장음표시 사용
411쪽
Damna excommvn.in mortuos. 339
annal. ex Philone historico Ecclesiastico , inteone Isaurico, adhibita tamen nonnulla magni momenti varietate,de qua postea.Narrat Gulielmus Brito l. 12. Philippeidos, Regem Philippum Augustum vita functum, absolutum esse per Honorium III .ab excomunicatione ob repudiatam Gelpergam contracta : id ei beneficium a Papa per visum poscente S.Dionysio. Exemplum sui temporis, recitat Abulens. in cap. 16. Matth. q. 89. in sine. Apud Petrum Maiseium lib. histor. Ind. narratur de milite vita functo in excommunicatione,cui ne Oceanus quidem,sepulchri quietem praest re potuit. Nocte namque intempesta proiectus in mare, exauditis infra sentinam pullibus frequentibus, deprehensus est haerere carinae implexus sub ipso gubernaculo. Cum autem corpus in littus fuisset delatum,&ibi terra contectum,postridie ru sus apparuit inhumatum, donec expiatione defuncti adhibita E Pontificia formula per Sacerdotem , pax tandam est mortuo data, & vaga ossa suo tumulo quieuere. Ex his de similibus exemplis quibus historia Ecclesiastica scatet, perspicuum est, fideles vita sinctos communione aliqua Christiana carere pos-st,ut affirmabam.
. 2. Neque tamen existimandum est, huiusmodi carentiam induci posse seriendo mortuos excommunicatione per se ac directe. Id enim Ecclesiam facere
412쪽
logorum & Canoni star3m sententiam. Iurisperitos in hanc rem laudat Castro supra & Nauarrus misceli neci 2. subiuncto capiti 27. Manualis num. et L. Est quoque in hanc sententiam longa disputatio apud Facundum Hermianensem I. 8. pro tribus capitulis c. 1 ex Proclo Constantinopolitano,& lib. IO. cap. .& libi contra Mocianum sit finem, qua probat, mortuos non posse ab Ecclesia damnari vel excommunicari Accedit manifesta ratio.Nam homo mortuus,est cxtta Ecclesiae territorium. Quomodo ergo Ecclesia posset hominem iam extra eius iurisdictionem loca
tum,percellere sententia condemnatoriaΘArcho me ad sententiam condemnatoriam, quia sat or sententiam declaratoriam criminis in vita admissi, ac poen e cui homo obnoxium se idcirco sec rat , tecte posse ferri post mortem. Idque serunt quae late pro mortuorum licita anathematizatione disputat Iustinianus imperator epist. ad Ioannenu IL quae habetur inter acta quintae synodi. Habet etiam multa in eandem sententiam Panaetius ad epistolam 66. S.Cypriani n. i 6.itemque Hugolinus tabula i. de cen
q. .& ibid abr. a.artic. a. concl. p. coroll. 4. Rem extra dubium statuir caput Dne. . l.α ω cap. neque. dist. 88.Sed illis declaratio,non est ex inmunicatior hanc enim uecesse est ferri ex Iurisdictione in ex- commilinicatum, & spectare illius emendationem;
quod utrunque defici Ecclesiae circa vita iunctum.
413쪽
Damna excommuncin mortuos. 3 i
Est igitur tantum,iusta ultio , qua desunctus notatur infamia, de quamuis ipse non ligetur, tamen alij superstites ligantur,vetanturque pro mortuo aliqua facere. Qua etiam ratione Ecclesia, quamuis non pra cessistbi .ensura in vivente, atque adeo quamuis ferri non 'posset sententia declaratoria vinculi in vita contracti,tame ob anteriora delicta etiamsi censuris non obnoxia,posset in ultionem iusta pr cipere fidelibus, ne certis ossiciis prosequeretur defunci um,cuius culpae quoad maculas sint fortassis obliteratae,ac proinde quem non liqueat esse damnatum. V g. posset Ecclesia edicere viventibus, ne suffragia offerant pro tali mortuo qui vivus sic deliquit, neve in loco sacro sepeliatur, aut indulgentiis iuuctur. Aliquando enim potest ita expedire ad commune bonum: & constat S.Cyprianum epist.66. ex anteriorum canonum quos refert praescripto , statuisse, ut non fieret oblatio aut
deprecatio pro dormitione Geminij Victoris, qui contra episcopalia edicta, Clericum dixerat Test:
Sed ante mortem contra uec ablatae. . . Verum quamuis auortui directe & in seipsi;
nequeant excommunicatione seriri, ut recte constituimus,tamen excommunicatio quam in vita conir HXerant,potest perstare: unde quamuis moralitur constatat eos obiisse in gratia, estent tamen priuandi solitis mortuorum subsidiis, non modo ad scandalum vis randum,quod falso censet Paludanus in A. d. i8. q. i. num .7. sed etiam quia reuera ob nexus quibus irrctiti manent, illicita S iustuctuosa illis esset subsidiorum
414쪽
illorum exhibitio , aeque ac si iisdem viventibus cxcommunic tione illigatis fieret. Hoc probant omnia quibus probauimus hominum iam vita iunctum pol se esse cxpertem Christianae communicationis, Megere beneficio absolutionis : quam doctrinam non euert l,qui negare videntur mortuos posse verε absolui,cum iam non sint supra terram, potestas autem a Christo data ad soluendum Matth. i 8. non spectet
nisi quae sunt soluenda super terram. Ita philosophari
videtur Alphonsus de Castro cap .illo Isi.& χo., F cundus lib. io. pro tribus capitulis cap. 4.iv fine, necnon Gelasius Papa epist. . cum ait. Id quoque pariter ostendant qui nobis canones nituntur opponere, quibus hoc canonibus,quibus regulis,qua lectione,quove documento, siue a maioribus nostris, siue ab Apostolis quos potiores fuisse , merito non dubium est, seu ab ipso Domino Saluatore qui iudicaturus creditur vivos,& mortuos, siue factu est unquam , vel faciendum esse mandatur. Mortuos suscitasse legimus Christum: in errore mortuos, absoluisse non legimus. Neque certe hoc faciedi solus habuit potestate, Beato Petro principaliter mandat Apostolo: ae ligaueris super terram, ligata erui ct in coclis, ct quae solueris super terram runt soluta ct in coelis.Super terram inquit. Nain hac ligatione defunctum, nusquam dixit absolui. Quod erso nunquam factum est vel mente concipere formidamus, scientes in diuino iudicio non posse penitus excusari. J Rursus epist. ii. f Nec quisqvam omnino vobis persuadeat,Acatio praeuaricationis tuae crimen suisse laxatum ; quia qui fostquam in collegium recidens prauitatis, iureque meruit ab Arosto- 'lica commuivbue secludi in hac eadem persistens damnatione,
415쪽
Damna excomm . in mortuos: 3 3
damnatione, defunctus est , absolutionem quam superstes nec quaesiuit omnino, nec meruit, mortuus iam npn potest impetrare: siquidem ipsis Apostulis, Christi voce delegatum est : sua listaveritisI. per te ram,2 quaesolueritis seuper terran . Caeterum lana qui in diuino est iudicio constitutus , nobis fas non est aliud decernere, praeter id in quo eum dies lupi emus inuenit. J Absolutionem quoque moniali post mortem a S. Benedicto impetam ut supra memorauimus, no fuisse vere absolutionem ab excommunicatione, multis argumentis euincere tentat Abulensis in c.: 6.
Matth.q. 8 9. & Bella inus l.i. de Indulg. cap. 3 q. ad quaestioncm i. Non inquam per haec sive argumenta Hue testimonia, euertitur quod constitutum supra est de mortuorum ab latione ab excommunicatione cum qua excesserant. Per haec enim probatur duntaxat, hanc absolutionem non esse actum Iurisdictionis directe exercitae in defunctos: sed tamen dicitur defunctorum absolutio, quia datur superstitibus facultas, ut licite & valide aliquid circa mortuos praestent, quod alioqui non exequerentur licite, vel cum fructu mortuorum, ut ex dicendis fiet perspicuum. Rectἡ igitur ex indigentia absolutionis, fideles ante mortem non exsolutos assiciente, colligitur, carentiam communicationis alicuius Ecclesiasticae, posse fideles vita functos assicere, ut fuerat a nobis constitutum.
Ex priuationibus communicationis externa , fila sepulturae sacrae priuatio, cadit in modi
t*um absentum. . Quae vero sigillatim sint illa quorum cymΥ municatione
416쪽
municatione cum viatoribus carere possimi fideles defuncti, non erit difficile perspicere , si recurramus per tres series priuationum communicationis, superiori capite recensitas. Itaque uniuersa series prima prout est priuationum ciuilis communicationis Mconuictus politici,vel forensis, hinc ableganda est,cuconstet mortuos non esse capaces talis commercii nobiscum. In eadem autem serie prout continet priuationem commVnicationis externae in rebus sacris,erit qui existimet priuationem aliquam Sacramentorum posse in mortuos Gadere,argumeto ducto ex eo quod
legantur aliquado etiam Catholici impertiuisse ino tuis Eucharistiam ; de quo fuse Basil. Ponc. in variis disp. de Albaspinaeus l. i.observ.sac.cap. 9. Nam quodH:cretici quidam Baptismum mortuis contulerunt,ut plenum impietatis ac sceleris nolo huc adducere. Videatur Castro v. Bapti simus. haer. 3. & Interpretes r.
Cor i s . ad illud, fluid facient qui baptizantur pro mominis Et illud quoque praetereatur, quod Serarius
f pusc.de extrema Vnctione,cap. 3.obseruat de Her deonitis haereticis, qui mortuis impendebant Sacramentum cxtremae unctionis. Aptius adduxerim quod
liquos Catholicos, catechumenis vita iunctis impendisse Baptismi Sacramentum, docet supra Alba- spinaeus. Nihilominys quod per simplicitatem in plerisque Conciliis damnatam, susceptum aliquado per peram est, non potest idoneum argumentum suppeditare, quo probetur fideses vita functos posse subire
priuationem commu*-tionis in Sacramentis Sane in Concilio Antissiod. cap. t x. & in Synodo Trullanaca p 8 . & in Conc. Carthag. 3. cap. 6. quae duo loca posteriora notauit Photius in Nomo Ma. titH. cap. 17.)
417쪽
Vetatur ea sacramentorum administratio facta mola tuis, Ut concorporarentur Ecclesiae , vel in eam resti
s. Privatio ergo communicationis externae apta cadere in mortuos , alia non est quam priuatio se- pulturae. Eam v o merito, excommunicatis vita sunctis adhaerescere perspicuum est. Nam a quibus per vitam seiuncti fuerint fideles; ab illis post mortem quoque sunt seiungendi. Quidni autem poterit E clesiastica potestas dystolos fideles absque exsoluti
ne a vinculis excommunicationis excedentes, mulctare ad cum modum,cum idipsum erga aliquos noxios iure statuat potestas ciuilis, cum mandat eos ob scelera carere Ecclesiastica sepultura, vel etiam abiici insepultos, aut uon nisi sepultura asini tumulari 3 Id enim per ciuilem potestatem recte statui, confirmant Maior in A. d. s. q. q. ad argumenta contra quartam
conclusionem, &Couarruvias a.Var.cap. I. num. D.
Contra Sylvestrum, v)epultura,q. io. 5 aliquos Iuri Dperitos adductos a. Couarruvia. Privationem porro sepulturae quam excommunicati vita functi subeunt, intelligo 1.quoad lotionem, unctionem,uestitionem cadaueris : hetec enim esset saltem ciuilis cum mortuo communicatio, qua frui nobiscum no deber,ut recte statuit Ioan . And in c.--.de privit n. i.& ibid.Cardin.& Abbas, & Butrio, omnes n. a. Intelligo 2.eandem priuatione,quoad hoo ores funebres. Nec enim licet eos exhibere excommunicatis. 3.eandem intelligo.quoad tumulationem in loco sacro, ut habetur c. sacris.de sepult.& Clementina. i. eod.tit. & c, quicunque. I. q. .rursusque c.quioque.de hqret. in 6 Quod
418쪽
crum coemeterium vel Ecclesiam,extumulari iubetur si discerni possit. Sic cadauer Henrici Imperatoris in excommunicatione defuncti,a Leodiensibus in loco sacro tumulatum,iuss. Ecclesiae refossum est,& in locum profanum tandem proiectum, ut scribit Na clerus generat. 37. anno II O6. Interim vero dum c dauer excommunicati iacet in loco sacro, vetatur aliorum fidelium ibidem tumulatio,& diuinorum OL ficiorum eo in loco celebratio, quousque expietur, Ut Suares recte notauit traist. 2. de relig. lib. 3. cap. a.
Sepultura excommunicati in loco scrograue peccatum. s. Sane ea excommunicati sepultura in loco sacro . grauiter noxia visa est sapientibus. Vnde illa: Gaufridi Vindocinensis querelae l. 3. epist. 37. aduersus Episcopum Santonensem, ob concessam cuidam in excommunicatione desumno , sacram sepulturam. Concludit vero epistolam verbis illis. fAutoritare ta- .men sanctorum Canonum firmiter tenemus & nullatenus dubitamus , quia quibus vitiis non comm nicamus, nec mortuis communicare debemus;& qui aliter fecerit, si laicus est, debet & ipse excommuniscari: si clericus cuiuscunque dignitatis vel ordinis sit, debet penitus degradari.J Ipsemet Christus apud S.Brigittam l. I.reuel. c. I 3. exponere dignatus est, quantum sit peccatum sep lientis excommunicatum in loco sacro. Et ibidem narratur vitio diuina in quendam exserta, eam ob causam. Sed luctueta plane sitit alia vitio diuina ob idem
419쪽
peccaturii, ques ex Concilio Lemovic. actione a. r fertur in actis Episcoporum Cadurcensum num. 6o.
cum de Deodato. t Nuperrime ait Deodatus post
Concilium Bituricense quidam de excommunicatis eques in nostra Dioecesi interfectus est,quem ego rogantibus amicis & propinquis eius,nullatenus solucre volui, ut c teri metum haberent,grauem enim culpam praedantis habueratataque sine sacerdotis obsequio, a militibus apud quandam Ecclesiam S. Petri, non me iubente sepultus cst. Mane autem facto corpus eius longe extra coemeterium proiectum cla nudum super faciem eius terrae inuentum est: tumulus autem ubi sepulturam habuerat,intactus, & ita ut diamisius fuerat,repertus est. Quem iterum milites ap ruere , & nihil in eo amplius nisi vestes quibus inuolutum corpus fuerat,invenerunt. Rursus cadauer ibidem sepeliunt, & diligenter tumulum sub enormi pondere terrae, & lapidum claudunt. Sed die alters proiectum cadauer, & tumulum intactum, ut supescaspiciunt.Quinquies sepeliunt,toties codem eiectum tenore contuentur. Tanto demum victi stupore, corpus longe a coemeterio Ecclesiae, terra obruunt.
Quo terrore perculsi principes militiae , pacem nobis velut optabamus firmare nequaquam distulerunt. Ad haec Deo lati verba respondit Concilium. Quid hoc aliud est, nisi quia sub oculis hominum, arbiter hominum assirmat Ecclesiae suae autoritatem, quia excommunicati a sepultura Christianorum iustὸ ab Episcopis segreganturZJSane qui mulctatus est exilio ab aliqua civitate , non potest sine graui affensa in
Principem iniussu eius in ea ciuitate tumulari morinus, ut habcturi.penuit .ff. de cadau.punit.ubi Barto lus
420쪽
lus id commendat, δc Anchar. in Clement. I. de poenit.& remisi ac Iason ad i. 2.C.qui test.nc.post Igitur cum excommunicatio sit exilium sinitimum, ut diximus cap. a. grauiter delinquere dicendus est, qui in- . iussu Ecclesiae tumulat excommunicatum in loco
Neganda, etiam tolerato. 7. Sunt qui priuationem de qua agimus, ad eos
duntaxat mortuos pertinere velint, qui suerunt excommunicati vitandi ; ad toleratos autem non item. Nam quamuis secundum antiqua iura superius prolata,omnes aeque excommunicati arcendi essent a se pultura in loco sacro, tamen existimant post extrali gantem Martini V. sicut fas est communicare cum excommunicatis toleratis dum vivunt, ita idem indulges post eorum mortem.Ita Suares t. s. 3. p. d. I .sq- num . . & t. 3.3 .p. d.8 r. s . consequenter admi tens, Ecclesiam non pollui per sepulturam excommunicati tolerati , nec esse quod de eo ex humando cogitetur, si illatus sit in locum sacrum. Consentiunt Henriq.II 3.cap.7.n. 2. 5c cap. O .num 3. Toletus i I. summae cap i 3.num. io.Victoria in summatit.de E charist. q.9o. Gutierres i. I. qq. Canon. c. I .num. O. Hurtado dissic. .de excomm. Ricciul.l.4.de iure per' 'n. extra Eccles cap. .num. s .& alij.Est tamen admodum probabile quod ait Auila a. p. cap. 6. disp.9. lub. 6. &disp. . dub.8. csycl. 2.nempe quoscunque
excommunicatos, etiamsi dum viverent toleratos,
nunc quoque post Martini V .decretum prohiberi sepultura in loco sacro,dummodo tamen publice innotuerit