장음표시 사용
381쪽
quod S.Leo epist.89. inde maxime timendam esse docet excommunicationem, quod per eam excommunicatus exuatur omni interno munimine, quale certe
praesertim est diuina specialis protectio. Agnoscit quoque hoc excommunicati damnum , supplem. S. Thomae s. p. q. O. artic. r. ad 3. & Magister quem ci-tat, in ψ.d. 18. Subtractioni diuinae protectionis specialis, adiungenda quoque est subductio praesidij sanctorum Angelorum, quod magni omnino esse in menti S. Bernardus scrin. i. in festo S. Michaelis admonuit, quippe per quod Deus plerumque nobis prospicit. Non quod velim excommunicatum prorsus destitui sanctorum Angelorum praesidio, praesese
timque Angeli custodis; sed quod specialia beneficia, quae extra ordinem communis prouidentiae, plerunque obueniunt Ecclesiit per Angelos,cest ent pro excommunicato,ut recte assirmat Hugo Victor. l. i. de Sacram.cap.26.&Panorm.inrubr: de sent.excom. &ex eo Ripa ad l se constante. Tsolui. mair.num. 6. F
teor hanc priuationem diuinae specialis prouidentiae immediatae & Angelicaemon infligi excommunicato directe ac per se : quae causa est cur plerique Docto-ium eius non meminerint. Consequitur tamen ad statum in quo Ecclesia excommunicatum collocat. Sum mella capitis. 39. Ex disputatis tam suse toto hoc capite, habemus quod tanquam necessarium reliquae tractati iris fundamentum iacere proposueramus : nempe in quo sita sit excommunicatio simpliciter & pex excel-cestentiam dicta,quae intelligenda est,quoties absque alio
382쪽
Propria Excom in quo sita. 33 s
alio addito intentatur vel insigitur excommunicatio in re graui,&penes quam aliquis antonomastico excommunicatus dicitur.Sita namquc cst, in priuatione communicationis fidelium, externae, humanae & sacrae;itemque mixtae ex interna & externa; ac specia- Iis protectionis diuinae de Angelicae. Hanc priuationum congeriem, vocamus propriam ac plenam ex communicationem. Antiqui paulo aliter nominabant. S.Cyprianus ut ex eo variis locis congestis m5- strat erudite Pamel. ad epist. 3 8. num. IO.quandoque Vocat excommunicatum, abstentum, & abstine e dicit pro excommunicare. Alibi id exprimit per haec verba,
arcere a communicatione; non communicare,eiicere crde Ecclesia pellere ; a communicatione cohibere; Ecclesia excludere;a communicatione abstinere ;sacerdotum voce damnare;am simpliciter condemnare. Apud Tertullianum c. 39-Apolog. haec excommunicatio definitur, censura diuina qua iudicatur magno cu pondere, ut apud
certos de Dei conspectu qua summum futuri iudici prae iudicium est, si quis ita deliquit, ut a communicatione
orationis conuentus,ct omnis an ii commer ν, relege-tiir per seniores praesides. Alibi vocat separationem ab Ecclesia, ct ab omni etiam communicatione fraternitatis. Item relegationem ab Ecclesia, ct communicationis imrerdidium, prohibitionemque ne quis in Ecclesiam reciariatur. Praeterea,depulsionem a communicatione,ctsu motionem ab omni nou modo limine , verὴm etiam te lo clesia. Adhaec ; ex aut orationem ct ab EccIesia eier tionem, eradicationem de Ecclesia, proieritionem quoque sint dationem extra eam. Videsis appendentem singulatim Tertulliani loca Panaetium ad librum eius de pudic. c . 14. num. II9. ubi addit v niuersa, pro eo
383쪽
quod est absoluere ab hac excommunicatione,solemne esse Tertulliano dicere,postliminium largiri Ecclesiasticae pacis, dedamnare,recipere in communicationem, reuocare in Ecclesiam,concorporareriosus Ecclesiae.Quae phrases a contrario insinuant, quid saciat excommunicatio simpliciter dicta de qua agimus. Caeterum quod delicati quidam latinitatis aucupes, Vocem e communicationis expungentes, interdi Eionem vocare maluerunt,ut refert Nicol. Grauatius adl. 2. Vestrij c. q. n. ii .Vel interdictum,ut ait Ludou. Vitalis de reis &testibus cog.num . . inconsulte ab eis factum est, nec sine confusione nominum huius & alterius censurae, prae cuius confusionis vitatione non debet in re Ecclesiastica tanti esse latinitas. Quanquam sitne reuera,vox excommuuicationis barbara, an ex Tullis oratione pro Balbo hibeatur , quod vacavit Grauatio probare,non sum sollicitus.
communication propositam,ocum aliquatenus
erga defunctos quoque haberepsisse.
i Ioi Mus in quo sita sit excommunicatio simpliciter dicta quoad fideles viatores, Leeensitis priuationibus quas illis formaliter infert, dein quibus consistit. Vt autem uniuersam excommunicationis virulentiam exprimere postea liceat, praesupponendum insuper est, an,& quibus communicationibus , fideles vita iuncti & in purgatorio haeren
384쪽
tes, de beatis & damnatis hic non quaeritur,) priuari
possint per excommunicationem saltem in vita contractam , nec ablatam ante mortem, per absolutionem. Hinc enim inferre licebit, quantus esse debeat excommunicationis horror. Quid enim tetrius comato,quod etiam ad mortuos permanat,& hominem omnibus iam malis . nostris liberum non derelin
Mortui fideles, capaces excommunicanonis. Posse igitur fideles vita functos in Purgatorio haerentes Christiana communione carere , certum est,
generatim & indistincte loquendo. Multa in hanc rem congerit Romanus singul.7Q9.& passim DD. ad Cap.a nobis. de sent.excom. & cap.ad haec. se prruile: Faciunt planὰ adlinnc locum multi Canones quos
profert Albas . l. I.observ.facr. cap. IO .mandantCyri fideles vita functi extorres communionis, receptis eorum oblarionibus per cognatos adductis, restituariutur communioni: quod fieri non potuisset, nisi extra communionem suissent,iam vita functi.Diserte quoque cap.a nobis. δύ calpsacris.dessent. excomatatuitur,
absolutionem ab excommunicatione, dari posse ali quando post mortem. Id quod etiam agnoscit Geruba. p. opusc. de absolui. Cautus defuncti. Curi igitur exsolui non possit nisi qui ictinet Vincula , persi clies equitur defunctum communione aliqua Eeclesiasti .ca posse 'carere. Sunt in hanc rem narrationes variae apud probatos autorcs. S. Gregorius a.diat. Cap. 3. testatus p riuum qui ' excommunicatibne innodatus oblinii v contin Pi
385쪽
logorum de Canoni star3m sentcntiam. Iurisperitos in hanc rem laudat Castro supra& Nauarrus misceli neci 1. subiuncto capiti 27. Manualis num. et L Est quoque in hanc sententiam longa disputatio apud Facundum Hermianensem l. 8. pro tribus capitulis c. i. ex Proclo Constantinopolitano,& lib. IO. cap. .& lib.contra Mocianum siub finem, qua probat, mortuos non posse ab Ecclesia damnari vel excommunicati Aecedit manifesta ratio.Nam homo mortuus,est cxtta Ecclesiae territorium. Quomodo ergo Ecclesia posset hominem iam extra eius iurisdictionem loca
tum,percellere sententia condemnatoria3-Archo me ad sententiam condemnatoriam, quia fateor sententiam declaratoriam criminis in vita admissi , ac poenae cui homo obnoxium se idcirco lac rat , recte posse ferri post mortem. Idque serunt quae
late pro mortuorum licita anathematizatione disputat Iustinianus Imperator epist. ad Ioannenu IL quae habetur inter acta quintae synodi. Habet etiam multa in eandem sententiam Panaetius ad epistolam 66. S.Cypriani a. i 6.itemque Hugolinus tabula i. de cen
q. . 3c ibid Gabr.q. a.ariic. 2. concl. s.cqroll. 4. Rem extra dubium statuir caput sane. 24 .δc cap. neque. dist. 88.Sed talis declaratio,non est excommunicatior hanc enim Decesse est ferri ex Iurisdictione in ex- continuuicatum, ci spectare illius emendationem;
quod utrunque defici Ecclesita circa vita functum.
386쪽
Damna excommuncin mortuos. 3 i
Est igitur tantum, iusta ultio , qua defunctas notatur infamia, dc quamuis ipse non ligetur, tamen alij superstites ligantur,vetanturque pro mortuo aliqua facere. Qua etiam ratione Ecclesia, quamuis non praecessisset oensura in vivente, atque adeo quamuis ferri non 'posset sententia declaratoria vinculi in vita contracti,tame ob anteriora delicta etiam ii censuris non obnoxia,posset in ultionem iusta prςcipere fidelibus, ne certis ossiciis prosequeretur defundi uiri,cuius culpae quoad maculas sint fortassis obliteratae,ac proinde quem non liqueat esse damnatum. V. g. posset Ecclesia ediccre viventibus, ne suffragia offerant pro tali mortuo qui vivus sic deliquit, neve in loco sacro sepeliatur, aut indulgentiis iuuetur. Aliquando enim Potest ita expedire ad commune bonum: & constat
S.Cyprianum epist. 66.ex anteriorum canonum quos
refert praescripto , statuisse, ut non fieret oblatio aut deprecatio pro dormitione Geminij Victoris, qui contra episcopalia edi cha, Clericum dixerat Testa
Sed ante mortem contractae,Nec ablatae. . Verum quamuis imortui directe &in seipsis
nequeant excommunicatione feriri, ut recte constituimus,tamen excommunicatio quam in vita contra xerant,potest perstare: unde quamuis moraliter constatat eos obiisse in gratia, essent tamen priuandi solitis mortuorum subsidiis, non modo ad scandalum vistandum, quod falso censet Paludanus in A. d. i8. q. i. num .7. sed etiam quia reuera ob nexus quibus irrctiti manent, illicita tufructuosa illis esset subsidiorum
387쪽
p. i. illo,num. 3.& f. . s. 6. S. Thomasq- 3. 4ς in loartic. i 3. huc aptat illud B. Ioannis. Est peccatum ad
mortem, non pro illo dico ut roget quis. Itaque nefas est sacris ministris, pro excommunicato orare, cum CXpraecepto Ecclesiae certam orationem. praescribentis
precantur ; nisi si quando Ecclesia id expresse indulgeat. Quamuis enim potestas excommunicandi sit a Deo collata, tamen modus & forma excomunicationis penes Ecclesiam emunde communicatione quam, aliquando vult ablata, potest aliquado concedere excommunicatis, salua ademptione caeterarum communicationum , atque adeb superstite excommunicatione. Ecclesia ergo feria sexta in Parasceve, communia Ecclesiae suffragia impendit quibusdam excommunicatis; quod aliter minus commode extricare nituntur S.Thomas in A. d. v 8.q. 2. artic. I. ad I. & ibid. Gabr
nicatis in actu signato , quod unum vult asserere S. Bernardus trach. de grad. humilit. insine. Orat tamen pro haereticis & schismaticis, qui utique sunt excon municati. Extra eum diem, excommunicatus plane excluditur a participatione communium Ecclesiae orationum ; siue earum precum quae fiunt a ministris Ecclesiae prout talibus,& in persona Ecclesiae,eitisque nomine. Tantum est ambiguitas nonnulla, quae or tio habcnda sit talis. Nam quod Nauartus Enchita de
orat cap. 2O. num. o. eae quibusdam textibus non admodum idoneis, asserit omnes Clerico etiam primae toraturae, omnes religiosos utriusque sexus etiam nouitios, ac sui vocant donatos quarumcunque Ecclesiarum,otiam secularium, orare ut ministros Ecclesiae,
388쪽
Propria Excom. tu quo sita. 3r. 9
crgo orationes fiunt in persona Ecclesiae Sc eius nomine, quae a ministris ad id deputatis funduntur ex Ecclesiae mandato. Quemadmodum enim persona publica dicitur, non quae in omnium oculis versatur,
sed quae ministerium publicu exercet sub certis legibus a Republica constitutis; quae vero persona tale ministerium non habet,dicitur priuata, quod item deministro dicitur cum non agit secundum potestatem quam a Republica accepit, sed secundum quod est talis homo : Sic oratio non dicitur publica, ex eo quod fiat coram uniuerso populo, unde oratio patibularii iam iam de furca deliciendi, non est publica,sed priuata. Sed ea duntaxat oratio dicitur publica, fitque in persona Ecclesiae, quae a ministro ad id destinato, autoritate ac mandato Ecclesiet in tali circunstantia sunditur , quod addendum est ad ea quae minus plene deor tione priuata & publica disserit Anton. Perez ad
cap. 27 .reg. S.Bened.num. 6. Caeterae Veio Orationes,
tametsi ab Ecclesia institutae tanquam formulae. precandi , non sunt ab Ecclesia institutae ut eius nomine promerentur;quia libere & citra mandatum sunduntur : unde non scinduntur in persona Ecclesiae eius Venomine,ut recte censuit Suareet t.4. . p. d. 8.f. 8. n. 2.dc t. s. d. q. . . m.7. Sic igitur intelligenda est priuatio orationum communium, sine fusarum in persona Ecclesiae; comprehenso etiam in eis sacrificio prout nomine Ecclesiae offertur, quam priuationem excommunicato infigi diximus. 3 s. Valent porro ista, primo ; etiam quoad ex
communicatum no vitandum, ut recte asserunt Sua-rCZ t. s. , p. l. 9. sa. num. II. dc Praepositus dub. 6. de
C com .num. S .Ecclesia enim a qua haec participatio
389쪽
pendet, nihil salioris impensum vult excommunic*tis quos in aliorum gratiam tolerat., nec iubet vitari. Valent praedicta,secundo, etiam quoad caecommunicatum iam contritum & paratum satisfacere, cupidumque exolui vinculis contractis. Nam quousque exsoluatur, & absolutio ab excommunicatione impendatur , perstant nexus iniecti ; atque adeo etiam priuatio de qua agimus. Sicut homicida contritus, manet implicitus reatu poenae sceleri suo consentarieae, & irregularitate, D eam inuexit homicidium. Haec resolutio satis aperte habetur ex css acro, & ex cap. m desideres, & ex cap. a nobis, de sent. excom. subscribuntque Soto in . d. 22.q. I. dub. penult. Bonac.q.2.de excom. p. I.num.6. Alanus l.de sacri f. cap. 31 .contra Maiorem in .d. I 8.q.2.ad 2. Nauarrum in summa c. 27. num. 36. Toletum la. cap. .num.A. SCAuilam multos proferentem 2. p. c. 6. disp. . dub. a. Valent tertio praedicta ; etiam quoad iniuste excommunicatum, dummodo excommunicatio fuerit valida; contra Caietanum tomo I .opuscul.trach. I. resp.
Reginaldum lib. 31.num.9.& Scortiam multos adducentem l. a. de Missa cap. 2. num. q. sane pleranque excommunicatio potest valere otiamsi iniuste fera tur,ut dicam in fine huius lucubrationis. Quomodo ergo tunc carebit hoc effectu suo, qui est illi primarius atque praecipuus)Valent denique praedicta qua ro; quoad illum excommunicatum qui no est in mo
tiunt: sed non recte,nam quandiu perstat causa, siue excommunicatio quet sola absolutione adimitur, tam
390쪽
Propria Raecomm in quo sita. 3 3 i
diu debet perstare hic eius effectus, nec Ecclesia vulam gratiam a se fieri vult excommunicato, quamdiu manet illigatus spiritualibus hisce nexibus. Non tamen priuatis. 36. semper porro dixi, hanc priuationem esse communium Ecclesiae suffragiorum vel orationum: quia Sacerdos v. g. potest multipliciter suffragari alteri,& pro eo orare.Nimirum,uel I .in persona Christi quam gerit vi suae ordinationis,quippe ministet ad id a Christo delectus, ut ipsius Christi nomine offeratn talem effectum applicet: Vel 1. in persona Ecclesiae , quae item delegat sacerdotem ut suo nomine sacrificium offerat, & communem effectim ipsi Ecclesiae ex opere operato respondentem, membris suis applicet:Vel 3. priuato suo nomine. Privata suffragatio,nemini vetatur.Atque ita communiter Scholastici in A.d. 18. aut i 2. conccdtint,sas esse priuatim orare pro excommunicato quocunque. Idque,tametsi ambigit Soto in A. d. 22. q. t .artic. i . ad i. dubium, potest quoque Sacerdos suo nomine praestare in altari, ut
excipiendum memento ut vocant, de quo aliqui male tricantur, recte ab AEgidio reiecti disp. de excom. n. 37. Potest item,pro cxcommunicato tolerato cu quo communicare licet, offerri sacrificium, manabitque
ad eum friticitus ille sacrificii qui est ab Ecclesia inde
pendens, dummodo talis excommunicatus sit ad recipiendum eum fructum dispositus ;v.g.si se per con uitionem