장음표시 사용
401쪽
p.I.mitio,num. 3.& f. q. s. c. s. Thomasq. s. de malo artic. i 3. huc aptat illud B. Ioannis. Est peccatum ad mortem, non pro illo dico ut roget quis. Itaque nefas est sacris ministris, pro excommunicato orare, cum ex praec to Ecclesiae certam orationem. praescribentis
Precantur ; nisi si quando Ecclesia id expresse indulgeat. Quamuis enim potestas excommunicandi sit a Deo collata, tamen modus & sorma excomunicatio-- nis penes Ecclesiam emunde communicatione quam, aliquando vult ablata, potest aliquado concedere excommunicatis, salua ademptione caeterarum communicationum , atque adeo superstite excommunicatio- . ne. Ecclesia ergo seria sexta in Parasceve, communia
Ecclesiae suffragia impendit quibusdam excommunicatis;quod aliter minus commode extricare nituntur S.Thomas in A. d. i8.q. a. arti c. I. ad I. & ibid. Gabriq. 2.artic. 3.litera P-Non orat quidem pro excommunicatis in actu signato , quod unum vult asserere S. Bernardus trach. de grad. humilit.in sine. Orat tamen pro haereticis & schismaticis, qui utiquc sunt excon municati. Extra eum diem, excommunicatus plane excluditur a participatione communium Ecclesiae orationum I siue earum precum quae fiunt a ministris Ecclesiae prout talibus, de in persona Ecclesiae,eiusque nomine. Tantum est ambiguitas nonnulla, quae ora tio habcnda sit talis. Nam quod Nauatrus Enchm de
orat cap. 2O.num. o. ex quibusdam textibus non admodum idoneis, asserit omnes Clericos stiam primaet surae, omnes religiosos utriusque sexus etiam nouitios, ac ut vocant, donatos quarumcunque Ecclesiarum,etiam secularium, orare ut ministi os Ecclesiae, ac in cius peribita, nullo ii dos tu Nnduid. Illa:
402쪽
crgo orationes fiunt in persona Ecclesiae dc eius nomine, quae a ministris ad id deputatis funduntur ex Ecclesiae mandato. Quemadmodum enim persona publica dicitur, non quae in omnium oculiς Versatur,
sed quae ministerium piiblicu exercet sub certis legibus a Republica constitutis ; quae vcro persona tale ministerium non habet,dicitur priuata, quod item deministro dicitur cum non agit secundum potestatem quam a Republica accepit,sed secundum quod est talis homo : Sic oratio non dicitur publica, ex eo quod fiat coram uniuerso populo, unde oratio patibularii iam iam de furca deiiciendi, non est publica,sed priauata. Sed ea duntaxat oratio dicitur publica, fitque in persona Ecclesiae, quae a ministro ad id destinato, autoritate ac mandato Ecclesiet in tali circunstantia sunditur , quod addendum est ad ea quae miniis plene de oratione priuata & publica disserit Anton. Percet ad
Cap. 27 .reg. S.Bened. num. 6. Caeterae Veio Orationes,
tametsi ab Ecclesia institutae tanquam formulae pre candi , non sunt ab Ecclesia institutae ut eius nomine Promerentur;quia libere & citra mandatum standuntur : unde non landuntur in persona Ecclesiae eiusve nomine,ut recte censuit Suareet t.4. . p. d. 8.1 8. n. s. δ t. s. d. q.f. .num. 7. Sic igitur intelligenda est priauatio orationum communium, sine fusarum in persona Ecclesiae ; comprehenso etiam in eis sacrificio prout nomine Ecclesiae offertur, quam priuationem excommunicato infligi diximus. s. Valent porro ista, primo ; etiam quoad excommunicatum no vitandum, ut recte asserunt Sua-ICZ t. s. .p. l.9. sa. num. II. dc Praepositus diib. 6. dec cOm. nuna s .Ecclesia enim a qua haec participatio
403쪽
pendet, nihil satioris impensum vult excommunic latis quos in aliorum gratiam tolerat. , nec iubet vitari. Valent praedicta,secundo, etiam quoad caecommunicatum iam contritum & paratum satisfacere, cupi dumque exolui vinculis contractis. Nam quousque exsoluatur, & absolutio ab excommunicatione impendatur , perstant nexus iniecti ; atque adeo etiam priuatio de qua agimus. Sicut homicida contritus, manet implicitus reatu poenae sceleri suo consentarieae, & irregularitate, si eam inuexit homicidium. Haec resolutio satis aperte habetur ex cπ acro, & ex cap.cum desideres, & ex cap. a nobis, de sent. excom. subscribuntque Soto in . d. 22.q. I. dub. penult. Bo
Auilam multos proferentem 2. p. c. 6. disp. . dub. 2. Valent tertio praedicta ; etiam quoad iniuste excommunicatum, dummodo excommunicatio fuerit valia
dat, contra Caietanum tomo I .opuscul.trach. 3I. resp. q. q. s .Couarruviam in c.alma mater. p. I . I. 7. num. s.
Reginaldum lib. 3r .num. i.& Scortiam multos addu- contem l. a. de Missa cap. 2. num. 4. Sane plerataque excommunicatio potest valere ctiamsi iniuste feratur,ut dicam in fine huius lucubrationis. Quomodo ergo tunc carebit hoc effectu suo, qui est illi primarius atque praecipuusὶ Valent denique praedicta qua to;quoad illum excommunicatum qui no est inmo
tiunt: sed non recte,nam quandiu perstat causa, siue excommunicatio quet sola absolutione adimitur, tam-- diu
404쪽
Propria Excomm in quo sita. 3 3 i
diu debet perstare hic eius effectus, nec Ecclesia vulam gratiam a se fieri vult excommunicato, quamdiu manet illigatus spiritualibus hisce neaeibus.
Non tamen priuatu. σ36. Semper porro dixi, hanc priuationem esse communium Ecesesiae suffragiorum vel orationum: quia Sacerdos v. g. potest multipliciter suffragari alterim pro eo orare.Nimirum,uel I .in persona Christi quam gerit vi suae ordinationis,quippe minister ad id a Christo delectus, ut ipsius Christi nomine offeratn talem effectum applicet: Vel 1. in persona Ecclesiae, quae item delegat sacerdotem ut suo nomine sacrificium offerat, & communem effectum ipsi Ecclesiae ex opere operato respondentem, membris suis applicet:Vel 3. priuato suo nomine. Privata suffragatiO,nemini vetatur. Atque ita communiter Scholastici in ψ.d. i8. aut ra. concedunt,fas esse priuatim orare pro excommunicato quocunque. Idque,tametsi ambigit Soto in A. d. 22. q. t . artic. i . ad i. dubium, potest quoque Sacerdos suo nomine praestare in altari, ut
excipiendum memento ut vocant, de quo aliqui male tricantur, recte ab AEgidio reiecti disp. de excom. n. 37. Potest item, pro cxcommunicato tolerato cu quo communicare licet, offerri sacrificium, manabitque
ad eum fructus ille sacrificii qui est ab Ecclesia indo
pendens, dummodo talis excommunicatus sit ad recipiendum eum fructum dispositus;v.g. si se per con uitionem
405쪽
Propria Excomm. in quosita. 3 3 3
a num. f 9. dc cap. 2 O. a num. 39. agnoscit alia quaedam sustragia communia ,& nomine Ecclesiae impensa, quae sint satisfactoria ex opere operato,tamen verior sentcntia,pro qua pugnat late suareZ t. q. 3. p. d. 8.L8. a num. s. nullum tale suffragium commune, a sacriticio quod ex opere item operato satisfactorium est, εc ab indulgentiis distinctum,admittit. Quare negato iam sacrificii fructu communi de quo Ecclesia potest disponere., dc negatis quoque indulgentiis,nullae supersunt satisfactiones communes, quarum applicatio fieri excommunicato queat. Privationum excomminicato infii Zarum, coros
ademptio protectionis specialis diuinae se Angeli .
38. Coronidem priuationum quibus excommunicatus multatur, appono cum Iacobo Bayo l. i .instit. relig.Christ. cap. 3oo. priuationem diuinae protectionis specialis,quae promissa est Ecclesiae: Eo ipso enim quod excommunicatus excidit communione Eccle-1iastica, omnibus bonis propositis constituta, priu tur quoque illa praerogatiua diuinae specialis custodiae, ac beneficentiae, & tutelae ad rsus hostes praesertim internos,quae variis locis promissa est membris i Ecclesiae: ut serunt loca illa quibus Deus spondet se, fore Ecclesiς murum ignis in circuitu,& idipsum viatoribus Christianis praestiturum, quod olim columna inumbrans praestabat peregrinantibus Hebraeia. Attis, git hoc excommunicati damnum S. Chrysostomustioni. s. in i . ad Timoth. Potestque eodem reserti, quod
406쪽
quod S.Leo epist.89. inde maxime timendam esse docet excommunicationem, quod per eam excommunicatus exuatur omni interno munimine, quale certo
praesertim est diuina specialis protectio. Agnoscit quoque hoc excommunicati damnum , supplem. S. Thomae 3.p. q. 2Ι. artic. r. ad 3. & Magister quem ci-tat, in .d. 18. Subtractioni diuinae protectionis specialis, adiungenda quoque est subductio praesidii sanctorum Angelorum, quod magni omnino esse in menti S. Bernardus sem. i. in festo S. Michaelis admonuit , quippe per quod Deus plerumque nobis prospicit. Non quod velim excommunicatum prorsus destitui sanctorum Angelorum praesidio, praeseg
timque Angeli custodis; sed quod specialia beneficia
quae extra ordinem communis prouidentiae, plerunque obueniunt Ecclosiae per Angelos,cessent pro excommunicato, ut recte assirmat Hugo Victor. l. i. de Sacram .cap. 26.&Panorm.in rubr: de sent.excom. &ex eo Ripa ad i. siconstante. T liat. mair.num. 6. Fateor hanc priuationem diuinae specialis prouidentiae immediatae & Angelicaemon infligi excommunicato directe ac per se : quae causa est cur plerique Docto-ium eius non meminerint. Consequitur tamen ad statum in quo Ecclesia excommunicatum collocat.
Summella capitis. 39. Ex disputatis tam suse toto hoc capite, habemus quod tanquam necessarium reliquae tractati nis fundamentum iacere proposueramus : nempe in quo sita sit excommunicatio simpliciter & pex excel-cclientiam dicta,quae intelligenda est,quoties absque
407쪽
Propria Excom in quo sita. 33 s
alio addito intentatur vel infligitur excommunicatio in re graui,& penes quam aliquis antonomastico excommunicatus dicitur.Sita namquc cst, in priuatione communicationis fidelium, externae, humanae & fa-crae;itemque mixtae ex interna & externa; ac specialis protectionis diuinae de Angelicae. Hanc priuationum congeriem, vocamus propriam ac plenam ex communicationem. Antiqui paulo aliter nominabant. S.Cyprianus ut ex eo variis locis congestis m5- strat erudite Pamel. ad epist. 3 8. num. IO.quandoque Vocat excommunicatum, abstentum, & abstinere dicit pro excommunicare. Alibi id exprimit per haec verba,
arcere a communicatione; non communicare;eiicere Grde Eccles pellere; a communicatione cohibere; Ecclesia excludere;ὰ communicatione abstinere ;sacerdotum vocedam me; aut simpliciter condemnare. Apud Tertullianum c. 39-Apolog. haec excommunicatio definitur, censura diuina qua iudicatur magno cit pondere, ut apud
certos de Dei conspectu quae summum futuri iudici prae iudicium est, si quis ita deliquit, ut a communicatione
orationis conventus,ct omni ancti commerci , relegetur per seviores praesides. Alibi vocat separationem ab
Ecclesia,2 ab omni etiam communicationestaternitatis. Item relegationem ab Ecclesia, ct communicationis imrer dictum, prohibitionemque ne quis in Ecclesiam reciariatur. Praeter depulsionem a communicatione, si motionem ab omni nou modo limine, vertim etiam tedio Ecclesiae. Adhaec ; exautorationem 2 ab Ecclesia eierationem, eradicationem de Ecclesia, proieritionem quoque μut dationem extra eam. Videsis appendentem singulatim Tertulliani loca Panaetium ad librum eius de pudic. c . ΙΑ. num. 49. Vbi addit uniuersa, pro eo
408쪽
duod est absoluere ab hac excommunicatione,solemne esse Tertulliano dicere,postliminium largiri Ecclesiasticae pacis, dedamnare,recipere in communicationem, reuocare in Ecclesiam,concorporare rursus Eccl .Quae phrases a contrario insinuant, quid saciat excommunicatio simpliciter dicta de qua agimus. Caeterum duod delicati quidam latinitatis aucupes, vocem excommunicationis expungentes, interdicitionem vocare maluerunt, ut refert Nicol.Grauatius ad i. a. Vestrij c. 4. n. II .Vel interdιctum,ut ait Ludou. V italis de reis &testibus cog.num . . inconsulte ab eis factum est, nec sine confusione nominum huius & alterius censurae, prae cuius confusionis Vitatione non debet in re E clesiastica tanti eta latinitas. Quanquam sitne reuera vox excommuuicationis barbara, S. an ex Tullij or tione pro Balbo hibeatur , quod vacavit Grauatio probare,non sum sollicitus. εγεμ ε --HHaρ ε FA
communicatiencm propositam ocum aliquatemu
erga defu*ctos quoque Hibererisse.
1 ID et M v s in quo sita sit excommunicatio simplieites dicta quoad fideles viatores, Leeensitis priuationibus quas illis formaliter infert, &in quibus consistit. Vt autem uniuersam excommunicationis virulentiam exprimere postea liceat, pr. z- supponendum insuper est, an,& quibus communicationibus, fideles vita iuncti & in purgatorio haeren-
409쪽
tes, de beatis & damnatis hic non quaeritur,) priuari possint per excommunicationem saltem in vita contractam, nec ablatam ante mortem, per absolutio nem. Hinc enim inferre licebit, quantus esse debeat excommunicationis horror. Quid enim tetrius comato,quod etiam ad mortuos permanat,& hominem omnibus iam malis . nostris liberum non derelinquitῖ
Mortui fideles, capaces excommunicanoris. Posse igitur fideles vita functos in Purgatorio haerentes Christiana communione carere , certum est, generatim & indistincte loquendo. Multa in hanerem congerit Romanus singul.7 29.& pasti DD. ad Cap.a nobiis. de sent.excom. & cap .ad haec. se prmile . Faciunt planὰ ad hanc locum multi Canonos quos profert Albas . l. I.observ.sacr. cap. IO .mandantes Uifideles vita functi extorres communionis, receptis eorum oblationibus per cognatos adductis. restituati tur communioni: quod fieri non potuisset, nisi extra communionem suissent,iam vita iuncti.Diserte quoque cap .a nobis. δί capsacris.de sciat. excom. statuitur, absolutionem ab excommunicatione, dari posse aliquando post mortem. Id quod etiam agnoscit Gerso a. p. opust. de ab lui. Cautus defuncti. Cuim igitur exsolui noli possit nisi qui retinet vincula , perspicites equitur defunctum communione aliqua Eccle uast8- .ca posse carere. Sunt in hanc rem narrationes variae apud probatos autores. S. Gregorius a.diat. Cap. 3. testat ut Dexulum qui excommunicatione innodatus ob lari Y continc i
410쪽
contineri sepulchro non potuisse, humo cadauer semel δί iterum reiiciente, donec puer absolutionem excommunicationis consecutus est, transmissa in stagnum exsolutionis a Benedicto particula Euchari- super cadaueris denuo tumulati pectus collocata,non tamen in fossa. Tunc enim puer asylum lepulturae est assecutus. Simile beneficium a S. Benedicto consecutae sunt solutioris linguae ianctimonia- .
les .quas S. Pater viventes excommunicatione percu
lerat. Radcrus p. I. virid. SS. ad I S. Octobris, narrat quosdam contumaces,tosuisse feros animos,& te plo exccssiste donec absoluerentur, quod prius obhμmate refugerant , cum vidissent quosdam mortuos dudum sepultos cum anathemate, ad mandatum S. Antistitis Gothardi, de tumbis suis surgere ac templo excedere. Mortuos S. Gothardus censura soluit,
moxque inclinatis sancto Pontifici ceruicibus, suum quisque tumulum repetiere. In Menaeis dicta die,pro itur Monachum Scetanae solitudinis,pro Christi fide caesum Alexandriae,ibique in sacra aede honoritice depultum, Diacono supcr sacrificium denunciante egressiim catechumenis; spectantibus ac stupentibus omnibus, c sepulchro suo exiluisse, & in atrio donec res diuina absolueretur, permansisse finito demum sacro ad priorem locum rediisse.Causam exitus illius, Angelus Domini virum pium docuit, quod mon chus ille perieueraret ligatus excommunicatione a presbytero suo irrogata, ideoque non esset linendus tempore sacrifici j inina sacrarium quiescere,donec illum exsoluisset qui ligarat. Quod ubi presbyter ille
sestinato monitus praestitit,immotus deinceps iub M-tari perstitit martyr. Eadem fere recitat Glycas A. p.