumentum ioci las liuersae bonae urinas *- --
quinant diuersas materiae parites rdiue sae autem partes non potantri . . . onsulto in fine huius. . Conferentiae distuli explicationem mentisio
Thomae, ut ex ipsius doctrina --.gis constet veritas , probabilitas nostra Plitentiae . In primis Collegium discalc. in traica disp.
3. quaest i num. o. NiMa. testimonia , in quibus in i ii iciat videtur docere a quantitate actuali prouenire omnem distine-ditellia nisi undum diuisionem tionem , diuisibilitatem . Nam inmensura n mira uitii, ei. - c trag. cap. s. sic ais .i oportet intelligere dimensiones in et 'mora xlirantitate si iti iti th Mniat ita ante formas substantiales, quae sunt eiusdem speciei. J Ecce quoinodo aliquiritii incipii distinionis indiuidindis hi respondet sis ad cui indum, quod dime sones quam tuae sunt accidentia
consequent a corpore itat , qtiae toti materia: Onuenit . Unde materia
Diti in se ib corporeit ite, dimensionibu potest intelligi, ut distincta in diuersas partes, ut
accipiat dulcria formas secundunt vlteriores perfectionis gradus.JΗς cI . Tt omas, in quibus docet matenis indivisibilis est , ve patet pre Phylosophum i Physic. I tem asprimu si Fo artic. a. sic docet.. mami ni autem diuidi in partes non conivenit, nisi secundum ci abdintelligitur sub quantitate: qua remmota remanet subitavicia indivisi bilis, ut dicitur I Physicorum, a quod e plicatius tradit quod lib., quaest. Α- artici I dicenρ. Impos sibile est, quod una mam is contrerias, disparatas λrmas recipiat nisi secundum diuersas partes Dis. uersitas autem partium non potestriam dii corporeitate usubstanti δε intelligi in augeria, non intellee
istaeint igh in distinctionem si diuitione , eo diuiso non
uantialem materia in si uersis par
res; inuando ait intellecta sub dimensio ,debet intelligi sub dime.. ne, ut cim gradu corpore itatio quo si nat, rit a radice. Et haee sustic antpro breui ex ira tione principi iii liuiduati mali , iq
intellecta dimensione i ut iissip
tantia, quantitate subIata. re Mnet indivisibilis , ut dicitur priM
eissis D. Thomae testimonia adeo ressa sunt, et ait di a Cyllen distate 3 is absque eluc
368쪽
Eandem doctrinam docet D. Tho. opusc.7 quaest. s. art. D ad 3 cuius verba refert Mag. Ioan a Sancto Thoma quaeit 6 ar I. I r. Insipe praedictum Colleg.
disca se astcri in fatiorem suae stri. rentiae quoddam testimoni l . Tho. lib. . contrag. c.'7. ubi docet tota substantiam csse sub rotarit tanti tam te totam subintia libet parte , restri verba D. Thomae in Ioco allegato de generat. Sic fallo autem
modo se habet aliquid substantiale ad id , in quo est,i alio modo aliquid quantum . Nam quantum totum ita est in aliqti toto, quodi tum non est in parte , sed pars in
parte,sicut totum in toto Vnde eorpus naturale sic est in toto loco totum,quod non est tollim in qualibet partes sed partes corporis parti is loci aptantiir, eo quod est in I co mediantibus d men ionibus . Si alitem aliquod substantiale sit in ali-
vi toto totum etiam totum est in
qualibet parte eius Maec D. Tho. t x quibus olligi videtur ipsum di cere substantiam in sua linea esse omnio indivisibileni. Et similia
plicans quomodo corpus Christi sit fit speci ius panis, vini totum
m toto, is totum in quali bc ruic: citius c. it rationem, quia si permocis substantiae, cuilis est propriusprquictus modus essendi sub quatita te. Nec valet ii dicas hoc in invinii,
sic, si intelligendum , quod tota substantia , idest, tota natura , seu species illius sit sub qualibet parte, a tib qualibet parte aqua est i
ta species, scutota natura aquae, no
rem veri sicari potest de tota sib- stantia pro totalitate illa constante
pasti bust substantialibus . Non, inquam alat Nam insurgit praedictum Collegium se alia ita hoe quod tota suustantia se sub quasi-bet parte Quantitatis aliquidupro prium substantiae assignati Tho. prout substantia distinguitur aquantitate. At in hoc quod tota natura,
.species substantiae sit sub quali
bet parte conuenit substantia cuniantitates siquidem tota natura , species quantitatis est sub quali bet parte quantitatis Argo ut D.
Thomas auignet aliquem modum specialem substantiis distinctum amodo quinalitatis , t intendit assis gnare, non debet explicari de tota natura , vel specie suostantiae . i6. His non obstantibus tenenda est nostra eo lus , ut Consormior mentit Thonaae. Et ante- auam adducam in fauorem illius aliqua testimoniaci Noto I. quod
praedicta testimonia adducta proxime numina AE plura alia , in qui , bus eandem dom in tradit D. h. asseruntur ab illis Thomistic, Pidefendunt quantitatem actualem pertinore adiriticipium indiuiduationis totalis , de ac enim citauindiuiduatione loquituri Thom& Ρ. P. Salmaticentes disca testo nit. p. tracto diab. adducut pre- dira testimonia, asserui quod D. Thomas in omnibu illi loquitur de quantitate pro radice,ncin autem de quatilitate actuali. I. aq; dicunt, ad diuisionem , vel distinctionem
substantialem, non concurrat quan
ε ita actualis,sed sufficit radix illitis, ad hoc intentum referulae alma testimonia D. Thomast. Quapropter ad meum intentum die illa testis monii, quae tam clara, Sc exprodia uidentur a Collex discala non tam habere vim contra parte eiusdem totalis substantiar, quam contra in
369쪽
tatem unius substantia ab alia , ac proinde si recte explicantur a Pa
tribus Salmant centibus de quantitate radicali praehabita in subitantia, ut totale distinctionem causer, ita dico explico eadem si iri telligantur de partibus eiusdc totalis substantiae, nempEquod partes quantitatis radicaliter prae habit in subitantia totali, causant distinctionem substantialem partium substantiae. Et sic manent explicata dicta
7i7. Noto et quod D.Th. in loco allegato ex lib. . contra ea p. si I. post verba iam relata sic subdit .s Sicut tota Natura, species aquae
in qualibet parte aquae est, uota
anima est in qualibet Parte Corin ris. J quae verba tion refert pi edictum collegium, sed potius ca relin- inieris prosequitur testimonium D. Thomae Nec miror nam in his verebis clare continetur solutio, Lexplicatio mentis D. Thomae, Quam
impugnat. Igitur quando D Tho.
ait totam subst tiam csse in Oto,
totam in qualibet parte,siciaci, et tiae, cum utraque sit in genere sub intelligi, ut ipse exprcssh docetfsicut stantiae, ut iam dictum cli. Hi autem eota natura, upccies aquae cli sub relictis, cst cx praelium cst1monium tein in eo coninit, quod Proprius modus cssendi quantitatis sub alio. V. g. quando corpus quantum est sub
loco , est per extensollem Iocalem. qua totum commensuratur toti, ScΓartes partibus Dat sub tantia habet alium modum essendi iam assignatum , qui cst ita proprius subitanti e , sicut alter modus estir prius quantitatis in hoc ponit dist e rentiam D. Ihomas, des ioci corpus Christi in Sacramento sequi modum illum essendi substantiae Ribaliquo, non autem modum essenis quanti sub aliquo qua doctrina manet sussicienter xplicata mens D. Thom cx propriis formalibus verbis illius.7I8. In fauorem nostiae sententiae poterant adduci omnia illa telΗ monia .LThomae,quibus humi stς. Iraeci suae Patres ' almanticeos ea ubi supra dub. . probant qua itita: lcmaciualcm non pertinere ad priacipium indiuiduationis totalis, es enim ea dein ratio indiuiduationis totalis, partium eiusdem substa qualibet parte aquae sJ rgo loqui
tu de totalitat naturae, cu spcciei substantiae , t dicebat solutio, d cxplicatio adducta . Ad huius
impugnationcm respondeo doctrina D. Thomae sic esse natelligendam ad intentum illius, Quod sicuti x DR cri
tura, species substantiae panis erat mue sunt unum secundum substantia, sub totaintiantitate, tota sub qua sunt unum simpliciter, multa selibet parte, ita corpus Christi suc cundum quid . Sicut totum inceden, substantiae est totum in tota mere substantiae compositum ex ι
con=or . Vbi cx plicans quomodo aliqua possint esse multa secundam quid , Treund .im quid unum do cet aliqua esse secundum quid unu ,&fimpliciter multa, scaliqua Ec uerso. Et subdit sat ideo quecuri-
hostia,S tot uin sub qualibet parte, nam scquitur nwdum illum specifi- .um,quem seruabat substantia panis sub sua quantitate . Diuersitas autem viter substantiam , quantita
partibus,ves integralibus , steresserintialibur, est unum sinisticiter iam totum est ens, di substantia simpli-
Citer partes vero sunt curia, subis
stantia in toto Pi lae verba sunt Digitias by Cooste
370쪽
ita clara , ut ponderatione non indigeant . Nihilominus ponder i. quod D. homas expresse docet in genere subitantiae dari totum compositum ex partibus integralibus t ergo tale totum compositum intelligitur ante quantitatem a tuatem, partes illae etiam ante quantitatem actualem Patet haec consequentia. I. quia totum euus substantiae est ante quantitatem actualem. 2. quia tale totum cI ,-
num simpliciter , Qtotum iesubitans ex partibus integralibus constitutis per quantitatem est totum
accidental conseqirenter o tum secundum quid . Uondero. 2.
Sod D.Thomas ait quod tales partes sunt entia,S substantiae in toto, ex quo infero posse absolui diei uari partes in genere substantiae 7i9. Resi)ondet Colleg dipealciatum D Thomam in hoc lo-ho loqui iuxta sententiam probabilem aliorum , non autem iuxta sententiam propriam . Sed haec
nitur , codem pacto poteram di-eer quod doctrina ab ipso colle a io allata ex D Thoma ei a iuxta probabilem sententiam aliorum. Si igitur hic modus explicandi testimonia D. Thomae admittitur, nullum erit firmum ad ollandendam illius mentem . Si aut cria D. Thomas aliquando titii selitenti: aliorum , vel colligitur ex ipso con- textu , vel ipse cxprcssi fatetur,
neutrum inuenitur in testimonio a nobis adducto, qua propter non est immorandum in impugna
coNFERENTIA . Utrum primarius effectus quantitatis sirextensio partium in
tensio. Explicatur diffultas, mreferuntur senten-
ib. m plures erectus se males a quantitate Pro
tatur quis nam illorum sit prima lius, idest, quis sit radix, set orisgo , a qua mete i dimanent, quot
sunt effectus , tot sunt sententiae . Prima sententia docet primarium effectum quantitatis , quo sua essentia sita est, est rationem mensiuae . Secunda asserit esse ex te sionem localem Tertia esse diuisis bilitatem: Quarta affirmat esse ex tensionem partium in ordine ad se, quae an tocedit extensionem localem Insus er in explicanda hac mistensione in ordine ad se adhuc est differentia Nam aliqui dicunt quod etiam si in substantia praesupponatur distinctio substantialis partium quae dici potest extenso radicatis, tamen primarius effectus quantitatis cui Disitiro b Corale